ΧΕΙΜΩΝΑΣ 1940

http://averoph.files.wordpress.com/2013/12/8d5ff-war1940_epirus.jpg?w=500&h=336

Γεώργιος Α.Βλάχος
᾽Εφημερὶς «Καθημερινή» 1940

Δεκέμβριος. Τὰ σπίτια ἔβαλαν τὰ χαλιά τους, στὰ παράθυρα μπῆκαν βαριὲς οἱ κουρτίνες. ᾽Εδῶ κι ἐκεῖ, ὅπου ὁ προβλεπτικὸς σπιτονοικοκύρης εἶχε φροντίσει γιὰ ξύλα, ἄναψε ἡ φωτιά, ἀλλοῦ μὲ δυὸ κάρβουνα ἢ πυρήνα ἑτοιμάστηκε τὸ μαγκάλι. Τὸ βράδυ γέρνουν ἑρμητικὰ τὰ παραθυρόφυλλα, κλείνουν τὰ τζάμια, τὰ κρεβάτια ὁπλίζονται καὶ μὲ μιὰ ἀκόμη κουβέρτα, μπαίνει τὸ πάπλωμα καί, καμιὰ φορά, πέφτει ἐφεδρεία καὶ τὸ παλτό. Στοὺς δρόμους τὸ βῆμα εἶναι ταχύ, ὁ γιακὰς τοῦ παλτοῦ σηκωμένος, ἡ μυτίτσα τῆς μικρῆς, ποὺ εἶναι ἀνεβασμένη στὸ τράμ, κατακόκκινη. Ὁ ἐπαίτης, ποὺ στέκεται στὴ γωνιὰ τοῦ μεγάλου δρόμου, ἔφερε τὰ χειμερινά του. ῞Εναν μποξά. Τώρα στὶς ὁμιλίες τοῦ πολέμου μπῆκε, στερεότυπο, καὶ τὸ κρύο:
– Τί νέα;
– Καλά, πᾶμε μπρός.
– Κρύο.
– Χιονιάς.

Χιονιάς… Κι ἐπάνω; ᾽Επάνω στὰ βουνά; ᾽Εκεῖ ὅπου ἄρχισε τώρα νὰ πέφτη χιόνι καὶ σφυρίζει τρελὸς ὁ βοριὰς καὶ τὸ παίρνει καὶ τὸ μαζεύει καὶ τὸ σκορπᾶ γύρω του σὰν θύελλα παγωμένη; ᾽Επάνω…
– Εἴδατε τὸν στρατιώτη ἐδῶ καὶ λίγες μέρες πῶς ἔφυγε; Κρατοῦσε δεξιά του τὸ ὅπλο, ἀριστερά του τὴ ξιφολόγχη, στὴ μέση τὰ φυσέκια του καὶ τὸ παγούρι, καὶ στὴν πλάτη τὸ σπίτι του. ᾽Εκεῖ στὸ γυλιὸ ἄλλα φυσίγγια, ὁ πρόχειρος ἐπίδεσμος, ἕνα ζευγάρι κάλτσες, ἕνα πουκάμισο καὶ ἡ κουβέρτα, ἕνα «ἡμικλινοσκέπασμα» τοῦ στρατοῦ. Αὐτὸ τὸ κορμὶ μ’ αὐτὰ θὰ παλέψη. ῎Εχει τὸ ὅπλο, τὴν ξιφολόγχη, τὰ φυσέκια, γιὰ τὸν ἐχθρό. Μιὰ φανέλα, ἕνα «ἡμικλινοσκέπασμα», γιὰ τὸ κρύο.
Τὸ βράδυ, ὅταν «ἔχη συνεχισθῆ ἡ προέλασις» καὶ εἶναι παγωμένο τὸ σῶμα του καὶ τὰ ροῦχα του ἔχουν βραχῆ καὶ γύρω ἔχει κοκκινήσει ἀπὸ τὸ αἶμα τὸ χιόνι, ξέρετε ποῦ θὰ σταθῆ νὰ κλείση γιὰ λίγη ὥρα τὰ μάτια του ὁ στρατιώτης; Κάπου σὲ μιὰ πλαγιά. Κοντὰ σ’ ἕνα χάλασμα,σ’ ἕνα βράχο, σκάβοντας μέσα στὸν πάγο μιὰ σπηλιά, στήνοντας ἕνα ἀντίσκηνο, ποὺ ἡ θύελλα ποῦ καὶ ποῦ τὸ δέρνει, τὸ παίρνει.
Κι ὅμως αὐτὸς ὁ στρατιώτης θὰ σηκωθῆ. Αὐτὸς θὰ ξυπνήση μεσάνυχτα, «διὰ νὰ συνεχισθῆ ἡ προέλασις».
Αὐτός, ἀφοῦ στάθηκε φρουρὸς στὰ σύνορα, ἀφοῦ ἀντίκρισε τὰ πολυβόλα, τοὺς ὅλμους, τὸ βαρὺ πυροβολικὸ μὲ τὸ στῆθος του, μὲ μιὰ λόγχη, ἀφοῦ πῆρε τὴν ᾽Ερσέκα, τὴν Κορυτσά, τὸ Πόγραδετς, τὸ Ἰβάν,ἀφοῦ σκαρφάλωσε στὶς κορυφὲς τῆς Μοράβας, θὰ προχωρήση τώρα.
Μαζὶ μὲ τοὺς ἀνέμους, μαζὶ μὲ τὸ χιόνι, μὲ τὸ βοριά, μὲ τὴ βοήθεια τῆς κατάλευκης Ὀπτασίας, ποὺ περνᾶ χλωμὴ μέσα ἀπὸ τὶς χαραμάδες καὶ χάνεται τὸ ξημέρωμα στὰ σύννεφα, ὁ ῞Ελλην στρατιώτης ἀπὸ βουνὸ σὲ βουνό, ἀπὸ ὕψωμα σὲ ὕψωμα, βῆμα μὲ βῆμα σπρώχνει, διώχνει,πατᾶ.

