ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ (από την προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου)

 

Για να δούμε τι διδάσκει η αγία Γραφή για τις σχέσεις γονέων και παιδιών θα μελετήσουμε τι μας λέγει ο απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή του (6,1-4) έχοντας συγχρόνως υπ’ όψη μας την αντίστοιχη ερμηνεία του αγίου Χρυσοστόμου στην προς Εφεσίους (Ε.Π.Ε. 21,246-269).

    «Τα τέκνα υπακούετε τοις γονεύσιν υμών». Όπως ακριβώς αυτός, που κάνει ένα άγαλμα, σχηματίζει πρώτα το κεφάλι, μετά τον αυχένα, τον θώρακα, την κοιλιά, τα πόδια, έτσι και ο Παύλος προχωρεί από τις σχέσεις ανδρός-γυναικός, για τις οποίες μίλησε προηγουμένως (Εφεσ. 5, 21-33), στις σχέσεις γονέων-παιδιών για να ολοκληρώσει τη διδασκαλία του πάνω στο θέμα της οικογενείας. Η υπακοή των παιδιών στους γονείς τους είναι κάτι που το συνιστά και η φύση και η κοινωνία και ο Θεός.

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Ο γάμος κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο

Σχετική εικόνα

Ἐπιλογὴ ἀποσπασμάτων – τίτλοι – μετάφραση:

π. Χρίστου Κυριαζόπουλου

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀφιερώνει πάρα πολλὲς σελίδες τῶν ἔργων του σὲ θέματα γάμου. Παραθέτουμε σὲ μετάφραση ἕνα ἐλάχιστο δεῖγμα ἀποσπασμάτων (οἱ ἐντὸς παρενθέσεων ἀριθμοὶ παραπέμπουν στὴν Ἑλληνικὴ Πατρολογία τοῦ Migne):

 

Η ΟΜΟΝΟΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ

Γιὰ τὴ γυναῖκα ἂς μὴν ὑπάρχει τίποτε πιὸ πολύτιμο ἀπὸ τὸν ἄνδρα της, γιὰ τὸν ἄνδρα τίποτε πιὸ ἐπιθυμητὸ ἀπὸ τὴ γυναῖκα του. Ἡ ὁμόνοια ἀνάμεσα στὴ γυναῖκα καὶ στὸν ἄνδρα συγκρατεῖ τὴ ζωὴ καὶ συνέχει τὸν κόσμο ὁλόκληρο… Ὅταν ὁ ἄνδρας καὶ ἡ γυναίκα μαλώνουν μεταξύ τους, τότε δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ τοὺς εὐχαριστήσει οὔτε ὁ πλοῦτος οὔτε τὰ καλὰ παιδιὰ οὔτε τὰ πολλὰ παιδιὰ οὔτε ἡ δύναμη καὶ ἡ ἐξουσία οὔτε ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ οὔτε οἱ ἀπολαύσεις καὶ ἡ πολυτέλεια οὔτε κάποια ἄλλη εὐτυχία (51, 369). Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς πλοῦτος, αὐτὴ ἡ πιὸ μεγάλη περιουσία, τὸ νὰ μὴν ὑπάρχει διχόνοια ἀνάμεσα στὸν ἄνδρα καὶ στὴ γυναῖκα, ἀλλὰ νὰ εἶναι οἱ δυό τους ἑνωμένοι σὰν ἕνα σῶμα (53,357). Ὅταν ὑπάρχει ὁμόνοια καὶ εἰρήνη καὶ σύνδεσμος ἀγάπης μεταξὺ γυναικὸς καὶ ἀνδρός, ἐκεῖ συρρέουν ὅλα τὰ ἀγαθά, καὶ τὸ ἀνδρόγυνο δὲν κινδυνεύει ἀπὸ καμμιὰ ἐπιβουλή, γιατί περιβάλλεται ἀπὸ ἕνα μεγάλο καὶ ἀκατανίκητο τεῖχος, ποὺ εἶναι ἡ κατὰ Θεὸν ὁμόνοια (53, 360). Ὅπου ὑπάρχει ἄνδρας καὶ γυναίκα καὶ παιδιὰ καὶ ὁμόνοια καὶ ἀγάπη, καὶ εἶναι ὅλοι συνδεδεμένοι μὲ τὰ δεσμὰ τῆς ἀρετῆς, ἐκεῖ ἀνάμεσά τους βρίσκεται ὁ Χριστός. Ὁ Χριστὸς δὲν ζητάει χρυσοστό- λιστες ὀροφὲς οὔτε ἀστραφτεροὺς κίονες οὔτε πανέμορφα μάρμαρα, ἀλλὰ ὡραιότητα ψυχῆς καὶ ὀμορφιὰ διανοίας καὶ τραπέζι γεμάτο δικαιοσύνη καὶ φορτωμένο μὲ καρποὺς ἐλεημοσύνης (54, 616).

