Ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος (28 Σεπτεμβρίου) και τα Ασκητικά Έργα του

“Ο γέροντας Παΐσιος συνιστούσε και στους λαϊκούς να διαβάζουν τον αββά Ισαάκ τον Σύρο, αλλά λίγο- λίγο, για να τον αφομοιώνουν. Έλεγε ότι το βιβλίο αυτό αξίζει όσο ολόκληρο πατερική βιβλιοθήκη.Στο βιβλίο που διάβαζε, κάτω από την εικόνα του Αγίου που κρατά στο χέρι του ένα φτερό και γράφει, σημείωσε: ¨Αββά μου , δος μου την πένα σου, για να υπογραμμίσω ολόκληρο το βιβλίο σου” (Αξίζει δηλαδή να υπογραμμιστεί ολόκληρο το βιβλίο) 

(από το βιβλίο: Βίος γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, του ιερομονάχου Ισαάκ)

Προσεγγίζοντας την ησυχαστική ζωή του αββά Ισαάκ του Σύρου

του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου


Ο
  αββάς Ισαάκ ο Σύρος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ησυχαστές του ορθόδοξου μοναχισμού. Για το λόγο αυτό και οι ασκητικοί του λόγοι απευθύνονται κατεξοχήν στους μοναχούς που ζούνε με τον ησυχαστικό τρόπο ζωής. Θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι οι λόγοι του οσίου δεν αφορούν τη μεγάλη πλειοψηφία τόσο των πιστών που ζούνε μέσα στον κόσμο όσο και των μοναχών που επέλεξαν την κοινοβιακή ζωή. Κι όμως. Ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης προτρέπει όχι μόνο τους προχωρημένους ησυχαστές να μελετούν τον αββά Ισαάκ αλλά και τους αρχάριους. Γράφει σχετικά: «Πολύ θα σε βοηθήσει ο Αββάς Ισαάκ διότι και το βαθύτερο νόημα της ζωής δίνει να καταλάβει κανείς και κάθε είδους μικρό ή μεγάλο κόμπλεξ και εάν έχει ο άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό, τον βοηθάει για να τα διώξει. Η ολίγη μελέτη στον Αββά Ισαάκ αλλοιώνει την ψυχή με τις πολλές της βιταμίνες»[1].

Συνέχεια ΕΔΩ→

Άγιος  Σωκράτηc (21 Οκτωβρίου)

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος σωκρατης

5ος αιώνας π. Χ και στην Αθήνα το κέντρο της τότε διανόησης, την πόλη του ‘φωτός’, των γραμμάτων και του πνεύματος όλου του τότε γνωστού κόσμου, ένας φιλόσοφος, ο Σωκράτης(Αθήνα 469 -399 π.Χ) θα σημαδέψει την εποχή του, με τις φιλοσοφικές διδασκαλίες του, το βίο του και τον θάνατό του….

Σωκράτης, μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου πνεύματος, εισηγητής της δυτικής φιλοσοφίας ,ο ‘δάσκαλος’ που τον 5ο π. Χ. αιώνα μιλούσε για τον ένα και μόνο Θεό, ο πατέρας του <Γνώθι σ’ αυτόν>, ο δάσκαλος των Αριστοτέλη, Ξενοφώντα και Πλάτωνα!

<Η ζωή δεν αξίζει όταν δεν είναι αφιερωμένη σε κάποιο σκοπό>…λόγια του κλασικού φιλοσόφου Σωκράτη, λόγια που όπως κι άλλα του δασκάλου επιρρέασαν τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της ιστορίας.

Πιστός στα … ίδια του τα λόγια, όταν κατηγορήθηκε από τους Αθηναίους για … αθεΐα, αυτός που πρώτος είχε μιλήσει για τον ένα Θεό  κι ενώ μπορούσε να αποφύγει τον θάνατο,δέχτηκε την καταδίκη του κι ήπιε το κώνειο…

Κι από την ειδωλολατρική Αθήνα του 4ου π. Χ. αιώνα, πάμε στον Πόντο και στον 3ο μ. Χ., αιώνα.

Συνέχεια →

Ποιοι και γιατί δολοφόνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια (27 Σεπτεμβρίου 1831)

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας από δύο μέλη της οικογένειας Μαυρομιχάλη, τα οποία πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον κυβερνήτη έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος, καθώς πήγαινε να παρακολουθήσει την κυριακάτικη θεία λειτουργία.

Ο τραγικός θάνατος του Καποδίστρια βύθισε σε θλίψη τον γεωργικό πληθυσμό ενώ αντίθετα στην Ύδρα δέχτηκαν την είδηση με πανηγυρισμούς.

Η δολοφονία του Καποδίστρια οργανώθηκε σύμφωνα με αρκετούς ιστορικούς από τη Μεγάλη Βρετανία και την Γαλλία. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο φάκελος για την δολοφονία του Καποδίστρια στα βρετανικά αρχεία παραμένει απόρρητος.

Ας έχουμε επίσης υπ’ όψη μας ότι, ως κυβερνήτης, ο Καποδίστριας αρνήθηκε να δεχθεί μισθό, όπως επίσης αρνήθηκε χρηματική αποζημίωση από τον Τσάρο για να μην κατηγορηθεί από τους αντιπάλους του για μεροληψία απέναντι στη Ρωσία, ενώ διέθεσε όλη του την περιουσία για τους σκοπούς της επανίδρυσης του κράτους.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ →

Καπετάν Κώττας “Ο πρώτος των πρώτων” (1863 – 27 Σεπτεμβρίου 1905)

Αποτέλεσμα εικόνας για καπεταν κωττας



Νικολάου Τούλιου

Πολλοί υποστηρίζουν πως η Ιστορία γράφεται από τους λαούς. Άλλοι λένε πως γράφεται από τον Ένα: τον πιστό, που είναι προφήτης και γίνεται λαμπάδα και ολοκαύτωμα στην πίστη του.

Πιστεύω πως και οι δύο πλευρές έχουν δίκαιο. Ο Ένας γράφει στην Ιστορία, μα αυτός ο Ένας είναι η συνισταμένη των ελπίδων και των παραδόσεων του λαού. Είναι, δηλαδή, αυτός ο ίδιος ο λαός. Τέτοιος, ο Ένας για την Μακεδονία, είναι ο καπετάν Κώττας.

Είναι αυτός που, εδώ ψηλά στα Κορέστια, από τις Πρέσπες ως την Καρατζόβα, έγινε εικόνισμα πλάι στην Παναγιά και γι’ αυτόν ανάβει το καντήλι η Μακεδονία, αυτόν στον οποίο υποκλίνεται ο Μακεδονικός Ελληνισμός.

Συνέχεια ΕΔΩ→

Αγία νεομάρτυς Ακυλίνα από το Ζαγκλιβέρι:H περιγραφή του μαρτυρίου από την ίδια την Αγία και η εύρεση των αγίων λειψάνων

00.121

(ο Ναός της Όσσας και το σημείο ευρέσεως των ιερών Λειψάνων)

ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ

…για την νέα αυτή κοπέλα που έδωσε τη ζωή της για το Χριστό μέσα στα σκληρά χρόνια της τουρκοκρατίας, ένα ελάχιστο αφιέρωμα… Η ίδια επέλεξε να μείνει κρυμμένο το σκήνωμά της και να ευρεθεί στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, προς ενίσχυση των πιστών.Θα παραθέσουμε την αφήγηση του ενυπνίου ευσεβούς γυναίκας σχετικά με τον τόπο ταφής της και την περιγραφή του φρικτού μαρτυρίου από την ίδια την μάρτυρα.

Η συγκλονιστική αφήγηση του μαρτυρίου της Αγίας Ακυλίνας και η υπόδειξη του τόπου ταφής της

Από το βιβλίο Χρονικόν της ευρέσεως των ιερών  λειψάνων της Αγίας ενδόξου νεομάρτυρος Ακυλίνης – Αγγελίνης της εκ Ζαγκλιβερίου καταγομένης,Ιερός Ναός  Παμμεγίστων Ταξιαρχών Όσσα – Λαγκαδά 2012 Μητροπολίτου  Λαγκαδά, Λητής  και  Ρεντίνης Ιωάννου

Ἀφήγησις Ἐνυπνίου εὐσεβοῦς γυναικός περί του τόπου ταφῆς της Αγίας  Νεομάρτυρος Ἀκυλίνης

Δέκα ημέρες μετά την  ανεύρεση των ἱερῶν λειψάνων της Αγιας Μεγαλομάρτυρος και Ἀθληφόρου Κυράννης μου συνέβη το παρακάτω θαυμαστόν γεγονός. Ἡ Ἁγία Κυράννα μοῦ ἐνεφανίσθη σέ ἐνύπνιον καί μοῦ ὁμίλησε γιά τήν φίλη της, ὅπως ἀποκαλοῦσε τήνἈγγελίνα, και ότι είναι και μαζί συνυπάρχουν.

