Ο τυφλός της Ιεριχούς (για παιδιά)

jesus

 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Κάποτε ο Χριστός βρέθηκε στην Ιεριχώ. Στο δρόμο καθόταν ένας τυφλός και ζητιάνευε.Όταν άκουσε πως περνάει πολύς κόσμος, ρώτησε τι ακριβώς συμβαίνει. Οι περαστικοί του
απάντησαν πως ο Ιησούς ο Ναζωραίος περνάει από μπροστά του. Τότε φώναξε δυνατά: «Ιησού,υιέ του Δαβίδ, ελέησε με». Εκείνοι που προπορεύονταν τον μάλωναν για να σωπάσει. Αυτός
όμως φώναζε πολύ περισσότερο. «Υιέ του Δαβίδ, ελέησε με». Αφού σταμάτησε ο Ιησούς, έδωσε εντολή να τον φέρουν μπροστά Του. Όταν ο τυφλός πλησίασε, τότε τον ρώτησε ο Κύριος. «Τι
θέλεις να σου κάνω;» Εκείνος δε είπε: «Κύριε, θέλω να ξαναδώ με τα μάτια μου». Και ο Ιησούς του είπε: «Ξαναδές· η πίστη σου σε έσωσε. Και αμέσως ξαναβρήκε το φως του και ακολουθούσε
τον Κύριο δοξάζοντας το Θεό. Και όλος ο λαός, όταν είδε το θαύμα, δόξασε το Θεό.

Συνέχεια ΕΔΩ 

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 24 Ιανουαρίου 2021- Θεραπεία του τυφλου της Ιεριχούς

 Ευαγγ. Ανάγνωσμα-Θεραπεία του τυφλού της Ιεριχούς: ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ

O Tυφλός της Ιεριχώ | Πεμπτουσία

(ΛΟΥΚ. ΙΗ’   35-43)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐγένετο ἐν τῷ ἐγγίζειν τὸν Ἰησοῦν εἰς Ἱεριχῶ τυφλὸς τὶς ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν· ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου ἐπυνθάνετο τὶ εἴη τοῦτο. Ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται. Καὶ ἐβόησε λέγων Ἰησοῦ υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησον μέ. Καὶ οἱ προάγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιωπήση – αὐτὸς δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησον μέ. Σταθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι πρὸς αὐτόν. ἐγγίσαντος δὲ αὐτοῦ ἐπηρώτησεν αὐτὸν λέγων τὶ σοὶ θέλεις ποιήσω· ὃ δὲ εἶπε· Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω. Καὶ ὃ Ἰησοῦς, εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβλεψον ἡ πίστις σου σέσωκε σέ· καὶ παραχρῆμα ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει τὸν Κύριον δοξάζων τὸν Θεὸν καὶ πᾶς λαὸς ἰδὼν ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεὼ

Απόδοση σε απλή γλώσσα

Καθώς δε επλησίαζε ο Κυριος εις την Ιεριχώ, ένας τυφλός εκάθητο δίπλα στον δρόμον και εζητιάνευε. Οταν δε ήκουσε τον θόρυβον του λαού που επερνούσε, ερώτησε, τι τάχα είναι αυτά, που ήκουε. Τον επληροφόρησαν δε ότι περνά από εκεί ο Ιησούς ο Ναζωραίος.  Και εφώναξε με μεγάλην φωνήν και είπε· “Ιησού, απόγονε του Δαυΐδ, ελέησέ με”. Και αυτοί που επροπορεύοντο, τον επέπλητταν και του έλεγαν να σιωπήση, δια να μη ενοχλή τον διδάσκαλον. Αυτός όμως πολύ περισσότερο εκραύγαζε· “απόγονε του Δαυίδ, ελέησέ με”.  Εστάθη δε ο Ιησούς και έδωσε εντολήν να φέρουν τον τυφλόν πλησίον του. Οταν δε αυτός επλησίασε, τον ηρώτησε λέγων· “τι θέλεις να σου κάνω;” Εκείνος δε είπε· “Κυριε, θέλω να αποκτήσω και πάλιν το φως των οφθαλμών μου”.  Και ο Ιησούς του είπε· “ανάβλεψε· η πίστις, που έχεις σ’ εμένα, σε έσωσε από την τύφλωσίν σου”. Και αμέσως απέκτησε το φως των οφθαλμών του και γεμάτος χαράν ακολουθούσε τον Χριστόν, δοξάζων τον Θεόν. Και όλος ο λαός, όταν είδε το θαύμα, έδωσε δόξαν στον Θεόν. (Οι καλοπροαίρετοι δοξάζουν τον Θεόν και δια το καλόν, που γίνεται στους άλλους).

 

 

Συνέχεια

Όσιος Διονύσιος «το αστέρι του Ολύμπου» (23 Ιανουαρίου)

(κείμενο κατάλληλο και για παιδιά,  από το περιοδικό Προς τη Νίκη)

 

Όσιος Διονύσιος «το αστέρι του Ολύμπου» († 23 Ιανουαρίου) | Σημεία Καιρών

(Ο Όλυμπος, το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, συνδέθηκε στα προχριστιανικά χρόνια με το μύθο του δωδεκάθεου, έγινε το σύμβολο της θρησκείας των αρχαίων Ελλήνων, τόπος που τον περιέβαλλε φόβος και δέος.

Ωστόσο, από τη στιγμή που η Ελλάδα δέχθηκε το φως του Ευαγγελίου, δεν μπορούσε κι ο Όλυμπος να μείνει στο σκοτάδι των μύθων και των ειδώλων.

Ο Πανάγαθος Θεός έστειλε τον δικό Του άνθρωπο, για να φανερώσει τη δόξα του Τριαδικού Θεού και να μεταδώσει κι εκεί τη χάρη και την αγιότητα. ).

Γύρω στ 1534μ.Χ. ένας ιερομόναχος με το όνομα Διονύσιος, θέλοντας να βρει έναν τόπο ήσυχο, για να αφιερωθεί στην άσκηση και στην προσευχή και να πλησιάσει περισσότερο τον άγιο Θεό, έφτασε στους πρόποδες του Ολύμπου.

 

Συνέχεια ΕΔΩ