Στις 25 Ιουλίου του 1924 γεννήθηκε ο όσιος Παΐσιος

Τα παιδικά χρόνια και οι γονείς του Γ.Παΐσιου
αρχείο λήψης (12)Βάπτιση καί ξερριζωµός
Στά Φάρασα τῆς ἁγιοτόκου Καππαδοκίας, στίς 25 Ἰουλίου τοῦ 1924, ἀνήµερα τῆς ἁγίας Ἄννης γεννήθηκε ὁ Γέροντας.Στήν βάπτιση οἱ γονεῖς του ἤθελαν νά τόν ὀνοµάσουν Χρῆστο, στό ὄνοµα τοῦ παπποῦ. Ὁ ὅσιος Ἀρσένιος ὅµως εἶπε στήν γιαγιά του: «Ἔ, Χατζηαννά,τόσα παιδιά σοῦ βάπτισα! Δέν θά δώσεις καί σέ ἕνα τό ὄνοµά µου;». Καί στούς γονεῖς εἶπε: «Καλά, ἐσεῖς θέλετε νά ἀφήσετε ἄνθρωπο στό πόδι τοῦ παπποῦ,ἐγώ δέν θέλω νά ἀφήσω καλόγηρο στό πόδι µου;». Καί γυρίζοντας στή νουνά τῆς λέγει: «Ἀρσένιο νά πῆς». Τοῦ ἔδωσε δηλαδή τό ὄνοµά του καί τήν εὐχή του,καί προεῖδε ὅτι θά γίνει καλόγηρος, ὅπως καί ἔγινε.Τό ἔτος πού γεννήθηκε ὁ Γέροντας ἔγινε ἡ ἀνταλλαγή τῶν πληθυσµῶν καί ξερριζώθηκε ὁ Ἑλληνισµός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τίς πατρογονικές του ἑστίες. Πῆρε καί ἡ οἰκογένεια τοῦ Γέροντα µαζί µέ τούς ἄλλους Φαρασιῶτες καί τόν ὅσιο Ἀρσένιο τόν δρόµο τῆς πικρῆς προσφυγιᾶς. Στό καράβι µέσα στόν συνωστισµό κάποιος πάτησε τό βρέφος (Ἀρσένιο) πού κινδύνεψε νά πεθάνη. Ἀλλά ὁ Θεός κράτησε
Συνέχεια  ΕΔΩ→

H αγία Μακρίνα

Η “μεγάλη” αδελφή στην αγιασμένη οικογένεια του Βασιλείου και της Εμμέλειας: αγία Μακρίνα (19 Ιουλίου)

ο βίος της αγίας Μακρίνας, της μεγάλης αδελφής στην αγιασμένη οικογένεια του Μεγάλου Βασιλείου (ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΛΕΙΑ οι γονείς, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ΠΕΤΡΟΣ, ΝΑΥΚΑΡΑΤΙΟΣ, ΜΑΚΡΙΝΑ ΚΑΙ ΘΕΟΣΕΒΕΙΑ τα τέκνα)

Γιατί τά ἀδέλφια της, οἱ τόσο σπουδαῖοι ἄνδρες «καλοί καί μεγάλοι», ἀπέδωσαν σ’ ἐκείνη τόν τίτλο «μεγάλη»;…

(κείμενο γραμμένο και για τα παιδιά)

Χωρίς τίτλο 4Ἡ οἰκογένειά της εὐσεβής καί ἐπιφανής. Πρωτότοκη ἡ Μακρίνα (327 μ.Χ.) και ὕστερα ἐννιά ἀδέλφια. Ἀνάμεσά τους τρεῖς ἐπίσκοποι: Βασίλειος ὁ Μέγας, Γρηγόριος Νύσσης, Πέτρος Σεβαστείας, μοναδικά μεγάλες μορφές τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ Μακρίνα φανερώνει ἀπό μικρό παι δί ἐντυπωσιακή ἱκανότητα νά μαθαίνει. Ἡ ὑπέροχη μητέρα της, ἡἘμμέλεια, προτιμᾶ νά σπουδάσει ἡ Μακρίνα περισσότερο τή θεία σοφία, ἀλλά ὅλη ἡ μετέπειτα διαγωγή καί δράση τῆς Μακρίνας φανερώνει τή δυνατότητά της νά ἐπιχειρηματολογεῖ καί νά πείθει τούς τόσο ἔξοχα μορφωμένους καί ἱκανούς ἀδελφούς της. Διαθέτει καί ἐξαιρετική ὀμορφιά πού τήν καθιστᾶ περιζήτητη. Ὁ πατέρας της ἐπιλέγει τόν ἐκλεκτό νέο πού θεωρεῖ ἀντάξιό της. Ἀναπάντεχα ὁ Θεός τόν παίρνει κοντά του καί ἡ Μακρίνα θεωρεῖ ὅτι ἡ ἴδια στό Χριστό πλέον μόνο ἀνήκει. Ὕστερα γίνεται στήριγμα τῆς Μητέρας της καί καθοδηγός τῶν ἀδελφῶν της.

