Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής, 30 Αυγούστου 2015: Η παραβολή των κακών γεωργών

 Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015

ΙΓ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Ματθ. κα’ 33-42

33 Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤ­­­ρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐ­­­ξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησεν. 34 ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. 35 καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. 36 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλ-λους­ δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. 37 ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. 38 οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. 39 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξ­­­έ­βαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν. 40 ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύρι­­ος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; 41 λέγουσιν αὐτῷ· κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώ­σεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵ­­τι­­­νες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς και­­ροῖς αὐτῶν. 42 λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπε­δοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμα­στὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;

.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ

1. Ἄξιος νοικοκύρης, ἔργατικος καὶ δημιουργικὸς ἦταν ὁ ἄνθρωπος τῆς σημερινῆς παραβολῆς. Μὲ περισσὴ ἐπιμέλεια «ἔφυτευσεν ἀμπελώνα» καὶ ἔκανε ὅλες τὶς ἀπαραίτητες ἐγκαταστάσεις γιὰ μία καλὴ συγκομιδή. Ἔβαλε δηλαδὴ φράχτη γύρω – γύρω γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὶς φθορὲς ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Ἔσκαψε πάνω σὲ βράχο κατάλληλο χῶρο γιὰ νὰ πατηθοῦν τὰ σταφύλια. Ἐπιπροσθέτως ἀνοικοδόμησε καὶ «πύργον», ἕνα κτίριο ψηλὸ καὶ ἀσφαλὲς γιὰ τοὺς ἐργάτες καὶ ἔτσι ἕτοιμο τὸ παρέδωσε τὸ ἄμπελι σὲ ὁρισμένους γεωργούς, ἐνῶ αὐτος ὁ ἴδιος ἔφυγε σὲ ἄλλη χώρα.

Ὅταν ἐπλησίασε «ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν», ἔστειλε ὁ νοικοκύρης ἐκεῖνος «τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργούς», μὲ σκοπὸ νὰ παραλάβουν τὴν συγκομιδή. Ἀλλὰ τότε συνέβη κάτι ἀπίστευτο. Οἱ γεωργοὶ ἔπιασαν τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ κυρίου τους καὶ «ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν». Τοὺς μεταχειρίσθηκαν μὲ ἀνήκουστη βαρβαρότητα καὶ κακία, μὴ θέλοντας νὰ παραδώσουν τοὺς καρπούς.

Ὁ νοικοκύρης ἀναγκάσθηκε νὰ στεὶλει πάλι «ἄλλους δούλους» καὶ μάλιστα περισσοτέρους, «πλείονας τῶν πρώτων». Ἀλλὰ καὶ αὐτὴ τὴ φορὰ τὸ ἀποτέλεσμα δὲν ἦταν καλλίτερο. Οἱ γεωργοὶ παράλογοι, ἄξεστοι καὶ ἀδίστακτοι ἔκαναν καὶ σ’ αὐτους τὰ ἴδια.

Μπροστὰ σὲ τέτοιο ἀδιέξοδο, ποὺ ἀντιμετώπιζε, ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀμπελῶνος ἔστειλε πιὰ τὸν γιό του. Σκέφθηκε: Θὰ αἰσθανθοῦν ἐντροπὴ τουλάχιστον μπροστὰ στὸ παιδί μου καὶ θὰ συνέλθουν οἱ γεωργοὶ αὐτοι. Καὶ ὅμως, κάθε ἄλλο. Οἱ γεωργοὶ τελείως ἐκτραχηλισμένοι πλέον εἶπαν: Αὐτος εἶναι ὁ κληρονόμος τοῦ πατέρα. Ἑπομένως «δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν», ὥστε νὰ γίνει ὁριστικὰ δικό μας τὸ ἀμπέλι. Καὶ χωρὶς κανένα δισταγμὸ «ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν».

Ἀπορεῖ ὁ καθένας μὲ τὴν νοοτροπία καὶ τὴν κακότητα τῶν γεωργῶν ἐκείνων. Ἀντὶ νὰ εὐγνωμονοῦν τὸν κύριό τους, ποὺ τοὺς εἶχε τιμήσει τόσο πολύ, ἀντὶ νὰ συνδεθοῦν στενό-τέρα μαζί του, αὐτοὶ ἐντελῶς ἀδικαιολόγητα ἀπομακρύνθηκαν καὶ ἀποξενώθηκαν ἀπὸ ἐκεῖνον. Ἔγιναν ἐχθροί του! Ἔφθασαν νὰ θανατώσουν καὶ τὸν γιὸ του τὸν πολυαγαπημένο.

Αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ μεγάλο ἁμάρτημα εἶχαν κάνει καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ, γιὰ τοὺς ὁποίους ἄλλωστε ἔλεχθη ἡ παραβολή. Καλλιεργοῦσαν τὸ ἀμπέλι τοῦ Θεοῦ, τὴν Συναγωγὴ τοῦ περιουσίου λαοῦ Του. Μελετοῦσαν, ἀνέλυαν καὶ δίδασκαν τὸν θεῖο Νόμο, καθὼς καὶ τὶς προφητεῖες γιὰ τὸν Μεσσία. Διαρκῶς μὲ τὰ θεία ἀσχολούνταν. Ἀλλὰ τί παράδοξο! Ἀντὶ νὰ εὐαισθητοποιοῦνται στὴν ψυχή, ἀντὶ νὰ ὑποδεχθοῦν πρῶτοι αὐτοὶ τὸν ἀναμενόμενο Σωτήρα τοῦ κόσμου, αὐτοὶ ὅλο καὶ περισσότερο σκληρύνονταν, ἀντιδροῦσαν καὶ τελικῶς δὲν δίστασαν νὰ ἐγκληματήσουν! Ἀπὸ κακή τους γνώμη ναυάγησαν καὶ πνίγηκαν μέσα στὸ ἴδιο τὸ λιμάνι!

Τὸ πάθημά τους ἂς γὶνει προειδοποίηση γιὰ ὅλους ἐμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς σήμερα, ποὺ μᾶς ἀξιώνει ὁ Θεὸς νὰ προσερχόμαστε τόσο συχνὰ στὸν Οἶκο Του, ν’ ἀκοῦμε πλούσιο τὸ κήρυγμα, νὰ πλησιάζουμε τὰ Ἄχραντα Μυστήρια. Ἂν δὲν προσέξουμε, μπορεῖ νὰ γίνουμε χειρότεροι κι ἀπ’ τοὺς ἀπίστους. Γι’ αὐτο ὅσο πιὸ πολύ μᾶς τιμᾶ ὁ Θεός, τόσο πιὸ ταπεινὰ κι ἔμφοβα πρέπει κι ἐμεῖς νὰ Τὸν ὑπακοῦμε. Ὅσο πιὸ πολύ μᾶς καταδέχεται Ἐκεῖνος καὶ μᾶς πλησιάζει, τόσο περισσότερο νὰ συντριβόμαστε ἐμεῖς, νὰ ἐξαγνίζουμε τὴν ψυχή μας, νὰ ἐπαγρυπνοῦμε καὶ νὰ ἐργαζόμαστε φιλότιμα τὸ ἅγιο θέλημά Του.

Ἰδιαίτερα εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ προσέξουν αὐτό οἱ κληρικοί, οἱ μοναχοί, οἱ θεολόγοι, ποὺ διαρκῶς ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ἱερά. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαγρυπνοῦν ἐπάνω στὸν ἑαυτό τους καὶ νὰ φροντίζουν μ’ ἐπιμέλεια πολλὴ νὰ εἶναι πάντοτε στενώτατα συνδεδεμένοι μὲ τὸν Ἅγιο Θεό. Νὰ ἐνθυμοῦνται δὲ ὅτι θὰ κριθοῦν πολὺ αὐστηρά, ἐὰν ἀμελήσουν τὰ ἔργα, ποὺ τοὺς ἔχει ἀναθέσει, ἢ τυχὸν ὑπερηφανευθοῦν καὶ αὐθαδιάσουν πρὸς τὸν Κύριο τοῦ παντός. Αὐτὸ ἄλλωστε φαίνεται καθαρὰ καὶ στὴ συνέχεια.

