Αλέξανδρος Υψηλάντης: ο μονόχειρ πρίγκηπας (1 Δεκ.1792 – 19 Ἰαν.1828)

http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/71636752.jpgΟ ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΠΡΙΓΚΗΠΟΣ (Φωτογραφία ἀπό τό: panoramio.com)

Το γλυπτό αναπαριστά έναν άνθρωπο με ευγενική,βασανισμένη όψη στο νεκρικό του κρεβάτι. Ίσως στο κρεβάτι του πανδοχείου της οδού Λαντ Στράσε, αριθμός 31, στη Βιέννη, όπου πέρασε τους δύο τελευταίοι μήνες της ζωής του. Τους δύο μήνες ελευθερίας ύστερα από δέκα χρόνια στις φοβερές φυλακές του Μούνκατς της 0υγγαρίας, όπου τον έριξαν οι ισχυροί της εποχής ως «επικίνδυνο επαναστάτη».

Το μαρμάρινο σύμπλεγμα κιτρινισμένο, χορταριασμένο. Μια κάθετη πράσινη γραμμή από σπρέι το κόβει σαν μαχαιριά…

Στη βάση, ίσα που διαβάζονται σβησμένα από την εγκατάλειψη τα γράμματα:

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Συνέχεια

 

Για τις αιρέσεις και παραθρησκείες- υπό την επήρεια των πονηρών πνευμάτων…

Εκπληκτικές φωτογραφίες με την τεχνική Long Exposure (5)

Ερώτηση: Τά τελευταία χρόνια υπάρχουν πολλές αιρέσεις στον κόσμο. Θά ήθελα νά σας παρακαλέσω νά μας πείτε γιά τίς αιρέσεις τής Ανατολής πού πολύ συχνά όδηγούν τους ανθρώπους στον μηδενισμό.

Ποια είναι ή διαφορά ανάμεσα στίς αιρέσεις αυτές καί τήν Ορθοδοξία;

Απάντηση πατρός Θαδδαίου: Όπως όλοι ξέρουμε ό Δυτικός κόσμος έχει «κρυώσει» πνευματικά και έχα­σε τήν πίστη του στον Κύριο. Όταν όμως ό άνθρωπος χάσει τήν πίστη του στην αιωνιότητα, ψάχνει άλλες λύσεις, γιά νά βγει από τό αδιέξοδο πού του δημιουρ­γεί ή δύσκολη ζωή στή γή. Ψάχνει κάτι, γιά νά στηρί­ξει τήν ζωή του. Καί όλα αυτά τά κάνει ό σύγχρονος άνθρωπος στην Δύση γιά νά άποδευσμευτεί από τίς δύσκολες σκέψεις μέ τίς όποιες φορτώνει τόν εαυτό του.

Πολλές φορές καί οι νέοι καί οί μεγάλοι άνθρω­ποι αναρωτιούνται: «Τί είναι όλα αυτά γύρω μας;». Έ-πιθυμούν νά βρουν απαντήσεις στίς αιώνιες ερωτή­σεις: “Γιατί υπάρχω; Γιατί ζω; Πώς βρέθηκα στή γή; Πώς νά ολοκληρώσω τόν στόχο τής ζωής μου;”

Ό σύγχρονος άνθρωπος τής Δύσης επειδή δεν μπορεί νά βρει πουθενά απάντηση στρέφεται προς τους φιλοσόφους καί προς τά φιλοσοφικά ρεύματα, γιά νά βρει απαντήσεις στά μυστήρια τής ζωής. Όπως είναι φυσικό, άφού αρνήθηκαν τόν Κύριο ψάχνουν τήν αλήθεια στην Ανατολική φιλοσοφία. Αυτή τή στιγμή ή Δύση πλημμυρίζεται από φιλοσοφικές ιδέες τής Ανατολής.

 

Συνέχεια

Σὰν σήμερα ἐκοιμήθη ὁ Μοναχὸς Χριστόφορος Παπουλάκος (1780 -18 Ιανουαρίου 1861)

Εικόνα από:papoulakos.gr

Σέ πεῖσμα τῶν καιρῶν, ἐμεῖς δεν θά πάψουμε ν᾽ ἀναφερόμαστε σε ἱερές, ὁδηγητικές μορφές τοῦ παρελθόντος, πρός ἐνίσχυση, ἐνδυνάμωση καί ἀναψυχή.

Σαν σήμερα 18 Ιανουαρίου του 1861 κοιμήθηκε ο μοναχός Χριστόφορος Παπουλάκος.

Πολέμησε ὁλόψυχα ξένες ἐπιδράσεις, δυτικές παραδόσεις, ξένες πρός τήν ὀρθόδοξη παράδοση. Καυτηρίασε τόν ἑτερόδοξο μονάρχη, πού ἔκλεισε πολλά μοναστήρια καί γκρέμισε βυζαντινούς ἱ. ναούς.

Γιά τά φλογερά κηρύγματά του, διώχθηκε, ταλαιπωρήθηκε, ἐξορίσθηκε καί φυλακίσθηκε. Οἱ τότε ἐκσυγχρονιστές τόν κατηγόρησαν ὡς ἀγύρτη, γιατί τούς ἐνοχλοῦσαν τά λόγια του.

Ὁ λαός ἀκολουθοῦσε τόν ἄδολο μαχητή, τόν ἀκέραιο ἱεροκήρυκα, τόν ἀκτήμονα μοναχό, τόν ὁμολογητή ρασοφόρο. Ἀπό νωρίς ὁ Παπουλάκος, κατάλαβε καλά ὅτι ἡ δυτική θεολογίαἦταν ἀνορθόδοξη καί ἀντιορθόδοξη.

Συνέχεια

Μάρκος Δράκος: «Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»- έπεσε ηρωικά στις 18 Ιανουαρίου 1957

Αγνή και μεγάλη μορφή ο Μάρκος Δράκος, κράτησε περήφανα τα ελληνοχριστιανικά ιδανικά που του μεταλαμπάδευσε η οικογένειά του, αψηφούσε κάθε κίνδυνο ακόμη και το θάνατο, και ριχνόταν μέσα στη φωτιά με πάθος για την ιδέα της Ένωσης με την Ελλάδα. Δεν πτοήθηκε από φυλακίσεις και βασανιστήρια, αντίθετα έζησε ώρες απόλυτης λευτεριάς στο αντάρτικο, στήνοντας ενέδρες, περιγελώντας το θάνατο ως την ημέρα που η προδοσία στάθηκε αφορμή της θυσίας του. Aπό μικρό παιδί διακρινόταν την αρετή του και για την πίστη του στο Θεό και την Ελλάδα. Πριν και μετά από κάθε μάχη έκανε την προσευχή του, διάβαζε και ανέλυε στους συναγωνιστές του την Αγία Γραφή.

Ο Μάρκος Δράκος με το ψευδώνυμο «Λυκούργος» ήταν η προσευχόμενη προσωπικότητα του Αγώνα. Κατά τις δύσκολες στιγμές της Οργάνωσης, γονάτιζε σε μια σκοτεινή γωνιά του κρησφύγετου και προσευχόταν στο Θεό. Τα παλικάρια του τον λάτρευαν. Τον είχαν για πρότυπό τους. Σαν τον καλό Σπορέα έσπερνε στις ψυχές τους τον καλό σπόρο, την Αλήθεια του Χριστού. Αγωνιζόταν με την προσευχή και με το άψογο παράδειγμά του βοηθούσε τα παλικάρια του να γίνουν ηθικές προσωπικότητες.

Συνέχεια

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: