Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 4 Δεκεμβρίου 2022

Ἡ θεραπεία τῆς συγκύπτουσας γυναίκας

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς  Ι΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιγ΄ 10-17)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦν διδάσκων ὁ Ἰησοῦς ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παν­τελές. ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀ­­­σθενείας σου· καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖ­ρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββά­­τ­­ῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζε­­­σθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύ­εσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου. ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκρι­τά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀ­πὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτί­ζει; ταύτην δέ, θυγατέρα Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆ­ναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέ­ρᾳ τοῦ σαββάτου; καὶ ταῦτα λέγον­τος αὐτοῦ κατῃσχύνον­το πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδό­ξοις τοῖς γινομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ.

1. Ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ

Ἄλλο ἕνα θαῦμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, θαῦμα θεραπείας καὶ συγχρόνως ἀπελευθερώσεως ἀπὸ δαιμόνιο, ἀκούσαμε στὴν Εὐαγγελικὴ περικοπὴ αὐτῆς τῆς Κυριακῆς: τὴ θεραπεία τῆς συγκύπτουσας γυναίκας, δηλαδὴ μιᾶς γυναίκας ποὺ εἶχε τὸ σῶμα της διαρκῶς κυρτωμένο καὶ δὲν μποροῦσε καθόλου νὰ σηκώσει τὸ κεφάλι της.

Ὁ Κύριος κάποιο Σάββατο δίδασκε σὲ Συν­αγωγή. Ὅταν διέκρινε στὸ ἀκροατήριο τὴ συγ­κύπτουσα, διέκοψε τὴν ὁμιλία Του καὶ τῆς εἶπε:

–«Γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου». Γυναίκα, εἶσαι ἀπελευθερωμένη ἀπὸ τὴν ἀρρώστια σου· καὶ ἔβαλε ἐπάνω της τὰ χέρια Του. Ἐκείνη ἀμέσως θεραπεύθηκε, ἐπανέκτησε τὴν ὄρθια στάση τοῦ σώματός της καὶ δόξαζε τὸν Θεό.

Ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας θαυμάζει: «Θεοπρεπεστάτη λίαν ἡ φωνή, ἐξουσίας γέμουσα τῆς ἀνωτάτω! Νεύματι γὰρ βασιλικῷ τὴν νόσον ἀπελαύνει»(*). Ὤ, τί λόγια, ποὺ ταιριάζουν μόνο στὸν Θεό, γεμάτα ἀπὸ τὴν πιὸ ὑψηλὴ ἐξουσία! Διότι μὲ νεῦμα βασιλικὸ διώχνει τὴν ἀρρώστια.

Ὁ Κύριος δὲν εὔχεται γιὰ τὴ θεραπεία της, οὔτε προσεύχεται· προστάζει, καὶ τὸ πρόστα­γμά Του γίνεται πραγματικότητα: «Ἀπολέλυσαι»!

Αὐτὴ εἶναι ἡ δύναμη τοῦ Χριστοῦ! Δὲν εἶναι ἕνας Προφήτης. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Ἀρκεῖ ἕνας λόγος Του γιὰ νὰ ἀλλάξει τὰ πάντα. Αὐτὴ τὴν ἀλήθεια πρέπει νὰ τὴν κρατᾶμε πάντοτε ζωντανὴ μέσα μας. Μάλιστα σ᾿ αὐτοὺς τοὺς καιροὺς ποὺ τὸ κακὸ ἔχει ἀφηνιάσει καὶ σαρώνει ὅλο τὸν κόσμο. Νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ὁ Κύριος μπορεῖ μὲ ἕνα μόνο λόγο Του νὰ μεταβάλει τὴν πορεία τῶν πραγμάτων. Νὰ τὸ πιστεύουμε ἀκράδαντα αὐτό! Νὰ Τὸν πιστεύουμε καὶ νὰ Τὸν ἐμπιστευόμαστε.

2. Ἀντίδραση ἀπὸ φθόνο

Ὅλοι χάρηκαν γιὰ τὸ ἐκπληκτικὸ αὐτὸ θαῦμα ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἀρχισυνάγωγο, ὁ ὁποῖος εἶπε μὲ ἀγανάκτηση:

–Ἕξι ἡμέρες τῆς ἑβδομάδας μπορεῖ νὰ ἐργάζεται κανείς. Σ᾿ αὐτὲς νὰ ἔρχεσθε γιὰ νὰ θεραπεύεσθε καὶ ὄχι τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου, ποὺ εἶναι ἀργία.

Θεώρησε δηλαδὴ ὅτι ἡ θεραπεία τῆς συγ­κύπτουσας ἦταν κατάλυση τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου.

