Γυναίκες Ηρωίδες (5ο μέρος αφιερώματος)

Θυσίες και ολοκαυτώματα

Γυναίκες Ηρωίδες (5ο μέρος αφιερώματος)

διαβάστε την εισαγωγή εδώ– το 1ο μέρος εδώ– το 2ο μέρος εδώ-το 30 μέρος εδώ και το 4ο μέρος εδώ

Εκτός από το θρυλικό Ζάλογγο και την εκεί θυσία των Σουλιωτισσών (που αναφερθήκαμε στην προηγούμενη ανάρτηση), υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις αυτοθυσίας Ελληνίδων. Προτίμησαν τον ένδοξο θάνατο- κάποιες κρατώντας και τα παιδιιά τους στην αγκαλιά-, παρά την ατίμωση και τον βίαο εξισλαμισμό των ίδιων και των παιδιών τους. Σε κάποιες από αυτές τις ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας θα αναφερθούμε στην συνέχεια, ενώ σίγουρα υπάρχουν και άλλες που δεν έχουν καταγραφεί ιστορικά.

∆εκαεννιά χρόνια αργότερα από την θυσία στο Ζάλογγο, στις 21 Απριλίου 1822, οι Σουλιώτισσες ξαναζούν στην ψυχή των γυναικών της Νάουσας. Για ν’ αποφύγουν την αιχµαλωσία και την ατίµωση από τους Τούρκους, ρίχνονται στους καταρράκτες τηςΑραπίτσας, µαζί µε τα παιδιά τους και πνίγονται, προσθέτοντας και τη δική τους θυσία στον µεγάλο Αγώνα. Η επανάσταση έχει πια ξεκινήσει και οι Ελληνίδες γράφουν, µε το δικό τους πάθος και µε την δική τους ξεχωριστή λεβεντιά σελίδες µεγαλείου και δόξας.

Τι να πει κανείς για τις 18 Αργίτισσες, που στα µέσα Απριλίου του 1821, όταν ο Κεχαγιάµπεης έκαψε τα σπίτια τους και έσφαξε κάπου 900 κατοίκους του Άργους, έπεσαν στα πηγάδια και πνίγηκαν, για να αποφύγουν, όπως οι Σουλιώτισσες και οι Ναουσαίες, την αιχµαλωσία και την ατίµωση. ∆εν θα µπορούσε να είχε γίνει αλλιώς…

Ο Σταυρός στο χώρο της θυσίας

Ο  Σταυρός στο χώρο της θυσίας, στο Γαλακτό

Ελάχιστα γνωστή αλλά εξίσου σημαντική και η θυσία των επτά Βλάχων ηρωίδων, στο Γαλακτό Πιερίων. 

Οι επτά αυτές γυναίκες θυσιάστηκαν το 1878 στην τοποθεσία «Άγιοι Πάντες», πέφτοντας από το βράχο του Γαλακτού Πιερίων, για να μη συλληφθούν από τους Τούρκους. Η αυταπάρνηση των γυναικών ανακαλεί στη μνήμη μας την ηρωική θυσία των γυναικών  τoυ Πόντου,του Ζαλόγγου και της Αραπίτσας.

Η διαφορά, ωστόσο, είναι ότι, ενώ τα γεγονότα του Ζαλόγγου και της Αράπιτσας είναι και γνωστά σε όλους μας, το γεγονός της θυσίας των Βλάχων γυναικών παραμένει άγνωστο στους περισσότερους παρότι υπάρχουν καταγεγραμμένα σε ένα γραπτό της εφημερίδας ΩΡΑ των Αθηνών του 1878 που έδινε την πληροφορία στους ελεύθερους έλληνες της εποχής εκείνης και σ΄όλο τον κόσμο για τη θυσία που έγινε στις 15 Μαρτίου 1878 κοντά στο Μοναστήρι των Αγίων Πάντων στα Πιέρια Όρη. Τα ονόματα των γυναικών που θυσιάστηκαν αναφέρονται στο παραπάνω έγγραφο είναι τα παρακάτω:

Μαρία Μητραντώνη (Μητροτόνη), Κυράτσα Μπιντιβάνου, Ελένη Τσούλιου, Βαγγελία Σάντου, Σουλτάνα Μαρίτσα, Μαρία Σούλιου, και Κατερίνα Νιώπα.

Η τελευταία έπεσε στο γκρεμό με τον γιό της  Γιάννη, που τον βρήκαν να θηλάζει από την νεκρή μάνα του, και  ο  οποίος επέζησε του δράματος και πέθανε το 1930 στη Βέροια.

*********************

Ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας γυναικών στον Πόντο

(αντιγράφουμε από άρθρο του Κων. Φωτιάδη):

Μόνο στον Πόντο, με βάση τις έγκυρες πηγές που διαθέτουμε έως σήμερα, έχουμε τουλάχιστον τέσσερις περιπτώσεις ανάλογων ηρωικών πράξεων.

ΣΤΕΚΟΜΑΙ με σεβασμό στη θυσία των γυναικών της Κουνάκας του Πόντου και των γειτονικών χωριών της Ματσούκας, οι οποίες, όταν είδαν ότι δενυπήρχε άλλη ελπίδα σωτηρίας εξερχόμενες από το σπήλαιο Αγροτσάλ της Κουνάκας, έπεσαν στα νερά του ποταμού της Γέφυρας και πνίγηκαν.

«ΕΚ ΤΟΥΤΩΝ 26 γυναίκες και νεάνιδες ίνα αποφύγωσιν την ατίμωσιν έρριψαν εαυτάς είς τινα ποταμόν κείμενον παρά το χωρίον Γέφυρα και παρά τας προσπαθείας των άλλων, προς σωτηρίαν των, επνίγησαν» (A.Y.E., K.Y.,1917, B’ [35, 38, 45, 59]

Asar Kale

Kizlar Kaitesi: Το άγνωστο “Ζάλογγο” του ΠΟΝΤΟΥ

Επί εποχής Χασάν Αλήμπεη και σε μια προσπάθεια των ανθρώπων του να συλλάβουν νεαρές γυναίκες για να τις στείλουν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής, ένας με­γάλος αριθμός γυναικόπαιδων και νεαρών κοριτσιών μπή­καν, το 1680, μέσα στο κάστρο του Άλυ, το μετέπειτα Κιζ Καλεσί, για να αποφύγουν τη σύλληψη.
Μετά από πολιορκία 48 ημερών, άλλες έγκλειστες έχασαν τα λογι­κά τους, άλλες πέθαναν από πείνα και δίψα, άλλες έφυγαν κρυφά και παραδόθηκαν στους Τούρκους του ντερέμπεη, γιατί δεν άντεχαν τις στερήσεις των 48 ημερών, ενώ μια ομάδα από 30 – 40 νεαρά κορίτσια, για να μην παρα­δοθούν, ανέβηκαν ψηλά στην κορυφή του κάστρου από όπου έπεσαν και αυτοκτόνησαν.
Μετά από όλα αυτά που συνέβαιναν στην περιοχή της Πάφρας, ξεσηκώθηκαν μερικοί λεοντόκαρδοι Έλληνες και ανέβηκαν στα γύρω βουνά και, αφού ζώστηκαν τα άρματα, άρχισαν και αυτοί να κάνουν αντίποινα στους ανθρώπους του ντερέμπεη.
.
…συνεχίζεται
.
από το hellasforce.com
.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...