η συνέχεια ΕΔΩ

Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα: ένα αγοράκι τριών χρονών και η μητέρα του

Ιουλίττα και Κήρυκος Μάρτυρες 2 (1)Η εκκλησία μας τίμα την ήμερα αύτη ένα νήπιο τριών χρονών! Ναί, έναν άγιο, πού αγίασε στην νηπιακή ηλικία του . Πρόκειται για τον “Αγιο Μάρτυρα Κήρυκον, πού συνεορτάζεται με την επίσης Αγία Μητέρα του Ίουλίττα.

«Δευτε και θεάσασθε άπαντες ξένον θέαμα και παράδοξον. Τις έώρακε νήπιον, τριετή όντα, τύραννον αίσχύναντα;».Αυτή εΐναι ή αρχή από το Δοξαστικόν (του Εσπερινού) για τον “Αγιον Κήρυκο και σε σύγχρονη γλώσσα θέλει νά πή:
«Ελατέ να δήτε ένα παράδοξο καΐ ασυνήθιστο θέαμα. Ποιος είδε ένα νήπιο τριών χρονών να ντροπιάζη τύραννο;».
Και είναι αλήθεια ότι το μικρό νήπιο μπόρεσε να ντροπιάση τον Ρωμαίο Τύραννο της Ταρσού με την πίστη του στον Χριστό. Καλύτερα όμως να δοϋμε τι γράφει το Συναξάρι του αγιασμένου αύτοΰ ζευγαριού — μητέρας και παιδιού — :
Συνέχεια

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ (από την προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου)

 

Για να δούμε τι διδάσκει η αγία Γραφή για τις σχέσεις γονέων και παιδιών θα μελετήσουμε τι μας λέγει ο απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή του (6,1-4) έχοντας συγχρόνως υπ’ όψη μας την αντίστοιχη ερμηνεία του αγίου Χρυσοστόμου στην προς Εφεσίους (Ε.Π.Ε. 21,246-269).

    «Τα τέκνα υπακούετε τοις γονεύσιν υμών». Όπως ακριβώς αυτός, που κάνει ένα άγαλμα, σχηματίζει πρώτα το κεφάλι, μετά τον αυχένα, τον θώρακα, την κοιλιά, τα πόδια, έτσι και ο Παύλος προχωρεί από τις σχέσεις ανδρός-γυναικός, για τις οποίες μίλησε προηγουμένως (Εφεσ. 5, 21-33), στις σχέσεις γονέων-παιδιών για να ολοκληρώσει τη διδασκαλία του πάνω στο θέμα της οικογενείας. Η υπακοή των παιδιών στους γονείς τους είναι κάτι που το συνιστά και η φύση και η κοινωνία και ο Θεός.

Συνέχεια  ΕΔΩ→

“Όταν θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά…”

λόγοι αγίου Πορφυρίου-μια ακόμα υπενθύμιση από τους λόγους του αγαπημένου αγίου των ημερών μας και μεγάλου παιδαγωγού-

για τα παιδιά που ακούν και δεν υπακούουν

ή αντιδρούν στις συμβουλές

και για τις μητέρες “που έμαθαν να αγχώνονται και όχι να προσεύχονται…”

 

Αποτέλεσμα εικόνας για προσευχη παναγια παιδι

“Αυτά που θέλετε να πείτε στα παιδιά σας,

να τα λέτε με την προσευχή σας.

Τα παιδιά δεν ακούν με τα  αυτιά’

μόνο όταν έρχεται η Θεία Χάρις που τα φωτίζει,

τότε ακούνε αυτά που θέλουμε να τους πούμε.

η συνέχεια ΕΔΩ

Ημερίδα «Ελληνορθόδοξη παιδεία ή άθεα γράμματα;» στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 7 Μαΐου 2017

«Η ημερίδα «Ελληνορθόδοξη παιδεία ή άθεα γράμματα;» θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7 Μαΐου 2017, ώρα 6 μ.μ. στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Τελεί υπό την ευλογία του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, ο οποίος και θα την προλογίσει.

Θα ομιλήσουν ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος, η καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μαρία Μαντουβάλου καθώς και ο Γενικός Γραμματέας της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων, κ. Παναγιώτης Τσαγκάρης.
Σκοπός της είναι να ενημερώσει και να αφυπνίσει όλους τους Έλληνες πολίτες, κυρίως όμως τους αρμόδιους υπευθύνους για τη διαπαιδαγώγηση των μαθητών της Πατρίδος μας.

 

Συνέχεια

Οι αγιασμένοι γονείς του αγίου Γεωργίου, Γερόντιος και Πολυχρονία

Η μνήμη του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου τιμάται φέτος την Δευτέρα της Διακαινησίου (2 Μαΐου 2016) – μεταφέρεται λόγω της Μεγάλης Σαρακοστής.

 

Στὶς 23 Ἀπριλίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησίαμαζὶ μὲ τὸν ἔνδοξο ἅγιο μεγαλομάρτυραΓεώργιο τὸν Τροπαιοφόρο ἑορτάζει καὶ τὴ μάρτυρα μητέρα του, τὴν ἁγία Πολυχρονία. Πολυχρονία! Μιὰ γυναίκα ἀπὸφημισμέ νο ἀρχοντικὸ γένος τῆς Καπ παδοκίας. Μὲ πατρίδα τὴ Λύδδα (Διόσπολη)τῆς Παλαιστίνης. Δὲν θαμπώθηκε ἀπὸ τὰἐπίγεια πλούτη της οὔτε ἀγάπησε τὶς ματαιότητες τοῦ φθαρτοῦ κόσμου. Ἐπέλεξετὸν σεμνὸ καὶ ἔντιμο οἰκογενειακὸ βίο μὲ σύζυγο τὸν συγκλητικὸ Γερόντιο τὸνΣτρατηλάτη, ὁ ὁποῖος ἀρχικὰ ἦταν εἰδωλολάτρης.

Τὸ μικρό τους παιδὶ ἡ Πολυχρονία τὸ βάπτισε κρυφὰ σ’ ἕνα μοναστήρι τῆς περιοχῆς τῆς Ἀρμενίας καὶ τὸ ὀνόμασε Γεώργιο, τὴν ἐποχὴ ποὺ ἄρχισε νὰ πνέει ἰσχυρὸς ὁ ἄνεμος τοῦ σκληροῦ διωγμοῦτοῦ Διοκλητιανοῦ.

Συνέχεια  ΕΔΩ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

.

Τα παιδιά μας πολλές φορές μας «αιφνιδιάζουν» με τις ερωτήσεις τους, που μπορεί να φαίνονται πολύ δύσκολες για την ηλικία τους. Τις ημέρες αυτές, που παρακολουθούν τις ακολουθίες της Εκκλησίας μας για ο Θείο Πάθος, γεννιούνται στις ψυχούλες τους ερωτηματικά που  ζητούν από εμάς μια απάντηση. Κάθε υπεύθυνος γονιός ποτέ δεν θα αδιαφορήσει, όταν το παιδί του του θέτει μια ερώτηση, που ίσως να είναι δύσκολο να απαντηθεί θεολογικά. Ακόμα και να μην γνωρίζει, θα ενδιαφερθεί να μάθει ο ίδιος, για να μπορέσει να δώσει στο παιδί μια απάντηση κατάλληλη για την ηλικία του .

.

Συνέχεια ΕΔΩ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Από το Πάθος στην Ανάσταση- Η Μεγάλη Εβδομάδα (για παιδιά)

με πολλά κείμενα, εικόνες, ζωγραφιές και δραστηριότητες για τα παιδιά-για να γνωρίσουν και να βιώσουν τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας,  το Θείο Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου

ESTAURWMENOS

.

 

 

.

