Άγιος Μένιγνος ο κναφεύς- ο προστάτης των χημικών

(Μένιγνος ὁ κναφεύς – 22 Νοεμβρίου)

Μένιγνος ὁ κναφεύς. Λαϊκός καί ἔγγαμος. Μαρτύρησε καί ἁγίασε…

ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΟΣ ΑΓΙΟΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος μενιγνος

του π. Αυγουστίνου Καντιώτη

Ἡ γενιά, ἀγαπητοί μου, πού ζῆ σήμερα, ἡ νέα γενιά, δέν μπορεῖ νά φαντασθῆ πόσο δύσκολη ἦταν ἡ ζωή τούς περασμένους αἰῶνες. Ἄς πάρουμε παράδειγμα τό ντύσιμο. Τά ροῦχα στήν ἀρχή ἦταν ἄγνωστα. Ἔπρεπε νά περάσουν πολλά χρόνια, νά βροῦν τίς πρῶτες ὗλες, τό μαλλί καί τό βαμβάκι, νά φτειάξουν τά ἐργαλεῖα μέ τά ὁποῖα θά κά¬νουν κλωστές κατάλληλες γιά ὕφασμα, ν’ ἀνακαλύψουν τή ρόκα, τήν ἀνέμη καί πρό παντός τόν ἀργαλειό, γιά νά κάνουν τό πρῶτο ὕφασμα.

←←←

Ὁ ἀργαλειός, πού ἦταν μεγάλη ἐφεύρεσις, βάσταξε χιλιάδες χρόνια. Τόν ἀναφέρει ὁ Ὅμηρος στά ποιήματά του. Ἦταν ἀπαραίτητος στό κάθε σπίτι. Στά ἀρχαῖα προικοσύμφωνα βλέπει κανείς ὅτι μεταξύ τῶν ἄλλων πραγμάτων, πού προίκιζαν οἱ μανάδες τίς θυγατέρες τους, ἦταν καί ὁ αργαλειός. Γυναίκα πού ἤξερε νά γνέθη καί νά κάνη στόν ἀργαλειό τά ροῦχα τοῦ σπιτιοῦ, τή θεωροῦσαν σπουδαία νοικοκυρά. Πολλοί ἀπό τούς παλαιούς θυμοῦνται τά χοντρά, ὡραῖα καί στερεά ὑφάσματα πού ἔφτειαχναν οἱ γιαγιάδες καί ol μητέρες τους στόν ἀργαλειό. Ἀπ’ αὐτά γίνονταν οἱ τοπικές ἐνδυμασίες πού φοροῦσαν ἄνδρες καί γυναῖκες καί ἦταν ὅλο λεβεντιά καί χάρι. Σκέπαζαν ὅλο τό κορμί τους. Τά ροῦχα τους ἦταν ἁπλά καί σεμνά. Βλέποντας μιά γυναίκα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νόμιζε κανείς πώς βλέπει τήν Παναγία.

 


Στόν ἀργαλειό δούλεψε καί ἡ Παναγία μας. Τά φτωχά ροῦχα πού φοροῦσε ὁ Χριστός μας ἦταν καμωμένα ἀπό ὕφασμα πού ὕφαναν τά ἁγιασμένά χέρια τῆς Παναγίας.
Ὦ ροῦχα παλιά, ἁγιασμένα, πού βγαίνατε ἀπό τούς ἀργαλειούς τῶν ἀρχαίων γυναικῶν, ποῦ εἶστε; Μόνο σέ κάτι γιορτές, πού γίνονται γιά νά προβά-λουν τή λαϊκή παράδοσι, ἐμφανίζονται γυναῖκες μέ ἐνδυμασίες τῆς Μακεδονίας, τῆς Ἠπείρου καί τῶν νησιῶν, μέ στολές τῆς εὐλογημένης ἐκείνης ἐποχῆς. Ἡ μόδα, ὄχι ἡ ἑλληνική, ἀλλά ἡ ξένη, ἡ σατανική μόδα, σάρωσε τά πάντα καί ξεγύμνωσε ἄνδρες καί γυναῖκες καί περπατοῦν ξετσίπωτοι στό δρόμο.

Οἱ ἀργαλειοί ἔχουν καταργηθῆ. Νέα ἠλεκτροκίνητα μηχανήματα ἐργάζονται σήμερα στά μεγάλα κλωστοϋφαντουργεῖα καί σέ λίγες ὧρες παράγουν ὑφάσματα πού φτάνουν νά ντύσουν χιλιάδες ἀνθρώπους. Ἐδῶ στήν πατρίδα μας ἔχουν ἱδρυθῆ τέτοια μεγάλα ἐργοστάσια καί χιλιάδες ἐργᾶτες καί ἐργάτριες δουλεύουν, καί τά ἐκλεκτά προϊόντα τους ἐξάγονται ἀκόμα καί στό ἐξωτερικό. Ἀλλά τώρα μέ τήν Ε.Ο.Κ. κινδυνεύουν νά κλείσουν, γιατί οἱ Εὐρω-παῖοι δέν βλέπουν μέ καλό μάτι τήν ἀνάπτυξι τῆς δικῆς μας ὑφαντουργίας. Γιά τήν Ε.Ο.Κ. γράψαμε πρίν ἀπό χρόνια στή «ΣΠΙΘΑ» καί λυπούμεθα εἰλικρινά, γιατί ὅσα προείπαμε γίνονται.

Βλέπουμε μέ πολλή συμπάθεια τούς ἐργᾶτες πού ἐργάζονται στά κλωστοϋφαντουργεῖα τῆς πατρίδος μας καί θά θέλαμε νά βελτιωθοῦν οἱ συνθήκες τῆς ζωῆς τους καί νά διοργανωθῆ πάνω σέ εὐρύτερες βά-σεις ἡ ὅλη διοίκησις καί διαχείρισις τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν. Ἀλλά γιά τό ζήτημα αὐτό θά γράψουμε σύν Θεῷ στή «ΣΠΙΘΑ».

←←←

Τώρα στούς ἀγαπητούς μας ἐργᾶτες πού ἐργάζονται στά διάφορα ἐργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας ἔχουμε νά παρουσιάσουμε ἕναν ἅγιο πού στά παλιά χρό-νια ἀσκοῦσε τό δικό τους ἐπάγγελμα, καί θά μποροῦσε νά ὀνομασθῆ ὁ προστάτης ἅγιος τοῦ ἐπαγγέλματος. Εἶνε ὁ ἅγιος Μ έ ν ι γ ν ο ς ὁ κναφεύς. Ἡ μνήμη του γιορτάζεται στίς 22 Νοεμβρίου. Κναφεύς δε στήν ἀρχαία ἑλληνική γλῶσσα σημαίνει ἐκεῖνον πού ἔπλενε τό μαλλί, ἔγνεθε καί ὕφαινε.

Ὁ ἅγιος Μένιγνος γεννήθηκε σέ μιά πόλι τοῦ Ἑλλησπόντου, την Κολωνία, πού οἱ κάτοικοί της κατά-γονταν ἀπό τή νῆσο Πάρο. Ἡ Κολωνία ἦταν ἀποικία τῶν Πά¬ριων. Ἔζησε δέ στά χρόνια ἑνός φοβεροῦ διώκτου τῆς Χριστιανοσύνης, τοῦ αὐτοκράτορα τῆς Ρώμης Δεκίου, γύρω στό 251. Ὅταν κηρύχθηκε διωγμός, οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ αὐτοκράτορα, ἐκτελώντας διαταγή τοῦ αἱμοβόρου αὐτοῦ θηρίου, ἔπιασαν πολλούς χριστιανούς, τούς ἔδειραν καί τούς ἔκλεισαν στή φυλακή. Ὅταν νύχτωσε ὅλοι οἱ φυλακισμένοι ἔκαναν τήν προσευχή τους καί εἶπαν:

– Κύριε, σύ πού ἔλυσες ἀπό τά δεσμά τόν κορυφαῖο ἀπόστολο Πέτρο καί τόν ἔβγαλες ἀπό τή φυλακή χωρίς κανένα θόρυβο, σύ, Κύριε, κάνε καί τώρα τό θαῦμα σου. Γιά τό ὄνομά σου τό ἅγιο εἴμαστε φυλακισμένοι καί βασανιζόμαστε. Ἐλευθέρωσέ μας ἀπό τά δεσμά τῆς φυλακῆς καί κάνε ὥστε βλέποντας τό νέο σου θαῦμα νά πιστέψουν ὅτι σύ μόνος εἶσαι Θεός καί βασιλεύς αἰώνιος…
Αὐτά τα θερμά ἱκετευτικά λόγια εἶπαν οἱ φυλακισμένοι, καί ὁ Κύριος ἄκουσε τήν προσευχή τῶν δούλων του. Τό σκοτάδι τῆς φυλακῆς διαλύθηκε, τά δε-σμά ἔπεσαν, οἱ φυλακισμένοι ἀπελευθερώθηκαν. Ἄκουσαν δέ καί τή φωνή τοῦ Κυρίου πού τούς διέταζε νά βγοῦν ἔξω καί νά κηρύξουν παντοῦ τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ. Αὐτά ἔγιναν τή νύχτα. Ὅταν τό πρωί οἱ στρατιῶτες εἶδαν ὅτι κανένας φυλακισμένος δέν ἦταν μέσα στή φυλακή, τρόμαξαν, φώναζαν κι ἔλεγαν: – Ὁ Ναζωραῖος Χριστός ἦρθε τή νύχτα καί ἔκλεψε τους φυλακισμένους!
Τό θαῦμα ἄκουσε καί ὁ Μένιγνος καί ή καρδιά του φλογίσθηκε ἀπό τόν ἅγιο πόθο νά μαρτυρήση κι αὐτός γιά τό Χριστό.