Η συνέχεια ΕΔΩ

Ο Ευαγγελιστής της Αγάπης και Ηγαπημένος Μαθητής, άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

26 Σεπτεμβρίου : η Μετάσταση του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

Aptera_-_Kloster_-_Ikone

μια ομιλία για τον βίο του και ένας ύμνος προς τον Ηγαπημένο Μαθητή από τον αγ. Νικόλαο Βελιμίροβιτς

Ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, Απόστολος και Ευαγγελιστής

Ο Ιωάννης ήταν υιός του Ζεβεδαίου, ο οποίος ήταν ψαράς, και της Σαλώμης, της θυγατέρας του Ιωσήφ, του Μνήστορος της Υπεραγίας Θεοτόκου. Όταν τον κάλεσε ο Κύριος Ιησούς, παρευθύς ο Ιωάννης άφησε τον πατέρα του και τα δίχτυα του ψαρά και ακολούθησε, μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο, τον Χριστό. Από τότε

Συνέχεια →

“Νικηταράς ο Τουρκοφάγος”: Νικήτας Σταματελόπουλος (1787 -25 Σεπτεμβρίου1849)

Αποτέλεσμα εικόνας για Νικηταράς ο Τουρκοφάγος

… ο νεομάρτυς και παιδομάρτυς αδελφός του, 11χρονος άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας (16 Οκτωβρίου 1816)

…και η επιστολή της Αγγελίνας, συζύγου του Νικηταρά, για τον εμφύλιο

Ήταν μία Παρασκευή του Δεκεμβρίου του 1841, στον Πειραιά των 210 οικογενειών τότε και των μόλις 1500 κατοίκων. Στο δρόμο που σήμερα είναι η εκκλησία της Ευαγγελίστριας, ζητιάνευε ένας ρακένδυτος και σχεδόν τυφλός. Αντιλήφθηκε ότι τον ζύγωνε κάποιος, που από την φορεσιά του φαινόταν ότι είναι ξένος. Μάζωξε αμέσως το χέρι του που είχε απλωμένο για να ζητιανεύει.

– Τι κάνετε στρατηγέ μου; Ρώτησε ο ξένος τον ζητιάνο.

– Απολαμβάνω την ελεύθερη πατρίδα μου, αποκρίθηκε περήφανα ο ζητιάνος.

– Μα εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στο δρόμο; Επέμενε ο ξένος.

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Ο άγιος Σιλουανός συνομιλεί με τα παιδιά…

ergasia-e1263503352642

Τα αγαπημένα παιδιά τρέχουν στα λιβάδια, κόβουν λουλούδια , τραγουδούν και χαίρονται , γιατί τα κάνει και χαίρονται η χάρη του Θεού. Αλλά, να, είδαν τα παιδιά κάποιον μοναχό και του λένε…

-Κοίτα, ο Κύριος στόλισε τον ουρανό με αστέρια και την γη με ποτάμια και κήπους. Οι αετοί πετούν πάνω στα σύννεφα και απολαμβάνουν το κάλλος της φύσεως. Τα πουλιά κελαηδούν εύθυμα στα δάση και στις πεδιάδες και εσύ, μοναχέ, κάθεσαι στο κελλί σου και δεν βλέπεις όλη την ωραιότητα του Θεού. Κάθεσαι και κλαις. Γιατί κλαις στο μικρό κελλί σου, όταν ο ήλιος λάμπει και ο κόσμος όλος στολίζεται με ομορφιά , και όλοι πάνω στη γη χαίρονται;

Έτσι ρωτούσαν τα παιδιά τον μοναχό και αυτός αποκρίθηκε:

-Παιδιά, εσείς δεν καταλαβαίνετε τον θρήνο μου. Η ψυχή μου κλαίει για εσάς, γιατί δεν γνωρίζετε τον Θεό , που δημιούργησε αυτή την ωραιότητα. Η ψυχή μου τον γνωρίζει και ποθώ αυτή την γνώση για όλους σας, και γι΄αυτό  θλίβομαι και παρακαλώ τον Θεό για εσάς ώστε και εσείς να γνωρίσετε τον Κύριο εν Πνεύματι Αγίω.

Συνέχεια  ΕΔΩ→

ΟΣΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: ο σύγχρονος, παγκόσμιος άγιος της αγάπης

ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

ο βίος,η ακολουθία του και μια συλλογή από τις συμβουλές του

Ο ΟΣΙΟΣ Σιλουανός ο Αθωνίτης είναι μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες φυσιογνωμίες του αγιορείτικου και γενικότερα του ορθοδόξου μοναχισμού. 

Εορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου

Ο βίος του

silouanos

Παράτολμο να αγγίξει κανείς τα βιώματα του μεγάλου Οσίου του Χριστού, του Οσίου της θείας Αγάπης, του «Παγκόσμιου» Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου. Ο βιογράφος του Αγίου Σιλουανού, μακαριστός γέρων Σωφρόνιος, έλεγε ότι το εγχείρημα δεν είναι εύκολο για άνθρωπο που δεν έχει ούτε το χάρισμα, ούτε την πείρα του γράφειν. Όμως με τη βοήθεια του Θεού και τις πρεσβείες του Αγίου Σιλουανού θα προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε τον βίο και την πολιτεία του. 


Ο πατήρ Σιλουανός, κατά κόσμον Συμεών Ιβάνοβιτς Αντονώφ, χωρικός από την επαρχία Λεμπεντιάσκ, γεννήθηκε το 1866 και προσήλθε στον Άθωνα το 1892. Έλαβε τον μανδύα το 1896 και έγινε μεγαλόσχημος το 1911.

Γεγονότα που στάθηκαν σταθμοί στη ζωή του κατά κόσμον Συμεών ήταν η επιρροή που είχε από το άγιο παράδειγμα του πατέρα του.Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Όσιος «Ποτέ δεν θύμωνε, ήταν πάντοτε μετρημένος και ήσυχος με μεγάλη υπομονή, διάκριση και πραότητα. Να, ένα τέτοιο γέροντα ήθελα να έχω!». 

Συνέχεια →

Η ισαπόστολος και πρωτομάρτυς Θέκλα (24 Σεπτεμβρίου): η πρώτη γυναίκα- μάρτυς για τον Χριστό

Αποτέλεσμα εικόνας για αγια θεκλα

(ο βίος της, από τον Συναξαριστή του αγίου Νικοδήμου, και ηχητικό συναξάρι- για παιδιά)

Tω αυτώ μηνί KΔ΄, μνήμη της Aγίας Πρωτομάρτυρος και Iσαποστόλου Θέκλης.

Aυτός σε σώζει Θέκλα ρήξας την πέτραν,

Oυ τω πάθει πριν ερράγησαν αι πέτραι.

Πέτρη αμφί, τετάρτην εικάδα δέξατο Θέκλην.

Aύτη ήτον από την πόλιν του Iκονίου, θυγάτηρ μεν Θεοκλείας, ευγενούς τινος και επιφανούς γυναικός Eλληνίδος, αρραβωνισμένη δε με άνδρα Θάμυριν ονομαζόμενον, όταν ήτον χρόνων δεκαοκτώ. Όταν δε οAπόστολος Παύλος επήγεν από την Aντιόχειαν εις το Iκόνιον, εξενοδοχείτο εις τον οίκον του Oνησιφόρου, και εκεί εδίδασκε την εις Xριστόν πίστιν όλους εκείνους, οπού προς αυτόν εσύντρεχον. Tότε και η μακαρία αύτη Θέκλα εν τη γειτωνεία εκείνη καθημένη, ήκουεν από την θυρίδα τα γλυκύτατα λόγια του μακαρίου Παύλου, με τόσην ηδονήν και επιθυμίαν, ώστε οπού αλησμόνει και φαγητόν, και πιοτόν, και όλα της τα προς το ζην αναγκαία. Aλησμόνει δε και αυτήν ακόμη την μητέρα, και τον αρραβωνιστικόν της. Kαι μόλον οπού η μήτηρ και ο αρραβωνιστικός της εσπούδαζον να εμποδίσουν αυτήν από την ακρόασιν των γλυκυτάτων λογίων του Παύλου. Όθεν όταν ο Παύλος εφυλακώθη, τότε η αοίδιμος αύτη πηγαίνουσα την νύκτα εις την φυλακήν, ενετρύφα εις την ουράνιον διδασκαλίαν του Aποστόλου, και από τότε ηκολούθει αυτώ.

