H αγία Μακρίνα : Η “μεγάλη” αδελφή στην αγιασμένη οικογένεια του Βασιλείου και της Εμμέλειας

ο βίος της αγίας Μακρίνας, της μεγάλης αδελφής στην αγιασμένη οικογένεια του Μεγάλου Βασιλείου (ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΛΕΙΑ οι γονείς, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ΠΕΤΡΟΣ, ΝΑΥΚΑΡΑΤΙΟΣ, ΜΑΚΡΙΝΑ ΚΑΙ ΘΕΟΣΕΒΕΙΑ τα τέκνα)

Γιατί τά ἀδέλφια της, οἱ τόσο σπουδαῖοι ἄνδρες «καλοί καί μεγάλοι», ἀπέδωσαν σ’ ἐκείνη τόν τίτλο «μεγάλη»;…

(κείμενο γραμμένο και για τα παιδιά)

Χωρίς τίτλο 4Ἡ οἰκογένειά της εὐσεβής καί ἐπιφανής. Πρωτότοκη ἡ Μακρίνα (327 μ.Χ.) και ὕστερα ἐννιά ἀδέλφια. Ἀνάμεσά τους τρεῖς ἐπίσκοποι: Βασίλειος ὁ Μέγας, Γρηγόριος Νύσσης, Πέτρος Σεβαστείας, μοναδικά μεγάλες μορφές τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ Μακρίνα φανερώνει ἀπό μικρό παι δί ἐντυπωσιακή ἱκανότητα νά μαθαίνει. Ἡ ὑπέροχη μητέρα της, ἡἘμμέλεια, προτιμᾶ νά σπουδάσει ἡ Μακρίνα περισσότερο τή θεία σοφία, ἀλλά ὅλη ἡ μετέπειτα διαγωγή καί δράση τῆς Μακρίνας φανερώνει τή δυνατότητά της νά ἐπιχειρηματολογεῖ καί νά πείθει τούς τόσο ἔξοχα μορφωμένους καί ἱκανούς ἀδελφούς της. Διαθέτει καί ἐξαιρετική ὀμορφιά πού τήν καθιστᾶ περιζήτητη. Ὁ πατέρας της ἐπιλέγει τόν ἐκλεκτό νέο πού θεωρεῖ ἀντάξιό της. Ἀναπάντεχα ὁ Θεός τόν παίρνει κοντά του καί ἡ Μακρίνα θεωρεῖ ὅτι ἡ ἴδια στό Χριστό πλέον μόνο ἀνήκει. Ὕστερα γίνεται στήριγμα τῆς Μητέρας της καί καθοδηγός τῶν ἀδελφῶν της.

η συνέχεια ΕΔΩ

Άγιος Κήρυκος και αγία Ιουλίτα: ένα αγοράκι τριών χρονών και η μητέρα του!

Ιουλίττα και Κήρυκος Μάρτυρες 2 (1)Η εκκλησία μας τίμα την ήμερα αύτη ένα νήπιο τριών χρονών! Ναί, έναν άγιο, πού αγίασε στην νηπιακή ηλικία του . Πρόκειται για τον “Αγιο Μάρτυρα Κήρυκον, πού συνεορτάζεται με την επίσης Αγία Μητέρα του Ίουλίττα.

«Δευτε και θεάσασθε άπαντες ξένον θέαμα και παράδοξον. Τις έώρακε νήπιον, τριετή όντα, τύραννον αίσχύναντα;».Αυτή εΐναι ή αρχή από το Δοξαστικόν (του Εσπερινού) για τον “Αγιον Κήρυκο και σε σύγχρονη γλώσσα θέλει νά πή:
«Ελατέ να δήτε ένα παράδοξο καΐ ασυνήθιστο θέαμα. Ποιος είδε ένα νήπιο τριών χρονών να ντροπιάζη τύραννο;».
Και είναι αλήθεια ότι το μικρό νήπιο μπόρεσε να ντροπιάση τον Ρωμαίο Τύραννο της Ταρσού με την πίστη του στον Χριστό. Καλύτερα όμως να δοϋμε τι γράφει το Συναξάρι του αγιασμένου αύτοΰ ζευγαριού — μητέρας και παιδιού — :

