Άγιος Ευστάθιος ο Κατάφλωρος, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ο άγιος Ευστάθιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1115 και 1135. Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στην σχολή, ή οποία λειτουργούσε στην μονή της αγίας Ευφημίας, οπου και νωρίς έκάρη μοναχός. Έν συνεχεία όλοκλήρωσε τις φιλοσοφικές και θεολογικές του γνώσεις στην περιβόητη πατριαρχική σχολή. Το 1150 χειροτονήθηκε διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας (Αγίας Σοφίας) στην μονή του αγίου Φλώρου, από όπου έλαβε και την προσωνυμία Κατάφλωρος. Ήδη γνωστός όμως για την μεγάλη του μόρφωσι και την ρητορική του δεινότητα, αναγορεύθηκε δημόσιος διδάσκαλος της πατριαρχικής σχολής με τον τίτλο του μαγίστορος των ρητόρων. Στην διδασκαλία του άπεδείκνυε ότι ή ελληνική φιλοσοφία έγινε θεραπαινίς της χριστιανικής αληθείας. Λέγεται ότι τόσο εξαιρετικό ήταν το διδασκαλικό του χάρισμα, ώστε «πάσα ή φιλόλογος νεολαία της Πόλεως» συνωστιζόταν με ακόρεστη επιθυμία στην άκρόασι των μαθημάτων του, όταν δε έφευγε έμοιαζε με σμήνη μελισσών πού βγαίνουν μέσα από το κοίλωμα του βράχου.

Έχοντας αποσπάσει την ιδιαίτερη εκτίμηση του βασιλέως Μανουήλ Α’ Κομνηνού (1143-1180) για την πολυμάθεια του και τον θαυμασμό της Εκκλησίας για τον άμεμπτο βίο του, το 1174 χειροτονήθηκε μητροπολίτης Μύρων της Λυκίας. Ευθύς αμέσως δμως μετά την εκλογή του επανεξελέγη αρχιεπίσκοπος του χηρεύοντος θρόνου της Θεσσαλονίκης.

Συνέχεια →

Μια αγιασμένη οικογένεια: οι Άγιοι Ευστάθιος, Θεοπίστη και τα τέκνα τους Αγάπιος και Θεόπιστος

Agios Eftsathios

(το κείμενο και το ηχητικό συναξάρι  είναι απλά γραμμένα, κατάλληλα και για παιδιά)

Ήταν ειδωλολάτρες, αλλά με την ενάρετη βιοτή τους ήλκυσαν τη Χάρη του Θεού και γίνανε, μετά από φανέρωση του ίδιου του Κυρίου στον στρατηγό πατέρα,  πιστοί Χριστιανοί. Και παρ΄όλες τις δοκιμασίες που πέρασαν, όμοιες με του Ιώβ τα παθήματα, παρέμειναν  πιστοί και αγαπημένοι μεταξύ τους, μόλο που η κακία του αντιδίκου τους απομάκρυνε τοπικά.

Και όταν μετά από πολλές δυσκολίες και χρόνων ταλαιπωρίες ξανασμίξανε, ενωμένοι δώσανε τη ζωή τους για τον αγαπημένο τους Χριστό και συναγάλλονται αιώνια μαζί Του.

Ας δούμε τη ζωή τους, που μοιάζει με αληθινή περιπέτεια: 

Η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη τους στις 20 Σεπτεμβρίου.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥΣ

Ο γενναίος Στρατηγός

Ο Πλακίδας- αυτό ήταν το πρώτο όνομα του αγίου-ήταν αξιωματούχος εξαίρετος, διακεκριμένος, γνωστός  για την υψηλή καταγωγή

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Η αγία οσιομάρτυς Σωσάννα (19 Σεπτεμβρίου)

Λίθο πολύτιμο, ατίμητο μαργαριτάρι στο περιδέραιο της πίστεως, κρίκο χρυσό στην αλυσίδα των αγίων της Εκκλησίας μας αποτελεί η οσιομάρτυς Σωσάννα. Γυναίκα ανδρεία (Παροιμ. λα΄ 10), που απώθησε το ασθενές του φύλου της και με την ισχύ της θείας χάριτος, που » πάντοτε τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί «, ενεδύθη με ανδρικό φρόνημα, με την » πανοπλία του Θεού » (Εφεσ. στ΄ 11) και νικηφόρως διεξήγαγε τον αγώνα της στην ασκητική και αθλητική παλαίστρα.