Συνέχεια ΕΔΩ →

Όσιος Κόπρις: το μωρό που γεννήθηκε πάνω στην κοπριά…

images (5)

Ο θαυμαστός βίος του αγίου που γεννήθηκε πάνω σε ένα σωρό κοπριά και αξιώθηκε μεγάλων χαρισμάτων:

μεγάλωσε με το γάλα μιας κατσίκας που η Χάρη του Θεού την οδηγούσε κοντά του όταν έπρεπε να θηλάσει.

τα άγρια θηρία τον υπάκουαν, το βραστό νερό τον σεβάστηκε, ο Όσιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης εμφανιζόταν και συνομιλούσε μαζί του μετά τον θάνατό του….

Ας δούμε το βίο του σε απλή μετάφραση από τον Συναξαριστή του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και ένα όμορφο κείμενο για παιδιά.

Συνέχεια →

Παναγία Μυρτιδιώτισσα: η εικόνα που βρέθηκε μέσα στις μυρσίνες (24 Σεπτεμβρίου)

Η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα, που γιορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία ευρέσεως τής εικόνας Της που βρέθηκε μέσα σε ευωδιαστές μυρσίνες, είναι από τις πλέον αγαπημένες τών Ελλήνων. Στα Κύθηρα Τής δόθηκε για πρώτη φορά αυτή η προσωνυμία, αλλά ή Χάρη Της εξαπλώθηκε σέ όλο τόν ελληνικό χώρο. Μοναστήρια Της θα βρούμε και αλλού.

(ένα κείμενο, γραμμένο και για παιδιά, από το περιοδικό Προς τη Νίκη)

Tο Καλοκαίρι μπορεί τυπικά νά τελείωσε καί νά μπήκε τό Φθινόπωρο, μά ό καιρός μας επιτρέπει ακόμη ένα θαλασσινό ταξίδάκι-προσκύνημα: μέχρι τά Κυθηρα.
Στήν περιοχή των Μυρτιδίων, στά δυτικό μέρος τού νησιού βρίσκεται ή μεγαλύτερη Μονή των Κυθήρων! Είναι χτισμένη σέ ένα φυσικό βραχώδες άνοιγμα, ανάμεσα άπό πάρα πολλές μυρτιές! Ή εικόνα της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας τού 14ου αιώνα είναι το πολυτιμότερο κειμήλιο τού
νησιού καί ή προστάτιδα των απανταχού Κυθηρίων.

Η παράδοση λέει ότι στίς 24 Σεπτεμβρίου -40 ήμερες μετά τήν Κοίμηση της Θεοτόκου- εμφανίστηκε ή Παναγία σέ έναν βοσκό της περιοχής εκείνης καί του υπέδειξε νά ψάξει γιά τήν εικόνα Της, πού είχε έρθει σέ εκείνο τό μέρος πολλά χρόνια πρίν. Ό βοσκός έπεσε στό έδαφος, γεμάτος δέος, προσευχόμενος. Μόλις σηκώθηκε καί κοίταξε τριγύρω, είδε τήν εικόνα στά κλαδιά μιας μυρτιάς. Κλαίγοντας άπό χαρά, έφερε τήν εικόνα σπίτι του καί διηγήθηκε σέ φίλους καί συγγενείς τήν ιστορία της ανεύρεσης της.

Συνέχεια →

Αγία Ραΐς, η δωδεκάχρονη παρθενομάρτυς (23 Σεπτεμβρίου)

Μικρός ό βίος της, πού διεσώθη. Μικρή ή ηλικία της, αλλά μεγάλος ό άθλος και ή δόξα της ανήλικης Αγίας Ραΐδος, πού θυσιάστηκε για την αγάπη του Χρίστου στα δώδεκα της χρόνια!

«Αλλα κορίτσια στην ηλικία της παίζουν με τα παιχνίδια τους και τις κούκλες ή ονειρεύονται το κοσμικό τους μέλλον και τις χαρές του μάταιου κόσμου.

