ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (27 Μαρτίου)

Σήμερα 27/3 εορτάζουν:

  • Αγία Ματρώνα η εν Θεσσαλονίκη
  • Άγιοι Φιλητός ο Συγκλητικός, Λυδία σύζυγος αυτού, Θεοπρέπιος και Μακεδόνας τα τέκνα αυτών, Αμφιλόχιος ο Δούκας και Κρονίδης ο κομενταρήσιος οι Μάρτυρες
  • Όσιος Κήρυκος «ὁ ἐν Ἄπρῳ»
  • Άγιοι Ιωάννης και Βαρούχιος οι Μάρτυρες
  • Προφήτης Ανανί
  • Όσιος Παύλος Επίσκοπος Κορίνθου
  • Όσιος Ευτύχιος
  • Άγιος Αμβρόσιος Πατριάρχης Γεωργίας
  • Άγιος Εφραίμ Αρχιεπίσκοπος Ροστώβ της Ρωσίας
  • Όσιος Αλέξανδρος του Βόσκιϋ
  • Άγιος Αντώνιος Μητροπολίτης Τομπόλσκ
  • Σύναξη των εν τη Λακωνία διαλαμψάντων Αγίων

 

Ἡ Ἁγία Ματρώνα ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ : ο βίος της ΕΔΩ

27.-Agia-Matrona

 

Στι­χη­ρόν τοῦ Ἑ­σπε­ρι­νοῦ. Ἦ­χος δ΄

Ἰ­ου­δαί­ων φρυ­άγ­μα­τι καί θρα­σεί­α ὠ­μό­τη­τι λο­γι­σμόν ἀν­θέ­στη­κας ἀν­δρει­ό­φρο­να,

τήν τῶν μελ­λόν­των προ­σβλέ­που­σα, θε­ό­φρον, ἀ­πό­λαυ­σιν,

δι­α­μέ­νου­σαν ἀ­εί δι’ αἰ­ῶ­νος ἀ­σά­λευ­τον ἧς ἐ­πέ­τυ­χες ἀ­πό γῆς

με­τα­στά­σα πρός νυμ­φώ­νας οὐ­ρα­νίους καί χο­ρεί­αν τήν ἀ­κα­τά­λυ­τον, ἔν­δο­ξε.

 Ἀπό τό βιβλίο «Ἀθλητές Στεφανηφόροι»

Ἀρχιμ. Θεοδώρου Μπεράτη

 

Ὁ Ὅσιος Κήρυκος ὁ ἐν τῷ Ἄσπρῳ

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

 

Οἱ Ἅγιοι Φίλητος, Λυδία, τὰ δυό τους παιδιὰ Θεοπρέπιος καὶ Μακεδόνας,
Ἀμφιλόχιος ὁ δούκας καὶ Κρονίδης ὁ Κομενταρήσιος

Πρό­κει­ται γιά μί­α χρι­στι­α­νι­κή οἰ­κο­γέ­νεια, τοῦ Φι­λη­τοῦ καί τῆς Λυ­δί­ας, πού μα­ζί μέ τά τέ­κνα τούς Θε­ο­πρό­πιο καί Μα­κε­δό­νιο ἔ­δω­σαν στά χρό­νια τῶν δι­ωγ­μῶν τή χρι­στι­α­νι­κή μαρ­τυ­ρί­α καί ὑ­πέ­στη­σαν τό μαρ­τύ­ριο γιά χά­ρη τῆς πί­στε­ως.

Ὁ Φι­λη­τός ἐ­πί αὐ­το­κρά­το­ρος Ἀ­δρια­νοῦ (117 – 138 μ.Χ.) ἦ­ταν ἐ­πί­ση­μος συγ­κλη­τι­κός καί συγ­χρό­νως πι­στός καί θερ­μός Χρι­στια­νός μα­ζί μέ ὅ­λη τήν οἰ­κο­γέ­νειά του. Ὅ­λη του ἡ συμ­πε­ρι­φο­ρά μέ­σα στή ρω­μα­ϊ­κή σύγ­κλη­το καί οἱ ὀρ­θές ἠ­θι­κές πε­ποι­θή­σεις πού εἶχε καί ὑ­πο­στή­ρι­ζε σέ κά­θε πε­ρί­στα­ση, ἔ­δω­σαν τήν ὑ­πο­ψί­α στόν αὐ­το­κρά­το­ρα καί τούς γύ­ρω του, ὅ­τι εἶ­ναι Χρι­στια­νός. Καί βε­βαί­ως, ὅ­ταν ὁ Φι­λη­τός ρω­τή­θη­κε, ὄ­χι μό­νο δέν ἀρ­νή­θη­κε νά βε­βαι­ώ­σει τήν ἀ­λή­θεια, ἀλ­λά καί δι­και­ο­λό­γη­σε τήν πί­στη του καί καυ­χή­θη­κε γι’ αὐ­τήν. Ὅ­ταν μά­λι­στα σέ λί­γο ἀ­πο­κα­λύ­φθη­κε ὅ­τι καί ὅ­λη ἡ οἰ­κο­γέ­νειά του εἶ­ναι χρι­στι­α­νι­κή, κλή­θη­καν ἀ­μέ­σως ὅ­λοι σέ ἀ­πο­λο­γί­α. Καί ὄ­χι ἁ­πλῶς σέ ἀ­πο­λο­γί­α, ἀλ­λά προ­κλή­θη­καν ἐ­νώ­πιον τοῦ αὐ­το­κρά­το­ρος νά ἀρ­νη­θοῦν τήν πί­στη τους. Καί βρέ­θη­καν τό­τε ὁ αὐ­το­κρά­τωρ καί οἱ ἐ­πι­τε­λεῖς του ἐ­νώ­πιον μιᾶς τε­τρά­δας ὁ­μο­λο­γη­τῶν, πού μέ τήν μορ­φή τους, τόν λό­γο τους καί τήν ὅ­λη τους συμ­πε­ρι­φο­ρά ἔ­δει­χναν τό ὁ­μό­ψυ­χο τῆς ἀ­πο­φά­σε­ως νά μεί­νουν στα­θε­ροί μέ­χρι θυ­σί­ας καί μαρ­τυ­ρί­ου στήν πί­στη τους. Ἄ­κου­σαν ἀ­πό τό στό­μα τοῦ Φι­λη­τοῦ λό­γους σο­φί­ας, οἱ ὁ­ποῖ­οι τούς κα­τέ­πλη­ξαν, «θεί­ας σο­φί­ας», τῆς «ἄ­νω­θεν κα­τερ­χό­με­νης» (Ἰ­ακ. γ΄ 17).

Ὁ Ἀ­δρια­νός, ὅ­ταν ἀ­πέ­τυ­χε στήν προ­σπά­θειά του νά τούς με­τα­πεί­σει, τούς πα­ρέ­πεμ­ψε στόν δού­κα Ἀμ­φι­λό­χιο, γιά νά προ­χω­ρή­σει στή δι­α­δι­κα­σί­α τῶν βα­σα­νι­στη­ρί­ων. Κι ἐ­κεῖ­νος ἔ­δω­σε ἐν­το­λή νά κλεί­σουν καί τούς τέσ­σε­ρις στή φυ­λα­κή καί νά τούς κρε­μά­σουν ἀ­πό τήν ὀ­ρο­φή. Ὁ ἴ­διος ὁ Ἀμ­φι­λό­χιος, μα­ζί μέ τόν συ­νερ­γά­τη του Κρο­νί­δη, πα­ρα­κο­λου­θοῦ­σαν τήν ἐ­ξέ­λι­ξη.