Άνθος ευθαλέστατο, που προήλθε από δυσσεβή ρίζα, ανεβλάστησε η Σωσάννα από πατέρα Έλληνα ειδωλολάτρη και μητέρα Εβραία, τον Αρτέμιο και τη Μάρθα, κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού (286-305). Πατρίδα είχε την Παλαιστίνη. Σε νεαρή ηλικία αρνήθηκε την » ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες » (Τιτ. α΄ 12), προσέτρεξε στην πίστη του Χριστού, κατηχήθηκε και ομολόγησε μιά πίστη και «εν βάπτισμα» (Εφεσ. δ΄ 5) ενώπιον του πρεσβυτέρου Σιλβανού.

Συνέχεια →

Αγία Αριάδνη (18 Σεπτεμβρίου)

Η Αγία Αριάδνη αν και δούλα, ήταν ανώτερη και λαμπρότερη από πολλές κυρίες, δούλες των κοσμικών ματαιοτήτων και των γήινων μολυσμών.

Η Αγία Αριάδνη έζησε στα χρόνια των βασιλέων Αδριανού και Αντωνίνου (117 – 139 μ.Χ.), και έγινε χριστιανή στη πόλη των Προμισέων (ή Πρυμνησού) στο θέμα της Φρυγίας Σαλουταρίας. Όταν το πληροφορήθηκε ο αφέντης της Τέρτυλος, ένας από τους ισχυρότερους πρόκριτους της πόλης, την πίεζε να επανέλθει στην ειδωλολατρία. Εκείνη όμως επέμενε στην χριστιανική ομολογία της, και στάθηκε αδύνατο να την πείσουν να θυσιάσει στα είδωλα, κατά την ήμερα μάλιστα που γιόρταζε τα γενέθλιά του ο γιος του κυρίου της. Τότε την έδειραν σκληρά και τη βασάνισαν για πολύ, αφού έγδαραν τις σάρκες της με σιδερένια νύχια.

Για να αποφύγει περισσότερες πιέσεις, εγκατέλειψε το σπίτι του κυρίου της. Και ενώ την καταδίωκαν, έπεσε σε γκρεμό όπου και βρήκε τον θάνατο. Άλλες Συναξαριστικές πηγές, αναφέρουν ότι η ίδια η μάρτυς, παρεκάλεσε τον Θεό να ανοίξει μία πέτρα και να την δεχθή στην ρωγμή της. Εκεί μέσα η Αριάδνη ευχαριστώντας τον Θεό παρέδωσε το πνεύμα της. Τους διώκτες της θανάτωσαν με δόρατα άγγελοι Κυρίου.

Από Ορθόδοξο Συναξαριστή

Πρότυπο Χριστιανής μητέρας: η αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της

agia_sofia_kai_oi_thugateres_pistis_elpis_agapi_813

Για μια μητέρα που ανάθρεψε χριστιανικά τρεις κόρες και με χαρά τις προσέφερε θυσία στο Χριστό…

για τρία κορίτσια που δώσανε πρόθυμα τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού…

και αιώνια θα συναγάλλονται μαζί Του στην ατέρμονη χαρά του Παραδείσου…

…για την αγία Σοφία και τις κόρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη, που στις 17 Σεπτεμβρίου εορτάζεται η μνήμη τους , λίγα λόγια…

 με την ευχή η αγία Σοφία να αποτελεί πρότυπο για τις Χριστιανές μητέρες.

Συνέχεια →

Η Αγία Μελιτινή ( 16 Σεπτεμβρίου)

Μελιτηνή, τμηθεῖσα τὴν κάραν ξίφει,
Αἷμα προσῆγεν ὡς γλυκὺ Χριστῷ μέλι.

Η Αγία Μελιτινή έζησε κατά το έτος 160 μ.Χ., όταν βασιλιάς ήταν ο Αντωνίνος ο επονομαζόμενος ευσεβής. Ο τότε λοιπόν ηγεμόνας της Θράκης Αντίοχος, σκληρός πολέμιος των χριστιανών, διέταξε να συλληφθεί και η Μελιτινή από τη Μαρκιανούπολη, που καταγγέλθηκε ότι εργαζόταν δραστήρια για τη διάδοση του Ευαγγελίου.