***

   2. Μετὰ τὴν διήγηση τῆς παραβολῆς ὁ Κύριος ρώτησε τοὺς ἴδιους τοὺς ἀκροατὲς Του: Ὅταν λοιπὸν ἔρθει στὸ ἀμπέλι του «ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει», τί εἶναι δίκαιο καὶ πρέπον νὰ κάμει μὲ τοὺς γεωργοὺς ἐκείνους;

«Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς», ἔδωσαν αὐθόρμητη ἀπάντηση ὅλοι. Πρέπει νὰ τοὺς ἐξολοθρεύσει καὶ μάλιστα μὲ θάνατο πολὺ σκληρό, ἀντάξιο τῆς φρικτῆς κακίας τους. Κατόπιν δὲ νὰ ἐμπιστευθεῖ τὸν ἀμπελώνα σ’ ἄλλους γεωργούς, οἱ ὁποῖοι «ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν». Κάθε φορὰ ποὺ θά ‘ρχεται ἡ ἐποχὴ τῆς καρποφορίας, θὰ τοῦ δίνουν τὸν καρπὸ ποὺ τοῦ ἀνήκει.

Ἔ, λοιπόν, συνεπέρανε ὁ Κύριος, αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ συμβεῖ καὶ μέ σᾶς. Καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ ἀντιλαμβάνεσθε. Δὲν διαβάσατε στὰ ἱερά βιβλία τὸν προφητικὸ λόγο; «λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας». Αὐτη ἡ πέτρα ποὺ περιφρόνησαν καὶ πέταξαν μακριὰ σὰν ἀκατάλληλη καὶ ἄχρηστη οἱ κτίστες, αὐτὴ ἔγινε τὸ θεμέλιο καὶ τὸ βασικὸ ἀγκωνάρι πάνω στὸ ὁποῖο στηρίχθηκε ἡ οἰκία. «Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη», εἶναι ἔργο τοῦ Ἴδιου τοῦ Δικαίου Θεοῦ αὐτό. «Καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν». Καὶ μένουν ἔκπληκτα τὰ μάτια τῶν πιστῶν, ποὺ διαπιστώνουν τὴν συγκλονιστικὴ αὐτὴ ἐπέμβαση τοῦ Παντοδυνάμου καὶ Δικαίου Θεοῦ.

Ποιὰ ἦταν ἡ ἐξέλιξη τῶν γεγονότων καὶ μὲ πόση ἀκρίβεια ἐκπληρώθηκαν τὰ λόγια αὐτά, σήμερα ὅλοι τὸ γνωρίζουμε.

Ὁ Κύριος ἀποδοκιμάσθηκε καὶ ἀποκηρύχθηκε ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους τῆς ἐποχῆς Του ἔξω ἀπὸ τὸν «ἀμπελώνα» Του, τὴν Ἁγία Πόλη, τὴν Ἱερουσαλήμ. Δέχθηκε τὸν σταυρικὸ θάνατο, θάνατο ἐπονείδιστο καὶ φρικτό. Κι ὅμως Αὐτὸς ἐνίκησε, Αὐτὸς ἐπεκράτησε, Αὐτὸς θεμελίωσε τὸν νέο κόσμο, τὴν ἐποχὴ τῆς Χάριτος, τῆς λυτρώσεως, τοῦ ἁγιασμοῦ. Αὖτος συνεκέντρωσε τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, τὸν ἀσφάλισε στὴν Ἐκκλησία Του. Αὐτὸς λαμβάνει τώρα τοὺς καρποὺς καὶ δοξάζεται ἀπὸ ὅλους.

Τί καὶ ἂν ὕπαρχουν ὤρισμενοι θεληματικὰ τυφλοί, διεστραμμένοι στὴν ψυχὴ καὶ φανατικοὶ ἐχθροί Του; Τί καὶ ἂν προσπαθοῦν πάλι νὰ Τὸν «ἀποδοκιμάσουν», νὰ Τὸν δυσφημήσουν καὶ νὰ Τὸν συκοφαντήσουν; Τί καὶ ἂν θέλουν νὰ Τὸν ἐξορίσουν ἀπὸ κάθε τομέα τῆς ζωῆς καὶ νὰ καθιερώσουν οἰκογένειες χωρὶς Χριστό, Σχολεῖα χωρὶς Χριστό, κοινωνία χωρὶς Χριστό; Ματαιοπονοῦν!

Τελικὰ ὁ Χριστὸς θὰ ἐπικρατήσει. Ἡ Ἐκκλησία Του θὰ γίνεται τὸ καταφύγιο καὶ ἡ μόνη σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ἀκόμη καὶ τῶν ἴδιων τῶν σημερινῶν πολεμίων Του. Καὶ θὰ σώζονται οἱ καλοδιάθετες ψυχές. Θὰ τὸν πιστεύουν καὶ θὰ προσκυνοῦν μὲ θαυμασμὸ τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ.