 

Συνέχεια

Προσευχή για τις εξετάσεις μαθητών, για φώτιση και καλά αποτελέσματα

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ-ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ-ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ-ΠΑΙΔΙΑ-ΛΥΚΕΙΟ-ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ-ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ-ΜΕΛΛΟΝ-ΑΓΧΟΣ-ΑΓΩΝΙΑ-ΠΡΟΣΕΥΧΗ-ΙΗΣΟΥΣ-ΧΡΙΣΤΟΣ

.

ευχόμαστε ολόψυχα καλή δύναμη και καλή επιτυχία στους μαθητές που διαγωνίζονται στις Πανελλήνιες και στις σχολικές εξετάσεις

 

προσευχή και προστάτες άγιοι για τους μαθητές

η συνέχεια ΕΔΩ

“Όταν θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά…”

λόγοι αγίου Πορφυρίου-μια ακόμα υπενθύμιση από τους λόγους του αγαπημένου αγίου των ημερών μας και μεγάλου παιδαγωγού-

για τα παιδιά που ακούν και δεν υπακούουν

ή αντιδρούν στις συμβουλές

και για τις μητέρες “που έμαθαν να αγχώνονται και όχι να προσεύχονται…”

 

Αποτέλεσμα εικόνας για προσευχη παναγια παιδι

 

“Αυτά που θέλετε να πείτε στα παιδιά σας,

να τα λέτε με την προσευχή σας.

Τα παιδιά δεν ακούν με τα  αυτιά’

μόνο όταν έρχεται η Θεία Χάρις που τα φωτίζει,

τότε ακούνε αυτά που θέλουμε να τους πούμε.

η συνέχεια ΕΔΩ

” Είναι δυνατή η διαπαιδαγώγηση;…”

κυκλάμινα 8

από το βιβλίο: Αργά βαδίζει ο Χριστός, του αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

.

“Είναι δυνατή ή διαπαιδαγώγηση; Κάποιοι ακόμα αναρωτιούνται!

Ή διαπαιδαγώγηση είναι ένα γεγονός σ’ αυτόν τόν κόσμο. Γιά ένα γεγονός δεν ρωτάς έάν είναι δυνατό, αλλά υπό ποιες συν­θήκες καί σε ποιο μέτρο είναι δυνατό. Πώς θά ήταν άδύνατη ή αγωγή των ανθρώπων, όταν ή εξημέρωση των ζώων είναι δυνατή; Καί ή εξημέ­ρωση τί άλλο είναι παρά μιά συγκεκριμένη βαθμί­δα αγωγής; Δώστε στό ζυθοποιό κριθάρι, εκείνος θά σάς τό επιστρέψει σέ μορφή μπίρας, δώστε στον εργοστασιάρχη ζαχαρότευτλο, εκείνος θά σάς τό φέρει σέ μορφή ζάχαρης. Αυτά φαίνονται σάν πιό μεγάλη μαγεία από τό νά χαλινώσω άγριο θηρίο καί νά παιδαγωγήσω ανάγωγο άνθρωπο. Καί εφόσον είναι δυνατή ή μεγαλύτερη μαγεία, πώς νά είναι αδύνατη η μικρότερη μαγεία;

 

Δέν υπάρχουν, εξάλλου, στην πολιτισμένη κοι­νωνία ανάγωγοι άνθρωποι,υπάρχουν μόνο άνθρω­ποι με καλή ή κακή αγωγή. Οι άνθρωποι μέ καλή αγωγή είναι εκείνοι πού πιστεύουν στη νίκη του καλού στον κόσμο καί οι όποιοι μάχονται καί,έάν υπάρχει ανάγκη, θυσιάζονται γι’ αυτή τή νίκη του

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Όταν το σπίτι χάνει την ειρήνη του …

Αποτέλεσμα εικόνας για παναγια παιδια

 

Συμβαίνει κάποιες φορές την ειρήνη της οικογενειακής ατμόσφαιρας να διαδέχεται η ταραχή είτε για κάποιο σημαντικό είτε για ασήμαντο λόγο…

Όταν αυτή η αναστάτωση προέρχεται από διαφωνίες και μαλώματα μικρών παιδιών, ίσως δεν χρειάζεται να μάς ανησυχεί ιδιαίτερα και να της δίνουμε περισσότερη σημασία απ΄ ό,τι αξίζει.

Αν όμως η ταραχή ξεσπάει μεταξύ παιδιών και γονιών- ή και μεταξύ  των συζύγων…- τότε…

Τότε ας στραφούμε προς Εκείνη που έφερε στον κόσμο την όντως Ειρήνη.

 

η συνέχεια ΕΔΩ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: η Μεγάλη Εβδομάδα για παιδιά (κείμενα, έθιμα, κατασκευές για ένα Ορθόδοξο βίωμα των Αγίων Ημερών )

από το ιστολόγιο: Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου

 

29665177_361848777651837_4793675623200707375_o.jpg

.
Έφτασε και φέτος η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Χριστού μας…
Ανατρέχοντας σε παλαιότερες αναρτήσεις των ημερών αυτών, σκέφτηκα να τις συγκεντρώσω σε ένα Αφιέρωμα και να τις μοιραστώ και μαζί σας, ελπίζοντας ότι θα σάς φανούν χρήσιμες στην προσπάθεις να βιώσουμε, μαζί με τα παιδά μας, το βαθύτερο νόημα των ημερών και να φτάσουμε ψυχικά έτοιμοι στην Ανάσταση του Χριστού μας.

η συνέχεια ΕΔΩ

 

Το να είσαι γονέας είναι επάγγελμα;

Το παρακάτω άρθρο [1] θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε μερικά πράγματα. Ο συγγραφέας θέτει αρχικά την ερώτηση: Το να είμαστε γονείς είναι επάγγελμα; Ναι και όχι, απαντάει.
Συνήθως πιστεύουμε πως, για να μεγαλώσουμε τα παιδιά, δεν χρειάζεται ειδική μάθηση και πως λίγος κοινός νους αρκεί. Διαπιστώνουμε ωστόσο γύρω μας πως αυτός ο κοινός νους χρησιμοποιεί μεθόδους αντιφατικές. Κάποιος από τους γείτονές μας κρίνει πως πρέπει να δαμάζει τον γιο του και να του επιβάλλει σε όλα τη θέλησή του. Ένας άλλος απεναντίας βεβαιώνει πως με το να τον αφήνει –τον γιο δηλαδή– να τα βγάζει πέρα μόνος του, τον προετοιμάζει για τη ζωή. Μια μητέρα περιβάλλει  ασφυκτικά το παιδί της με μια τρυφερότητα ανησυχητική, χαρίζοντάς του απλόχερα τις περιποιήσεις της και τις συμβουλές της. Και όλοι απορούν ωστόσο, γιατί δεν φτάνουν τελικά στους σκοπούς τους.