συνεχίστε την ανάγνωση πατώντας ΕΔΩ

H Αγία Μεγαλομάρτυς Κυριακή (7 Ιουλίου):ο βίος -και σε ΒΙΝΤΕΟ για παιδιά-, το απολυτίκιο και ο παρακλητικός κανόνας

timthumb

Στο τέλος του 3ου αιώνος επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού στα μέρη της Μ. Ασίας ζούσε ένα αντρόγυνο χριστιανών, ο Δωρόθεος και η Ευσεβία. Διακρίνονταν για τη βαθιά και συνειδητή πίστη στον ένα και αληθινό Θεό, για τα έργα της φιλανθρωπίας, για τη συνετή ζωή τους. Το ανδρόγυνο αυτό βίωνε έναν κρυφό πόνο. Δεν είχαν αξιωθεί να αποκτήσουν παιδί που θα τους έδινε μεγάλη ευτυχία και θα κληρονομούσε και τα πλούτη τους. Ο πόνος εντούτοις δεν τους απογοήτευσε. Δεν τους παρέσυρε στο να βλασφημήσουν κατά του Θεού. Αντίθετα. Λαμβάνοντας υπόψη τους τόσα αγιογραφικά περιστατικά γονέων που δεν είχαν τέκνα και απέκτησαν μετά από θερμή προσευχή, κατέφυγαν σ’ αυτό το ισχυρό όπλο. Ο δε Κύριος άκουσε τις θερμές προσευχές του Δωροθέου και της Ευσεβίας και τους αξίωσε να αποκτήσουν ένα κοριτσάκι το όποιο βάπτισαν Κυριακή, επειδή γεννήθηκε την ημέρα αναστάσεως του Χριστού.

η συνέχεια ΕΔΩ

 

” Ο Ύμνος της Αγάπης”

από την Α’ προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου

(το πρωτότυπο  κείμενο και η ερμηνεία, και για τα παιδιά)

 

paul-chora

image003

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Ο Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος (24 Ιουνίου)

κείμενο και για παιδιά- από τους Χαρούμενους Αγωνιστές

“Ο Αθανάσιος ανήκει στη μεγάλη χορεία των διδασκάλων του Γένους που με όλη τους τη δύναμη εργάστηκαν ακαταπόνητα για τη μόρφωση του.  Ήταν πολέμιος των νέων ιδεών του Διαφωτισμού και της Γαλλικής επαναστάσεως .”

 

Ο Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος, κατά κόσμον Αθανάσιος Τούλιος, γεννήθηκε στο Κώστο της Πάρου το 1722 μ.Χ.

Την πρώτη του παιδεία την έλαβε στη γενέτειρα του και, επειδή έδειξε πως είχε ιδιαίτερη κλίση στα γράμματα, ο πατέρας του Απόστολος Τούλιος, με καταγωγή από τη Σίφνο και ο οποίος κατοίκησε στο Κώστο όταν νυμφεύθηκε μια Κωστιανή, τον έστειλε στη Σχολή της Μονής του Αγίου Αθανασίου Ναούσης Πάρου. Στη συνέχεια τον έστειλε στη Σχολή του Παναγίου Τάφου και ύστερα, με έξοδα της Μονής Αγίου Αντωνίου Κεφάλου, στη Σχολή της Άνδρου, αν και οι βοιγράφοι διαφωνούν σχετικά με αυτό.

Συνέχεια ΕΔΩ 

Η Γέννηση του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου (24 Ιουνίου)

(κείμενο που μπορεί να  διαβαστεί και από τα παιδιά-ερμηνεία της εικόνας)
 

H_Gennhsh_tou_Iwannh_tou_Prodromou_04Στις 24 Ιουνίου η  Εκκλησία τιμά και εορτάζει το Γενέθλιο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ο οποίος είχε την μεγαλύτερη τιμή από κάθε άλλο άνθρωπο, είχε δηλαδή την τιμή να βαπτίσει τον ίδιο τον Δεσπότη Χριστό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αγία μας Εκκλησία τρία μόνο Γενέθλια τιμά καί εορτάζει: 1) του Δεσπότου και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου 2) της Παναχράντου Αυτού Μητρός Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας στις 8 Σεπτεμβρίου και 3) του ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου στις 24 Ιουνίου.

Στις ημέρες του Βασιλιά Ηρώδη ζούσε στην Ιουδαία κάποιος ιερέας που λεγόταν Ζαχαρίας. Είχε σύζυγό του την Ελισάβετ, η οποία ήταν απόγονος του Ααρών του προφήτου.

