Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 20 Δεκεμβρίου 2015 (Προ της Χριστού Γεννήσεως)

(πρωτότυπο κείμενο, ερμηνεία και μετάφραση)

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015

Πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως: Ματθ. α΄ 1-25

Βίβλος γενέσεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυῒδ υἱοῦ ᾿Αβραάμ. ᾿Αβραὰμ ἐγέννησε τὸν ᾿Ισαάκ, ᾿Ισαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιακώβ, ᾿Ιακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ᾿Ιούδας δὲ ἐγέννησε τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ, Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Εσρώμ, ᾿Εσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αράμ, ᾿Αρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αμιναδάβ, ᾿Αμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών, Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς Ραχάβ, Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ωβὴδ ἐκ τῆς Ρούθ, ᾿Ωβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιεσσαί, ᾿Ιεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαυῒδ τὸν βασιλέα.

Δαυῒδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου, Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ροβοάμ, Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αβιά, ᾿Αβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ασά, ᾿Ασὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωσαφάτ, ᾿Ιωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωράμ, ᾿Ιωρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Οζίαν, ᾿Οζίας δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωάθαμ, ᾿Ιωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχαζ, Ἄχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Εζεκίαν, ᾿Εζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ, Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αμών, ᾿Αμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωσίαν, ᾿Ιωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος. Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος ᾿Ιεχονίας ἐγέννησε τὸν Σαλαθιήλ, Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ, Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αβιούδ, ᾿Αβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελιακείμ, ᾿Ελιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αζώρ, ᾿Αζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αχείμ, ᾿Αχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελιούδ, ᾿Ελιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελεάζαρ, ᾿Ελεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν, Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιακώβ, ᾿Ιακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη ᾿Ιησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός. Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ ᾿Αβραὰμ ἕως Δαυῒδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες. Τοῦ δὲ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν. μνηστευθείσης γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ ᾿Ιωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου. ᾿Ιωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδει­γματίσαι, ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν. ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων· ᾿Ιωσὴφ υἱὸς Δαυΐδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν ῾Αγίου· τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱὸν καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός. Διεγερθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιησοῦν.

.