 

Συνέχεια ΕΔΩ

Ο “αντιδραστικός” έφηβος και οι Σαράντα Μάρτυρες

40 martyrs

(με την ευκαιρία της ημέρας μνήμης (9 Μαρτίου) των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων που μαρτύρησαν στην λίμνη Σεβάστεια, θα αναφερθούμε σε ένα χαριτωμένο περιστατικό που συνέβη κατά την παιδική ηλικία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης.Την αταξία αυτή  μας τη διηγείται ο ίδιος. Και τη διηγείται σε ομιλία του με αφορμή τη μνήμη των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, όχι μόνο επειδή η παιδική του αταξία συνδέεται με την επέτειο αυτή, αλλά και με τον σκοπό να τιμήσει τους Μάρτυρες και να οικοδομήσει το πολυάριθμο ακροατήριό του.)

Η μητέρα του αγίου Γρηγορίου Νύσσης είχε την ευθύνη για τη διοργάνωση της γιορτής.(Συγκεκριμένα η Εμμελία φρόντισε να συγκεντρώσει τα οστά των μαρτύρων σε ειδική θήκη (λάρνακα), να την τοποθετήσει σε έναν ναΐσκο (σηκό), και να εγκαινιάσει «την επί τοις λειψάνοις πανήγυριν την πρώτην»). Με την ευκαιρία αυτή συνέστησε στον νεαρό Γρηγόριο να έρθει μαζί της, για να παρακολουθήσει όσα θα διαδραματιστούν. Φαίνεται ότι ο Γρηγόριος στεκόταν κάπως μακρυά από

Συνέχεια 

“Από την βρεφική ηλικία, γνωρίζεις τις Αγίες Γραφές…”

(ο απόστολος Παύλος, απευθυνόμενος προς τον βοηθό του Τιμόθεο, αναφέρει:«Σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»(Β’ Τιμ. γ΄ 14, 15).

Μια ανάλυση των λόγων αυτών, μαζί με την σημασία της εν Χριστώ διαπαιδαγώγησης του παιδιού από την μητέρα και τη γιαγιά, βασιζόμενη στο παράδειγμα του αποστόλου Τιμοθέου, που τιμάται σήμερα (22 Ιανουαρίου)

488df828ae59c8c8d42a19195737da4f_XL

 

Ἀνάμεσα στὸν εἰδωλολατρικὸ πληθυσμὸ τῆς Λύστρας, μιὰ σεμνὴ ἑβραϊκὴ οἰκογένεια διατηροῦσε ἀκόμη τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ. Ἡ γιαγιά, ἡ Λωίδα, ἡ κόρη της ἡ Εὐνίκη μὲ τὸ μοναχοπαίδι της τὸν Τιμόθεο. Ὁ πατέρας τοῦ Τιμοθέου ἦταν Ἕλληνας καὶ πρὸ πολλοῦ εἶχε πεθάνει. Ἔτσι, μέσα στὸ οἰκογενειακὸ αὐτὸ περιβάλλον τῶν δύο γυναικῶν μεγάλωσε καὶ ἀνετράφη ὁ Τιμόθεος. Ἦταν ἕνα σπιτικὸ παιδί. Οἱ βρώμικες συνήθειες τῆς πόλεως οὔτε κἄν τὸν ἄγγιξαν.

Ἡ μητέρα του καὶ ἡ γιαγιά του εἶχαν φροντίσει ἀπὸ πολὺ νωρὶς νὰ διοχετεύουν τὶς διανοητικὲς ἀναζητήσεις τοῦ παιδιοῦ καὶ τὰ αἰσθήματα τῆς καρδιᾶς του, στὴν χειρωνακτικὴ ἐργασία καὶ τὴν μελέτη τῶν ἱερῶν Γραμμάτων, τὴν Ἁγία Γραφή.

