TO ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (8 Ιουνίου)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ἀνακοµιδὴ Λειψάνου Ἁγίου Θεοδώρου Στρατηλάτου

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

●     Ἀνακοµιδὴ Λειψάνου Ἁγίου Θεοδώρου Στρατηλάτου

●     Οἱ Ἅγιοι Νίκανδρος καὶ Μαρκιανός

●     Ἡ Ἁγία Καλλιόπη

●     Ἡ Ὁσία Μελανεία

●     Ὁ Ὅσιος Ἀθρέ (ἢ Ἀτρέ)

●     Ὁ Ἅγιος Νίκανδρος

●     Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος

●     Ὁ Ἅγιος Ναυκράτιος

●     Ὁ Ὅσιος Παῦλος ὁ Ὁµολογητὴς «ὁ ἐν Καϊουµᾷ»

●     Ἡ Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὸ Σωσθένειο

(ἢ Στενία ἢ Στενή)

●     Ὁ Ἅγιος Θεοφάνης ποὺ µαρτύρησε στὴν Κωνσταντινούπολη

●   Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ἐπίσκοπος, Ῥῶσος (+ 1023)

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

νακοµιδ Λειψάνου γίου Θεοδώρου Στρατηλάτου

Βλέπε βιογραφία του στὶς 8 Φεβρουαρίου. Τὴν ἡµέρα αὐτὴ γιορτάζουµε τὴν ἀνακοµιδὴ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου του, ἀπὸ τὴν Ποντικὴ Ἡράκλειας στὰ Εὔχαιτα. Ἐναποτέθηκε στὸ πατρικό του σπίτι, καθὼς ὁ ἴδιος ὁ Μάρτυρας παράγγειλε στὸν ταχυγράφο του Αὔγαρο.

 

Ογιοι Νίκανδρος κα Μαρκιανός

Οἱ ἅγιοι αὐτοί, ἐπειδὴ ὁµολόγησαν τὴν πίστη τους στὸ Χριστό, µπροστὰ στὸν ἡγεµόνα Μάξιµο, τοὺς ἔβαλαν στὴ φυλακή. Μετὰ εἴκοσι µέρες τοὺς ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν φυλακὴ καὶ προσπαθούσαν νὰ τοὺς ἀναγκάσουν πάλι ν΄ ἀρνηθοῦν τὸ Χριστό. Ἐπειδὴὅµως δὲν τὰ κατάφεραν, ξέσχισαν τὰ σώµατά τους µὲ σιδερένια νύχια, τοὺς κρέµασαν ἀνάποδα καὶ τοὺς ἔκαιγαν ἀπὸ κάτω µὲφωτιά. Κατόπιν ἔχυσαν πάνω στὶς πληγές τους ἁλάτι καὶ ξύδι καὶ ἔτριψαν αὐτὲς µὲ τραχειὰ κεραµίδα. Ἔπειτα συνέτριψαν µὲπέτρες τὰ στόµατα καὶ τὰ πρόσωπά τους. Τὰ µαρτύρια παρακολουθοῦσε ἡ γυναῖκα τοῦ ἁγίου Νικάνδρου, ποὺ ἐνθάῤῥυνε αὐτὸν νὰ τὰ ὑποµένει πρόθυµα. Παρακολουθοῦσε ὅµως καὶ ἡ γυναῖκα τοῦ ἁγίου Μαρκιανοῦ, ἀλλ΄ ἔκανε ἐντελῶς τ΄ ἀντίθετα, διότιἔκλαιγε καὶ ἔδειχνε τὸ παιδί τους, µὲ ἀποτέλεσµα νὰ πονάει ἡ καρδιὰ τοῦ µάρτυρα. Τότε ὁ Μαρκιανός, πῆρε τὸ παιδί, σήκωσε τὰµάτια του στὸν οὐρανὸ καὶ εἶπε: «Κύριε, σὺ θὰ φροντίσεις γιὰ τὸ παιδὶ αὐτό». Καὶ ἀφοῦ φίλησε τὸ παιδὶ καὶ τὴν γυναῖκα του,ἔτρεξε στὸ δρόµο τοῦ µαρτυρίου. Μετά, ἔκοψαν µὲ µαχαίρια τὶς γλῶσσες τῶν ἀθλητῶν τῆς πίστεως, καὶ τελευταῖα τοὺςἀποκεφάλισαν.

 

Ἡ γία Καλλιόπη

Ἔζησε στὰ µέσα του 3ου µ.Χ. αἰῶνα, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Δεκίου. Χαρακτηριστικὴ ἦταν ἡ ὀµορφιὰ τοῦ σώµατός της, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ τὴν διέκρινε ἦταν ἡ ὀµορφιὰ τῆς ψυχῆς της. Πολλοὶ νέοι, θαµπωµένοι ἀπὸ τὰ κάλλη της, προσπάθησαν νὰτὴν δελεάσουν µὲ διάφορους τρόπους στὶς ἡδονὲς τοῦ κόσµου. Ἡ Καλλιόπη, ὅµως, ἀφοσιωµένη στὸ Χριστό, ἔφραξε τὰ αὐτιά της στὶς σειρῆνες τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν καὶ µὲ ὅλη της τὴν ψυχὴ ἀφιερώθηκε στὴν περιποίηση τῶν ἀσθενῶν καὶ στὴ βοήθεια τῶν φτωχῶν. Ὅταν ὁ Δέκιος ἐξαπέλυσε ἄγριο διωγµὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν, τότε συνελήφθη καὶ ἡ Καλλιόπη καὶ ὁδηγήθηκε µπροστὰ στὸν κριτή. Αὐτὸς µόλις τὴν εἶδε, θαύµασε τὴν ὡραιότητά της καὶ προσπάθησε µὲ κάθε τρόπο νὰ τὴν σύρει στὴ ζωὴτῶν ἡδονῶν τῆς εἰδωλολατρίας. Ἀλλὰ ἡ ἁγνὴ Καλλιόπη, µὲ ἡρωϊκὴ σταθερότητα θέλησης, ἔµεινε ἀµετακίνητη στὴν πίστη της πρὸς τὸ Χριστό. Τότε ὁ ἔπαρχος διέταξε καὶ τὴν µαστίγωσαν ἀνελέητα. Κατόπιν, τὴν χαράκωσαν µὲ µαχαίρια καὶ ἔκαψαν τὶς πληγές της. Τελικὰ τὴν ἀποκεφάλισαν, καὶ κατατάχθηκε στοὺς ἀνθρώπους πού: «οὐκ ἤγαπησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἄχρι θανάτου». Δηλαδή, ποὺ δὲν ἀγάπησαν τὴν ζωή τους, ἀλλὰ τὴν περιφρόνησαν µέχρι θανάτου γιὰ τὸ Χριστό.