Συνέχεια

15-9-1922, τον έθαψαν ζωντανό μαζί με 9 ιερείς… Μνήμη Αμβροσίου Μητροπολίτη Μοσχονησίων

agios-ieromartys-amvrosios-mitropolitis-moshonision

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Ιεροσολύμων και στη θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Υπήρξε εφημέριος σε πολλές ελληνικές κοινότητες της Κριμαίας (Θεοδοσίας, Συμφεροπόλεως, Σεβαστουπόλεως).Το 1913 χειροτονήθηκε βοηθός επίσκοπος της Μητροπόλεως Σμύρνης με τον τίτλο Ξανθουπόλεως, αναπλήρωσε δε τον εξόριστο μητροπολίτη κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου.Το 1919 χρησιμοποιήθηκε ως πατριαρχικός έξαρχος στα Μοσχονήσια, το δε 1922 έγινε Μητροπολίτης Μοσχονησίων. Ο Μοσχονησίων Αμβρόσιος στις 14 Σεπτεμβρίου του 1922 μαζί με 6.000 χριστιανούς και 12 Ιερείς και Μοναχούς εκτοπίσθηκε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας όπου καθ’ οδόν σε μια χαράδρα

 Συνέχεια EΔΩ→

Άγιος Βησσαρίων : “Τό σεμνό καύχημα τῶν Τρικάλων” (15 Σεπτεμβρίου)

(ο βίος του αγίου, σε κείμενο γραμμένο και για παιδιά- από το περιοδικό Προς τη Νίκη)

Σέ ἀπόσταση μόλις 5 χλμ. ἀπό τήν κωμόπολη τῆς Πύλης Τρικάλων, στίς καταπράσινες πλαγιές τοῦ Κόζιακα, ὑψώνεται μεγαλόπρεπα ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου.

Πρόκειται για ἕνα ἱστορικό μοναστήρι πού ἱδρύθηκε μεταξύ τῶν ἐτῶν 1527-1535 ἀπό τόν Ἅγιο Βησσαρίωνα, ἀρχιεπίσκοπο Λαρίσης1.

Μιά χαρισματικήπροσωπικότητα μέ ἁγιότητα βίου καί τεράστιο φιλανθρωπικό καί κοινωνικό ἔργο, εἰδικά στήν περιοχή τῶν Τρικάλων ἀπʼ ὅπου καταγόταν καί ὅπου εἶχε τήν ἕδρα του και ὅπου πλέον τιμᾶται ὡς πολιοῦχος.

Συνέχεια ΕΔΩ→

Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την σημασία του Σταυρού στη ζωή μας

*Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 

*ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ(ερμηνεία)

*ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ για εκτύπωση και χρωμάτισμα

 Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας και Ισαπόστολος, πριν γίνει μονοκράτορας στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, βρισκόταν σε πόλεμο με τους συμβασιλείς του. Κάποια φορά, πριν από μια σημαντική μάχη, γνωρίζοντας ότι οι δυνάμεις του είναι ασθενέστερες του αντιπάλου του, συλλογιζόταν τι έπρεπε να πράξει. Τότε, μέρα μεσημέρι, φάνηκε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και γύρω έγραφε: «ν τούτ νίκα», δηλαδή «Μ΄ αυτό θα νικήσεις», με τη δύναμη του Σταυρού, τη θεϊκή, όχι τη δική σου. Μετά από αυτό το θαύμα ο Κωνσταντίνος πήρε θάρρος. Διέταξε μάλιστα να κατασκευασθεί ένας όμοιος χρυσός σταυρός, ώστε να προπορεύεται πάντοτε του στρατεύματος. Αμέσως όρμησε

Η συνέχεια ΕΔΩ →

Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες (τα μαρτύρια και ονόματά τους…)

Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (12 Σεπτεμβρίου 2021)

Τῇ Κυριακῇ πρὸ τῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ Ὑψώσεως μνήμην ἐπιτελοῦμεν τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων ἐνδόξων Νεομαρτύρων, Ἱεραρχῶν, Ἱερέων, Ἱερομονάχων καὶ Μοναχῶν, προσέτι δὲ Ἀνδρῶν, Γυναικῶν καὶ Παίδων, τῶν ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ μαρτυρησάντων κατὰ τὰ ἔτη 1918 – 1922. Μὲ ὕπατον Ἱερομάρτυρα τὸν Ἅγιον Χρυσόστομον Σμύρνης καὶ τῶν σὺν αὐτῶ Ἱεραρχῶν· Γρηγορίου Κυδωνιῶν, Ἀμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ἰκονίου, καὶ Εὐθυμίου Ζήλων.

