Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 4 Ιουνίου 2017: της Πεντηκοστής

Λουσμένοι στὸ φῶς τοῦ Θεοῦ

Λουσμένοι στὸ φῶς τοῦ Θεοῦ

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 4 Ἰουνίου 2017, τῆς Πεντηκοστῆς (Ἰω. ζ΄ 37-52, η΄ 12)

Τ ῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύον­τες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη. πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαν­τες τὸν λόγον ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης· ἄλλοι ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ὁ Χρι­στός· ἄλλοι ἔλεγον· μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυΐδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται; σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι᾿ αὐτόν. τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ᾿ οὐ­­­δεὶς ­ἐπέβαλεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας. Ἦλθον οὖν οἱ ὑ­­­­πη­­­ρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν; ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέ­ται· ­οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. ἀπε­κρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλά­νησθε; μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ­ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; ἀλλ᾿ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι! λέγει ­Νικόδημος πρὸς αὐ­τούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐ­­τῶν· μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀ­­­κού­σῃ παρ᾿ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ; ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐ­­­­ρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται. Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων· ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.

.

«Ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί… ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς»

Σήμερα εἶναι Πεντηκοστή. Σήμερα ἔπνευσε ἕνας πρωτόγνωρος ἄνεμος στὴ γῆ, ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ μεταμορφώνει τὸν ἄνθρωπο· κατῆλθε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα περιέχει πολὺ σημαντικὲς ἀλήθειες σχετικὰ μὲ τὴν ἑορτή. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀκούσαμε τὸν Κύριο νὰ διακηρύττει ὅτι εἶναι τὸ φῶς τοῦ κόσμου καὶ ὅτι ὅποιος Τὸν ἀκολουθεῖ, δὲν θὰ περπατήσει στὸ σκοτάδι, ἀλλὰ θὰ ἔχει τὸ φῶς τῆς ζωῆς. Ἄς δοῦμε λοιπὸν τί σημαίνει ὅτι ὅποιος ἀκολουθεῖ τὸν Κύριο, θὰ ἔχει τὸ φῶς τῆς ζωῆς καὶ πῶς θὰ κατορθώσουμε κι ἐμεῖς νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε.

.

1. Ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Ποιὸ εἶναι τὸ φῶς τῆς ζωῆς; Εἶναι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ γιατί ὀνομάζεται «φῶς τῆς ζωῆς»; Ὁ Θεὸς εἶναι φῶς, μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγία Γραφή (βλ. Α´ Ἰω. α´ 5). Εἶναι φῶς ἀλήθειας καὶ ἁγιότητος, φῶς ποὺ μεταδίδει τὴν πνευματικὴ ζωή, τὴν ἀληθινὴ ζωὴ σὲ ὅσους ἔχουν καθαρὴ καρδιά. Ὅ,τι εἶναι ὁ ἥλιος γιὰ τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῶα, εἶναι ὁ Θεὸς γιὰ τὰ λογικὰ δημιουργήματά Του, τοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς ἀνθρώπους. Χωρὶς τὸν ἥλιο δὲν θὰ ὑπῆρχε ζωὴ στὸν πλανήτη μας· χωρὶς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος εἶναι πνευματικὰ νεκρός.

Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔχει τὸ φῶς τῆς ζωῆς βρίσκεται σὲ κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ζεῖ τὸν Θεό, αἰσθάνεται ἔντονα τὴν παρουσία Του, ἀπολαμβάνει τὴν ἰδιαίτερη προστασία Του. Ἡ ψυχὴ στὴν ὁποία παραμένει μόνιμα τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, εἶναι ἐλεύθερη ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας, τῆς ἄγνοιας, τῆς πλάνης. Ὁ ἄρχοντας τοῦ σκότους, ὁ διάβολος, δὲν ἔχει ἐξουσία ἐπάνω της. Ἡ πνευματοφόρα ψυχὴ καρποφορεῖ συνεχῶς καὶ πλουσίως τὸν καρπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: ἔργα ἀρετῆς καὶ ἁγιότητος, ἔργα φωτεινά.

Δηλαδὴ τὸ ὅτι ἔχουμε τὸ φῶς τῆς ζωῆς σημαίνει ὅ,τι πιὸ ὑψηλὸ μπορεῖ κανεὶς νὰ φαντασθεῖ· σημαίνει ὅτι εἴμαστε ἅγιοι, ἐλεύθεροι, δυνατοί, εἰρηνικοί, εὐτυχισμένοι! Αὐτὸ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα στοὺς Ναούς μας: «λάμποντες, ἀστράπτοντες, ἠλλοιωμένοι»· εἴμαστε «ἠλλοιωμένοι», δηλαδὴ μεταμορφωμένοι, ἄλλοι ἄνθρωποι, καινούργια δημιουργία· ἐκπέμπουμε τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, γινόμαστε κι ἐμεῖς «φῶς τοῦ κόσμου» (βλ. Ματθ. ε´ 14)!

.

2. Μὲ ὁδηγὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα

Ἀλλὰ πῶς θὰ κατορθώσουμε νὰ γίνουμε ὄντως «τέκνα φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας»; Ὅταν ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστό, ὅταν ἐφαρμόζουμε τὶς ἐντολές Του, ὅταν ἀφήνουμε τὸ δικό μας θέλημα καὶ ἐπιζητοῦμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Τὸ πολὺ παρήγορο εἶναι ὅτι δὲν ἀγωνιζόμαστε μόνοι νὰ ἐφαρμόσουμε τὶς ἅγιες ἐντολές. Ἔχουμε συμπαραστάτη καὶ βοηθὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι παρὸν στὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς καὶ εἶναι παρὸν στὸν καθένα μας ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ λάβαμε τὸ ἅγιο Βάπτισμα καὶ τὸ ἅγιο Χρίσμα. Ἐκείνη ἡ ἡμέρα ἦταν ἡ ἡμέρα τῆς προσωπικῆς μας Πεν­τηκοστῆς. Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἡ καρδιά μας ἀπὸ «χώρα καὶ σκιὰ θανάτου» (βλ. Ματθ. δ΄ 16) ἔγινε χώρα τῆς ζωῆς καὶ τοῦ φωτός, ὁλόλαμπρος θρόνος τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἄρχισε γιὰ μᾶς ἡ πνευματικὴ ζωή, ἡ ἐν Χριστῷ ζωή. Ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἡμέρα τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἄρχισε νὰ ἐργάζεται τὸν ἁγιασμό μας, νὰ ἑδραιώνει μέσα μας τὴ Βασιλεία τοῦ φωτός. Ἐμεῖς τὸ μόνο ποὺ ἔχουμε νὰ κάνουμε εἶναι νὰ μὴν Τὸ ἐμποδίζουμε νὰ ἐνεργεῖ, ἀλλὰ νὰ ἀγωνιζόμαστε φιλότιμα γιὰ τὴ σωτηρία μας. Καὶ ἂν ἁμαρτήσουμε, μᾶς παρακινεῖ σὲ μετάνοια καὶ μᾶς βοηθάει νὰ σηκωθοῦμε καὶ νὰ συν­εχίσουμε τὸν καλὸ ἀγώνα τῆς ἀρετῆς.
Μία προσευχὴ ἔχουμε, μία ἐλπίδα, μία χαρά: «Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε… ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν». Αὐτὸ μᾶς καθαρίζει, μᾶς ἁγιάζει, μᾶς φωτίζει, μᾶς ἑνώνει μὲ τὸν Χριστό!

***

Ἀδελφοί, ὅλα μᾶς τὰ ἔδωσε ὁ πανάγαθος Θεός: Μᾶς ἔδωσε τὸν Υἱό Του, Τὸν παρέδωσε σὲ φρικτὸ θάνατο γιὰ τὴ σωτηρία μας. Μᾶς ἔδωσε τὸ Ἅγιό Του Πνεῦμα νὰ κατοικεῖ μέσα μας. Ἔχουμε Ἐκεῖνον Πατέρα, τὸν Κύριο Ἰησοῦ πρωτότοκο ἀδελφὸ καὶ Μεσίτη μας στὸν οὐρανὸ, τὸ Πνεῦμα, «τὸ φῶς τῆς ζωῆς», ἀχώριστο σύντροφο καὶ συμπαραστάτη στὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας. Ἡ Ἁγία Τριὰς μᾶς ἔχει ἀγκαλιάσει τόσο σφιχτά, τόσο στοργικά! Πῶς μποροῦμε νὰ ἀμελήσουμε μιὰ τέτοια σωτηρία; (βλ. Ἑβρ. β΄ 3).