Ὁ Κύριος ὅμως τοῦ ἀπάντησε:

–«Ὑποκριτά»! Ἐσὺ ὁ ὁποῖος μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ σεβασμοῦ τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου κρύβεις φθόνο καὶ κακία, ἄκουσε: Ὁ καθένας σας τὸ Σάββατο δὲν λύνει τὸ ζῶο του καὶ τὸ πηγαίνει γιὰ πότισμα, χωρὶς νὰ θεωρεῖται αὐτὸ κατάλυση τῆς ἀργίας; Καὶ λοιπὸν αὐτὴ ἐδῶ, ποὺ εἶναι κόρη καὶ ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ, δὲν ἔπρεπε τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου νὰ λυθεῖ ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ σατανᾶ μὲ τὰ ὁποῖα ἦταν δεμένη ἐπὶ 18 ὁλόκληρα χρόνια;

Ὁ καρδιογνώστης Κύριος ἀποκάλυψε τὰ πραγματικὰ ἐλατήρια τοῦ ἀρχισυναγώγου: τὸν φθόνο του. Ὁ ἀρχισυνάγωγος ζήλεψε γιὰ τὴ δόξα ποὺ προσέδιδε στὸν Κύριο τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας· καὶ θέλησε μὲ δόλιο τρόπο νὰ τὸ διαβάλει, νὰ τὸ ἀμαυρώσει. Τὸ παρουσίασε τάχα ὡς κατάλυση τῆς ἀργίας, ὡς ἁμαρτία, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ἦταν πράξη ἀγάπης πρὸς τὴ γυναίκα καὶ φανερώσεως τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ καὶ ἑπομένως ἀφορμὴ δοξολογίας τοῦ ἁγίου Ὀνόματός Του.

Τί φοβερὸ πάθος εἶναι ὁ φθόνος! Πόσο διεστραμμένα βλέπει τὰ πράγματα ὁ φθονερός! Πόσο ἀδικεῖ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ κυρίως πόσο ταλαιπωρεῖται ὁ ἴδιος! Ἂς διερωτηθοῦμε λοιπὸν μήπως κι ἐμεῖς κάποτε ζηλεύουμε τὸν συνάνθρωπό μας γιὰ κάποια ἐπιτυχία του, γιὰ κάποιο χάρισμα ἢ ἀρετή του. Μήπως τυχόν, προκειμένου νὰ μὴν παραδεχθοῦμε ὅτι εἶναι καλύτερος ἀπὸ ἐμᾶς, ἀναζητοῦμε κάποια παράλειψη στὸ ἔργο του ἢ ἐπισημαίνουμε ἄλλα ἀδύνατα στοιχεῖα στὸν χαρακτήρα του. Ἂν ὄντως συμβαίνει κάτι τέτοιο, τὸ συντομότερο νὰ μετανοήσουμε καὶ νὰ μιμηθοῦμε τὸν λαὸ ποὺ χαιρόταν μὲ ἁπλότητα γιὰ τὰ θαυμαστὰ ἔργα ποὺ ἐπιτελοῦσε ὁ Κύριος.

3. Ὅλοι οἱ ἐχθροί Του θὰ ντροπιασθοῦν

«Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ». Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεώς μας ἀπάντησε μὲ λογικὸ ἐπιχείρημα, στὸ ὁποῖο δὲν μπόρεσαν νὰ ἀπαν­τήσουν ὅσοι Τὸν ἐχθρεύονταν καὶ συν­εχῶς Τὸν πολεμοῦσαν, ἐν προκειμένῳ ὁ ἀρχισυνάγωγος καὶ οἱ ὁμόφρονές του.

Ἡ ἐπισήμανση ὅμως αὐτὴ τοῦ ἁγίου Εὐ­αγγελιστοῦ ἔχει γενικὴ καὶ διαχρονικὴ ἰσχύ. Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ κατάληξη καὶ τὸ κατάν­τημα ὅλων τῶν ἐχθρῶν τῆς Πίστεώς μας: ἡ καταισχύνη. Ἂς μὴν ἀθυμοῦμε λοιπὸν ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις καὶ κατηγορίες τους κατὰ τῆς Ἐκ­κλησίας μας, καὶ ἂς μὴ φοβόμαστε. Ὁ Κύριος στὴν κατάλληλη περίσταση θὰ παρέμβει καὶ θὰ καταντροπιάσει τοὺς ἐχθρούς της, εἴτε ἀναδεικνύοντας τοὺς ἐκλεκτούς Του οἱ ὁποῖοι θὰ τοὺς ἀποστομώσουν, εἴτε μὲ ἄλλον τρόπο. Ἐμεῖς ἂς μένουμε στερεοὶ στὴν πίστη καὶ ἂς φροντίζουμε νὰ γινόμαστε ὅλο καὶ πιὸ πιστοί. Ἔτσι, θὰ μετάσχουμε στὸν τελικὸ θρίαμβό Του.

(*) Βλ. Παν. Τρεμπέλα, Ὑπόμνημα εἰς τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον, ἐκδ. «Ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι 20115, σελ. 409β.