η συνέχεια ΕΔΩ

“Οι γονείς να μην εξοργίζετε τα τέκνα σας, για να μην αποθαρρύνονται…”

Στην προς Κολασσαείς επιστολή του ο Παύλος συνιστά για το ίδιο θέμα· «Οι πατέρες μη ερεθίζετε τα τέκνα υμών ίνα μη αθυμώσιν» (3,21). Δηλαδή μη ασκείτε σατραπικά και δικτατορικά την γονική μέριμνα και κηδεμονία, διότι έχοντας εσείς την δύναμη και τη δυνατότητα να τα πιέζετε, στο τέλος μπορεί να υποκύψουν, αν δεν φύγουν ή επαναστατήσουν με βίαιο τρόπο, αλλά θα αθυμήσουν. Θα χάσουν την όρεξη για ζωή και δημιουργία. Θα απελπισθούν και μπορεί κάποια απ’ αυτά να οδηγηθούν και στην αυτοκτονία.

η συνέχεια  ΕΔΩ

 

«Ἤθελα κάποιον νὰ μὲ σταματήσει!»

 

Τὰ χρόνια πέρασαν. Δὲν εἶναι πιὰ τὸ ἀνέμελο κορίτσι ποὺ ἔπαιζε στὴ γειτονιά. Μεγάλωσε, ἔκανε οἰκογένεια, ἀπέκτησε παιδιά. Κι εἶναι τώρα τὰ παιδιά της στὴν πιὸ κρίσιμη ἡλικία: τὴν ἐφηβεία. Τὰ βλέπει, παρατηρεῖ τὶς ἀντιδράσεις τους, καὶ θυμᾶται τὰ δικά της νεανικὰ χρόνια. Χρόνια ταραγμένα, γεμάτα ἀντιθέσεις: ἀπὸ τὴ μία, χαρὲς καὶ διασκεδάσεις κι ἀπὸ τὴν ἄλλη, θλίψη καὶ ἀπογοήτευση!

–Ἄχ, τόσο δύσκολο ἦταν νὰ μοῦ μιλήσει κάποιος;… Δὲν μποροῦσε νὰ βρεθεῖ κάποιος νὰ μὲ σταματήσει;

 

η συνέχεια ΕΔΩ

Η “αταξία” ενός αγίου- από την παιδική ηλικία του αγ. Γρηγορίου Νύσσης

10 Ιανουαρίου: μνήμη του αγ. Γρηγορίου επισκόπου Νύσσης

Από την ζωή του μεγάλου αυτού αγίου (ήταν αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου, γόνος μιας οικογένειας αγίων-δείτε τον βίο του εδώ), επιλέξαμε ένα χαριτωμένο περιστατικό από τα παιδικά ή μάλλον εφηβικά χρόνια του. Αντέδρασε, γκρίνιαξε στην μητέρα του, απομακρύνθηκε από τις εκδηλώσεις τιμής των αγίων Σαράντα Μαρτύρων όπου έπρεπε να παραβρίσκεται…αλλά τελικά οι άγιοι τον νουθέτησαν με τον τρόπο τους. Ας δούμε το περιστατικό:

Την αταξία αυτή του αγ. Γρηγορίου μας τη διηγείται ο ίδιος. Και τη διηγείται σε ομιλία του με αφορμή τη μνήμη των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, όχι μόνο επειδή η παιδική του αταξία συνδέεται με την επέτειο αυτή, αλλά και με τον σκοπό να τιμήσει τους Μάρτυρες και να οικοδομήσει το πολυάριθμο ακροατήριό του.

Η αταξία του συνδέεται άμεσα με τη μητέρα του Εμμελία. Το μικρό ιστορικό έχει ως εξής: η μητέρα του Γρηγορίου προερχόταν από οικογένεια που συνδύαζε την ευσέβεια, την κοινωνική προβολή και τη μεγάλη κτηματική περιουσία, ένα μέρας της οποίας βρισκόταν στην Αρμενία. Η ζωή της ήταν αφιερωμένη στην επιτέλεση αγαθοεργών σκοπών, τους οποίους πολλαπλασίασε μετά τον θάνατο του συζύγου της.