η συνέχεια ΕΔΩ

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 12 Σεπτεμβρίου 2021 (Προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού)

ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΑΠΕΙΡΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Κυριακή προ της ύψωσης του Τιμίου Σταυρού

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Πρὸ τῆς Ὑψώσεως: Ἰω. γ΄ 13-17

Εἶπεν ὁ Κύριος· οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ. καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕ­­­ψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. οὐ γὰρ ἀπέ­­στειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ.      

.

Συνέχεια

Αγία Θεοδώρα η εν Βάστα Αρκαδίας:

”Χριστέ μου ,συγχώρησέ τους. Κάνε το σώμα μου εκκλησία, τα μαλλιά μου δέντρα και το αίμα μου ποτάμι”.

ο βίος της -φωτο και βίντεο του προσκυνήματος

Βάστα
Βαστα

ΒΙΟΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΣ ΕΝ ΒΑΣΤΑ

Κάθε χρόνο στίς 11 Σεπτεμβρίου ἑορτάζουμε καί τιμοῦμε τήν μνήμη τῆς Ὀσιοπαρθενομάρτυρος  Θεοδώρας τῆς ἐν Βάστᾳ.  Ἡ Ἁγία αὐτή εἶναι γνωστή πλέον ὄχι μόνο στήν πατρίδα μας ἀλλά καί πέραν αὐτῆς.

Ποιός εἶναι ὅμως ὁ δρόμος πού βάδισε καί ἔφθασε στήν ἁγιότητα;

η συνέχεια EΔΩ→

Αγία Θεοδώρα από την Αλεξάνδρεια: η μετανοημένη σύζυγος που αγίασε…

Η Οσία Θεοδώρα η εν Αλεξανδρεία εορτάζει στις 11 Σεπτεμβρίου  

αγια θεοδωρα

Ο βίος της 

Η Θεοδώρα, έζησε κατά τους χρόνους της βασιλείας του Ζήνωνος το έτος 474 μ.Χ. Γεννήθηκε και ανατράφηκε στην Αλεξάνδρεια. Όταν μεγάλωσε οι γονείς της την πάντρεψαν στην ίδια πόλη, με ένα νέον ευγενή, σοβαρό και ηθικό. Σ’ αυτόν τον σύζυγο η κόρη εφύλαττε κάθε υποταγή και όσα άλλα επιβάλλεται να φυλάττουν οι τίμιες και σοβαρές γυναίκες στους δικούς τους άνδρες, νόμιμα και καθαρά. Γι αυτό ο άνδρας της, φρόνιμος εκ φύσεως, βλέποντας την ενάρετη διαγωγή της συζύγου του, ακολουθούσε και εκείνος, όσο μπορούσε τη χρηστοήθεια εκείνης, ώστε και οι δυο ζούσαν θεάρεστα, με πολλή κοσμιότητα χριστιανική.

Βλέποντας ο εχθρός το ευλογημένο αυτό ανδρόγυνο, να ζει τόσο θεάρεστα, να φυλάττει με επιμέλεια τις παραγγελίες του Κυρίου, να εργάζεται τις αρετές των ερημιτών, φθόνησε  μιαρός. Έβαλε κάθε φροντίδα, να διαχωρίσει το ευλογημένο αυτό ανδρόγυνο, με τον εξής τρόπο. Άναψε στην καρδιά ενός ευγενούς και πλουσίου νέου, έρωτα σατανικό κατά της σωφρονέστατης Θεοδώρας. Τόσο τον

Η συνέχεια  ΕΔΩ→

Η Παναγία της Σκριπούς σώζει τον Ορχομενό στην κατοχή (10 Σεπτεμβρίου 1944)

“Ο Γερμανός Χόφμαν στη Θεομητορική Εικόνα του τέμπλου αναγνώρισε τη γυναίκα που εμπόδισε τη φάλαγγα να προχωρήσει!Έπεσε αμέσως στα γόνατα και φώναξε με Θαυμασμό:

-Αυτή η γυναίκα σας έσωσε! Να την τιμάτε και να τη δοξάζετε.”

ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΚΡΙΜΠΟΥ

Η μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή όπως είναι πιο γνωστή της Παναγίας Σκριπούς ήταν ένα μοναστικό συγκρότημα που χτίστηκε το 873/874 μ.Χ. και ιδρυτής του υπήρξε ο βασιλικός πρωτοσπαθάριος Λέοντας, όπως μας πληροφορεί και μία επιγραφή στην αψίδα του ιερού.

Πιθανολογείται μάλιστα ότι η ονομασία Σκριπού -από το λατινικό scriptus- συνδέεται με τον μεγάλο αριθμό επιγραφών που βρίσκονται εντοιχισμένες στο ναό. Κατά την κατασκευή του ναού χρησιμοποιήθηκε άφθονο δομικό υλικό από τον γειτονικό αρχαιολογικό χώρο.

η συνέχεια ΕΔΩ

Τρία δώρα του ίδιου πατέρα προς τον Κύριο-Οι αγίες Μηνοδώρα,Μητροδώρα και Νυμφοδώρα

Η μνήμη τους τιμάται στις 10 Σεπτεμβρίου

Τρία δώρα του ίδιου πατέρα προς τον Κύριο μας, τρεις αδελφές κατά σάρκα, αλλά καί κατά πνεύμα, που αναδίδουν «ευωδιά Χρίστου» (Β’ Κορινθ. β’ 15), είναι οι παρθενομάρτυρες Μηνοδώρα, Μητροδώρα καί Νυμφοδώρα.

ΣυνέχειαΕΔΩ→

ΣΜΥΡΝΗ, Σεπτέμβριος 1922: για μια πράξη ευαισθησίας μέσα στην κόλαση της φωτιάς και της θηριωδίας από Ιάπωνες!

Στις 9 Σεπτεμβρίου του  1922  έγινε η παράδοση της Σμύρνης…

Σμύρνη

Πρόκειται για μια πράξη εξαίρετης ευαισθησίας μέσα στην κόλαση της φωτιάς και της θηριωδίας.

Τη σπουδαία πληροφορία οφείλουμε στον ιστορικό Σταύρο Σταυρίδη, ερευνητή του Εθνικού Κέντρου Ελληνικών Σπουδών και Έρευνας στο Πανεπιστήμιο Λατρόμπ της Αυστραλίας.

Είναι γνωστό πως στο λιμάνι της Σμύρνης, τις μέρες της Καταστροφής, ναυλοχούσαν πολεμικά των Συμμάχων, αλλά και άλλα εμπορικά πλοία. Στο άρθρο της διμηνιαίας εκδόσεως της «Ενώσεως Σμυρναίων» «Μικρασιατική Ηχώ» (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2009) υπό τον τίτλο: «Τι έκανε ο Γιαπωνέζος στο λιμάνι της Σμύρνης;» διαβάζουμε τα εξής:

η συνέχεια ΕΔΩ

Η δολοφονία του Μητροπολίτου Κορυτσάς, Πρεμετής και Μοσχόπολης Φωτίου Καλπίδη (9 Σεπτεμβρίου 1906)

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1906, οπαδοί της ρουμανικής προπαγάνδας και αλβανίζοντες, δολοφόνησαν σε ενέδρα τον Μητροπολίτη Κορυτσάς Φώτιο.

Υπήρξε ένας από τους πολλούς ιεροεθνομάρτυρες του Μακεδονικού Αγώνα.

Όταν ἡ ρουμάνικη προπαγάνδα, ὑποβοηθούμενη ἀπό τὴν ἀλβανική, προσπάθησε νὰ καταγράψῃ τοὺς Ἕλληνες ὡς «ἀρναούτ» καὶ ὄχι ὡς «ροῦμ», μὲ σκοπὸ τὴν ἀλλοίωση τοῦ πληθυσμοῦ, ἀποσκοπῶντας νὰ δείξῃ στὶς ξένες δυνάμεις ὅτι ὁ πληθυσμὸς ἦταν ἀλβανορωμουνικός καὶ ὅτι οἱ Ἕλληνες ἦταν μιὰ μειοψηφία, ἡ ἀντίδραση τοῦ Φώτιου ἦταν ἐντονότατη.

*******

Πώς περιέγραψε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης την κηδεία του Φωτίου:

“Λαβαίνω τηλεγράφημα ότι σκοτώθηκε ο Φώτιος κοντά σ΄ ένα χωριό δυο ώρες έξω από την Κορυτσά, όπου είχε βγει για περιοδεία. Συγχρόνως λαβαίνω και τηλεγραφική διαταγή του Πατριαρχείου να πάω αμέσως στην Κορυτσά και να κάνω την κηδεία του μακαρίτη.

