Λαχτάρα και υπέρβαση (η συνάντηση του Χριστού με τον Ζακχαίο-και για παιδιά)

ανάλυση της ευαγγελικής περικοπής (και για τα παιδιά)-φωτογραφίες από την συκομορέα του Ζακχαίου

Λίγο παράξενος ο πρωταγωνιστής της σημερινής περικοπής. Και λίγο αντιφατικός, τουλάχιστον φαινομενικά. Μια προσωπικότητα  όμως, που με τη δική της, ιδιαίτερη διαδρομή, αποκαλύπτει  στοιχεία διαχρονικά και δρόμους υπέρβασης, δρόμους που οδηγούν  στον καρδιογνώστη Κύριο.
Πλούσιος και αρχιτελώνης ο Ζακχαίος, με το όνομά του να προέρχεται από το «Ζαχαρίας», που στα εβραϊκά σημαίνει «θυμήθηκε ο Θεός». Και όντως, η εξέλιξη της ζωής του δικαίωσε το όνομά του.

.
Μια από τις πιο συγκινητικές πτυχές της σημερινής αφήγησης, είναι η λαχτάρα για μια συνάντηση. Μια λαχτάρα, που παραμερίζει κοινωνικές συμβατικότητες και καθωσπρεπισμούς. Ένας πλούσιος, επώνυμος και βέβαια όχι τόσο συμπαθής στον κοινωνικό του περίγυρο, αδιαφορεί για την εικόνα που δίνει. Ανακατεύεται με τη
φτωχολογιά, ψάχνει ένα άνοιγμα, ανάμεσα στον όχλο και τέλος, ανεβαίνει σ’ ένα δέντρο, μήπως και τελικά δει, μόνον να δει, κάποιον, που ούτε που τον έχει συναντήσει ποτέ. Κάποιον, που ίσως να άκουσε γι’ αυτόν κάποιες διηγήσεις. Εκεί πάνω σκαρφαλωμένος, κινδυνεύει να εκτεθεί. Οι φτωχοί και οι ασήμαντοι θα βρουν μια χρυσή ευκαιρία να τον χλευάσουν, όπως πάντα όλοι αυτοί ψάχνουν ευκαιρία να εντοπίσουν το αδύνατο σημείο των ισχυρών, που τους μισούν, τους φθονούν και τους φοβούνται. Αλλά
και οι όμοιοί του πλούσιοι και Φαρισαίοι θα τον κατηγορήσουν, πως πλησιάζει εκείνον, που επίσης μισούν και ψάχνουν τρόπο να απαλλαγούν απ’ αυτόν. Ποτέ δε θα μάθουμε τις διαδρομές, που διήνυσε αυτή η λαχτάρα, πριν βρει διέξοδο πάνω στη συκομουριά. Ίσως και να μη χρειάζεται.

.
Ο καθένας από μας, έχει τους δικούς του, προσωπικούς λόγους, που γεννάνε τη λαχτάρα μιας ανάλογης συνάντησης. Δυστυχώς όμως, η δική μας λαχτάρα χάνει πολλές φορές τον δρόμο της, είτε από τη σοβαροφάνεια, είτε από τη ραθυμία, είτε και από τη διάσπαση στα πολλά, σοβαρά και ασήμαντα της καθημερινότητας.

.
Ο Ζακχαίος όμως δεν είναι μόνο μικρόσωμος. Είναι και παιδί, όχι στην ηλικία, αλλά στον αυθορμητισμό και την αγιότητα. Κανένα «φίλτρο» δεν εμποδίζει τη λαχτάρα της ψυχής του να οδηγήσει τις πράξεις του. Για τους πολλούς, παιδιαρίζει. Ίσως όμως γι’ αυτούς να
είπε ο Χριστός:
«Εὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν». (Μτθ. 18:3)

.
Αυτό όμως το …παιδί, είναι γεμάτο ευγνωμοσύνη και αποφασιστικότητα. Αν η περασμένη Κυριακή είναι αφιερωμένη στην αχαριστία των εννέα λεπρών, σήμερα η περικοπή ξεχειλίζει από την ευγνωμοσύνη που προκάλεσε μόνο ένα βλέμμα. Ο Χριστός στρέφει στην συκομουριά το βλέμμα του και η ζωή του Ζακχαίου αλλάζει. Όλα είναι έτοιμα γι’ αυτήν την αλλαγή. Δεν χρειάζεται ούτε θαύμα, ούτε ιδιαίτερη διδασκαλία. Λείπει μόνο μια αφορμή, ένα ασήμαντο γεγονός, μια επίσκεψη. Μα επίσκεψη, απ’ αυτές τις επισκέψεις που δεχόμαστε καθημερινά από τη Χάρη του Θεού, αλλά τυχαίνει, πάντα τυχαίνει να είμαστε απασχολημένοι. Ο Ζακχαίος όμως ήταν σε επιφυλακή. Και άδραξε αυτήν, ίσως τη μόνη ευκαιρία που είχε, για να αλλάξει. Και άλλαξε!

.
Την ώρα που ο Χριστός διαβαίνει το κατώφλι, ο Ζακχαίος έχει αποφασίσει, πως πρέπει να Του κάνει χώρο. Μέσα στο σπίτι του, η αδικία, η πλεονεξία, ακόμη και μόνο η νυχθημερόν απασχόληση με το “πόσα κερδίζω, πόσα χάνω”, έχει κατακλύσει τα πάντα. Αισθάνεται, πως πρέπει να πετάξει …σαβούρα. Δεν είναι κατηγορούμενος, κανείς δεν μπορεί να τον βλάψει, ούτε ο Χριστόςτου ζητάει κάτι. Είναι ο ίδιος, που αισθάνεται βαρύς. Αρκεί και μόνο η παρουσία του Χριστού όμως, για να βάλει σε πράξη ένα
σχέδιο, που φαίνεται να το επεξεργάζεται χρόνια. Μισή περιουσία και τετραπλή αποζημίωση. Είναι πολύ ακριβή όλα αυτά, για να είναι της στιγμής. Ένας απολωλός, ένας πλανεμένος, πρότυπο σταθερότητας και συνέπειας για πολλούς από μας, που βέβαιοι για τα έργα και τη διάθεσή μας, βλέπουμε τις όποιες αποφάσεις μας για μια ποιοτικότερη πνευματική ζωή να «ξεφουσκώνουν» εν τη γενέσει τους.

.
Κάποιοι τέτοιοι, ως συνήθως, θυμήθηκαν να γογγύσουν, ενθυμούμενοι το αμαρτωλό παρελθόν του. Βλέπουν τη διάθεση, βλέπουν τη μετάνοια, βλέπουν την επανόρθωση. Δεν συγκινούνται. Ο Χριστός γι’ αυτούς χρειάζεται για να υπογραμμίσει την υπεροχή τους. Εκείνος όμως ήρθε να θυμίσει την κοινή καταγωγή όλων, «καθότι και αυτός υιός Αβραάμ εστιν». Σιγά-σιγά, ο μεγαλύτερος αδελφός του ασώτου, δίπλα-δίπλα με τον Φαρισαίο, πλησιάζουν, μαζί με το Τριώδιο.

Ας έρθουμε όμως στη σημερινή περικοπή, από το 19ο κεφάλαιο του ευαγγελιστή Λουκά:
Ο Ιησούς και ο Ζακχαίος
1 Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν ῾Ιεριχώ· 2 καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, 3 καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4 καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι  ἐκείνης ἤμελλεδιέρχεσθαι. 5 καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. 6 καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. 7 καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. 8 σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. 9 εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς ᾿Αβραάμ ἐστιν. 10 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ
σῶσαι τὸ ἀπολωλός.
Μετάφραση
1 Και αφού εισήλθε στην πόλη, ο Ιησούς περνούσε από την Ιεριχώ. 2 Και ιδού ένας άντρας που τον καλούσαν με το όνομα Ζακχαίος. και αυτός ήταν αρχιτελώνης και αυτός ήταν πλούσιος. 3 Και ζητούσε να δει τον Ιησού, ποιος είναι, αλλά δεν μπορούσε από το πλήθος, γιατί στο ανάστημα ήταν μικρός. 4 Και αφού έτρεξε μπροστά, ανέβηκε πάνω σε μιασυκομουριά για να τον δει, επειδή έμελλε να περνά από εκείνη. 5 Και μόλις ήρθε στον τόπο εκείνο, ο Ιησούς σήκωσε το βλέμμα και είπε προς αυτόν: «Ζακχαίε, σπεύσε και κατέβα, γιατί σήμερα πρέπει να μείνω στον οίκο σου». 6 Και έσπευσε και κατέβηκε και τον υποδέχτηκε χαίροντας. 7 Και όταν το είδαν, όλοι γόγγυζαν πολύ, λέγοντας: «Στην οικία αμαρτωλού άντρα εισήλθε, για να έχει κατάλυμα». 8 Στάθηκε τότε ο Ζακχαίος και είπε προς τον Κύριο: «Ιδού, τα μισά των υπαρχόντων μου, Κύριε, τα δίνω στους φτωχούς, και αν κάποιον φορολόγησα κάτι παράνομα, το αποδίδω τετραπλάσια». 9 Ο Ιησούς είπε τότε προς αυτόν: «Σήμερα έγινε σωτηρία στον οίκο τούτο, καθότι και αυτός είναι γιος του Αβραάμ. 10 γιατί ο Υιός του ανθρώπου ήρθε να ζητήσει
και να σώσει το χαμένο».
Στην περικοπή αυτή, δεν υπάρχει ένα θαύμα, ώστε να φανεί η δύναμη του Χριστού, ούτε κάποια αφορμή, ώστε να εξιστορήσει μια παραβολή, ή να απευθύνει μια διδασκαλία. Το σημερινό γεγονός είναι εξωτερικά ασήμαντο για τους παρατηρητές και μάλλον σκάνδαλο προκαλεί παρά προβληματισμό. Τα σημαντικά εξελίσσονται μυστικά στην ψυχή του Ζακχαίου και ο Χριστός είναι ο μόνος που τα γνωρίζει.

του Ηλία Λιαμή, δρ Θεολογίας  –πηγή:catichisis.gr

.

Η ΣΥΚΟΜΟΡΕΑ ΤΟΥ ΖΑΚΧΑΙΟΥ

Στην αυλή του ναού υπάρχει η συκομορέα του Ζακχαίου, το δέντρο που ανέβηκε ο μικρόσωμος τελώνης για να δει το Χριστό, παράδειγμα ανθρώπου που μετανοεί και αναγεννιέται με τη δύναμη του Κυρίου. Ο Ζακχαίος με τη μετάνοιά του μπήκε στο χορό των Αγίων και η μνήμη του τιμάται στης 20 Απριλίου. Η συκομορέα είναι μακρόβιο και αειθαλές δέντρο. 
 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ: ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ (8ο ΜΕΡΟΣ) http://entoytwnika.blogspot.com/2013/06/8.html#ixzz2ra3TWCQP

.
.

Για τα παιδιά

(για την ανάλυση του κατηχητικού μαθήματος και συζήτηση με τα μεγαλύτερα παιδιά δείτε περισσότερα εδώ)
(ανάλυση για μικρά παιδιά:εδώ)

ζωγραφιές για χρωμάτισμα (από catichisis.gr)

z4

z3επιμέλεια ανάρτησης:Alexia-momyof6

One thought on “Λαχτάρα και υπέρβαση (η συνάντηση του Χριστού με τον Ζακχαίο-και για παιδιά)

  1. Τι υπέροχη ανάρτηση και αυτή Αλεξία μου. Πόσες χορδές αγγίζει…
    “..παιδί, όχι στην ηλικία, αλλά στον αυθορμητισμό και την αγιότητα”
    “Μια επίσκεψη, απ’ αυτές τις επισκέψεις που δεχόμαστε καθημερινά από τη Χάρη του Θεού, αλλά τυχαίνει, πάντα τυχαίνει να είμαστε απασχολημένοι”…
    Υπέροχο κείμενο, η λαχτάρα πράγματι υπάρχει σε όλους μας, φωνάζει, αλλά πόσοι “τσαλακωνόμαστε” προκειμένου να την ξεδιψάσουμε ατόφια, αυθόρμητα κοντά στον Χριστό μας; Όχι ένα βλέμμα αλλά ούτε το Σώμα και το Αίμα του δεν φτάνουν για να αλλάξουμε μυαλά…

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...