για να διαβάσετε την συνέχεια πατήστε εδώ

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων (και για παιδιά)

agioi-pantes
Η περίοδος του Πεντηκοσταρίου τελειώνει με την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Μαζί της σηματοδοτείται και το τέλος των κινητών γιορτών της Εκκλησίας, που άρχισε με την Κυριακή Τελώνη και Φαρισαίου. Μέσα στη ζωή της Εκκλησίας υπήρξαν πολλοί Άγιοι. Υπάρχουν και σήμερα και ζούνε ανάμεσά μας αθόρυβα και ταπεινά. Κάποιοι από τους Αγίους είναι γνωστοί σε όλους μας και πολλοί Χριστιανοί έχουν το όνομά τους και γιορτάζουν τη μέρα της μνήμης τους. Μεταξύ αυτών είναι ο άγιος Δημήτριος, ο άγιος Γεώργιος, ο άγιος Νικόλαος, η αγία Αικατερίνα, που όλοι τους γνωρίζουν, αλλά και άλλοι που γιορτάζονται κατά τόπους, οιτοπικοί άγιοιΥπάρχουν όμως και οι άνθρωποι που έζησαν και αγίασαν, χωρίς να γίνει γνωστή η ζωή τους. Όλους αυτούς τους ανθρώπους, που με τη ζωή τους στη γη ξεχώρισαν στα μάτια του Θεού, γνωστούς και αγνώστους, τιμά η Εκκλησία μας αυτήν την Κυριακή.

Συνέχεια ΕΔΩ

“Ο καρπός του Αγίου Πνεύματος” -”Βασιλεύ Ουράνιε” (με  ερμηνεία και για τα παιδιά)

holy-spirit

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

“Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐστιν
ἀγάπη,χαρά,εἰρήνη,
μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη,
πίστις,
πρᾳότης,
ἐγκράτεια·
κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος.
οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν
σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις
 Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν”.

Συνέχεια  ΕΔΩ

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου (για παιδιά)

28_Pateron 

(ένα σύντομο ιστορικό της Α οικουμενικής Συνόδου ( όπου  εξηγούνται με απλά και κατανοητά λόγια τι είναι αίρεση και το βασικό δόγμα της Πίστεώς μας: η Τριαδικότητα του Θεού) και μια ζωγραφιά της Αγίας Τριάδος, για να χρωματίσουν τα παιδιά)

 

Η Κυριακή μετά την Ανάληψη του Κυρίου έχει αφιερωθεί από την Εκκλησία στη μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι αποτέλεσαν τα μέλη της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

Στις αρχές του 4ου αι. μ.Χ. κι ενώ ο χριστιανισμός είχε πια ορισθεί ως η επίσημη θρησκεία του Ρωμαϊκού Κράτους από τον Μέγα Κωνσταντίνο, μέσα στην Εκκλησία εμφανίσθηκε μια διαφορετική διδασκαλία. Ένας επίσκοπος, ο Άρειος, προκαλούσε σύγχυση στους Χριστιανούς, καθώς δεν μπορούσε να δεχθεί το μυστήριο της Αγίας Τριάδας, ότι δηλαδή ο Θεός στη φύση του είναι Ένας, αλλά Τριαδικός στα Πρόσωπα. Είναι ο Θεός Πατέρας, ο Θεός Υιός και ο Θεός Άγιο Πνεύμα. Αυτός έλεγε ότι δεν μπορούν να υπάρχουν πολλοί θεοί και γι΄ αυτό, με τη μικρή ανθρώπινη αλλά και περήφανη σκέψη του, πίστευε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα του Θεού. Μια τέτοια διδασκαλία αποτελούσε πνευματική απειλή για τα μέλη της Εκκλησίας. Αυτή η διαφορετική διδασκαλία ονομάζεται αίρεση.

Συνέχεια ΕΔΩ

Η Ανάληψη του Κυρίου … για τα παιδιά 

analipsi1

1. Η Ανάληψη του Χριστού εορτάζεται την 40η ημέρα μετά το Πάσχα. Αυτή πέφτει πάντα την  Πέμπτη της 6ης εβδομάδας μετά την Ανάσταση του Χριστού.

2. Όταν ο Ιησούς ανελήφθη, είπε στους μαθητές του ότι θα τους στείλει το Άγιο Πνεύμα να τους καθοδηγεί και ότι εμείς οι άνθρωποι δεν θα είμαστε ποτέ μόνοι μας.