Μιά μέρα ὁ Μένιγνος εἶχε πάει στό ποτάμι κι ἐκεῖ ἔπλενε ροῦχα πού τοῦ εἶχαν δώσει οἱ ἄνθρωποι. Δέν εἴπαμε ὅτι κναφεύς ἦταν τό ἐπάγγελμά του; Ἀλλ’ ἐνῶ ἐργα¬ζόταν ἄκουσε τή φωνή τοῦ Κυρίου πού τόν κα-λοῦσε νά ἔρθη κοντά του καί νά ἐκτέλεση τό θέλημά του γιά νά ἀπολαύση τά αἰώνια ἀγαθά πού ἔχει ἑτοι-μάσει ὁ Κύριος γιά κείνους πού ἀγαπᾶνε τό ὄνομά του. Ὁ Μένιγνος ἄκουσέ τή φωνή τοῦ Κυρίου, δέχτηκε τήν πρόσκλησι, καί νάτος τώρα, πηγαίνει στό δικαστήριο ὅπου δικάζονταν οἱ χριστιανοί. Τήν ὥρα ἐκείνη ὁ τύραννος διάβαζε τό διάταγμα τοῦ αὐτοκράτορα, πού ὥριζε νά τιμωροῦνται οἱ χριστιανοί μέ φυλακή καί θάνατο. Ὁ Μένιγνος τήν ὥρα ἐκείνη ἀμέσως πήδηξε στή μέση, ἅρπαξε τό αὐτοκρατορικό διάταγμα ἀπό τά χέρια τοῦ δικαστῆ, τό ἔσχισε, τό ἔκανε κομμάτια, τό πέταξε κάτω, τό πάτησε μέ τά πόδια του, καί εἶπε: – Στό ὄνομα τοῦ ‘Ιησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ μου, πατῶ πάνω σέ σκορπιούς καί φίδια καί καταπα-τῶ τά παράνομα προστάγματα τοῦ βασιλιᾶ Δεκίου.

Ὁ τύραννος ἐξωργίσθηκε ὕστερα ἀπό τήν τολμηρή αὐτή πράξι τοῦ Μένιγνου καί διέταξε νά τόν πιάσουν καί νά τόν βασανίσουν περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον φυλακι¬σμένο. Διέταξε νά ξεσχίσουν τίς σάρκες του μέ σιδερένια νύχια, ὥστε νά φανοῦν τά ἐντόσθιά του. Διέταξε, τά δάχτυλά του πού κομμάτιασαν τό διάταγμα τοῦ αὐτοκράτορα νά γίνουν μικρά – μικρά κομμάτια. Τέλος διέταξε ν’ ἀποκεφαλισθῆ. Ἐνῶ δέ ὁ ἅγιος βάδιζε πρός τόν τόπο τῆς ἐκτελέσεως, τόν ἀκολούθησε ἡ γυναῖκα του πού ἔκλαιγε γοερά. Ὁ Μένιγνος δέ λύγισε ἀπό τά δάκρυα τῆς γυναίκας του, ἀλλά σταθερός κι ἀκλόνητος στήν ὁμολογία του ἀπέδειξε ὅτι παραπάνω ἀπ’ τήν ἀγάπη τῆς συζύγου εἶνε ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Φῶς ἔλαμψε πάνω στό ἅγιο λείψανὀ του καί πολλοί πίστεψαν κι ἔγιναν χριστιανοί ἀπό τό ἡρωικό παράδειγμά του.

←←←

Μένιγνος ὁ κναφεύς. Λαϊκός καί ἔγγαμος. Μαρτύρησε καί ἁγίασε. Παράδειγμα ἔξοχο γιά ὅλους τούς ἐργαζομένους στά σύγχρονά ὑφαντήρια καί πλυντήρια.

 

http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=49894

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...