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Γ´ 23 – 29

23 Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. 24 ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· 25 ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. 26 πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· 27 ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. 28 οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. 29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Δ´ 1 – 5

1 Λέγω δέ, ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, 2 ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. 3 οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· 4 ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, 5 ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

 Ερμηνευτική απόδοση

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Γ´ 23 – 29

23 Προτοῦ δὲ νὰ ἔλθῃ ἡ νέα αὐτὴ κατάστασις, εἰς τὴν ὁποίαν ἰσχύει πλέον ἡ πίστις, ἐφυλαττόμεθα ἀπὸ τὸν νόμον κλεισμένοι καλὰ σὰν εἰς κάποιον φρούριον διὰ νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν πίστιν, ἡ ὁποία ἔμελλεν ἐν καιρῷ νὰ ἀποκαλυφθῇ. 24 Ὥστε ὁ μωσαϊκὸς νόμος ἔγινε παιδαγωγός μας, ὁ ὁποῖος μᾶς προπαρεσκεύαζεν εἰς τὸ νὰ ποθήσωμεν καὶ γνωρίσωμεν τὸν Χριστόν, διὰ νὰ λάβωμεν τὴν δικαίωσιν ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸν πίστεως. 25 Ὅταν δὲ ἦλθεν ἡ νέα κατάστασις, εἰς τὴν ὁποίαν ἰσχύει ἡ πίστις, δὲν εἴμεθα πλέον κάτω ἀπὸ τὴν παιδαγωγίαν τοῦ νόμου. 26 Διότι ὅλοι διὰ μέσου τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγίνατε καὶ εἶσθε υἱοὶ τοῦ Θεοῦ ἐνήλικες, ὥριμοι καὶ χειραφετημένοι. 27 Εἶσθε δὲ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ, διότι ὅσοι ἐβαπτίσθητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ πιστεύοντες εἰς αὐτὸν ὡς σωτῆρα, ἐνεδύθητε τὸν Χριστὸν καὶ ἠνώθητε μετ’ αὐτοῦ. 28 Δὲν ὑπάρχουν πλέον διαφοραὶ ἐθνικότητος καὶ κοινωνικῆς τάξεως καὶ φύλου. Δὲν ὑπάρχει πλέον διαφορὰ Ἰουδαίου καὶ Ἕλληνος, δὲν ὑπάρχει διάκρισις δούλου καὶ ἐλευθέρου· δὲν ὑπάρχει ἄρσεν καὶ θῆλυ. Διότι ὅλοι σεῖς ἐγίνατε εἷς νέος ἄνθρωπος διὰ τῆς ἑνώσεώς σας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. 29 Ἐὰν δὲ σεῖς, οἱ ἐξ ἐθνῶν Χριστιανοί, ἀνήκετε εἰς τὸν Χριστόν, ἄρα διὰ τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι ὁ εὐλογημένος ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ, εἶσθε καὶ σεῖς ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραὰμ καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ἐπαγγελίαν εἶσθε κληρονόμοι τῆς εὐλογίας.

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Δ´ 1 – 5

1 Καὶ διὰ νὰ σᾶς διασαφήσω τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, χρησιμοποιῶ ἄλλο ἓν παράδειγμα. Λέγω δὲ τοῦτο: Ἐφ’ ὅσον χρόνον κάθε κληρονόμος εἶναι ἀνήλικος, δὲν διαφέρει εἰς τίποτε ἀπὸ δοῦλον, καίτοι εἶναι κύριος ὅλης τῆς πατρικῆς περιουσίας, τὴν ὁποίαν ἐκληρονόμησε. 2 Καὶ δὲν διαφέρει ἀπὸ δοῦλον, διότι εἶναι μὲν κύριος τῆς πατρικῆς κληρονομίας, ἀλλ’ εἶναι κάτω ἀπὸ ἐπιτρόπους, ποὺ τὸν κηδεμονεύουν, καὶ κάτω ἀπὸ οἰκονόμους ποὺ θὰ διαχειρίζωνται τὴν πατρικὴν περιουσίαν, μέχρι τοῦ χρόνου, τὸν ὁποῖον ὥρισεν ὁ διαθέτης πατήρ. 3 Ἔτσι καὶ ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, ὅταν ἤμεθα εἰς νηπιώδη πνευματικὴν κατάστασιν, ἤμεθα δουλωμένοι κάτω ἀπὸ τὴν στοιχειώδη καὶ ἀνεπαρκῆ θρησκευτικὴν γνῶσιν, ποὺ ἔχει ὁ κόσμος τῶν ἀτελῶν καὶ παχυλῶν ἀνθρώπων. 4 Ὅταν ὅμως συνεπληρώθη ὁ χρόνος, ποὺ εἶχεν ὁρίσει ἡ πανσοφία τοῦ Θεοῦ, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱόν του εἰς τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἄνθρωπος ἀπὸ γυναῖκα, καὶ συνεμορφώθη πρὸς τὸν μωσαϊκὸν νόμον, 5 διὰ νὰ ἑξαγοράσῃ ἐκείνους, ποὺ ἦσαν ὑπὸ τὴν κατάραν τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου, διὰ νὰ λάβωμεν τὴν υἱοθεσίαν, ποὺ ὁ Θεὸς μᾶς εἶχεν ὑποσχεθῆ.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...