3. Ο Χριστός εμφανίζεται στους μαθητές Του και τους φέρνει στο Όρος των Ελαιών. Είναι φοβισμένοι και συγχυσμένοι στην αρχή. Αυτή είναι η τελευταία ημέρα Του στη γη με τους μαθητές Του.

4. Ο Χριστός λέει στους μαθητές Του “πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες  αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος”. Κατά Ματθαίον 28:19

5. Ο Χριστός ευλογεί τους μαθητές Του και στη συνέχεια ανεβαίνει στον ουρανό, όπου “κάθεται στα δεξιά του Πατρός”.

6. Την ημέρα αυτή, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί χαιρετούν ο ένας τον άλλον λέγοντας: “Χριστός Ανελήφθη! Αληθώς Ανελήφθη!”

 

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Η σύλληψη και το μαρτύριο του καπετάν Άγρα (από το βιβλίο: Στα Μυστικά του Βάλτου, της Πηνελόπης Δέλτα)

μικρή εισαγωγή από το άρθρο:

Ο Μακεδονομάχος του Βάλτου Καπετάν Τέλλος Άγρας (Σαράντος Αγαπηνός) 

Ο Καπετάν Άγρας στο Βάλτο των Γιαννιτσών. Το γάντι στο δεξί του χέρι, προστάτευε το τραύμα του, που δεν είχε επουλωθεί ακόμη.

.

 

Η πορεία προς το μαρτύριο ξεκίνησε στις 3 Ιουνίου και την Πέμπτη στις 7 Ιουνίου του 1907, οι δύο εθνομάρτυρες κρεμάστηκαν σε μια καρυδιά.

Ο θάνατός τους, συγκίνησε τον Ελληνισμό.Η κτηνώδης δολοφονία των δύο αγωνιστών, δεν έκαμψε το φρόνημα των Ελλήνων στη Μακεδονία. Καινούργιοι εθελοντές έσπευσαν να βοηθήσουν το Μακεδονικό Αγώνα.

Ο Άγρας έδειχνε ανδρεία αλλά και εμπιστοσύνη στον συνάνθρωπο, κάτι που εκμεταλλεύτηκαν οι εχθροί του. Ο θανάτος του Άγρα και του Μίγγα που πήγαιναν για συνεννόηση (αυτό το γνώριζαν όλοι οι ντόπιοι), ζημίωσε τους Βουλγάρους. Έτσι, άρχισαν να διαδίδουν, ότι τους έπιασαν στη μάχη. Δεν έγιναν όμως πιστευτοί.

.

Συνέχεια ΕΔΩ 

Κυριακή της Σαμαρείτιδος…(για παιδιά)

images (1)Το νερό της ζωής

Είναι καταμεσήμερο και λίγο έξω από την πόλη της Σαμάρειας Συχάρ, στο πηγάδι του Ιακώβ, ο Κύριος κάθεται να ξεκουραστεί. Ο τόπος έρημος, μα κάποια Σαμαρείτισσα πλησιάζει με τη στάμνα της για να πάρει νερό.

Καθώς την βλέπει ο Κύριος, της λέει: «Δος  μου να πιω». Η γυναίκα απορεί: «Πώς εσύ τολμάς και ζητάς νερά από μένα, μια Σαμαρείτισσα;» Και ο Χριστός της αποκρίνεται: «Εάν γνώριζες τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος και ποιος σου ζητά νερό, εσύ θα του ζητούσες και θα σου έδινε νερό που δεν στερεύει ποτέ». Η γυναίκα δεν κατάλαβε και ρωτά: «Κύριε, ούτε στάμνα έχεις και το πηγάδι είναι βαθύ· από πού λοιπόν έχεις το αστείρευτο νερό;» Και ο Χριστός της απαντά: «Καθένας που πίνει από το νερό αυτό του πηγαδιού, θα διψάσει πάλι. Εκείνος όμως που θα πιει από το νερό που θα του δώσω εγώ, δεν θα διψάσει ποτέ, αλλά θα αναβλύζει από την ψυχή του αστείρευτο νερό για να του χαρίζει ζωή αιώνια».

— Κύριε, δως μου το νερό αυτό, παρακαλεί έκπληκτη η γυναίκα, για να μη διψώ ποτέ.

Ο Κύριος τότε της λέει: «Πήγαινε και φέρε εδώ και τον άνδρα σου». «Δεν έχω άνδρα», απαντά εκείνη.

