Καλό Χειμώνα, Καλό Μήνα! (Δεκέμβριος)

Καλωσορίζουμε τον Χειμώνα, καλωσορίζουμε τον Δεκέμβριο!

με πολύ ενδιαφέρουσες αναφορές σε έθιμα και δοξασίες του λαού μας, σε σχέση με τον κύκλο του φωτός,  τις γιορτές των αγίων που τιμώνται μέσα στο μήνα και με τα Χριστούγεννα.

Ο Δεκέμβριος, είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του ηλιακού μας έτους, αλλά ο δέκατος μήνας, όπως το λέει και το όνομά του (Δεκέμβριος από το λατινικό Decem = Δέκα), από την πρωτοχρονιά της πρώτης Μαρτίου, όταν το έτος των Ρωμαίων ήταν δεκάμηνο.

Όπως γράφει η αείμνηστη καθηγήτρια της λαογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης Α. Κυριακίδου – Νέστορος, από μια πρώτη επισκόπηση της ζωής των Ελλήνων αγροτών, όπως εκτυλίσσεται μέσα στην περίοδο του Δεκεμβρίου, τρεις είναι οι εμπειρίες του χρόνου που προεξάρχουν: το κρύο, το τέλος της σποράς και η μείωση του φωτός. Το Δεκέμβριο έχουμε τις μικρότερες μέρες. Από τα Χριστούγεννα όμως και ύστερα, αρχίζουν να μεγαλώνουν. Ας δούμε τώρα πως οι εμπειρίες αυτές εκφράζονται μέσα από τις γιορτές και τα έθιμα του Δεκεμβρίου.

 

Συνέχεια

“…αν δεν αγαπάς τον αδελφό σου, που τον βλέ­πεις, πώς είναι δυνατό ν’ αγαπάς το Θεό, που δεν Τον βλέπεις;”

Όλυμπος αγριολούλουδα

Ένα κείμενο, που αγαπούσε ό Γέρων Πορφύριος

Ό Γέρων Πορφύριος επίμονα δίδασκε ότι πρέπει η αγάπη μας στό συνάνθρωπο μας νά είναι τόση, ώστε νά τόν βλέπουμε ώς τόν εαυτό μας. Μια περίοδο είχε παρα­καλέσει ένα πνευματικό του τέκνο καί του είχε φωτοτυπήσει τό κατωτέρω κείμενο του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, τό όποιο μοίραζε στους επισκέπτες του:

«Όλους τους πιστούς όφείλομε νά τους βλέπωμε σάν ένα, καί νά σκεπτώμαστε ότι στον καθένα άπό αυ­τούς είναι ό Χριστός.

Καί νά έχωμε γιά τόν καθένα τέ­τοια αγάπη, ώστε νά είμαστε έτοιμοι νά θυσιάσωμε γιά χάρη του  καί τή ζωή μας.

Συνέχεια

Άγιος Ανδρέας ο «Τρυποτηγανάς», οι τηγανίτες κι οι απαρχές του λαδιού! (30 Νοεμβρίου_

λουκουμάδες

Τελευταία μέρα του Νοεμβρίου, ή «Αγ’Αντριά» όπως τον λεν, είναι του Αγίου Αντρέα, του επονομαζομένου «Τρυποτηγανά»,καθώς τη μέρα της γιορτής του συνηθίζανε να τηγανίζουν λαλαγγίτες ή λουκουμάδες και λέγαν πως όποια νοικοκυρά το αμελήσει τούτο το έθιμο θα της τρυπούσε ο άγιος το τηγάνι!

Δεν είναι και παράξενο που η μέρα τούτη συνδυάστηκε με τηγανιτές λιχουδιές, καθώς είναι μέρα γιορτινή που πέφτει σε περίοδο νηστείας (βλ. Σφουγγάτε τα χειλούδια σας του Άη Φιλίππου διάβη..) και μάλιστα σε μια εποχή που βγαίνει το πρώτο λάδι της χρονιάς. Έτσι κι αλλιώς στα μέρη μας, με το πρώτο λάδι -όπως και με το τελευταίο- συνηθίζαν να φτιάχνουν λουκουμάδες και λαλαγγίτες για να γλυκαθούν και να το εγκαινιάσουν!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

την συνταγή για τους λουκουμάδες μας (φωτο) μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: