Η Αγία μάρτυς Ιουλίττα εκ Καισαρείας (30 Ιουλίου)

Αποτέλεσμα εικόνας για παναγια ευαγγελισμος

 

Η αγία μάρτυς Ιουλίττα καταγόταν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας, η οποία ήταν και πατρίδα του Μ. Βασιλείου. Το γεγονός ότι ο Μ. Βασίλειος εξεφώνησε εγκωμιαστικό λόγο για την Ιουλίττα, αποτελεί ένδειξι του πόσο πολύ ετιμάτο στην πατρίδα. Από τον πατερικό αυτό λόγο του Μεγάλου Ιεράρχου αντλούμε τα στοιχεία που σκιαγραφούν την προσωπικότητά της, και τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύθηκε ως χριστιανή.

 


Είναι γνωστό πως ο Χριστός κήρυξε πάντα την αλήθεια. Ποτέ δεν στάθηκε δημιουργός. Και στους οπαδούς του έκαμε σαφές πως αν θέλουν να τον ακολουθήσουν θα σηκώσουν σταυρό. Δεν υποσχέθηκε ανέφελη την ζωή τους. Και η ζωή των Αγίων ήταν ζωή θλίψεως. Όμοια και η Ιουλίττα βρέθηκε αντιμέτωπη με πολλές θλίψεις, με πολλές προκλήσεις του διαβόλου. Όμως αποδείχθηκε ανδρεία. Τόσο που ο Μ. Βασίλειος αναρρωτιέται αν πρέπει να ονομάζεται γυναίκα, αυτή που απέκρυψε την αδυναμία της γυναικείας φύσεως με το φρόνημά της. Φρόνημα που το απέδειξε γενναίο με την νίκη της κατά του κοινού εχθρού, δηλ. του διαβόλου. Να πως διηγείται το περιστατικό ο ιερός πατήρ.

Η Ιουλίττα βρέθηκε περιπλεγμένη σε δίκη με κάποιον από τους ισχυρούς ανθρώπους της Καισαρείας, ο οποίος ήταν πλεονέκτης και βίαιος. Με αρπαγές και λεηλασίες είχε συγκεντρώσει πολύ πλούτο στα χέρια του. Απέσπασε, λοιπόν, και από την κυριότητα της Ιουλίττας σχεδόν ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία της, στηριζόμενος στην δωροδοκία των δικαστών. Όταν στο δικαστήριο η Ιουλίττα έφερε στο φως τα στοιχεία που απεδείκνυαν την κυριότητά της και την πλεονεξία του αντιδίκου της, εκείνος εμφανίσθηκε στο δικαστήριο υποστηρίζοντας πως δεν μπορεί να διεξαχθή η δίκη• γιατί, είπε, δεν μπορούν να παίρνουν μέρος στα δημόσια πράγματα άνθρωποι που δεν λατρεύουν τους θεούς των βασιλέων και δεν απαρνούνται την πίστι στον Χριστό. Ο δικαστής βρήκε σωστά τα λόγια του και αμέσως έφεραν θυμίαμα και φωτιά• και πρότειναν στους διαδίκους: εάν μεν αρνούνται τον Χριστό να απολαμβάνουν την προστασία των νόμων. Αν όχι, τότε να μην καταφεύγουν στα δικαστήρια, ούτε στους νόμους, ούτε στην λοιπή πολιτική ζωή, ως περιφρονημένοι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Μπροστά σ’ αυτό το δίλημμα, ποιά στασι άραγε κράτησε η Ιουλίττα; Να παρέβλεψε το συμφέρον της ή να σαγηνεύθηκε από τον πλούτο; Βεβαίως, όχι. «Ας χαθή, είπε, αποφασιστικά, η περιουσία μου, και ας μην μου μείνη ούτε το σώμα, μπροστά στον κίνδυνο να ασεβήσω με λόγο κακό εναντίον του Θεού που με έπλασε». Και όσο ερεθιζόταν ο δικαστής και αγρίευε εναντίον της, τόσο περισσότερο αυτή ευχαριστούσε τον Θεό, γιατί, ενώ ήταν αντίδικος για γήϊνα αγαθά, αποδείχθηκε να διεκδική για τον εαυτό της τα ουράνια αγαθά. Έχανε τα χωράφια για να αποκτήση τον παράδεισο, καταδικαζόταν σε δήμευσι, για να καταξιωθή να λάβη μαζί με όλους τους Αγίους τα αγαθά της μακαρίας ελπίδος, ευρισκομένη εις την χαράν της Βασιλείας. Κι᾽ όσες φορές κι’ αν την προκάλεσαν να αρνηθή τον Χριστό, πάντα τον ίδιο λόγο προέβαλλε: είμαι δούλη του Χριστού. Τότε ο δικαστής δεν της αφαίρεσε όλη την περιουσία μόνο, αλλά την τιμώρησε και εις τον δια πυρός θάνατο. Όταν οι δήμιοι άναψαν την φωτιά, με μεγάλη χαρά που ήταν έκδηλη στο πρόσωπό της, ρίφθηκε μέσα. Σαν ένας φωτεινός θάλαμος η φωτιά τύλιξε το σώμα της Αγίας. Και η μεν ψυχή της πέταξε στον ουρανό, το τίμιο σώμα της φυλάχθηκε ακέραιο και σώο. Τοποθετήθηκε στα προπύλαια του ναού για να αγιάζη τον τόπο και τους εισερχομένους. Η γη που δέχθηκε το σώμα της ανέβλυσε από τα σπλάγχνα της αγίασμα. Έτσι, η μάρτυς πήρε την θέσι μητέρας που τρέφει, κατά κάποιο τροπο, με το γάλα τους κατοίκους της πόλεως.

Αυτό το μαρτυρικό τέλος επεφύλαξε ο Θεός στην αγία Ιουλίττα, για να ζη στην ατελεύτητη χαρά. Στερήθηκε τα επίγεια, για να ζήση στην παντοτινή απόλαυσι των αιωνίων αγαθών. 
Ύστερα από όσα είπαμε για την αγία Ιουλίττα, μπορούμε να μην την θεωρήσουμε ως γυναίκα με προσωπικότητα και μάλιστα δυνατή; Γιατί ποιά θυσία είναι αγιώτερη από την θυσία της ζωής; Ποιά απάρνησι είναι ευγενέστερη από την απάρνησι των δικαιωμάτων; Ποιά ανδρεία είναι μεγαλύτερη από την νίκη κατά των προκλήσεων του διαβόλου; Η θυσία που επέλεξε η μάρτυς Ιουλίττα, η απάρνησις που επέτυχε, η ανδρεία που απέδειξε τα στοιχεία που συνθέτουν τον χαρακτήρα μιας ηρωϊκής προσωπικότητος. Στοιχεία και αρετές που της ενέπνευσε ο λόγος του Χριστού. «Και τω θέλοντί σοι κριθήναι και τον χιτώνά σου λαβείν, άφες αυτώ και το ιμάτιον». (Ματθ. ε 40). Και η Αγία τήρησε τον λόγο αυτό κατά γράμμα. Έδωσε τα πάντα, για να κερδίση τον Χριστό για πάντα.

 

από το περιοδικό: Λυδία

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...