η συνέχεια ΕΔΩ

 Απλότητα καί ευλάβεια… (οι παιδικές ασκήσεις του οσίου Ιακώβου Τσαλίκη και η ευλαβής μητέρα του)

(με αφορμή την αγιοκατάταξη του μακαριστού Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη, αντιγράφουμε ένα απόσπασμα από βιβλίο που αναφέρεται στο βίο του και συγκεκριμένα στ απαιδικά του χρόνια και στην ευλάβει απου “κληρονόμησε”από την ευλαβεστάτη μητέρα του Θεοδώρα…)

 

Νεανικές ασκήσεις

“Η μητέρα μου έκανε μετάνοιες, δεήσεις, προσευχές, νηστείες. Έτσι γιατρευόμασταν τότε. Άπό μικρό, με είχε μάθει ή μαννούλα μου νά τηρώ τήν τάξη της Εκκλησίας, νηστείες, μετάνοιες. Μικρό παιδάκι, άνοιγα (τήν πόρτα) χωρίς νά με παίρνουν είδηση στίς 1 2 μέ 1 (ή ώρα) ίο βράδυ καί πήγαινα στην ερημιά. (Άλλες φορές) έκανα “Λειτουργίες” μέ τά μικρά παιδάκια. Μέ φώναζαν: “ό παπα-Ίάκωβος”. Χαρά μου ήταν νά πώ τό “Χριστός Ανέστη” καί νά ήχήση σ’ δλη τήν πλάση. Πήγαινα σέ ξωκκλήσια. Άναβα τά καντήλια, τά περιποιόμουν, σκούπιζα. Είδα τήν άγια Παρασκευή. Ήμουν απλό παιδί. Ούτε νερό δεν έπινα χωρίς τήν ευχή της μητέρας μου. Πρίν κοινωνήσω φίλαγα τό χέρι τοΰ πατέρα, της μητέρας, (καί σάν στρατιώτης) του Διοικητού μου. “Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου”.»Όταν ήμουν νέος, έκανα τόσες… μετάνοιες, ποτέ δέν τίς μετρούσα. Τώρα πού γέρασα εχω καρδιά, ζάλη, πόνους στά πόδια, στά χέρια… Όμως, λέω: “‘Άς πεθάνω εκεί (στον αγώνα)”».

***

Συνέχεια

Η ανδρεία μάνα κυρα-Μαρίνα και η μετάνοια του εξωμότη Κωνσταντή του Υδραίου…

 

(Με συγκίνηση πολλή διάβασα τον βίο του νεομάρτυρα από το παρακάτω βιβλίο και ως ελάχιστο μνημόσυνο αναφέρω το όνομά της μητέρας του στον τίτλο  αυτής της ανάρτησης…συγκλονίστηκα από την στάση της αγίας εκείνης μάνας, που χάρη στην έντονη αντίδρασή της, έφερε σε επίγνωση και μετάνοια τον εξωμότη γιο.Και πόσες προσευχές θα είχε αναπέμψει στον Θεό για την μετάνοιά του…Οι προσευχές οι καρδιακές της μάνας δεν πάνε χαμένες…Τα γόνατα της προσευχής και όχι τα λόγια  σώζουν τα παιδιά…)

 

Από τους λαμπρότερους Νεομάρτυρες της πατρίδας μας στους χρόνους της Τουρκοκρατίας, που με το εκούσιο μαρτύριό του το έτος 1800 μ.Χ. ξεπλένει με το ζεστό νεανικό αίμα του το στίγμα της επιπόλαιης πράξης του εξισλαμισμού του, που δέχθηκε σε καιρούς πείνας, ανέχειας, στερήσεως και εγκαταλείψεως από τους πάντες.