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

1. Ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας

Τὴν Κυριακὴ πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἀνοίγει τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ ἁγίου Ματθαίου καὶ ἀναγινώσκει τὸ πρῶτο τμῆμα του ποὺ παρουσιάζει τὸν γενεαλογικὸ κατάλογο τοῦ Ἰησοῦ.
Τὸ Εὐαγγέλιο ἀρχίζει μὲ τὴ φράση «Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ…» καὶ πα­ραθέτει μία σειρὰ ὀνομάτων ἀπὸ τὸν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαάκ, τὸν Ἰακὼβ μέχρι καὶ τὸν βασιλέα Δαβίδ· στὴ συνέχεια ἀπὸ τὸν Δαβὶδ μέχρι τὰ χρόνια τῆς αἰχμαλωσίας στὴ Βαβυλώνα, καὶ τέλος ἀπὸ τὴ γενιὰ ἐκείνη τῆς αἰχμαλωσίας μέχρι τὸν Ἰωσὴφ τὸν μνήστορα τῆς Παρθένου Μαρίας, τῆς Μητέρας τοῦ Κυρίου.
Ἡ παράθεση ὅλων αὐτῶν τῶν ὀνομάτων ἴσως φαίνεται κουραστική, ὡστόσο δὲν εἶναι χωρὶς κάποιο νόημα. Σκοπὸς τοῦ θεόπνευστου Εὐαγγελιστοῦ εἶναι νὰ ἀποδείξει ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστός, δηλαδὴ ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας, ἀπόγονος τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Δαβίδ, ὅπως ἀκριβῶς εἶχε προφητευθεῖ γι’ Αὐτόν.
Πράγματι, ὁ δίκαιος Ἀβραὰμ ἦταν ὁ ἄνθρωπος ποὺ διάλεξε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ τὸν κάνει γενάρχη τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ Του καὶ νὰ τὸν εὐλογήσει δίνοντάς του τὴν ὑπόσχεση ὅτι στὸ πρόσωπο ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους του θὰ εὐλογηθοῦν ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς (βλ. Γεν. ιβ΄ [12] 2-3, κβ΄ [22] 18). Παρόμοια ὑπόσχεση ἔδωσε καὶ στὸν βασιλέα Δαβὶδ λέγοντάς του ὅτι δικός του ἀπόγονος θὰ εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐγκατασταθεῖ στὸ θρόνο ὡς αἰώνιος Βασιλεύς (βλ. Β΄ Βασ. ζ΄ 12-16). Μὲ τὶς ὑποσχέσεις αὐτές, καθὼς ἐπίσης καὶ μὲ τὶς προφητεῖες ποὺ μὲ λεπτομέρειες προανήγγειλαν τὴν ὑπερφυσικὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἰουδαϊκὸς λαὸς προετοιμαζόταν γιὰ νὰ ὑποδεχθεῖ τὸν ἀναμενόμενο Μεσσία. Ὅλη ἡ Παλαιὰ Διαθήκη αὐτὸ τὸ μήνυμα ἐξαγγέλλει: Ἔρχεται ὁ Μεσσίας, ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου!
Τί τραγικὸ ὅμως! Ὁ Μεσσίας ἦλθε, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι δὲν Τὸν κατάλαβαν. Ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραὴλ Τὸν ἀποδοκίμασε. Οἱ Ἑβραῖοι ἀκόμη δὲν Τὸν ἔχουν ἀποδεχθεῖ καὶ περιμένουν ἄλλον Μεσσία…
Πέρασαν πάνω ἀπὸ 2000 χρόνια, κι ὁ Χριστὸς ἀκόμη παραμένει γιὰ πολλοὺς ἀνθρώπους ὁ μεγάλος Ἄγνωστος. Ἄλλοι ἀρνοῦνται πεισματικὰ νὰ Τὸν δεχθοῦν, ἄλλοι στέκονται ἀδιάφοροι ἀπέναντί Του. Ὡστόσο ἡ ἀλήθεια εἶναι ὁλοφάνερη, ὅπως προβάλλεται στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο: ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι τὸ ἱστορικὸ ἐκεῖνο πρόσωπο στὸ ὁποῖο ἐκπληρώθηκαν ὅλες οἱ προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ποὺ ἦλθε στὴ γῆ γιὰ νὰ μᾶς λυτρώσει ἀπὸ τὴν ἁμαρτία.
Αὐτὸ τὸ μοναδικὸ γεγονὸς ἑτοιμαζόμαστε νὰ ἑορτάσουμε τὰ Χριστούγεννα. Εἰδικὰ σήμερα προερτάζουμε τὴ θεία Γέννηση τοῦ Χριστοῦ μαζὶ μὲ ὅλους ἐκείνους τοὺς δικαίους ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ μέχρι καὶ τὸν μνήστορα Ἰωσήφ, οἱ ὁποῖοι εὐαρέστησαν στὸ Θεό, κι ἐνῶ ἔζησαν πρὸ Χριστοῦ, πολιτεύθηκαν μὲ ὁσιότητα καὶ δικαιοσύνη προσβλέποντας στόν ἀναμενόμενο Σωτήρα. Πόσο εὐεργετημένοι εἴμαστε ἐμεῖς ποὺ ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς Χάριτος κι ἔχουμε δεχθεῖ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου! Διότι γι’ αὐτὸ ἦλθε στὴ γῆ ὁ Χριστός: γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴ σωτηρία. Αὐτὸ μᾶς λέγει στὴ συνέχεια ἡ εὐαγγελικὴ περικοπή.

.

