ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (10 Σεπτεμβρίου)

Αγίες Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα
Άγιος Βαρυψάβας
Άγιος Πέτρος επίσκοπος Νικαίας
Αγία Πουλχερία η βασίλισσα
Άγιοι Απελλής, Λουκάς και Κλήμης οι Απόστολοι
Αγία Ία
Όσιος Ησαΐας κτίτωρ της Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής Κύκκου
Αγία Ευδοκία «η παίς»
Μνήμη της Ευρέσεως της Σεπτής Εικόνος της Θεοτόκου υπό τας ρίζας ελαίας, εν τη εν τω Παγασητικό κόλπω Νήσω Μαλαιών Τρικκέρων
Άγιος Παύλος επίσκοπος Νικαίας
Όσιος Παύλος ο Υπάκουος ο «εν τω Σπηλαίω»
Σύναξη της Παναγίας της Σκριπούς στον Ορχομενό
Σύναξη της Παναγίας της Τρικεριώτισσας

Περισσότερα στοιχεῖα

 

Οἱ γίες Μηνοδώρα, Μητροδώρα κα Νυµφοδώρα

Ἦταν ἀδελφὲς καὶ κατάγονταν ἀπὸ τὴν Βιθυνία. Ἡ λάµψη τῆς παρθενίας καὶ ἡ ὡραιότητα τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωµάτων τοὺς ἔκαναν τὶς τρεῖς ἀδελφὲς νὰ εἶναι καύχηµα τῶν χριστιανῶν. Οἱ φροντίδες καὶ οἱ συνήθειες τοῦ κόσµου δὲν τὶς ἀπασχολοῦσαν.Ἡ µόνη τους φροντίδα ἦταν «µετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσµεῖν ἑαυτάς, ἢ ἐν πλέγµασιν ἢ χρυσῷ ἢ µαργαρίταις ἢ ἰµατισµῷπολυτελεῖ». Δηλαδὴ φρόντιζαν νὰ στολίζουν τὸν ἑαυτό τους µὲ συστολὴ καὶ σωφροσύνη καὶ ὄχι µὲ φιλάρεσκα πλεξίµατα τῶν µαλλιῶν τους ἢ µὲ χρυσὰ ἢ µαργαριτένια κοσµήµατα ἢ µὲ ροῦχα πολυτελῆ. Γιὰ τὴν ἀγάπη, λοιπὸν τοῦ Χριστοῦ, ἄφησαν τὴν πατρίδα τους καὶ πῆγαν νὰ κατοικήσουν σὲ ἕνα λόφο, κοντὰ στὰ Πύθια θερµὰ λουτρά. Ἐκεῖ ἀσκήτευαν καὶ καλλιεργοῦσαν ἀκόµα περισσότερο τὴν σωφροσύνη τους. Γι᾿ αὐτὸ ἀξιώθηκαν ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ θεραπεύουν ἀσθένειες, καὶ ἔτρεχε κοντά τους πλῆθος κόσµου. Ὅταν τὸ ἔµαθε αὐτὸ ὁ ἔπαρχος Φρόντων, ἔστειλε καὶ συνέλαβε τὶς τρεῖς ἀδελφές. Βλέποντας, ὅµως τὴν φρόνηση καὶ τὴν σύνεση, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀφοβία µὲ τὴν ὁποία τὸν ἀντιµετώπισαν, διέταξε καὶ τὶς βασάνισαν µὲ τὰ πιὸ φρικτὰ βασανιστήρια. Ὅλεςὑπέµειναν µὲ ἀνδρεία τὰ µαρτύρια καὶ ἔτσι ἔνδοξα παρέδωσαν τὶς ψυχές τους στὸ νυµφίο τους Χριστὸ (290 µ.Χ.). Ὁ ἔπαρχος θέλησε νὰ κάψει τὰ σώµατά τους, ἀλλὰ οἱ φλόγες ἔκαψαν τὸν ἴδιο καὶ ἔπειτα καταρρακτώδης βροχὴ ἔσβησε τὴν φωτιά. Τὰσώµατα τῶν τριῶν παρθένων τάφηκαν µὲ σεβασµὸ ἀπὸ τοὺς χριστιανούς.

 

Ὁ γιος Βαρύψαβας

Γιὰ τὸν Ἅγιο αὐτὸ λέγεται, ὅτι πῆρε ἀπὸ ἕναν ἐρηµίτη τὸ Τίµιο Αἷµα ποὺ ἔτρεξε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Κυρίου καὶ γιάτρευε πολλὲς ἀρρώστιες. Γι᾿ αὐτὸ καὶ οἱ ἄπιστοι τὸν θανάτωσαν µὲ ξύλα κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νύχτας. Ὁ δὲ τίµιος θησαυρὸς τοῦΔεσποτικοῦ Αἵµατος ἔµεινε πάλι σῶος καὶ ἀκέραιος, φυλαττόµενος ἀπὸ τὸν µαθητὴ τοῦ Ἁγίου.

 

Ὁ γιος Πέτρος πίσκοπος Νικαίας

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

 

Ἡ γία Πουλχερία  βασίλισσα

Βλέπε βιογραφικό της σηµείωµα τὴν 17η Φεβρουαρίου, µαζὶ µὲ τὸν σύζυγό της Μαρκιανό.

 

Οἱ γιοι πελλς, Λουκς κα Κλήµης οπόστολοι

Ὁ Ἀπελλῆς ἦταν ἀπὸ τὰ ἐκλεκτότερα µέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ποὺ δούλευε πολὺ παραγωγικὰ γιὰ τὸ Εὐαγγέλιο. Ὁθεῖος ζῆλος τὸν ἔφερε µέχρι καὶ τὴν Ρώµη, ὅπου ἔγινε στήριγµα τῶν ἐκεῖ πιστῶν. Ἐκεῖ τὸν γνώρισε καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ποὺἔγραψε στὴν πρὸς Ρωµαίους ἐπιστολή του ἀργότερα, νὰ ἀσπαστοῦν «Ἀπελλῆν τὸν δόκιµον ἐν Χριστῷ» (Ρωµ. στ´ 10). Ὁ Ἀπελλῆς πέθανε σὰν καλὸς στρατιώτης Χριστοῦ στὴ Σµύρνη, ἐργαζόµενος µέχρι τελευταίας πνοῆς του στὴ διάδοση καὶ στερέωση τοῦΕὐαγγελίου. Ὁ Λουκᾶς, ἄλλος τοῦ Εὐαγγελιστῆ Λουκᾶ, ἔζησε καὶ αὐτὸς στὰ ἀποστολικὰ χρόνια. Ἀναδείχτηκε ἐπίσκοπος στὴΛαοδίκεια τῆς Συρίας καὶ τελείωσε τὴν ζωή του ἀγωνιζόµενος, µὲ ἀγάπη καὶ τόλµη, γιὰ τὸ ποίµνιό του καὶ τὸν ἀρχιποιµένα ἸησοῦΧριστό. Ὁ Κλήµης ἀναφέρεται στὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολὴ (στ´ 3) σὰν συναθλητὴς τοῦ ἀπ. Παύλου. Ἔγινε ἐπίσκοπος Σάρδεων καὶ πέθανε µετὰ ἀπὸ πολλὰ παθήµατα γιὰ τὴν στήριξη τοῦ ποιµνίου του καὶ τὴν διάδοση τῆς ἀλήθειας τοῦ Εὐαγγελίου.

 

Ἡ γία α

Καταγόταν ἀπὸ τὸ Κάστρο τοῦ λεγοµένου Βιζάλης. Συνελήφθηκε αἰχµάλωτη µαζὶ µὲ 9.000 χριστιανοὺς καὶ ὁδηγήθηκε στὴν Περσία. Ἐκεῖ ἀπὸ τὸν βασιλιὰ τῶν Περσῶν Σαβώρ, παραδόθηκε στοὺς σοφοὺς τῆς Περσίας προκειµένου νὰ τὴν πείσουν ν᾿ ἀρνηθεῖτὸν Χριστό. Ἐπειδὴ ὅµως δὲν τὸ κατάφεραν, τὴν φυλάκισαν καὶ µετὰ 15 µῆνες τὴν ἔβγαλαν, καὶ ἀφοῦ τὴν βασάνισαν σκληρὰτελικὰ τὴν ἀποκεφάλισαν. (Ἡ µνήµη της ἐπαναλαµβάνεται -µᾶλλον περιττῶς- σὰν Ἴας καὶ τὴν 11η Σεπτεµβρίου, ἀλλὰ καὶ 4 καὶ 5 Αὐγούστου).

 

Ἡ γία Εδοκία « πας»

Ἡ µνήµη τοῦ µικροῦ αὐτοῦ κοριτσιοῦ, ἀναφέρεται στὸ Ἱεροσολυµιτικὸ Κανονάριο σελ. 107 καὶ εἶναι ἄγνωστη στοὺς Συναξαριστές.

 

Μνήµη τῆς εὑρέσεως τῆς σεπτῆς εἰκόνος τῆς Θεοτόκου Ὑπὸ τὰς ρίζας ἐλαίας, ἐν τῇ ἐν τῷ Παγασητικῷ κόλπῳ Νήσῳ Μαλαιῶν Τρικκέρων (1825).

 

Πηγές:

  1. ἐπιλογή κειμένων ἀπό τό βιβλίο: «ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» τοῦ κ. Χρ. Τσολακίδη, Ἐκδόσεις Χ.Δ.Τσολακίδη (μέσω Σωτήρ)
  2. Ορθόδοξος Συναξαριστής

επιμέλεια ανάρτησης: ιστολόγιο “Αντέχουμε…”

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...