η συνέχεια ΕΔΩ

Λόγοι Σοφίας Περί Γάμου και Οικογενείας – του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Αποτέλεσμα εικόνας για Λόγοι Σοφίας Περί Γάμου και Οικογενείας – του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

‘Ο γάμος δεν αποτελεί έμπόδιο για τήν αρετή

«Καί όταν ο Νώε ήταν πεντακοσίων ετών έγεννησε τρεις υιούς»(Γέν. 5,32). Βλέπε πάλι άλλο δίκαιο μέ τή γυναίκα καί τά παιδιά του. Κατόρθωσε καί αύτός πολύ νά εύαρεστήσει τον Θεό καί προτίμησε τον δρόμο τής άρετής, άντίθετα σέ όλους τους άλλους καί δέν στάθηκε σάν εμπόδιο ούτε ό γάμος, ούτε ή άνατροφή τών παιδιών.

 

«Ζήτησε ευλαβή καί φιλόσοφη κόρη»

Σάς παρακαλώ λοιπόν καί σάς, νά μή ζητάτε χρήματα καί περιουσία, άλλά χαρακτήρα καί καλοσύνη. Ζήτησε εύλαβή καί εύσεβή κόρη, καί αύτά θά σου είναι πιο ωφέλιμα άπό άμέτρη- τους θησαυρούς. ‘Άν ζητάς αύτά πού άρέσουν στον Θεό, θά άκολουθήσουν καί τά άλλα, αν όμως παραβλέψεις εκείνα καί τρέχεις σ’ αύτά, ούτε αύτά θά σέ άκολουθήσουν.

 

η συνέχεια ΕΔΩ

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: ο βίος του -λόγοι για τον γάμο και την οικογένεια

Συνοπτικός βίος του εν αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

 Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου

Αυτός ο μέγας φωστήρ και μεγαλόφωνος της οικουμένης διδάσκαλος κατήγετο από την μεγαλόπολιν Αντιόχειαν, υιός ων γονέων ευσεβών, πα­τρός μεν Σεκούνδου αρχιστρατήγου, μητρός δε Ανθούσης. Ευθύς λοιπόν κατά την αρχήν της ζωής του πολλήν αγάπην και ερωτα είχεν ο Άγιος αυτός εις τους λόγους και τα μαθήματα, διό εις ολίγον καιρόν επέρασεν όλην την σοφίαν των Ελλήνων και των Χριστιανών και έγινεν άκρος κατά την λογικήν και ρητορικήν τέχνην και πάσαν επιστήμην. Όθεν διά την προκοπήν και αρετήν του από μεν τον άγιον Μελέτιον τον

 

Συνέχεια  ΕΔΩ

Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ

(καταπληκτικό κείμενο για την αγωγή των παιδιών και την ανάγκη καλλιέργειας  των μητέρων)

Ἁγίου Νεκταρίου, επισκόπου Πενταπόλεως του εν Αιγίνη

Ἐπιμέλεια: Λάζαρου Ἀραβανῆ, ἐρευνητοῦ

 

Ἡ τῶν παίδων ἀγωγὴ ἀπὸ τῆς βρεφικῆς ἡλικίας ἀνάγκη νὰ ἄρχηται, ὅπως αἱ ψυχικαὶ τοῦ παιδὸς δυνάμεις ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς ἐκδηλώσεως αὐτῶν διευθύνονται εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς πρὸς τὸ καλόν, τὸ ἀγαθόν, τὸ ἀληθές, καὶ ἀπομακρύνονται τοῦ κακοῦ, τοῦ αἰσχροῦ καὶ τοῦ ψευδοῦς.

