ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (19 Ιουλίου)

Εορταζόμενοι άγιοι:
Όσιος Δίος
Οσία Μακρίνα αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου
Όσιος Θεόδωρος ο Σαββαΐτης επίσκοπος Εδέσσης
Όσιοι Τέσσερις συνασκητές
Όσιος Διοκλής
Άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Πανήδου ο νέος ομολογητής
Όσιος Μιχαήλ
Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ
Όσιος Παΐσιος της Λαύρας των Σπηλαίων
Ανάμνηση θαύματος Αγίου Χαράλαμπου στα Φιλιατρά Μεσσηνίας

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

σιος Δίος

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας, καὶ ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου. Ἦταν διακεκριµένος γιὰ τὴν θεολογική του πολυµάθεια καὶ γιὰ τὴν ἀνυπόκριτη εὐσέβεια καὶ ἐγκράτεια. Σὲ ἡλικία µάλιστα 35 ἐτῶν, τόσο πολὺ εἶχε ἐξαπλωθεῖἡ φήµη τῆς ἀρετῆς του, ποὺ ἀπὸ παντοῦ ἐρχόταν ν᾿ ἀκούσουν τὶς πολύτιµες συµβουλές του. Μετὰ ἀπὸ χρόνια, τὸν προσκάλεσεὁ Πατριάρχης Ἀττικὸς (406-425) στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὸν χειροτόνησε ἱερέα. Τὰ ἱερατικά του καθήκοντα, ἐπετέλεσέ µε πολὺ ζῆλο καὶ ἀκρίβεια. Ἦταν στοὺς ἐνορῖτες του, πρότυπο ἱεροῦ καὶ φιλόστοργου πνευµατικοῦ πατέρα καὶ οἰκογενειακοῦσυµβούλου. Στὴν Κωνσταντινούπολη ἵδρυσε καὶ µοναστήρι. Κάποτε ἀῤῥώστησε βαριά, ποὺ ἔφτασε µέχρι τὰ πρόθυρα τοῦθανάτου. Σώθηκε ὅµως ἀπὸ θαῦµα. Τελικὰ πέθανε εἰρηνικά, ἀφοῦ διατήρησε µέχρι τὴν τελευταία του πνοὴ τὸ πῦρ τῆς εὐσέβειας καὶ τῆς στοργῆς γιὰ τὶς ψυχὲς τοῦ ποιµνίου του.

 

σία Μακρίνα, δελφή του Μ. Βασιλείου

Στὴν Ἱστορία τοῦ χριστιανισµοῦ λίγες ὑπῆρξαν οἱ γυναικεῖες µορφὲς σὰν τὴν ὑπέρλαµπρη µορφὴ τῆς Ἁγίας Μακρίνας, ποὺὁ Θεὸς τὴν εἶχε προικίσει µὲ τὰ µεγαλύτερα πνευµατικὰ καὶ σωµατικὰ χαρίσµατα. Ἦταν ἡ µεγαλύτερη ἀδελφὴ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τοῦ Γρηγορίου Νύσσης. Ἀνατράφηκε σύµφωνα µὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου, ἀπὸ τὴν εὐσεβέστατη µητέρα τηςἘµµέλεια. Ὅταν µεγάλωσε, ἀφοσιώθηκε στὴν ἀγαθοεργία καὶ στὴν ἀνατροφὴ τῶν ἀδελφῶν της, ποὺ ἔπαιξε καθοριστικὸ ρόλο στὴ µετέπειτα πνευµατική τους πορεία. Ἡ Μακρίνα ἦταν µνηστευµένη, ἀλλὰ ὁ µνηστῆρας της πέθανε. Τότε, µαζὶ µὲ τὴν µητέρα της, ἀποσύρθηκε σὲ γυναικεία µονὴ στὸν Πόντο, κοντὰ στὸν ποταµὸ Ἴρη. Ἐκεῖ κοντὰ µόναζε καὶ ὁ ἀδελφός της Μέγας Βασίλειος. Στὴ µονὴ πέρασε τὴν ζωή της µὲ τὴν µελέτη τῶν Γραφῶν, τὴν προσευχή, καὶ προπάντων µὲ ἀγαθοεργίες. Διότι πάντα εἶχε στὸµυαλό της τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, ποὺ προτρέπει στοὺς ἀνθρώπους, «ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐµετάδοτους εἶναι, κοινωνικούς, ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεµέλιον καλὸν εἰς τὸ µέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς αἰωνίου ζωῆς». Δηλαδή, νὰἀγαθοεργοῦν, νὰ γίνονται πλούσιοι σὲ καλὰ ἔργα, νὰ δίνουν πρόθυµα καὶ σὲ ἄλλους τὰ ἀγαθά τους, νὰ εἶναι ἁπλοὶ καὶκαταδεκτικοί, καὶ ἔτσι νὰ ἀποταµιεύουν γιὰ τὸν ἑαυτό τους στέρεο θεµέλιο στὸ µέλλον, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν αἰώνια ζωή. µ᾿αὐτὸν τὸν τρόπο καὶ ἡ Ἁγία Μακρίνα ἔζησε καὶ τελείωσε τὴν ζωή της.