Ὅ­μως τί εἶ­δαν οἱ δή­μιοι; Καί τούς τέσ­σε­ρις ἤ­ρε­μους καί ἀ­τά­ρα­χους. Τά λό­για, πού ἔ­βγαι­ναν ἀ­πό τά στό­μα­τά τους ἦ­ταν λό­για εἴ­τε προ­σευ­χῆς, εὐ­χα­ρι­στί­ας καί δο­ξο­λο­γί­ας στόν Θε­ό, εἴ­τε ἐ­νι­σχύ­σε­ως καί το­νώ­σε­ως με­τα­ξύ τους, γιά νά μεί­νουν στα­θε­ροί καί ἀ­με­τα­κί­νη­τοι. Εἶ­δαν στίς μορ­φές τους «πρό­σω­πα ἀγ­γέ­λων», ὅ­πως πρίν λί­γα χρό­νια οἱ Ἰ­ου­δαῖ­οι εἶ­χαν δεῖ τό πρό­σω­πο τοῦ πρω­το­μάρ­τυ­ρος Στε­φά­νου (Πράξ. στ΄ 15). Εἶ­δαν ἀ­κό­μη, πα­ρά τό μαρ­τύ­ριο, πα­ρά τίς ποι­κί­λες κα­κο­ποι­ή­σεις, τούς Χρι­στια­νούς μάρ­τυ­ρες νά χαί­ρον­ται τε­λεί­ως ἀ­βλα­βεῖς. Ὅ­πως οἱ τρεῖς Παῖ­δες στήν κά­μι­νο τοῦ πυ­ρός (Δαν. γ΄ 23). Εἶ­δαν καί ἔ­μει­ναν ἔκ­πλη­κτοι καί ἐκ­στα­τι­κοί!

Ἄλ­λα δέν εἶ­δαν μό­νο. Καί ἄ­κου­σαν! Ἄ­κου­σαν τή φω­νή τοῦ Θε­οῦ μέ­σα τους νά τούς μι­λᾶ γιά τήν πί­στη τῶν Μαρ­τύ­ρων καί νά τούς κα­λεῖ σ’ αὐ­τή τήν πί­στη. Καί κα­λο­δι­ά­θε­τοι ὅ­πως ἦ­ταν, τήν δέ­χθη­καν τή θεί­α κλή­ση μέ ὅ­λη τους τήν ψυ­χή. Θαῦ­μα με­γά­λο συν­τε­λέ­σθη­κε μυ­στι­κά μέ­σα στά μύ­χια τῆς ψυ­χῆς τους καί τούς με­τέ­βα­λε μέ­σα σέ μί­α στιγ­μή. Ἔ­τσι, χω­ρίς νά ὑ­πο­λο­γί­ζουν τίς συ­νέ­πει­ες, ὁ­μο­λό­γη­σαν καί οἱ δυ­ό τήν πί­στη τους στόν Χρι­στό ὡς Θε­ό καί λυ­τρω­τή τῶν ἀν­θρώ­πων.

Τώ­ρα ὁ Ἀ­δρια­νός ἔ­χει νά ἀν­τι­με­τω­πί­σει ὄ­χι μό­νο τούς τέσ­σε­ρις, τόν Φι­λη­τό μέ τήν οἰ­κο­γέ­νειά του, ἀλ­λά καί τόν δού­κα Ἀμ­φι­λό­χιο μέ τόν σύν­τρο­φό του Κρο­νί­δη. Κι ὅ­ταν βλέ­πει καί τούς ἕ­ξι ἀ­με­τα­κί­νη­τους, βρά­χους πί­στε­ως, ντρο­πι­α­σμέ­νος καί ἔ­ξαλ­λος ἀ­πό τόν θυ­μό του δί­νει ἐν­το­λή νά τούς βα­σα­νί­σουν. Ὁ αὐ­το­κρά­τωρ στή γῆ μέ τούς δη­μί­ους βα­σα­νί­ζει καί ὁ Βα­σι­λεύς τοῦ οὐ­ρα­νοῦ μέ τούς Ἀγ­γέ­λους του ἐκ­χύ­νει τή χά­ρη του καί δω­ρί­ζει τό στη­ριγ­μό του στούς Μάρ­τυ­ρες. Οἱ Μάρ­τυ­ρες ἐ­νι­σχύονται ἀ­πό τούς φρου­ρούς τους Ἀγ­γέ­λους καί δί­νουν τή μά­χη. Προσεύχονται καί ψάλλουν μέ­χρι τήν τε­λευ­ταί­α τους πνο­ή. Ὥσπου οἱ Ἄγ­γε­λοι αὐ­τοί με­τέ­φε­ραν τίς ἕ­ξι ψυ­χές τῶν ἀ­γω­νι­στῶν Μαρ­τύ­ρων στό θρό­νο τοῦ Θε­οῦ, γιά νά προ­σκυ­νή­σουν τόν ἐν Τριά­δι προ­σκυ­νη­τό Θε­ό.