2. Ἰησοῦς, ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου

Ἡ Γέννηση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔγινε μὲ τὸν ἑξῆς ὑπερφυσικὸ τρόπο: Ἦταν ἀρ­ραβωνιασμένη ἡ Παρθένος Μαρία μὲ τὸν Ἰωσήφ. Προτοῦ λοιπὸν συγκατοική­σουν ὡς σύζυγοι, βρέθηκε ἡ Μαρία ἔγ­κυος μὲ τὴ δημιουργικὴ ἐπενέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅταν ὁ Ἰωσὴφ ὁ μνήστωρ ἀντιλήφθη­­­­κε τὴν ἐγκυμοσύνη, ἐ­­­πειδὴ ἦταν ἐνάρετος καὶ ἀγαθὸς καὶ δὲν ἤθελε νὰ τὴ διαπομπεύσει γιὰ δημόσιο πα­ρα­δειγματισμό, σκέφθηκε νὰ τῆς δώσει κρυφὰ διαζύγιο. Καθὼς ὅμως σκε­πτό­ταν αὐτά, ἰδού, ἕνας ἄγ­γε­λος τοῦ Κυρίου φάνηκε στὸ ὄνειρό του καὶ τοῦ εἶ­πε: Ἰωσήφ, ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ, μὴ διστάσεις καὶ μὴ φοβηθεῖς νὰ παραλάβεις στὸ σπίτι σου τὴ Μαρία τὴ μνηστή σου. Διότι τὸ παιδὶ ποὺ συνέλαβε μέσα της προέρχεται ἀπὸ τὴ δημιουργικὴ ἐπενέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτὴ θὰ γεννήσει υἱό, καὶ σὺ θὰ τοῦ δώσεις τὸ ὄνομα «Ἰησοῦς», τὸ ὁποῖο σημαίνει «σωτήρας». Νὰ τοῦ δώσεις αὐτὸ τὸ ὄνο­μα, διότι αὐτὸς θὰ σώσει τὸν λαό του ἀπὸ τὶς ἁ­­μαρ­τίες του.
Μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ ἐπαληθεύθηκε ἐκεῖνο ποὺ εἶπε ὁ Κύριος μέσω τοῦ προφήτη Ἡσαΐα: Ἰδού, ἡ παρθένος θὰ συλλάβει καὶ θὰ γεννήσει υἱό, καὶ ὅσοι θὰ πιστεύουν σ’ αὐτὸν θὰ τὸν ὀνομάσουν Ἐμμανουήλ, ὄνομα ἑβραϊκὸ ποὺ ση­μαίνει «ὁ Θεὸς εἶναι μαζί μας».
Ὁ Ἰωσὴφ σηκώθηκε ἀπὸ τὸν ὕπνο κι ἔκανε ὅπως τὸν διέταξε ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου. Παρέλαβε τὴ μνηστή του στὸ σπίτι του, ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἦλθε σὲ σχέση συζυγικὴ μαζί της. Κι ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα καὶ ἡ Παναγία γέννησε τὸν πρῶτο καὶ μονάκριβο υἱό της, ὁ Ἰωσὴφ τοῦ ἔδωσε τὸ ὄνομα «Ἰησοῦς».
Αὐτὸ τὸ ὄνομα εἶναι ἡ μόνη ἐλπίδα καὶ σωτηρία μας. Ἡ δύναμη καὶ τὸ στήρι­γμά μας. Ἰησοῦς! Οἱ καρδιὲς τῶν πιστῶν σκιρτοῦν καθὼς προφέρουν «τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα». Δὲν ὑπάρχει κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ πάνω σ’ ὅλη τὴ γῆ καν­ένα ἄλλο ὄνομα τὸ ὁποῖο νὰ ἔχει δώσει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους ὡς ἐγγύηση σωτηρίας! Νά, λοιπόν, γιατὶ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ φέρει τόση γλυκύτητα, χαρὰ καὶ παρηγορία στὴν ψυχή μας: διότι εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Σωτήρα μας.
Καθὼς σὲ λίγες ἡμέρες θὰ προσκυνήσουμε τὸν νεογέννητο Χριστό, ἂς Τὸν παρακαλέσουμε νὰ ἐνισχύει τὴν πίστη μας, ὥστε μόνο σ᾽ Ἐκεῖνον νὰ στηρίζουμε τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας κι Ἐκεῖνον πάντοτε νὰ ἀγαποῦμε μὲ ὅλη μας τὴν καρδιά!

 .

Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ

Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015

Πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως: Ἑβρ. ια΄ 9-10, 32-40

Ἀδελφοί, πίστει παρῴκησεν ᾿Αβραὰμ εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλο­τρίαν, ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετὰ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ τῶν συγκληρονόμων τῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς. ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν, ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός. Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ ᾿Ιεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν, οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀνα­­­­στάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μα­­­χαί­ρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι,­ θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις­ πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. Καὶ οὗτοι πάν­­τες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶ­σι.

.

Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ

1. Ο ΑΒΡΑΑΜ

Τὴν Κυριακὴ πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα πα­ρουσιάζονται μεγάλες μορφὲς τῆς Πα­λαιᾶς Διαθήκης, πατριάρχες, κριτές,­ βα­σιλεῖς, προφῆτες, προπάτορες. Ὅλοι αὐτοὶ ζοῦσαν μέρα καὶ νύχτα μὲ τὸ ὅ­­­ραμα τοῦ Μεσσία· ποθοῦσαν μὲ λαχτάρα νὰ Τὸν δοῦν, μὰ δὲν ἀξιώθηκαν νὰ ζήσουν στὰ χρόνια του. Ἀρχικὰ ἐγκωμιάζεται ἡ πίστη τοῦ Ἀβραάμ. Χά­ρη στὴν πίστη του ὁ Ἀβραάμ, μᾶς λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἔμεινε ὡς ξένος στὴ γῆ ποὺ τοῦ ὑποσχέθηκε ὁ Θεός, καὶ τὴ θεωροῦσε ξένη χώρα. Καὶ ζοῦσε μέσα σὲ σκηνὲς μαζὶ μὲ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακώβ, ποὺ ἦταν συγκληρονόμοι­ τῆς ἴδιας ὑποσχέσεως τοῦ Θεοῦ. Ζοῦ­σε ὡς ξένος καὶ μετανάστης στὴ «γῆ τῆς ἐπαγγελίας», διότι περίμενε μὲ πόθο νὰ κατοικήσει στὴν ἐπουράνια πόλη, ἡ ὁποία ἔχει τὰ ἀληθινὰ καὶ ἀδιάσειστα θεμέλια καὶ τεχνίτη καὶ κτίστη τὸν ἴδιο τὸν Θεό.
Τί μποροῦμε νὰ καταλάβουμε ἐμεῖς ἄραγε ἀπὸ τὴ ζωὴ αὐτὴ τοῦ Ἀβραάμ; Ἐνῶ ἦταν τόσο πλούσιος – εἶ­χε πολλοὺς ὑ­­­πηρέτες καὶ ζῶα – δὲν ἀπέκτησε οὔτε ἕνα μέτρο γῆς. Ἡ μοναδικὴ ἀκίνητη περιουσία ποὺ ἀπέκτησε ἦταν ὁ τάφος ὁ δικός του καὶ τῆς γυναίκας του. Τίποτε ἄλλο. Δὲν ἤθελε νὰ ἐπιστρέψει στὴ γῆ ἀπὸ τὴν ὁποία ξεκίνησε, οὔτε τὸν συγκινοῦσε ἡ γῆ αὐτή. Ζοῦσε μέσα σὲ σκηνές, γιὰ νὰ θυμᾶται πὼς εἶναι προσωρινὸς ἔνοι-κος στὴ γῆ αὐτή. Γιὰ νὰ ἔχει στραμμένο διαρκῶς τὸ νοῦ του στὴν οὐράνια πατρίδα μας. Διότι εἶχε ἄλλα ὁράματα, τὸν οὐρανὸ καὶ τὴ βασιλεία τοῦ Θε­οῦ.
Αὐτὸ ἦταν τὸ ὅραμά του, αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι καὶ τὸ ὅραμα κάθε πιστοῦ. Διότι δὲν εἴμαστε μόνιμοι σ’ αὐτὴ τὴ γῆ. Κάποτε θὰ τὴν ἐγκαταλείψουμε ἀ­­­να­γκαστικὰ γιὰ πάντα. Θὰ ἀφήσουμε πίσω μας ὅλα αὐτὰ στὰ ὁποῖα κόλλησε ἡ καρδιά μας. Μὴν ξεχνιόμαστε λοιπόν. Ἡ ζωή μας δὲν εἶ­­ναι στὸ ἐδῶ καὶ στὸ τώρα, ἀλλὰ στὸν οὐρανὸ καὶ στὴν αἰωνιότητα. Μὴ μᾶς ἀπορροφοῦν οἱ ἡδονὲς καὶ οἱ μέριμνες τῆς ζωῆς, τὰ οἰκονομικὰ ἢ ἄλλα προβλήματα, καὶ ξεχνοῦμε τὸν προορισμό μας. Δὲν ἀνήκουμε στὴ γῆ. Δὲν πλασθήκαμε γιὰ λίγα χρόνια ζωῆς. Ἡ ζωή μας δὲν σταματᾶ στὸν τάφο. Ἔχουμε μέσα μας ψυχὴ ἀθάνατη. Στὰ οὐράνια ἂς ἔχουμε τὶς καρδιές μας. Διότι γιὰ νὰ γίνουμε κάτοικοι τοῦ οὐρανοῦ θὰ πρέπει νὰ τὸν ποθήσουμε ἀπὸ τώρα καὶ νὰ τὸν προγευό­μαστε. Νὰ ἀνεβαίνουμε κα­θημερινὰ τὴ θεία κλίμακα, ὅπως λέ-ει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, τῆς ὁποίας τὸ τελευταῖο σκαλὶ εἶναι ἀθέατο στὰ ἀνθρώπινα μάτια. Αὐτὴ ἡ πορεία θὰ μᾶς ξεκουράζει, θὰ μᾶς πλημμυρίζει μὲ τὴ χάρη τοῦ Θε­οῦ. Ὅταν μᾶς γοητεύσει ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ ἀσύλληπτος θησαυρός μας, ὁ Χρι­­στός, θὰ χάσει πλέον τὴ γοητεία του ὁ κό­σμος. Τότε θὰ περι­φρονοῦμε τὰ μάταια, θὰ ποθοῦμε τὰ αἰ­ώνια.