μπορείτε να δείτε το Αφιέρωμα με κλικ ΕΔΩ

Γονείς και παιδιά στην καθημερινή ζωή

π. Συμεὼν Κραγιόπουλου

paidi proseyxh 01


Τὸ παιδί: μιὰ αὐτοτελὴς προσωπικότητα

Ἡ ζωὴ εἶναι ἕνα μυστήριο

Ἡ ζωὴ ποὺ ζοῦμε σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ πολλὰ τῆς ζωῆς αὐτῆς εἶναι ἕνα μυστήριο. Μυστήριο εἶναι καὶ τὸ πῶς ἔρχεται ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν ἀνυπαρξία στὴν ὕπαρξη, πῶς κυοφορεῖται, πῶς ἔρχεται στὸν κόσμο καὶ πῶς ἀναπτύσσεται. Μυστήριο ἐπίσης εἶναι γιατί ἐνεργεῖ καὶ συμπεριφέρεται μὲ τὸν ἄλφα ἢ βῆτα τρόπο. Καὶ τελικά, μολονότι ἀκούει κανεὶς μερικὰ πράγ­ματα, εἴτε ἐδῶ, εἴτε κάπου ἀλλοῦ, μολονότι διαβάζει κάποια πράγματα καὶ κάτι προσπαθεῖ νὰ κάνει, προκειμένου νὰ βοηθήσει τοὺς συνανθρώπους του, ἔρχεται ὥρα ποὺ ἀναγκάζεται νὰ σηκώσει τὰ χέρια. Πόσοι γονεῖς, γιὰ παράδειγμα, ὄχι ἁπλῶς προσπάθησαν νὰ κάνουν κάτι μὲ τὰ παιδιά τους, ἀλλὰ ὄντως κουράστηκαν, κοπίασαν κυριολεκτικά, ἀγρύπνησαν, ἔκλαψαν, φρόντισαν μὲ κάθε τρόπο γιὰ τὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν τους. Παρὰ ταῦτα, πολλὲς φορὲς ἴσως ἔφτασαν στὸ σημεῖο νὰ σηκώσουν τὰ χέρια λέγοντας: «Τέλος πάντων, τί συμβαίνει μὲ αὐτὸ τὸ παιδί; Γιατί πᾶνε ἔτσι τὰ πράγματα;». Θὰ πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι τὸ παιδί, ὄχι ἁπλῶς, ἀφοῦ γεννηθεῖ καὶ μεγαλώσει λίγο, ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴ συμπεριφορὰ τῶν γονέων του, τῶν ἄλλων μελῶν τῆς οἰκογενείας καὶ τῶν δασκάλων του, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ὅταν κυοφορεῖται, καὶ τότε ἀκόμη, ὁ νέος ἄνθρωπος, καθὼς δημιουργεῖται, ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν ὅλη κατάσταση τῆς μητέρας του.Ὅμως ἀκόμη πιὸ βαθιὰ πάει τὸ πρᾶγμα: τὸ παιδὶ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν ἄλφα ἢ βῆτα ζωὴ ποὺ ἔκανε αὐτὸς ὁ πατέρας ἢ αὐτὴ ἡ μητέρα, ὅταν ἦταν δέκα, δεκαπέντε, εἴκοσι ἐτῶν, πρὶν ἀκόμη δηλαδὴ παντρευτοῦν καὶ γεννήσουν παιδιά.

 

Συνέχεια

Τι είδους πνεύμα χρειάζεται αυτός ο καιρός; …

 

Αποτέλεσμα εικόνας για vladimir volegov

.

“Όλοι θέλετε παιδιά με ανατροφή,

λίγοι όμως από εσάς τα διαπαιδαγωγείτε,

γιατί λίγοι καταλαβαίνετε

τι είδους πνεύμα χρειάζεται αυτός ο καιρός.

.