Συνέχεια 

Ο Πόντος των Αγίων

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Πόντος των Αγίων

Από το περιοδικό «Προς την ΝΙΚΗΝ» –
κείμενο και για παιδιά, για να μαθαίνουν την ιστορία της Φυλής μας, που είναι πάντα συνυφασμένη με την Ορθόδοξη πίστη μας…

 

Ο κάπως ιδιότυπος χαρακτήρας και η διαφοροποιημένη προφορά του καλοκάγαθου Πόντιου «γέροντα» μοναχού, σ’ ένα μοναστήρι στην κεντρική Ελλάδα, προκαλούσε κάποιους φίλους μοναχούς με αφέλεια και απλότητα να τον πειράξουν καλόκαρδα για την ιδιαίτερη πατρίδα του, πού δεν έλεγε να την ξεχάσει. «Και τί είναι ο Πόντος;».

Την τελευταία φορά όμως στενοχωρήθηκε πολύ ο γέροντας…

Αν δεν έχεις πάει σ’ αυτή την πανέμορφη, παράξενη – από τα πανάρχαια χρόνια ελληνική γη – Αν ποτέ δεν την είδες ή έστω δεν διάβασες με προσοχή και καρδιά την ιστορία της και τη γενοκτονία του πληθυσμού της, πώς να νιώσεις ως το βάθος τον πόνο στου Πόντιου την ψυχή; Ο γέροντας αισθανόταν ότι το πείραγμα του σκάλιζε μια βαθιά πληγή.

Συνέχεια 

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΚΡΑ (16-18 Μαΐου 1918)  από ένα παλιό αναγνωστικό

ΣΚΡΑ

Ἡ ἁμαξοστοιχία ἀνέλαβε τὸν μέγαν ἆθλον νὰ μᾶς μεταφέρῃ ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην εἰς τὸν σταθμὸν τῆς Γουμενίτσης, τελευταῖον ὅριον τοῦ Μακεδονικοῦ μετώπου. Ἡ ἁμαξοστοιχία αὕτη ἐδικαιολόγει κατὰ τοῦτο μόνον τὴν ὀνομασίαν της, ὅτι ἐχρησιμοποίει ὡς κινητήριον δύναμιν τὸν ἀτμὸν καὶ ὅτι ἐκυλίετο ἐπὶ σιδηροτροχιῶν.

Κατὰ τὰ ἄλλα ἦτο μία κιβωτός, ὅπου ἄνθρωποι, κτήνη, τηλεβόλα, μυδραλλιοβόλα, πυρομαχικά, χειρουργεῖα, φορεῖα ἐσχημάτιζον ὁλόκληοον πολεμικὸν μτωπον. Ὠχρὰ καί ἀμφίβολα ἐφαίνοντο τὰ πρῶτα ἄστρα εἰς τὸν οὐρανόν, ὅταν ἐγκατελείψαμεν τὴν Θεσσαλονίκην.

Συνέχεια 

Κυριακή του Παραλύτου – για τα παιδιά

παραλυτου 1
Η ευαγγελική περικοπή με απλά λόγια , για τα παιδιά και μια ζωγραφιά, για να χρωματίσουν.
“Την τρίτη Κυριακή μετά το Πάσχα θυμόμαστε το θαύμα της θεραπείας του Παραλύτου· ένα θαύμα που έκανε ο Κύριος κατά τη διάρκεια της Πεντηκοστής των Ιουδαίων και το διηγείται ο ευαγγελιστής Ιωάννης.Ο Κύριός μας, καθώς βρισκόταν μαζί με τους μαθητές του στα Ιεροσόλυμα, πέρασε από έναν χώρο, όπου υπήρχαν πολλοί άρρωστοι, που υπέφεραν από διάφορες ασθένειες. Στο κέντρο του χώρου αυτού υπήρχε μια δεξαμενή γεμάτη με νερό. Κατά διαστήματα ένας άγγελος τάραζε το νερό και τότε, όποιος άρρωστος προλάβαινε να πέσει μέσα στη δεξαμενή γινόταν καλά.