Κι ἐμεῖς;… Θὰ βάζωμε τὰ χαλιὰ καὶ θὰ κλείνωμε τὶς κουρτίνες τὸ βράδυ; ᾽Εμεῖς θὰ σηκώνωμε τὸ γιακά; ᾽Εμεῖς πρέπει νὰ κλειστοῦμε στὰ σπίτια μας καὶ νὰ παγώσωμε. Πρῶτον γιατὶ δὲν χρειαζόμαστε καὶ δεύτερον γιατὶ δὲν θὰ παγώσωμε.
Ἐμεῖς πρέπει τώρα – εἶναι Δεκέμβριος, στὴν Ἤπειρο εἶναι ἑνάμισι μέτρο τὸ χιόνι – νὰ δώσωμε ὅ,τι ἔχομε; Κουβέρτες πλεχτά, γάντια, φανέλες, χρῆμα. Ἄλλος νὰ δίνη, ἄλλος νὰ πλέκη, ἄλλος νὰ ἀγοράζη, ἄλλος νὰ κουβαλᾶ κὶ ὅλοι μαζί νὰ στέλνωμε τὴν ἐργασία μας ρ καὶ τὴ στοργή μας καὶ τὸν κόπο μας στὰ Σύνορα. Γιὰ νὰ προφυλαχτῆ, νὰ ζεσταθῆ, νὰ κοιμηθῆ ὁ στρατιώτης.
Αὐτὸς δὲν προστατεύει μόνο τὴ ζωή μας, τὰ σπίτια μας τὶς γυναῖκες μας, τὰ παιδιά μας. Προστατεύει κάτι ἀνώτερο: τὴν τιμὴ τῆς ῾Ελλάδος. Ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ φάνηκε, τὸν παρακολουθεῖ μὲ τὸ στόμα ἀνοιχτὸ ὁ κόσμος ὅλος. Ἐχει ξεσπάσει σὲ χειροκροτήματα ἡ ὑφήλιος.῎Εχει ἀντιλαλήσει ἡ γη σὲ ζητωκραυγές. Κι ἐμεῖς θὰ τὸν ἀφήσωμε νὰ κρυώση;.. ΟΧΙ.
Ἐμπρὸς λοιπόν!… Μιὰ μέρα, μιὰ Κυριακὴ, ἂς ὁρισθῆ μιὰ πλατεία ὡς τόπος συγκεντρώσεως μαλλίνων εἰδῶν. Κι ἐκεῖ ἂς πᾶμε ἕνας – ἕνας μὲ ὅ,τι ἔχομε: μιὰ φανέλα, μιὰ κουβέρτα, ἕνα ζευγάρι κάλτσες, ἕνα πλεχτὸ καὶ νὰ τὸ ρίξωμε. Ὅλοι. Καὶ νὰ σχηματισθῆ ἕνας κῶνος, σὰν τὸ Ἰβάν.
Καὶ ἀπὸ τὰ γύρω ξενοδοχεῖα νὰ μᾶς βλέπουν οἱ ξένοι, γιὰ νὰ καταλάβουν καὶ νὰ τηλεγραφηθῆ καὶ ἔξω ὅτι ἔχει ἐπιστρατευθῆ ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάς. Ὁ στρατιώτης μὲ τὸ ὅπλο, ἡ γυναίκα μὲ τὸ βελόνι,καὶ οἱ γέροι καὶ τὰ παιδιὰ μὲ τὴν ὑπομονή, μὲ τὸ θάρρος, καὶ μὲ ὅ,τι ὁ καθένας ἔχει.

ΠΗΓΗ: Νεοελληνικά Ἀναγνώσματα Γ’ Γυμνασίου (1966)

από το Αβέρωφ

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...