Το Χριστόψωμο: ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλεξ. Παπαδιαμάντη

“Το Χριστόψωμο” του Α. Παπαδιαμάντη πρωτοδημοσιεύτηκε στην “Εφημερίδα” το 1887 και έμεινε ξεχασμένο μέχρι τα Χριστούγεννα του 1941, οπότε ο Γιώργος Βαλέτας το συμπεριέλαβε στο τιμητικό για τον Παπαδιαμάντη τεύχος της Νέας Εστίας.

Λίγα λόγια εισαγωγικά:

Το Χριστόψωμο είναι ένα τραγικό διήγημα .Στο κείμενο αποτυπώνεται η εικόνα της “κακιάς πεθεράς” και της “άτυχης νύφης” που είναι άτεκνη και θεωρείται στείρα. Η πεθερά λατρεύει το μονάκριβο γιο της και απεχθάνεται τη νεαρή κοπέλα που τον έχει παντρευτεί και δεν έχει κατορθώσει να τεκνοποιήσει. Προσπαθεί να υπονομεύσει τη σχέση της νύφης με τον άνδρα της και στο τέλος, αποφασίζει να της δωρίσει ένα δηλητηριασμένο “χριστόψωμο”.Αλλά ” όποιος σκάβει λάκκο για άλλον, πέφτει ο ίδιος μέσα”.Τελικά το χριστόψωμο θα φαγωθεί Συνέχεια

Χριστουγεννιάτικος «πόλεμος» στο σχολείο! ( ένα συννεφοπαραμύθι για παιδιά)

 

 

Πλησίαζαν Χριστούγεννα κι ὁ ΣΥΝΝΕΦΟξάδελφός μου μέ κάλε σε γιά λίγες μέρες στό ἐξοχικό του, στήν ψηλή ράχη, πού ᾽ναι ἀ κριβῶς κάτω ἀπό τή χιονότρυπα τοῦ φαλακροῦ βουνοῦ. Τέλειο μέρος. Τοπίο μοναδικό, θέα ἀπέραντη, οὐρανός καθαρός. Βέβαια, τό πιό εὐχάριστο γιά μένα ἦταν τό μικρό χωριουδάκι μέ τό μικρούτσικο σχολεῖο. Κάθε πρωί κατέβαινα ὥς κάτω στήν αὐλή κι ἔπαιζα χιονοπόλεμο μέ τά παιδιά στά διαλείμματα. Τήν ὥρα τοῦ μαθήματος σκαρφάλωνα στό περβάζι τῶν παραθυριῶν καί μάθαινα χαρτοκολλητική καί καλλιτεχνικές κατασκευές: ἀστέρια, καμπάνες, φάτνες…

Ὥσπου ἕνα πρωί…

— Φέρε μου πίσω τό χρυσό χαρτόνι! Τσίριξε ἡ Χρυσούλα.

— Δέν σοῦ τό δίνω, γιά μένα τό ἔφερε ὁ δάσκαλος! πείσμωσε ἡ Χριστίνα. Συνέχεια