 

Οσιοι τέσσερις (κατ᾿λλους 40) συνασκητς

Ἀπεβίωσαν εἰρηνικά.

 

σιος Θεόδωρος  Σαββαΐτης, πίσκοπος δέσσης

Ὁ πατέρας του ὀνοµαζόταν Συµεών, ἡ δὲ µητέρα του Μαρία. Φοίτησε σὲ σχολεῖα καὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν µάθηση φιλοσοφικῶν γνώσεων, καθὼς καὶ τῆς ρητορικῆς καὶ τῆς φιλοσοφίας. Σὲ ἡλικία 10 χρονῶν ἔµεινε ὀρφανὸς καὶ τὴν µισὴπεριουσία τῶν γονέων του πῆρε ἡ ἀδελφή του γιὰ νὰ ἀποκατασταθεῖ καὶ τὴν ἄλλη µισὴ ὁ ἴδιος, τὴν ὁποία µοίρασε στοὺς φτωχοὺς καὶ ἀναχώρησε γιὰ τὴν Ἱερουσαλήµ. Ἐκεῖ προσκύνησε τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ τελικὰ ἔγινε µοναχὸς στὴ Λαύρα τοῦἁγίου Σάββα. Ἐκεῖ ἀσκήθηκε στὴν ἀρετὴ σὲ µεγάλο βαθµὸ καὶ ὑπῆρξε διάσηµος ἀσκητής. Λόγῳ τῶν µεγάλων του ἀρετῶν, ὁΠατριάρχης Ἱεροσολύµων τὸν ἔκανε ἐπίσκοπο Ἐδέσσης (Μέσης Ἀνατολῆς). Σὰν ποιµενάρχης ὑπῆρξε ἄριστος, µὲ τὶς πολλὲς θεολογικές του γνώσεις, τὶς πολλές του ἀρετὲς καὶ πρὸ πάντων µε τὴν µεγάλη του ἀγάπη, ποὺ διέθετε ἄφθονη στὸ ποίµνιό του.Ὅταν κάλεσε καὶ εὐλόγησε τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαὸ τῆς Ἔδεσσας, παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν οὐράνιο Πατέρα.

 

σιος ββς Διοκλς

Σπούδασε γραµµατική, φιλοσοφία καὶ στὰ εἰκοσιοκτώ του χρόνια ἔγινε ἀναχωρητής, µέσα σὲ µία σπηλιά. Τὸν συνάντησεὁ συγγραφεῦς τοῦ Λαυσαϊκοῦ Ἡρακλείδης καὶ µεταξὺ ἄλλων τὸν ρώτησε: «Πῶς εἶναι δυνατό, πάτερ, ὁ ἀνθρώπινος νοῦς νὰβρίσκεται πάντοτε στὰ θεῖα νοήµατα»;

Ὁ Ὅσιος ἀπάντησε: «Καθὼς συνηθίσει ὁ ἄνθρωπος, εἴτε µὲ καλὰ νοήµατα εἴτε µὲ κακοὺς συλλογισµούς, ἔτσι καὶ πολιτεύεται».

 

γιος Γρηγόριος πίσκοπος Πανήδου  νέος

Ὁµολογητὴς Ἀναφέρεται στὸν Πατµιακὸ Κώδικα 266, χωρὶς βιογραφικὸ σηµείωµα. Πάντως ἔζησε ἐπὶ εἰκονοµαχίας καὶπέθανε ὁµολογώντας τὴν ὀρθὴ πίστη. Ἐπισκοπὴ Πανήδου ὅµως δὲν συναντᾶται πουθενά, ἴσως νὰ εἶναι Πανιοῦ, ποὺ βρισκόταν στὴν Ἡράκλεια τῆς Θρᾴκης.

 

σιος Μιχαήλ

Ἡ µνήµη του σύµφωνα µὲ τὸν Ἱεροσολυµιτικὸ κώδικα 1096 φ. 115. Ἦταν ἀνεψιὸς τοῦ Θεοδώρου Ἐδέσσης (βλέπε σχετικῶς µ᾿ αὐτὸν λίγο πιὸ πάνω) καὶ µοναχὸς τῆς Λαύρας τοῦ ἁγίου Σάββα.

 

 

Πηγές:

  1. Τό Συναξάρι εἶναι ἐπιλογή κειμένων ἀπό τό βιβλίο: «ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» τοῦ κ. Χρ. Τσολακίδη, Ἐκδόσεις Χ.Δ.Τσολακίδη (μέσω Σωτήρ)
  2. Ορθόδοξος Συναξαριστής

επιμέλεια ανάρτησης: ιστολόγιο “Αντέχουμε…”

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...