Είναι κορεσμένος αυτός ο καιρός με το πνεύμα της τεχνικής,

με το πνεύμα της εγωιστικής επανάστασης,

με το πνεύμα του χλιαρού ανθρωπισμού,

των ημιμέτρων

και της μυστικής συμφωνίας με το κακό.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

“Προσευχές για παιδιά από τα παλιά μας αλφαβητάρια”

δείτε την βιβλιοπαρουσίαση ΕΔΩ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Αρχιμ. Αθανασίου Αναστασίου Προηγουμένου Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου

 

ΕΙΝΑΙ θλιβερό γεγονός, ότι σήμερα από τα προσωπάκια των παιδιών μας αν δεν έχει χαθεί ωστόσο έχει ξεθωριάσει η αγνή αθωότητα και ο άδολος αυθορμητισμός και αυτή τούτη η χαριτωμένη παιδικότητα τους. Κι ευλόγως αναρωτιέται κανείς, πώς και γιατί συνέβη αυτό; Ιδιαιτέρως αναρωτιέται μελαγχολικά εκείνος που έχει ζήσει και βιώσει σε άλλες εποχές, όχι και τόσο μακρινές, μόλις δυο-τρεις δεκαετίες πριν, εκείνη την αυθεντική παιδική αγνότητα μέσα στο καθαρό βλέμμα τους και στα αθώα φερσίματά τους.

Κι έρχεται στον νου του αυτό που με τόση φροντίδα προσπαθούμε να κρύψουμε κάτω από το χαλί της αυτάρεσκης συνειδήσεως : ήταν καιροί όπου ο άνθρωπος και η κοινωνία μας είχαν σημεία αναφοράς πίστη μας και τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας, που ανάβλυζαν το ήθος και την χάρη μιας κλίμακας αξιών που ιεραρχούσε τις ανθρώπινες σχέσεις σε πνευματικό επίπεδο και πατριωτικό περιβάλλον, διαπνέοντας κάθε έκφανση και δράση του Έλληνα.

 

η συνέχεια ΕΔΩ

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 26 Μαρτίου 2017 – αγ. Ιωάννου της Κλίμακος

Τὰ παιδιά μας στὸ Χριστὸ

Τὰ παιδιά μας στὸ Χριστὸ

Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 26 Μαρτίου, Δ΄ Νηστειῶν, Ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κλίμακος (Μάρκ. θ΄ 17-31)

Tῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ, γονυπετῶν αὐτῷ καὶ λέγων διδάσκαλε, ­ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ­ἄλαλον. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ρήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν. ὁ δὲ ἀ­­ποκριθεὶς αὐτῷ λέγει ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑ­­­­μᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ­ἀνέξο­μαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐ­τόν. καὶ ἰδὼν αὐτὸν εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πε­­­σὼν ἐπὶ τῆς γῆς ­ἐκυλίετο ἀφρίζων. καὶ ἐπηρώτησε τὸν πα­­­τέρα αὐτοῦ πόσος χρό­νος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέ­γονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε παιδιόθεν. καὶ πολ­λάκις αὐ­­­τὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπο­­­λέσῃ αὐτόν ἀλλ᾿ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν ­σπλαγχνισθεὶς ἐφ᾿ ἡμᾶς. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ ­δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. καὶ εὐθέως κρά­­­ξας ὁ πατὴρ τοῦ παι­­­δίου μετὰ δακρύων ἔλεγε ­πιστεύω, κύριε βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐ­­­­πι­­­­συν­­­τρέχει ὄχλος, ἐπετίμησε τῷ ­πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέ­­­γων αὐ­­τῷ τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ­ἐπιτάσ­σω, ἔξ­ελ­θε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. καὶ ­κρᾶ­­ξαν καὶ πολλὰ σπαρά­ξαν αὐτὸν ἐξῆλ­θε, καὶ ­ἐγένετο ὡσεὶ νε­­­­­κρός, ὥστε ­πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. ὁ δὲ Ἰησοῦς ­κρα­τή­σας αὐτὸν τῆς χει­­­­­ρὸς ἤ­­­γειρεν αὐτόν, καὶ ­ἀνέ­­στη. Καὶ εἰσελθόν­τα αὐτὸν εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐ­πηρώ­των αὐτὸν κατ᾿ ἰδίαν, ὅτι ἡμεῖς οὐκ ­ἠδυνήθημεν ἐκ­­­βαλεῖν αὐτό. καὶ εἶ­πεν αὐ­τοῖς τοῦ­­­το τὸ γένος ἐν οὐδενὶ ­δύναται ἐξ­ελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Καὶ ἐκεῖ­θεν ἐξελ­θόντες πα­­ρεπορεύ­οντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐ­­­τοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀ­­­­­­­­­πο­κτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστή­σεται.

.