«Ἀ­γάλ­λε­ται ὁ οὐ­ρα­νός με­τά τῶν ἀ­σω­μά­των τάς ψυ­χάς αὐ­τῶν κε­κτη­μέ­νος». Ἐ­κεῖ κα­τα­γρά­φη­καν καί τά ὀ­νό­μα­τα τῶν ἁ­γί­ων Μαρ­τύ­ρων «Φι­λη­τοῦ καί τῆς συμ­βί­ας αὐ­τοῦ Λυ­δί­ας καί τῶν τέ­κνων αὐ­τῶν Θε­ο­προ­πί­ου καί Μα­κε­δο­νί­ου, Ἀμ­φι­λο­χί­ου τοῦ δου­κός καί Κρο­νί­δου» .

Πράγ­μα­τι «με­γά­λα τά τῆς πί­στε­ως κα­τορ­θώ­μα­τα», ὅ­πως πα­ρου­σι­ά­ζον­ται σ΄ ὅ­λες τίς πτυ­χές τοῦ μαρ­τυ­ρί­ου αὐ­τοῦ. Με­γά­λη καί ἡ δύ­να­μη τοῦ χρι­στι­α­νι­κοῦ πα­ρα­δείγ­μα­τος. Δι­ό­τι ἡ πί­στη καί τό ἅ­γιο πα­ρά­δειγ­μα ἔ­χουν τή δύ­να­μη νά ἐ­πι­δροῦν ὡς φῶς σέ ψυ­χές ἔ­στω καί προ­κα­τει­λημ­μέ­νες, ἀ­κό­μη καί σέ ψυ­χές δι­ω­κτῶν, πού εἶ­ναι ὅμως κα­λο­δι­ά­θε­τοι. Ἐ­άν ὅ­λοι οἱ Χρι­στια­νοί πα­ρου­σί­α­ζαν παν­τοῦ καί πάν­το­τε τέ­τοι­ο φω­τει­νό καί εὔ­γλωτ­το πα­ρά­δειγ­μα, πό­σα θαύ­μα­τα με­τα­στρο­φῆς θά γί­νον­ταν καί σή­με­ρα!

Ἀπό τό βιβλίο «Φωστῆρες Ὑπέρλαμπροι»

Ἀρχιμ. Θεοδώρου Μπεράτη

 

Οἱ Ἅγιοι Ἰωάννης καὶ Βαρούχιος

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.

 

Ὁ Προφήτης Ἀνάνι

Ὑπῆρξε στὰ χρόνια του βασιλιᾶ Ἰούδα (955 π.Χ.). Ὁ βασιλιὰς Ἀσὰ μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, εἶχε στὴν ἀρχὴ ἀποκρούσει νικηφόρα τὴν ἐναντίον του ἐπιδρομὴ τοῦ βασιλιᾶ τῆς Συρίας. Κατόπιν ὅμως ὁ Ἀσὰ συνθηκολόγησε μὲ τὸν βασιλιὰ τῆς Συρίας καὶ τοῦ ἔστειλε χρυσὸ καὶ ἀσῆμι, γιὰ νὰ τὸν βοηθήσει στὸν πόλεμο ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ. Τότε ὁ Προφήτης Ἀνάνι, παρουσιάστηκε στὸν Ἀσὰ καὶ τοῦ ἔκανε δριμύτατη παρατήρηση (Β΄ Παραλειπ. ιστ΄ 7-10). Ὁ Ἀσὰ ὀργισμένος, φυλάκισε τὸν Προφήτη. Τελικὰ ὅμως αὐτὸς ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

 

Ὁ Ὅσιος Παῦλος ἐπίσκοπος Κορίνθου

Ἦταν ἀδελφὸς τοῦ ἐπισκόπου Ἄργους καὶ Ναυπλίου Πέτρου, βλέπε σχετικῶς 3 Μαΐου.

 

Ὁ Ὅσιος Εὐτύχιος

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

 

πηγή: ο Σωτήρ

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...