,

,

ΘΕΙΕΣ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ

ΘΕΙΕΣ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015

ΙΓ ΜΑΤΘΑΙΟΥ: Α’ Κορ. ιστ’ 13-24

 13 Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κρα­ταιοῦσθε. 14 πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω. 15 Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί· οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς· 16 ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσ­σησθε τοῖς τοιούτοις καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κο­­πι­ῶντι. 17 χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρου­σίᾳ Στεφανᾶ καὶ Φουρτουνάτου καὶ Ἀχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμῶν ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν· 18 ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν. ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους. 19 Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκ­κλησίαι τῆς Ἀσίας. ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολ­λὰ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκ­κλη­σίᾳ. 20 ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες. ἀσπά­σα­σθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. 21 Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. 22 εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. μαρὰν ἀθᾶ. 23 Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ᾿ ὑμῶν. 24 ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰη­σοῦ· ἀμήν.

ΘΕΙΕΣ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ

Προκειμένου νά ὑπογράψει καί ἀποστείλει τήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολή του ὁ ἀπόστολος Παῦλος, προσθέτει στό τέλος παραγγελίες καί προτροπές σπουδαιότατες, τίς ὁποίες ἀκούσαμε κι ἐμεῖς σήμερα στό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἐπειδή δέ πολλοί ψευδοδιδάσκαλοι νόθευαν τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου καί τήν ἀνακάτευαν μέ πλάνες διάφορες, ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐφιστᾶ τήν προσοχή τῶν Χριστιανῶν καί τούς λέγει:

‒Μή λησμονῆτε, ἀδελφοί μου, ὅτι εἶστε μέλη τῆς στρατευομένης ἐπί γῆς Ἐκκλησίας. Εἶστε στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι πρέπει συνεχῶς νά ἀγωνίζεστε κατά τοῦ κακοῦ καί τῆς ἁμαρτίας. Προσέχετε λοιπόν σάν ἄγρυπνοι φρουροί. Ὅσο περισσότεροι εἶναι οἱ κίνδυνοι ἕνεκα τῆς ἀπιστίας καί τῆς διαφθορᾶς πού ἐπικρατοῦν, τόσο μεγαλύτερη πρέπει νά εἶναι ἡ προσοχή σας, μήπως τυχόν κλονισθεῖ ἡ πίστη σας. Μένετε σταθεροί καί ἀμετακίνητοι στήν πίστη. Μέ ἀνδρεία καί γενναιότητα νά ἀντιστέκεστε, νά πολεμεῖτε καί νά ἀποκρούετε κάθε ἐχθρό, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νά σᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τήν πίστη καί ἐπιβουλεύεται τήν σωτηρία σας. Ζητεῖτε ἀπό τόν Θεό νά σᾶς δίδει δύναμη καί θάρρος. Ὅλα τά καθήκοντά σας καί ὅλα τά ἔργα σᾶς ἄς γίνονται μέ ἀγάπη χριστιανική. Φίλοι καί ἐχθροί, τότε διδάσκονται καί ὠφελοῦνται, ὅταν βλέπουν τούς Χριστιανούς νά συμπεριφέρονται πρός ὅλους μέ ἀγάπη, μέ ἐπιείκεια, μέ πραότητα, μέ καλωσύνη.

Προσέξατε ὅμως, ἀδελφοί μου, καί τοῦτο. Γνωρίζετε σεῖς πολύ καλά, ὅτι ἡ οἰκογένεια τοῦ Στεφανᾶ, τοῦ συμπολίτου σας, εἶναι ἡ πρώτη οἰκογένεια τῆς Πελοποννήσου καί ἐν γένει τῆς νοτίου Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ὁλόκληρη πίστευσε  στόν Χριστό καί τῆς ὁποίας τά μέλη ἀφιέρωσαν τόν ἑαυτό τους στό νά ὑπηρετοῦν τούς Χριστιανούς. Σέ τέτοιους φλογερούς Χριστιανούς, καθώς καί σέ κάθε ἄλλον πού συνεργάζεται καί κοπιάζει σέ μία τόσο θεάρεστη διακονία, εἶναι δίκαιον κατά πάντα λόγον νά ὑποτάσσεσθε καί νά τούς μιμεῖσθε.

Χαίρω δέ διότι εἶναι ἐδῶ παρόντες καί ὁ Στεφανᾶς καί ὁ Φουρτουνάτος καί ὁ Ἀχαϊκός. Οἱ τρεῖς αὐτοί συμπατριῶτες σας ἀναπλήρωσαν τό κενό πού αἰσθάνομαι ἐπειδή βρίσκομαι μακριά σας. Μέ τήν παρουσία τους καί μέ τίς εὐχάριστες πληροφορίες καί εἰδήσεις πού μοῦ ἔφεραν γιά τόν ζῆλο σας καί τήν ἀγάπη σας, μέ χαροποίησαν καί ἀνέπαυσαν τά βάθη τῆς ψυχῆς μου. Μέ τήν ἐπιστολή μου δέ αὐτή πού θά σᾶς φέρουν εἶμαι βέβαιος, ὅτι θά χαροποιήσουν καί σᾶς καί θά ἀναπαύσουν καί τήν δική σας ψυχή. Τέτοιους ἐκλεκτούς Χριστιανούς νά τούς ἐκτιμᾶτε πολύ καί νά ἀναγνωρίζετε τήν ἀξία τους.

Σᾶς στέλλουν ἐγκάρδιους χαιρετισμούς οἱ Ἐκκλησίες πού βρίσκονται στίς διάφορες πόλεις τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Πολλούς χαιρετισμούς ἐν Κυρίῳ σᾶς στέλλουν καί ὁ Ἀκύλας μέ τήν σύζυγό του Πρίσκιλλαν μαζί μέ τούς Χριστιανούς πού συναθροίζονται στό σπίτι τους. Ἀλλά καί ὅλοι οἱ Χριστιανοί ἀδελφοί σᾶς στέλλουν ἐγκάρδιους χαιρετισμούς. Μέ φίλημα ἅγιο ἀσπασθῆτε καί σεῖς μεταξύ σας.

Μέχρις ἐδῶ τήν ἐπιστολή τήν ἔγραψε ὁ ὑπογραφεύς, τόν χαιρετισμόν ὅμως αὐτόν, σᾶς τόν γράφω ἐγώ μέ τό χέρι μου, σημειώνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἐάν κανείς δέν ἀγαπᾶ μέ θερμή καί εἰλικρινῆ ἀγάπη τόν Κύριον ἡμων  Χριστόν, ἄς εἶναι χωρισμένος ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Κύριος θά ἔλθει καί θά καταδικάσει σ τήν αἰώνιαν κόλασιν κάθε χωρισμένον ἀπό τήν Ἐκκλησίαν. Για σᾶς ὅμως τούς ἀγαπητούς μου Κορινθίους Χριστιανούς εὔχομαι νά εἶναι μαζί σας ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμων Ἰησοῦ Χριστοῦ. Βεβαιωθεῖτε ὅτι σᾶς περιβάλλω ὅλους μέ τήν ἀγάπη τήν ὁποία μᾶς δίδαξε ὁ Κύριός μας, Ἰησοῦς Χριστός. Ἀμήν.

Ὑποδειγματικό εἶναι τό τέλος τῆς πρώτης πρός Κορινθίους ἐπιστολῆς τοῦ θείου Παύλου. Ὑποδεικνύει τόν κίνδυνο νά ξεφύγουν ἀπό τήν ὁρθή πίστη. Τούς φοβίζει μέ τόν αἰώνιο ἀπό τοῦ Χριστοῦ χωρισμό. Ἀλλά συγχρόνως δέν παραλείπει νά τούς ἐκδηλώσει ὅλη τήν θερμότητα τῆς πατρικῆς του ἀγάπης, γιά νά τούς ἐνισχύσει  στούς πνευματικούς τους ἀγώνες. Τελικῶς δέ τούς εὔχεται νά εἶναι μαζί τους ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία περιλαμβάνει ὅ,τι πολυτιμότερο ἀγαθό μπορεῖ νά ὑπάρξει γιά τόν παρόντα καί τόν μέλλοντα βίο. Τήν εὐχή αὐτή ἄς ἀναπέμπουμε κι ἐμεῖς στόν Θεό πάντοτε ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν μας Χριστιανῶν.

από την ιστοσελίδα: Σωτήρ

One thought on “Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής, 30 Αυγούστου 2015: Η παραβολή των κακών γεωργών

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Η παραβολή των κακών γεωργών (Ευαγγέλιο της Κυριακής) | Σημεία Καιρών

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...