Αντίθετα ή μικρή Ραΐδα oλα τα είχε περιφρονήσει άπό μικρή και δεν αγαπούσε και δεν σκεφτόταν τίποτε άλλο από τον Κύριο μας Ίησού Χριστό, τον Δημιουργό και Σωτήρα του σύμπαντος καί τον πιο μεγάλο, τον πιο αληθινό καί ασύγκριτο φίλο καί προστάτη των παιδιών.

Κι όπως αναφέρει ό Συναξαριστής στα «Μηναία» (μήνας Σεπτέμδριος ΚΓ’) :  «Ποθούσα κάλλος ή Ραΐς Θεού βλέπειν σαρκός το κάλλος έκδίδωσι τω ξίφει».

Καί σε σημερινή άπόδοσι: «Ή Ραΐς ποθώντας να δη την ομορφιά του Θεού θυσίασε με το ξίφος την ομορφιά της σάρκας».

Συνέχεια →

“Καρπός προσευχής”-η Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου

0923_Syllipsis_Ioannoy_Prodromoy

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία τρεις Γεννήσεις Προσώπων εορτάζονται και αντίστοιχα τρεις Συλλήψεις:

-του Χριστού: Ευαγγελισμός της Θεοτόκου-Χριστούγεννα

-της Παναγίας:η Σύλληψη της αγίας Άννης- η Γέννηση της Θεοτόκου

-του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου: η Σύλληψη- η Γέννηση του Προδρόμου

Το γεγονός ότι τιμάται η Σύλληψη- δηλ. η αρχή της ενδομήτριας ζωής- είναι ένα ακόμα στοιχείο που αποδεικνύει την αξία του εμβρύου από τη στιγμή της σύλληψης, και επομένως  το πόσο μεγάλο κακό είναι ο τερματισμός της ζωής των εμβρύων με τη λεγόμενη διακοπή κυήσεως-έκτρωση-άμβλωση…

Από την τιμή της Σύλληψης των αγίων αυτών προσώπων διαφαίνεται ακόμα και η ιερότητα αυτής της στιγμής. Ο αγιασμένος καρπός είναι αποτέλεσμα προσευχής, υποταγής στο θέλημα του Θεού, υπομονής και ενάρετου βίου. Με τέτοιες “προϋποθέσεις” οι γονείς φέρνουν ευλογημένα παιδιά στον κόσμο…(δείτε για τη Σύλληψη της Θεοτόκου κάνοντας κλικ στον τίτλο:Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα: το απαθέστερο ζευγάρι (του γ.Παϊσίου)

Ας δούμε τώρα με λίγα λόγια το θαυμαστό γεγονός της Σύλληψης του Τιμίου Προδρόμου.

Συνέχεια →

Οι εικοσιέξι Μάρτυρες μοναχοί της Ιεράς Μονής Ζωγράφου (22 Σεπτεμβρίου )

Αποτέλεσμα εικόνας για άγιοι είκοσι έξι οσιομάρτυρεσ ζωγραφίτεσ

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Οι παπικοί, οι οποίοι δέν έπαυσαν ποτέ νά αγωνίζονται γιά νά υποτάξουν τούς Ορθοδόξους κάτω από τήν κυριαρχία τού Πάπα, πήγαν στό Άγιον Όρος τό 1274 μ. Χ. καί επιδόθηκαν στόν αγώνα νά επιβάλουν τόν παπισμό μέ κάθε τρόπο, επειδή «ο πάπας ήθελε νά υποτάξη τήν Ανατολική Εκκλησία καί νά πραγματοποιήση τό μεγάλο όνειρο τής παποσύνης, μιά Εκκλησία κάτω από τήν εξουσία τού πάπα» (Νίκος Ζαχαρόπουλος). Οι μοναχοί τού Αγίου Όρους, παρά τίς έντονες πιέσεις καί τά βασανιστήρια, έμειναν σταθεροί στήν Ορθόδοξη πίστη. Δυστυχώς, όμως, οι Μονές Μεγίστης Λαύρας καί Ξηροποτάμου υπέκυψαν στίς απειλές καί υποτάχθηκαν στόν Πάπα. Τό γεγονός αυτό έκανε τούς παπικούς νά πιστεύσουν ότι θά μπορούσουν νά επεκτείνουν τήν κυριαρχία τους σέ όλο τό Άγιον Όρος.

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Άγιος Φωκάς ο κηπουρός, από την Σινώπη-Ο πρώτος προστάτης των ναυτικών

Προστάτης των βυζαντινών ναυτικών ήταν ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός (22 Σεπτεμβρίου) από την Σινώπη.Σύμφωνα με το συναξάρι του, όντας ακόμη παιδί, ο άγιος έδιωξε το δαίμονα που κατοικούσε σ’ ένα πλοίο και καταπράυνε την τρικυμία. Τα θαύματα του άγιου Φωκά συνεχίστηκαν και μετά το μαρτυρικό του τέλος. Ο εγκωμιαστής του, Αστέριος επίσκοπος Αμάσειας, βεβαιώνει ότι στις τρικυμίες ο ίδιος ο άγιος τέντωνε τα πανιά, πρόσεχε να μην πέσει το καράβι σε βράχους και φρόντιζε να μην αποκοιμηθεί ο καπετάνιος.Άλλες φορές τον έβλεπαν οι ναύτες σε μεγάλες θαλασσοταραχές να βοηθά πότε στα σχοινιά, πότε στα πανιά ή άλλοτε να προστατεύει το πλοίο, για να μην πέσει σε ξέρα ή σε βρόχους.

Η συνέχεια ΕΔΩ

Ο Προφήτης Ιωνάς και η συγκλονιστική μετάνοια των Νινευϊτών

images (3)

η μνήμη του εορτάζεται στις 21 Σεπτεμβρίου

*Ο βίος του Προφήτη Ιωνά

*Η συγκλονιστική μετάνοια των Νινευϊτών

Ο προφήτης Ιωνάς είναι προστάτης των δυτών, της καταδυτικής και υπερβαρικής ιατρικής

η συνέχεια- ΕΔΩ

Το Μαρτύριο του αγίου ιερομάρτυρος Πλάτωνος Αΐβαζίδη, πρωτοσυγκέλου Αμασείας του Πόντου (21 Σεπτεμβρίου 1921)

Μαρτύριον τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Πλάτωνος Ἀϊβαζίδου, Πρωτοσυγκέλου Ἀμασείας Πόντου

(από το βιβλίο του Πλάτωνος Κικρῆ: Ὁ Ἅγιος Ἐθνο-Ἱερομάρτυς Πλάτων, Ἑπτάλοφος, Ἀθήνα, 1997)

Ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 21 Σεπτεμβρίου

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΚΑΙ Η ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ

Ἤδη ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1921, εἶχαν ἀρχίσει οἱ συλλήψεις πολλῶν προυχόντων τῆς περιοχῆς ὅπου ἡ Μητρόπολη τῆς Ἀμασείας.

Τὴν νύχτα τῆς 4ης Φεβρουαρίου 1921, γίνεται ἔφοδος ἀπὸ τὶς τουρκικὲς ἀρχὲς στὸ Μητροπολιτικὸ Μέγαρο. Συλλαμβάνεται ὁ Ἐπίσκοπος Ζήλων Εὐθύμιος, ὁ Πρωτοσύγκελλος Πλάτων καὶ ἀρκετοὶ ἀπὸ τὸ διοικητικὸ προσωπικό, καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῆς Μητροπόλεως.

Ὁ Χρῆστος Σαμουηλίδης σημειώνει: Τὰ ὀνόματά τους ἦταν ἀπὸ τὰ πιὸ γνωστὰ τῆς Σαμψοῦντας. Ἀντιπροσώπευαν τὴν ἀφόκρεμα τῆς κοινωνίας, τὸν πλοῦτο, τὴν μόρφωση καὶ τὴν ἐπιῤῥοή. Ἀνάμεσά τους ἦταν ἐπιστήμονες, γιατροί, φαρμακοποιοί, δικηγόροι, καθηγητές, δάσκαλοι, ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τῆς Ὀθωμανικῆς Τράπεζας, τοῦ Μονοπωλείου καπνοῦ τῆς Ῥεζῆ καὶ τῶν ἄλλων ἐταιρειῶν καὶ πρακτορείων τῆς πόλης.

Τοὺς σήκωσαν ἀπὸ τὰ ζεστὰ κρεβάτια τους καὶ τοὺς ἔῤῥιξαν στὰ παγωμένα μπουντρούμια, ὑπόδικους, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι συνεργάζονταν μὲ τοὺς ἀντάρτες τῶν βουνῶν γιὰ τὴν ἀπόσπαση τοῦ Πόντου ἀπὸ τὴν τουρκικὴ ἐπικράτεια[1].

Συνέχεια  ΕΔΩ→

H τελευταία επιστολή του Ανδρέα Παναγίδη († 21 Σεπτεμβρίου 1956)

(επιστολή μελλοθανάτου Κυπρίου αγωνιστή)

«Αξιολάτρευτά μου παιδιά, πολυαγαπημένη μου γυναίκα, χαίρετε,

Αυτήν την στιγμήν που σας γράφω είναι Τρίτη 10 η ώρα, βράδυ. Ακριβώς πριν 5 λεπτά μας ειδοποίησαν ότι χαράματα της Παρασκευής 21.9.56 θα εκτελεστούμε. Ίσως όταν διαβάζετε αυτό το γράμμα μου εγώ δεν θα υπάρχω αναμεταξύ στους ζωντανούς.

Λατρευτά μου παιδιά, σας αφήνω για πάντα στην τόσο νεαρή μου ηλικία. Στα 22 μου χρόνια πεθαίνω για χάρη μιας μεγάλης ιδέας. Κάποτε η μάνα σας και ο θείος σας θα σας αναπτύξουν γιατί εκτελέστηκα. Σας εύχομαι αγαπημένα μου παιδιά να γενήτε καλοί χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι. Ακολουθήστε πάντα τον δρόμο της αρετής. Να είσθε πάντα βέβαιοι οτι σας αγάπησα τόσο θερμά με μια απέραντη πατρική αγάπη. Αλλά δυστυχώς σας αφήνω χωρίς να σας δω να μεγαλώνετε όπως το ονειρευόμουν. Σας αφήνω ένα μεγάλο και τιμημένο όνομα. Παιδιά μου, ζήσετε ευτυχισμένα μαζί με την μητέρα σας και με όλους τους θείους σας και τους σεβαστούς σας παππούδες. Ελπίζω στον Πανάγαθο Θεό να σας αγαπούν με στοργή και θέρμη.

Συνέχεια ΕΔΩ →

Άγιος Ευστάθιος ο Κατάφλωρος, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ο άγιος Ευστάθιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1115 και 1135. Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στην σχολή, ή οποία λειτουργούσε στην μονή της αγίας Ευφημίας, οπου και νωρίς έκάρη μοναχός. Έν συνεχεία όλοκλήρωσε τις φιλοσοφικές και θεολογικές του γνώσεις στην περιβόητη πατριαρχική σχολή. Το 1150 χειροτονήθηκε διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας (Αγίας Σοφίας) στην μονή του αγίου Φλώρου, από όπου έλαβε και την προσωνυμία Κατάφλωρος. Ήδη γνωστός όμως για την μεγάλη του μόρφωσι και την ρητορική του δεινότητα, αναγορεύθηκε δημόσιος διδάσκαλος της πατριαρχικής σχολής με τον τίτλο του μαγίστορος των ρητόρων. Στην διδασκαλία του άπεδείκνυε ότι ή ελληνική φιλοσοφία έγινε θεραπαινίς της χριστιανικής αληθείας. Λέγεται ότι τόσο εξαιρετικό ήταν το διδασκαλικό του χάρισμα, ώστε «πάσα ή φιλόλογος νεολαία της Πόλεως» συνωστιζόταν με ακόρεστη επιθυμία στην άκρόασι των μαθημάτων του, όταν δε έφευγε έμοιαζε με σμήνη μελισσών πού βγαίνουν μέσα από το κοίλωμα του βράχου.

Έχοντας αποσπάσει την ιδιαίτερη εκτίμηση του βασιλέως Μανουήλ Α’ Κομνηνού (1143-1180) για την πολυμάθεια του και τον θαυμασμό της Εκκλησίας για τον άμεμπτο βίο του, το 1174 χειροτονήθηκε μητροπολίτης Μύρων της Λυκίας. Ευθύς αμέσως δμως μετά την εκλογή του επανεξελέγη αρχιεπίσκοπος του χηρεύοντος θρόνου της Θεσσαλονίκης.

Συνέχεια →