.

2. ΟΙ ΠΡΟΠΑΤΟΡΕΣ

Στὴ συνέχεια ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπαριθμεῖ μιὰ σειρὰ ἡρώων τῆς πίστεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, προπάτορες τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ ἄλλους δικαίους, κριτὲς καὶ προφῆτες. Λέει ὅτι δὲν θὰ τοῦ ἔφθανε ὁ χρόνος νὰ διηγεῖται γιὰ τὸν Γεδεὼν καὶ τὸν Βαρὰκ καὶ τὸν Σαμψὼν καὶ τὸν Ἰεφθάε καὶ γιὰ τὸν Δαβὶδ καὶ τὸν Σαμουὴλ καὶ τοὺς προφῆτες. Ὅλοι αὐτοί, λέει, οἱ ἅγιοι ἄνδρες ἔδειξαν μεγά­λη γενναιότητα καὶ πέτυχαν τὴν πρα­γματοποίηση τῶν ὑποσχέσεων ποὺ τοὺς ἔδωσε ὁ Θεός. Ἔφραξαν τὰ στόματα τῶν λιονταριῶν, ἔσβησαν τὴν κα­ταστρεπτικὴ δύναμη τῆς φωτιᾶς, δι­έφυ­γαν τὸν κίνδυνο τῆς σφαγῆς, ἐνδυνα­μώθηκαν καὶ θεραπεύτηκαν ἀ­πὸ ἀρ­ρώστιες· ἀναδείχθηκαν ἀνίκητοι στὸν πόλεμο, ἔτρεψαν σὲ φυγὴ τὶς ἐχ­θρικὲς παρατάξεις. Μὲ τὴ δύναμη τῆς πίστεως γυναῖκες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης­ ξα­ναπῆραν πίσω ζωντανὰ τὰ νε­κρὰ παιδιά τους ποὺ ἀναστήθηκαν. Ἄλλοι βασανίστηκαν σκληρὰ μέχρι θανάτου, ἐπειδὴ δὲν δέχθηκαν νὰ ἀρ­νηθοῦν τὴν πίστη τους· κι ἄλλοι δο­κί­μασαν σκλη­­­­ροὺς πειρα­σμούς, ἐμ­παιγμούς, μαστιγώσεις, φυ­­λακίσεις. Λι­θοβο­λήθη­καν,­ πριονίστη­καν, σφαγιάστη­καν. Κι ἄλλοι περιφέρονταν σὰν μετανάστες ἐδῶ κι ἐκεῖ, στὶς ἐρημιές, στὰ βουνὰ καὶ σὲ σπηλιὲς τῆς γῆς. Ἔζησαν μέσα σὲ στερήσεις, ὑπέφεραν θλίψεις καὶ κα­κοπάθειες. Κι ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν ἀν­εκτίμητη ἀξία. Ὁλόκληρος ὁ κόσμος δὲν ἀξίζει ὅσο οἱ ἅγιοι αὐτοὶ ἄνθρω­­ποι. Παρ᾽ ὅλα αὐτὰ ὅμως «οὐκ ἐκομίσαν­­το τὴν ἐπαγγελίαν», δὲν ἀπόλαυσαν τὴν ὑπόσχεση ποὺ τοὺς ἔδωσε ὁ Θεός. Διότι ὁ Θεὸς προέβλεψε γιὰ μᾶς κάτι καλύτερο, ὥστε αὐτοὶ νὰ μὴ λάβουν σὲ βαθμὸ τέλειο τὴ σωτηρία τους χωρὶς ἐμᾶς· ἀλλὰ νὰ τὴ λάβουμε ὅλοι μαζί.
Ὅλοι αὐτοὶ λοιπὸν οἱ πιστοὶ ἄν­θρω­ποι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ζοῦ­σαν μὲ τὸ ὅραμα τοῦ Μεσσία. Ἐκεῖ ἦταν ἡ καρδιά τους. Περίμεναν τὸν ἐρχομό του, περίμεναν τὴ λύτρωσή του, τὴν παρουσία του. Περίμεναν τὴ Γέννησή του. Καὶ ἑτοίμαζαν τὶς ψυχές τους, γιὰ νὰ Τὸν ὑποδεχθοῦν, νὰ Τὸν δοῦν, νὰ γεμίσει ἡ ψυχή τους μὲ ἀγαλλίαση.
Ἀλήθεια ἐμεῖς ἔχουμε αὐτὴν τὴν προσμονὴ τῶν πιστῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης; Καθὼς πλησιάζουν Χριστούγεννα, ἂς μαθητεύσουμε στὸν πόθο καὶ τὴ λαχτάρα τους, ἂς προσπαθήσουμε νὰ κατανοήσουμε τὴν προσμονή τους κι ἂς λαχταρήσουμε μὲ τὴ δική τους ἀγάπη τὸν ἐρχομὸ τοῦ Μεσσία. Γιὰ νὰ γίνουν τὰ Χριστούγεννα σταθμὸς στὴ ζωή μας, σταθμὸς μετανοίας καὶ ἐπιστροφῆς, χάριτος καὶ ἀγῶνος. Γιὰ νὰ γεννηθεῖ ὁ Χριστὸς καὶ στὶς δικές μας καρδιὲς καὶ νὰ μείνει μόνιμος ἔνοικος τῆς καρδιᾶς μας.

.

από την ιστοσελίδα: ο Σωτήρ

 

 

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...