Ἡ ἡλικία αὐτὴ δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ ἀσφαλεστέρα βάσις, ἐφ᾿ ἧς μέλλει νὰ οἰκοδομηθῇ ἡ ἠθικὴ καὶ διανοητική τοῦ παιδὸς μόρφωσις. Καὶ τὶς τῷ ὄντι δὲν ὁμολογεῖ ὅτι αἱ πρῶται ἐντυπώσεις αἱ κατὰ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν γενόμεναι δὲν ἀποβαίνουσιν ἀνεξάλειπτοι; Τὶς ἀμφιβάλλει ὅτι κατὰ τὴν μικράν ἡλικίαν τοσοῦτον ἰσχυρῶς ἐκτυποῦνται ἐπὶ τῆς ἁπαλῆς ψυχῆς τοῦ παιδὸς αἱ ἐπιδράσεις, ὥστε καθ᾿ ὅλον τὸν βίον νὰ παραμένωσι ζωηραί;

Συνέχεια ΕΔΩ

“Η ανθρώπινη λογική στο θέλημα του Θεού για την τεκνογονία”

Αποτέλεσμα εικόνας για [αιδι παισιος πολυτεκνοι

από τους λόγους του οσίου Παϊσίου

“Πολλές φορές ανδρόγυνα μου εκφράζουν την ανησυχία τους για το θέμα της τεκνοποιίας και ζητούν την γνώμη μου. Άλλα σκέφτονται να κάνουν ένα- δυο παιδιά και άλλα θέλουν να αποκτήσουν πολλά παιδιά. Αυτό όμως που τους συμφέρει είναι να αφήνουν το θέμα της τεκνοποιίας στον Θεό. Να εμπιστεύωνται την ζωή τους στην Θεία Πρόνοια και να μη βάζουν δικά τους προγράμματα. Πρέπει να πιστεύουν ότι ο Θεός, που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο θα φροντίση για τα δικά τους παιδιά.

 

η συνέχεια ΕΔΩ

“Οι πολύτεκνες οικογένειες”

Αποτέλεσμα εικόνας για πολυτεκνες οικογενειες παισιος

από τους λόγους του οσίου Παϊσίου

 

Ο Θεός αγαπάει και φροντίζει ιδιαίτερα τους πολύτεκνους. Σε μια μεγάλη οικογένεια δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να αναπτυχθούν κανονικά ,εφόσον οι γονείς τους δίνουν σωστή αγωγή. Το ένα παιδί βοηθάει το άλλο. Η μεγαλύτερη κόρη βοηθάει την μητέρα της , το δεύτερο παιδί φροντίζει το μικρότερο κ.λ.π. Υπάρχει αυτό το δόσιμο και ζουν μέσα σε μια ατμόσφαιρα θυσίας και αγάπης. Ο μικρός τον μεγάλο και τον αγαπά και τον σέβεται. Αυτό φυσιολογικά καλλιεργείται σε μια πολύτεκνη οικογένεια.

Για αυτό , όταν στην οικογένεια είναι μόνον ένα ή δυο παιδιά, οι γονείς χρειάζεται πολύ να προσέξουν πως θα τα μεγαλώσουν. Συνήθως κοιτάζουν να μην τους λείψη τίποτε, οπότε τα παιδιά τα έχουν όλα δικά τους και αχρηστεύονται τελείως. Πάρε μια κοπέλα μοναχοκόρη που τα έχει όλα. Έχει την υπηρέτρια που θα της φέρει το φαγητό στην ώρα του, που θα της νοικοκυρέψη το δωμάτιό της κ.λ.π. Η υπηρέτρια πληρώνεται, αλλά καλλιεργείται κιόλας, γιατί δίνεται, προσφέρει, ενώ αυτή , αν δεν κάνη καμιά θυσία ,μένει κούτσουρο, ακαλλιέργητη. Εγώ συνιστώ στους νέους να πάρουν σύζυγο από πολύτεκνη οικογένεια ,γιατί τα παιδιά που μεγαλώνουν με οικονομική δυσκολία συνηθίζουν στη θυσία , επειδή σκέφτονται πώς να βοηθήσουν τους γονείς. Αυτό σπάνια το συναντάς στα καλομαθημένα παιδιά.

 

η συνέχεια ΕΔΩ