Συνέχεια ΕΔΩ →

Η Αγία Άννα ως γαλακτοτροφούσα την Θεοτόκο (δύο σπάνιες εικόνες)

10461361_865180956825320_6105272225991001809_n

Την Παναγία μας την έχουμε συναντήσει αρκετές φορές απεικονιζόμενη ως Γαλακτοτροφούσα

και πολλές φορές έχουμε επικαλεστεί την Χάρη της κατά τον θηλασμό των μικρών μας.

Την αγία Άννα, την μητέρα της, που σήμερα τιμάται η μνήμη της, είχα την χαρά και ευλογία να συναντήσω επίσης σε δυο σπάνιες εικόνες ως Γαλακτοτροφούσα.

«η στείρα βρέφος θηλάζει την Μαριάμ» αναφέρεται σε ένα τροπάριο της Γεννήσεως της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου).

η συνέχεια ΕΔΩ

Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα: το απαθέστερο ζευγάρι

ioachim and anna

“Οι Άγιοι Θεοπάτορες μετά από θερμή προσευχή στον Θεό να τους χαρίσει παι­δί, συνήλθαν όχι από σαρκική επιθυμία, άλλα από υπακοή στον Θεό.Aυτό το γεγονός το είχα ζήσει στο Σινά.”

-Γέροντα, πέστε μας για την Άγια Άννα και τον Άγιο Ιωακείμ, τους Θεοπάτορες.

– Από μικρός είχα σε μεγάλη ευλάβεια τους Αγίους Θεοπάτορες. Μάλιστα είχα πει σε κάποιον ότι, όταν με κάνουν καλόγερο, θα ήθελα να μου δώσουν το όνομα Ιωακείμ. Πόσα οφείλουμε σ’ αυτούς! Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα είναι το απαθέστερο ανδρόγυνο που υπήρξε ποτέ. Δεν είχαν καθόλου σαρκικό φρόνημα.

Ο Θεός έτσι έπλασε τον άνθρωπο και έτσι ήθελε να γεννιούνται οι άνθρωποι, απαθώς. Άλλα μετά την πτώ­ση μπήκε το πάθος στην σχέση ανάμεσα στον άνδρα και στην γυναίκα.Μόλις βρέθηκε ένα απαθές ανδρόγυνο, όπως έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο και όπως ήθελε να γεννιούνται οι άνθρωποι, γεννήθηκε η Παναγία, αυτό το αγνό πλάσμα, και στην συνέχεια σαρκώθηκε ο Χριστός. Μού λέει ο λογισμός ότι θα κατέβαινε και νωρίτερα ο Χριστός στην γη, αν υπήρχε ένα αγνό ζευγάρι, όπως ήταν οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα.

η συνέχεια ΕΔΩ

Λέλα Καραγιάννη: H μεγάλη ηρωΐδα πολύτεκνη μητέρα της πραγματικής Eθνικής Aντίστασης (1898 – 8 Σεπτεμβρίου 1944 )

Λέλα Καραγιάννη. Αντιστασιακός, μητέρα εφτά παιδιών

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στην μνήμη της, αντιγράφουμε από το βιβλίο: «Φύλλα Κατοχής» της Ιωάννας Τσάτσου

30 Σεπτέμβρη 1941

Οι ιταλοί πιάσανε τη Λέλα Καραγιάννη και τον άντρα της για απόκρυψη άγγλων. Και οι δυο δεν ομολογούν τίποτα. Κανένα μυστικό δεν ξεφεύγει.

Οί κίνδυνοι παραμονεύουν από απίθανες μεριές. Γιά νά προστατέψωμε τους φίλους μας από τον ίδιο τον εαυτό μας, προσπαθούμε νά γνωρίζωμε όσο τό δυνατόν λιγώτερα. Ίσα ίσα αυτά που μας είναι αναγκαία για τη δουλειά μας. Μα η Λέλα Καραγιάννη έχει απλωμένη δράση. Με δικό της καΐκι έστελνε στην Αίγυπτο όσους σκόρπιους συμμάχους εμάζευε. Τ’ όνομά της μαθεύτηκε από ακριτομύθια άγγλων.

Συνέχεια  ΕΔΩ→