Οι φωτιστές των Σλάβων: οι Θεσσαλονικείς άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος

η μνήμη τους τιμάται στις 11 Μαΐου

Από το Περιοδικό “Προς την ΝΙΚΗ”

 

Ετος 815 μ.Χ: Στη Θεσσαλονίκη έπαρχος, διοικητής ολόκληρου του θέματος της Θεσσαλονίκης, τμήμα που περιείχε και περιοχή της σημερινής Σερβίας είναι ο Λεων ο «δουγγάριος».  Ο Λεων και η σύζυγός του Μαρία έχουν επίσημη καταγωγή και πολλή αρετή· αρετή που την ευλόγησε ο Θεός τόσο, ώστε να λάμψει στην Ευρώπη, ανάβοντας τούς πυρσούς του Ευαγγελίου σ  ἕ­να κόσμο ολόκληρο, στο κόσμο των Σλάβων.  Α­πό τα 7 παιδιά τους ξεχωρίζουν ιδιαιτέρως δύο· το μεγαλύτερο και το μικρότερο.

η συνέχεια ΕΔΩ

«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου…»

Συνεκινήθη καὶ συνετρίβη κάθε χριστιανικὴ καρδιὰ χθὲς τὸ βράδυ εἰς τὰς ἐκκλησίας. Καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι ἐσύρθησαν ἕως ἐκεῖ ἀπὸ κάποιαν μυστηριώδη δύναμιν.

«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας!»

Ὁ ἱερεὺς κρατεῖ τὸν ᾽Εσταυρωμένον εἰς τὰς χεῖρας του, ἀπαγγέλλει τοὺς συγκινητικοὺς ὕμνους καὶ κλαίει ἀπὸ συγκίνησιν. Δάσος ὁλόκληρον χριστιανικῶν χειρῶν ἐκινήθησαν, διὰ νὰ κάμουν τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ καὶ χιλιάδες ὀφθαλμῶν ἐβούρκωσαν.

Συνέχεια 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

.

Τα παιδιά μας πολλές φορές μας «αιφνιδιάζουν» με τις ερωτήσεις τους, που μπορεί να φαίνονται πολύ δύσκολες για την ηλικία τους. Τις ημέρες αυτές, που παρακολουθούν τις ακολουθίες της Εκκλησίας μας για ο Θείο Πάθος, γεννιούνται στις ψυχούλες τους ερωτηματικά που  ζητούν από εμάς μια απάντηση. Κάθε υπεύθυνος γονιός ποτέ δεν θα αδιαφορήσει, όταν το παιδί του του θέτει μια ερώτηση, που ίσως να είναι δύσκολο να απαντηθεί θεολογικά. Ακόμα και να μην γνωρίζει, θα ενδιαφερθεί να μάθει ο ίδιος, για να μπορέσει να δώσει στο παιδί μια απάντηση κατάλληλη για την ηλικία του .

.

Συνέχεια ΕΔΩ

Μανούλα, γιατί αυτή τη βδομάδα τη λέμε Μεγάλη;

Εμφάνιση επιταφιος.png

Αναγνωστικό Β’ Δημοτικού 1963

– Πότε κιόλας ἐπέρασεν η Σαρακοστή; Πότε ἔφθασεν ἡ Μεγάλη ῾Εβδομάδα; Καθόλου δὲν ἐκατάλαβα, εἶπεν ἡ μητέρα στὴ Δαφνούλα καὶ στὸν Κωστάκη, τὰ παιδιά της.

Ἡ Δαφνούλα τὴν ἐρώτησε:
– Γιατί, μητέρα, αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα τὴν λέγομε Μεγάλη;
– Γιατί, παιδί μου, τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἔπαθε πολλὰ ὁ Χριστὸς ἀπὸ κακοὺς ἀνθρώπους καὶ στὸ τέλος τὸν ἐσταύρωσαν.
Τὴν ὥρα ἐκείνη κάτω στὸ δρόμο τὰ παιδιὰ ἐχαλοῦσαν τὸν κόσμο ἀπὸ φωνές. Ἦταν ὁ Φώτης, ὁ Ἀλέκος καὶ ἄλλα γειτονόπουλα αὐτά, ποὺ ἐφώναζαν. Τί γέλια! Τί ξεφωνητά!Τί κακό!
Συνέχεια ΕΔΩ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Από το Πάθος στην Ανάσταση- Η Μεγάλη Εβδομάδα (για παιδιά)

Σχετική εικόνα

με πολλά κείμενα, εικόνες, ζωγραφιές και δραστηριότητες για τα παιδιά-για να γνωρίσουν και να βιώσουν τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας,  το Θείο Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου

δείτε το Αφιέρωμα ΕΔΩ