Η μάχη στο Βαλτέτσι (12 Μαΐου1821) : μία από τις κρισιμότερες μάχες κατά την Ελληνική επανάσταση

 και μια ξεχασμένη ηρωίδα της Επανάστασης, η Σταυριάνα Σάββαινα

Αποτέλεσμα εικόνας για Σταυριάνα Σάββαινα
Η μάχη του Βαλτετσίου (24 Απριλίου και 12-13 Μαΐου) υπήρξε μία από τις κρισιμότερες μάχες κατά την Ελληνική επανάσταση. Η νίκη της 12-13 Μαΐου 1821 άνοιξε τον δρόμο για την Άλωση της Τριπολιτσάς και θεμελίωσε την ελπίδα της νίκης και έδωσε το όραμα της λευτεριάς στους επαναστατημένους Έλληνες.

****

Αρχηγός των Καρυτινών, αλλά και όλων των μαχομένων πρό της Τριπολιτσάς όπλων, ο Κολοκοτρώνης δεν απεγοητεύθη με την διάλυσιν του Στρατοπέδου του Βαλτετσίου και κατ’ αναλογίαν και των άλλων τριών. Ανέπτυξε μεγαλυτέραν δραστηριότητα. Έγινε σχεδόν αμέσως ανασυγκρότησις των Στρατοπέδων Φαλάνθου, μ’ εμπίστους Γοτυνίους. Από Λεοντάρι οι στρατευμένοι των άλλων επαρχιών απεδέχθησαν πρόσκλησι Κολοκοτρώνη, επανήλθαν στο Βαλτέτσι και μεταξύ 5ης – 6ης Μαΐου είχαν συγκεντρωθή 1.000 μάχιμοι. Εφοβούντο να οχυρωθούν με τον κίνδυνον εμφανίσεως νέας του εχθρού. Κατ’ εντολήν του αρχηγού οργανώθησαν ταμπούρια σ’ όλόκληρο το χωριό. Παρόντες Μανιάτες Μαυρομιχαλαίων, Μεσσήνιοι, Λεονταρίτες με τους εντοπίους των αρχηγούς. Με τα Κααρυτινά ορδιά, το Βαλτέτσι και τα Βέρβενα τα επί Αρκαδικού εδάφους ήταν καλά οργανωμένη η Ελληνική Επανάστασις. Επανήλθε ο ενθουσιασμός των πρώτων ημερών της εκρήξεως της Επαναστάσεως.

 

Συνέχεια ΕΔΩ →

εικόνα από εδώ

ΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΒΕΛΟΣ

– π. Δημήτριος Μπόκος

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

 

Ὁ στόχος στήθηκε γιὰ τὴν τελικὴ ἀναμέτρηση. Δύο τοξότες, ἀπὸ τοὺς τριάντα ποὺ ξεκίνησαν τὸν ἀγώνα, ἀπέμειναν νὰ διαγωνισθοῦν γιὰ τὴ νίκη. Ὁ πρῶτος προχώρησε, τέντωσε τὸ τόξο του, σημάδεψε προσεκτικά, ὑπολόγισε καὶ τὸν ἐλαφρὸ ἄνεμο ποὺ φυσοῦσε καί, χαλαρώνοντας τελικὰ τὴ χορδή, ἄφησε τὸ βέλος νὰ φύγει. Ἕνα κύμα ἐνθουσιασμοῦ ξεσηκώθηκε, ὅταν τὸ βέλος του βρῆκε ἀκριβῶς τὴν ἄσπρη βούλα στὸ κέντρο τοῦ χρυσοῦ κύκλου.

–  Ζήτω ὁ Χοῦμπερτ! Κέρδισε τὸν ἀγώνα! Ἀποκλείεται νὰ πετύχει κανεὶς κάτι καλύτερο! φώναξε ἱκανοποιημένος ὁ πρίγκιπας Ἰωάννης.

Μὰ ὁ Ρομπέν, ὁ δεύτερος τοξότης, προχώρησε μπροστά, σκόπευσε καὶ ἔριξε τὸ βέλος του. Καί,  θαῦμα παράξενο! – ἐκεῖνο καρφώθηκε πάνω στὸ βέλος τοῦ Χοῦμπερτ, σχίζοντάς το στὰ δύο.

Τὸ πλῆθος κραύγαζε κατάπληκτο ἀπ’ τὴν ἐπιτυχία. Ὁ Ρομπὲν στράφηκε πρὸς τὸν πρίγκιπα Ἰωάννη.

 

Συνέχεια