.

.

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στὴ ζωή μας

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στὴ ζωή μας

Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Ἰουνίου 2017, τῆς Πεντηκοστῆς (Πράξ. β΄ 1-11)

Ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες οἱ ἀ­­­πόστολοι ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦ­­­­χος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι. Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐ­λαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ρωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ Ἄραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐ­τῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ;

.

«Καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου»

«Πεντηκοστὴν ἑορτάζομεν» σήμερα «καὶ Πνεύματος ἐπιδημίαν». Ἑορτάζουμε δη­­­λαδὴ τὴν ἡμέρα ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποία τὸ Πανάγιο Πνεῦμα κατῆλθε στὸ ὑπερῶο ὅπου ἦταν συγκεντρωμένοι οἱ μαθητὲς τοῦ Κυρίου «καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου». Ὅλοι τους τότε πλημμύρισαν ἐσωτερικὰ μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἀπὸ τότε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα φανερώνεται καὶ ἐνεργεῖ μὲ ἕνα μοναδικὸ τρόπο μέσα στὴν Ἐκκλησία, καθὼς εἶναι γιὰ τὴν Ἐκκλησία ὅ,τι εἶναι ἡ ψυχὴ γιὰ τὸ σῶμα.

Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ μιλήσει κανεὶς γιὰ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Διότι εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θε­ός‧ τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας ­Τριάδος. Προκειμένου ὅμως νὰ ­ἐμβαθύνουμε κάπως στὸ μέγα αὐτὸ μυστήριο, θὰ ὑπο­γραμ­μίσουμε τρεῖς φράσεις ἀπὸ τὴ γνω­στὴ προσευχὴ πρὸς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα «Βα­σιλεῦ οὐράνιε…», οἱ ὁποῖες φανερώ­νουν πῶς ἐνεργεῖ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στὴ ζωή μας.

.

1. Τὸ «Πνεῦμα τῆς ἀληθείας»

Ἡ πρώτη εἶναι ἡ φράση «Πνεῦμα τῆς ἀ­­­­­­­ληθείας». Τὸ ὀνόμασε ἔτσι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς μαθητές του: «Ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀ­­­­λήθειαν» (Ἰω. ις΄ 13)· δηλαδή, ὅταν ἔλ­θει τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, θὰ σᾶς ὁδηγήσει σὲ ὅλη τὴ σωτηριώδη ἀλήθεια.

Εἶναι φανερὸ ὅτι ὁ Κύριος ὀνόμασε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα «Πνεῦμα τῆς ἀληθείας», διότι Ἐκεῖνο μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀλήθεια. Πρά­γματι μόνο μὲ τὸ φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε τὴν πίστη μας καὶ τὶς μεγάλες ἀλήθειες της. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μᾶς διδάσκει πῶς νὰ προσ­ευχόμαστε στὸ Θεό, μᾶς ἀνοίγει τὸν νοῦ γιὰ τὴν κατανόηση τῶν θείων Γραφῶν, μᾶς φωτίζει νὰ διακρίνουμε ποιὸ εἶναι τὸ θέ­λημα τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μας.

Ἔχουμε ἀνάγκη λοιπὸν ἀπὸ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιὰ νὰ μὴν ἀ­­­στοχοῦ­με ἀλλὰ νὰ βαδίζουμε σταθερὰ στὸ δρόμο τῆς ἀλήθειας.

.