Συνέχεια

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ

makrigiannis-1119121

Σε μια συντροφιά από μητέρες, που ενδιαφέρονται για το φυσικό τρόπο ανατροφής των παιδιών τους, αναφέρθηκε ο λόγος του ήρωα Μακρυγιάννη, ότι ο ίδιος θήλασε για τέσσερα χρόνια. Ο λόγος αυτός προκαλεί εντύπωση τη σημερινή εποχή όπου ο θηλασμός, αλλά και γενικά η φυσικός τοκετός  και ο φυσικός τρόπος ανατροφής των παιδιών έχουν παραμεληθεί, λόγω του σύγχρονου, αφύσικου τρόπου ζωής.

Αναζήτησα λοιπόν, μέσα στα απομνημονεύματα του ήρωα τη συγκεκριμένη πληροφορία και ,με αρκετό κόπο ,την εντόπισα.

***Η περιπετειώδης γέννηση  του ήρωα

Είναι συγκλονιστική, μέσα στην απλότητα που είναι δοσμένη, η περιγραφή της γέννησης του Μακρυγιάννη. Ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε μια ετοιμόγεννη, μια έγκυο στις μέρες της, να ξεκινάει να μαζέψει ξύλα από το βουνό, γιατί ήταν απαραίτητα για το σπίτι. Φορτωμένη με τα ξύλα, στην ερημιά, την έπιασαν οι πόνοι της γέννας. «Μόνη της η καημένη και αποσταμένη» γέννησε, ξελεχώνεψε, φορτώθηκε λίγα ξύλα, τύλιξε με χόρτα το νεογέννητο, το φορτώθηκε και αυτό και επέστρεψε στο χωριό. Τι δύναμη, τι ψυχή έκρυβε μέσα της αυτή η γυναίκα!

Συνέχεια  EΔΩ→

Το να είσαι γονέας είναι επάγγελμα;

Το παρακάτω άρθρο [1] θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε μερικά πράγματα. Ο συγγραφέας θέτει αρχικά την ερώτηση: Το να είμαστε γονείς είναι επάγγελμα; Ναι και όχι, απαντάει.Συνήθως πιστεύουμε πως, για να μεγαλώσουμε τα παιδιά, δεν χρειάζεται ειδική μάθηση και πως λίγος κοινός νους αρκεί. Διαπιστώνουμε ωστόσο γύρω μας πως αυτός ο κοινός νους χρησιμοποιεί μεθόδους αντιφατικές. Κάποιος από τους γείτονές μας κρίνει πως πρέπει να δαμάζει τον γιο του και να του επιβάλλει σε όλα τη θέλησή του. Ένας άλλος απεναντίας βεβαιώνει πως με το να τον αφήνει –τον γιο δηλαδή– να τα βγάζει πέρα μόνος του, τον προετοιμάζει για τη ζωή. Μια μητέρα περιβάλλει  ασφυκτικά το παιδί της με μια τρυφερότητα ανησυχητική, χαρίζοντάς του απλόχερα τις περιποιήσεις της και τις συμβουλές της. Και όλοι απορούν ωστόσο, γιατί δεν φτάνουν τελικά στους σκοπούς τους.

 

Συνέχεια

Ο “αντιδραστικός” έφηβος και οι Σαράντα Μάρτυρες

40 martyrs

(με την ευκαιρία της ημέρας μνήμης (9 Μαρτίου) των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων που μαρτύρησαν στην λίμνη Σεβάστεια, θα αναφερθούμε σε ένα χαριτωμένο περιστατικό που συνέβη κατά την παιδική ηλικία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης.Την αταξία αυτή  μας τη διηγείται ο ίδιος. Και τη διηγείται σε ομιλία του με αφορμή τη μνήμη των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, όχι μόνο επειδή η παιδική του αταξία συνδέεται με την επέτειο αυτή, αλλά και με τον σκοπό να τιμήσει τους Μάρτυρες και να οικοδομήσει το πολυάριθμο ακροατήριό του.)

Η μητέρα του αγίου Γρηγορίου Νύσσης είχε την ευθύνη για τη διοργάνωση της γιορτής.(Συγκεκριμένα η Εμμελία φρόντισε να συγκεντρώσει τα οστά των μαρτύρων σε ειδική θήκη (λάρνακα), να την τοποθετήσει σε έναν ναΐσκο (σηκό), και να εγκαινιάσει «την επί τοις λειψάνοις πανήγυριν την πρώτην»). Με την ευκαιρία αυτή συνέστησε στον νεαρό Γρηγόριο να έρθει μαζί της, για να παρακολουθήσει όσα θα διαδραματιστούν. Φαίνεται ότι ο Γρηγόριος στεκόταν κάπως μακρυά από

Συνέχεια

Η νηστεία και τα παιδιά: η άποψη της επιστήμης και της Ορθόδοξης Πίστης

.

Καθώς μπήκαμε  στην περίοδο της νηστείας της Σαρακοστής , για πολλούς υπάρχει ένας προβληματισμός: Μπορούν να νηστέψουν τα παιδιά και από ποια ηλικία; Μήπως θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους;  Και τελικά η νηστεία μπορεί να τα ωφελήσει πνευματικά; Αυτά και άλλα σχετικά ερωτήματα μας απασχολούν και ως υπεύθυνοι γονείς αναζητούμε απαντήσεις. (Απαραίτητη κρίνεται, σε κάθε περίπτωση, η καθοδήγηση και συμβουλή του πνευματικού μας πατέρα).

.

Οι αναρτήσεις  που είχα επιμεληθεί παλαιότερα-παρατίθενται επιστημονικά άρθρα παιδιάτρων σχετικά με την νηστεία των παιδιών, καθώς και απόψεις  παλαιοτέρων και σύγχρονων Πατέρων.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

“Γιορτή του πατέρα” η Κυριακή του ασώτου υιού

.

“Χρόνια πολλά, μπαμπά!” ευχήθηκαν σήμερα (Κυραική του Ασώτου Υιού)  τα παιδιά στον μπαμπά τους.

Άκουσαν στο ραδιόφωνο, στην παιδική εκπομπή της Λυδίας της Φιλιππισσίας, ότι σήμερα είναι η γιορτή του Πατέρα!…

Και γιατί να μην είναι;… υπάρχει μεγαλύτερο πρότυπο για όσους άντρες έχουν γίνει γονείς από το πρότυπο του Ουράνιου Πατέρα όλων μας;

Η παραβολή του ασώτου υιού δεν έχει ως πρωταγωνιστή μόνο τον άσωτο υιό…έχει και τον σπλαγχνικό Πατέρα , που καρτερικά προσμένει την επιστροφή του και με άπειρη αγάπη δέχεται την ολόψυχη μετάνοιά του και τον βάζει και πάλι  στο πατρικό σπίτι.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

Ἡ σεξουαλικὴ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν (μέρος Β΄)

 το Α΄μέρος: ΕΔΩ

τρυφερότητα φιλί

 

Εἶναι σημαντικὸ καὶ πολὺ βοηθητικὸ γιὰ τὰ παιδιά μας νὰ αἰσθάνονται ὅτι καταλαβαίνουμε τὶς ἀπορίες τους γιὰ τὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων καὶ κατανοοῦμε τὶς δυσκολίες τους, στὴν προσπάθεια νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουν σωστά. Κερδίζουμε τὴν ἐμπιστοσύνη τους, ὅταν βλέπουν πὼς δὲν ἀποροῦμε καὶ δὲν ἀντιδροῦμε, ἀλλὰ στεκόμαστε μὲ σεβασμὸ καὶ φόβο Θεοῦ μπροστὰ σ’ αὐτὸ τὸ καινούργιο, σ’ αὐτὴ τὴν ἕλξη ποὺ δημιουργεῖται στὴ νεανική τους ψυχή. Καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ περιέργεια τοὺς κεντρίζει, ἡ φαντασία δουλεύει ἀσταμάτητα, τὸ συναίσθημα ἐνεργεῖ ἀνεξέλεγκτα, χάνουν εὔκολα τὸν ἔλεγχο τοῦ ἑαυτοῦ τους. Καταλαβαίνουμε καὶ θέλουμε νὰ βοηθήσουμε, χωρὶς νὰ παρεξηγοῦμε.