 

Ἡ σία Μελανεία

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

 

σιος θρέ (τρέ)

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

 

Ὁ γιος Νίκανδρος

Εἶναι ἄγνωστο ἂν εἶναι ὁ ἴδιος µε τὸν προηγούµενο. Πάντως µαρτύρησε καὶ αὐτὸς διὰ ξίφους.

 

Ὁ γιος Μρκος

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

 

Ὁ γιος Ναυκράτιος

Ὁ Ἅγιος Νικόδηµος γράφει ὅτι ἴσως εἶναι ὁ ἀδελφὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ Γρηγορίου Νύσσης, ποὺ ἦταν θαυµάσιοςἀσκητής. Ψάρευε µάλιστα στὶς λίµνες καὶ τὰ ποτάµια ψάρια καὶ κατόπιν τὰ µοίραζε στοὺς φτωχούς. Τὸ µόνο σίγουρο ὅµως εἶναι,ὅτι ἀπεβίωσε εἰρηνικά. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Συναξαριστὴ τοῦ Μαυρικίου µαθαίνουµε ὅτι ἦταν ὁ Στουδίτης Ναυκράτιος, ὁ γνωστὸς µοναχός, ποὺ ὑπῆρξε θερµὸς ὑποστηρικτὴς τῶν ἱερῶν εἰκόνων, γιὰ τὶς ὁποῖες ὑπέστη διωγµοὺς καὶ ἐξορίες. Κατὰ τὴν Πατριαρχία τοῦ ἱεροῦ Ἰγνατίου διετέλεσε (842) ἡγούµενος τῆς Μονῆς Στουδίου, ὅπου καὶ τάφηκε σὰν ὁµολογητής, ὅταν πέθανε τὸ 847.

 

σιος Παλος µολογητς «ν Καϊουµ»

Ἄγνωστος στοὺς Συναξαριστὲς Ἁγίου Νικοδήµου καὶ Delehaye. Ἡ µνήµη του βρίσκεται σὲ κάποιο Εὐαγγελάριο, ὁ δὲ βίος του σὲ χειρόγραφο 17 τῆς Ἁγιοταφίτικης Βιβλιοθήκης (βλ. Α. Κεραµέως Ἱεροσολ. Βιβλ. Α΄, σελ. 70).

 

Ἡ Σύναξις τς περαγίας Θεοτόκου κα τορχαγγέλου Μιχαλ στ Σωσθένειο ( Στενία  Στενή)

 

Ὁ γιος Θεοφάνης πο µαρτύρησε στν Κωνσταντινούπολη

Ὁ Νεοµάρτυρας αὐτὸς ἐξαπατήθηκε στὴν παιδική του ἡλικία ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ ἐξισλαµίστηκε. Ἀργότερα συναισθάνθηκε τὸ ἁµάρτηµά του, ἐξοµολογήθηκε καί, ἄγνωστο πού, ἐκάρη µοναχός. Ἀγωνίστηκε σκληρὰ µὲ προσευχή, νηστεία,ἀγρυπνίες, χαµαικοιτίες, γονυκλισίες καὶ ἄλλες σκληραγωγίες γιὰ τὴν ἐξιλέωσή του. Ἀφοῦ προπαρασκευάστηκε ἔτσι γιὰ τὸµαρτύριο, ἦλθε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ἀναγνωρίστηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους καὶ ὁδηγήθηκε βίαια στὸν κριτή. Ὁµολόγησε τὴν πίστη του στὸν Χριστὸ καὶ ὑπέστη σκληρὰ βασανιστήρια µὲ µαστίγιο. Κατόπιν ἔγδαραν σταυροειδῶς σὲ λουρίδες τὸ δέρµα του, ἔκοψαν τὴν µύτη καὶ τ΄ αὐτιά του καὶ τέλος τὸν κρέµασαν ἀνάποδα µετέωρο. Ἐπειδὴ ὅµως ἐπέµενε στὴ χριστιανική του πίστη, τὸν ἔκλεισαν καὶ τὸν ἔσφιξαν µὲ αἰχµηρὰ σίδερα καὶ ἔτσι παρέδωσε τὸ πνεῦµα του στὸν ἀγωνοθέτη καὶ στεφανοδότη Θεό, στὶς 8 Ἰουνίου 1559 στὴν Κωνσταντινούπολη.

 

Ὁ σιος Θεόδωρος πίσκοπος, Ῥῶσος (+ 1023)

 

Τό Συναξάρι εἶναι ἐπιλογή κειμένων ἀπό τό «ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» τοῦ κ.Χρ.Τσολακίδη, Ἐκδόσεις Χ.Δ.Τσολακίδη (μέσω Σωτήρ)

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...