2. Ὁ ἀγαθὸς Παράκλητος

Ἡ δεύτερη φράση εἶναι μία μόνο λέξη: ἡ λέξη «Παράκλητος», ποὺ σημαίνει παρηγορητὴς κι ἐνισχυτής. Πράγματι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς ἐνισχύει στὸν πνευματικό μας ἀγώνα. Αὐτὸ ἀνάβει στὴν καρδιά μας τὴ φλόγα τῆς πίστεως, μᾶς ἀνορθώνει ὕστερα ἀπὸ κάποια πτώση στὴν ἁμαρτία, μᾶς στηρίζει στὴν ἀπόφαση μετανοίας, καλλιεργεῖ μέσα μας τὴ διά­θεση γιὰ τὸν ἀγώνα τῆς ἀρετῆς. Αὐτὸ ἐπίσης μᾶς παρηγορεῖ σὲ κάποια δύσκολη ὥρα καὶ στηρίζει τὴν τσακισμένη ψυχή μας ὕστερα ἀπὸ κάποια δοκιμασία, ἀσθένεια ἢ πένθος. Ὅπως σημειώνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «τὸ Πνεῦμα συναντιλαμβάνεται ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν», δηλαδὴ μᾶς βοηθᾶ καὶ μᾶς στηρίζει στὶς φυσικὲς καὶ ἠθικὲς ἀδυναμίες μας (Ρωμ. η΄ 26). Κι ὅταν ἀκόμη ἔχουμε ἰσχυρὴ θέληση, ἀγωνιστικὴ διάθεση, σταθερότητα, χαρά, εἰρήνη ψυχῆς, ὅλα αὐτὰ τί ἄλλο εἶναι παρὰ δῶρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Ὅλα εἶναι δι­κά του, διότι «πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον»!

.

3. Ὁ χορηγὸς τῆς ζωῆς

Ὑπάρχει ὅμως κι ἕνα τρίτο ἀξιοπρόσεκτο σημεῖο: Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὀνομάζεται «ζωῆς χορηγός», ποὺ σημαίνει ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς. Μᾶς τὸ ἀποκάλυψε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος: «Τὸ πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιοῦν» (Ἰω. ς΄ 63). Αὐτὸ ­ἀποτελεῖ τὴν ζωογόνο δύναμη μέσα στὴν κτίση. Πράγματι, οἱ ἄγγελοι καὶ οἱ ἄνθρωποι, τὰ ζῶα καὶ τὰ φυτὰ καὶ ὅλα, ὅσα ὑπάρχουν στὸν οὐρανὸ καὶ στὴ θάλασσα, στὴ γῆ καὶ κάτω ἀπὸ τὴ γῆ, ὅλα λαμβάνουν ζωὴ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

Τὸ σπουδαιότερο ὅμως εἶναι ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα χορηγεῖ στὸν ἄνθρωπο τὴν ἀναγεννημένη ζωή. Ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ βαπτιζόμαστε καὶ στὴ συνέχεια δεχόμαστε τὸ Ἅγιο Χρίσμα, μέσα μας ἐγκαινιάζεται νέα ζωὴ. «Σφραγὶς δωρεᾶς Πνεύματος Ἁγίου», εἶπε ὁ ἱερεὺς καθὼς μᾶς ἔχριε μὲ τὸ ἅγιο Μύρο, καὶ ἡ καρδιά μας πλημμύρισε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Κι ἐφόσον ἀγωνιζόμαστε νὰ τηροῦμε τὶς θεῖες ἐντολὲς καὶ συμμετέχουμε συνειδητὰ στὰ ἱερὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτὴ ἡ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπιδρᾶ μυστικὰ μέσα στὴν καρδιά μας, μᾶς ἁγιάζει καὶ μᾶς μεταδίδει ζωὴ ἀληθινή. Κι ἔτσι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δὲν εἶναι μόνο ὁ χορηγὸς τῆς ἐπίγειας ζωῆς μας, ἀλλὰ γίνεται καὶ «ἀρραβὼν τῆς μελλούσης ζωῆς» στὴν αἰωνιότητα.

❁ ❁ ❁

Ἀνεξερεύνητος εἶναι ὁ πλοῦτος τῶν θεϊ­κῶν δωρημάτων, ποὺ μᾶς παρέχει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Κι ὅλος αὐτὸς ὁ πλοῦτος μπορεῖ νὰ γίνει κτῆμα κάθε πιστοῦ. Ἂς ἀγωνιζόμαστε λοιπὸν νὰ ζοῦμε μὲ καθαρότητα καὶ ταπείνωση, μὲ πίστη καὶ ὑπακοὴ στὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ κι ἂς παρακαλοῦμε τὸ Πανάγιο Πνεῦμα νὰ ἔλθει καὶ νὰ σκηνώσει μέσα μας γιὰ νὰ μᾶς καθαρίζει καὶ νὰ μᾶς ἐξαγιάζει.

 

πηγή:ο Σωτήρ

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...