.
Γι’ αὐτὸ μὲ ἤρεμη διάθεση καὶ ψυχραιμία πρέπει νὰ ἐξηγήσουμε ὅτι ὅλο αὐτὸ ποὺ αὐθόρμητα ξεπηδᾶ ἀπὸ τὴν ψυχή τους, πρέπει νὰ τὸ δαμάσουν καὶ νὰ τὸ κυβερνήσουν σωστά, ὥστε νὰ μὴν τοὺς ἐκτρέψει σὲ λάθη σοβαρὰ ποὺ θὰ τοὺς πληγώσουν, ἀλλὰ νὰ τοὺς προετοιμάσει γιὰ τὸ μεγάλο γιὰ τὸ ὁποῖο εἶναι προορισμένοι· γιὰ τὴ δική τους οἰκογένεια. Ἂν θέλουν νὰ τὴ σκέπτονται ἐπιτυχημένη καὶ εὐτυχι­σμένη, πρέπει νὰ παλέψουν στὰ χρόνια τῆς προετοιμασίας τους. Γιὰ νὰ διατηρήσουν ἄθικτο αὐτὸ ποὺ θὰ ζήσουν ἀργότερα καὶ νὰ τὸ σεβαστοῦν ἀφοῦ γίνει, πρέπει νὰ τὸ σέβονται ἀπὸ πρίν. Γιατὶ εἶναι γνωστὸ ὅτι συχνὰ οἱ πρὶν ἀπὸ τὸν γάμο ἀπροσεξίες διευκολύνουν τὶς μετὰ τὸν γά­μο συμφορές.

 

Συνέχεια

Ἡ σεξουαλικὴ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν (μέρος Α΄)

ένα κείμενο που με νηφαλιότητα και υπευθυνότητα προσεγγίζει αυτό το μεγάλο θέμα, που από νωρίς θα πρέπει να μας απασχολεί ως γονείς…

Ὀσο τὰ παιδιὰ εἶναι μικρά, ἡ διαφορὰ τοῦ φύλου δὲν προκαλεῖ αἴσθηση. Ἀναπτύσσονται παράλληλα, συν­α­ναστρέφονται ἐλεύθερα, παίζουν μαζί, χωρὶς νὰ δημιουργεῖ κάτι ἰδιαίτερο ἡ διαφορά τους.

.
Καθὼς ὅμως μεγαλώνουν, ὅταν προχωρήσουν στὴν προεφηβικὴ καὶ ­μάλιστα στὴν ἐφηβικὴ ἡλικία, τότε τὰ ­πράγματα ἀλλάζουν ριζικά. Ἀναπτύσσεται ­ἀπότο­μα τὸ σῶμα, ἐμπλουτίζεται ὁ ψυχικὸς κόσμος, φανερώνονται ἔντονα τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ φύλου, τὸ ἀγόρι γίνεται ἄνδρας, τὸ κορίτσι γίνεται γυναίκα, ἀνακαλύπτουν κάτι διαφορετικὸ στὸν ἑαυτό τους καὶ στὸν ἄλλο. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ ἐπηρεάζει ὅλο τὸν ψυχοσωματικὸ ὀργανισμό, φανερώνει νέες, ἄγνωστες μέχρι τότε δυνάμεις στὸ σῶμα καὶ στὴν ψυχή, συγκινεῖ καὶ ἀναστατώνει τὸν ὅλο ἄνθρωπο, ποὺ ἀνοίγει τὰ μάτια του μὲ ἔκπληξη, μὲ ἀγωνία καὶ χαρὰ σὲ μιὰ νέα πρα­γματικότητα, ποὺ τὴν αἰσθάνεται ἰδιαίτε­ρα ἑλκυστική: τὸ πρόσωπο τοῦ ἄλλου φύλου. Καὶ ἐπειδὴ ἡ κατάσταση αὐτὴ τοῦ εἶναι καινούργια καὶ ἄγνωστη, δὲν γνωρίζει πῶς νὰ τὴ διαχειρισθεῖ. Ἐδῶ προκύπτει ἡ ἀνάγκη τῆς σχετικῆς ἀγωγῆς, ποὺ ἀφενὸς θὰ προφυλάξει τὰ παιδιά μας ἀπὸ λάθη, τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ τὰ πληρώνουν σ’ ὅλη τους τὴ ζωή, ἀφετέρου θὰ τὰ βοηθήσει νὰ κτίσουν σωστὰ τὸ οἰκοδόμημα τῆς μελλοντικῆς τους εὐτυχίας.

Συνέχεια