Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ για παιδιά

sporeas6[1]

 

Η παραβολή με απλά λόγια, κάποια σχόλια -προβληματισμοί και ζωγραφιές για τα παιδιά

 

Ο Χριστός κάποτε διηγήθηκε στους μαθητές του και πλήθος κόσμου που είχε συγκεντρωθεί την εξής παραβολή:

Βγήκε ο σποριάς για να σπείρει το σιτάρι στη γη. Καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν στο δρόμο και ήρθαν τα πουλιά και τους έφαγαν όλους. Άλλοι έπεσαν σε έδαφος πετρώδες, που δεν είχε πολύ χώμα, κι αμέσως φύτρωσαν γιατί το χώμα ήταν λιγοστό. Μόλις όμως ανέτειλε ο ήλιος, κάηκαν και, επειδή δεν είχαν ρίζες, ξεράθηκαν. Άλλοι σπόροι πάλι έπεσαν στ’ αγκάθια και, όταν τα αγκάθια μεγάλωσαν, τους έπνιξαν. Κι άλλοι έπεσαν στο γόνιμο έδαφος κι

Συνέχεια  EΔΩ

Οι Άγιοι Ευλάμπιος και Ευλαμπία : δύο αδέλφια αγαπημένα μέχρι το τέλος…

Οι Άγιοι Ευλάμπιος και Ευλαμπία τα αδέρφια εορτάζουν στις 10 Οκτωβρίου

δυο αδέλφια αγαπημένα στη ζωή και, για  χάρη του Θεού, ενωμένα και στον μαρτυρικό θάνατο…

αρχείο λήψης (16) 

Ο βίος τους και βίντεο για παιδιά

Οι αυτάδελφοι μάρτυρες Ευλάμπιος και η Ευλαμπία, καταγόταν από τη μεγαλούπολη Νικομήδεια. Ήσαν και οι δύο νέοι και ωραίοι, σωματικά και ψυχικά. Ευσεβέστατοι Χριστιανοί παρ’ ότι ήσαν νέοι. Από τούς γονείς τους είχαν βαθειά την επίδραση της καλής αγωγής. Η ζωή τους και η άθληση τους συνέπεσε σε ειδωλολατρικούς χρόνους. Βασιλεύς τότε ήταν ο Μαξιμιλιανός και εις την Νικομήδεια ηγεμόνας ο Μάξιμος.

Ο Ευλάμπιος δεν υπέφερε να βλέπει κάθε μέρα να βρίζεται το όνομα του Θεού. Γι αυτό έφυγε από τη Νικομήδεια και κατοικούσε σε τόπον έρημο. Εκεί ζούσε με μεγάλη εγκράτεια. Απέφευγε κάθε αμάρτημα. Ύστερα όμως από ολίγον καιρόν γέμισε από θειο ζήλο.

Συνέχεια 

Η Οσία Μεθοδία της Κιμώλου : μία αγία του 20ου αιώνα (1861- 5 Οκτωβρίου 1908)

φωτογραφία της οσίας Μεθοδίας της εν Κιμώλω

φωτογραφία της αγίας: “Χάνων τον εαυτόν σου , λέγει ο Θεός,θα εύρης εμέ. Και ευρίσκων εμέ θα εύρης το Παν.  Μεθοδία”

 

Ο βίος της Οσίας Μεθοδίας-βίντεο για παιδιά- ηχητικό συναξάρι

Στους δύο τελευταίους αιώνες, οι Κυκλάδες έδωσαν τέσσερις άγιες μορφές στην Εκκλησία μας: τον Όσιο Νικόδημο τον Αγιορείτη από τη Νάξο, τον Όσιο Αρσένιο από την Πάρο, την Οσία Πελαγία από την Τήνο και την Οσία του 20ου αιώνα Μεθοδία από την Κίμωλο. Η επίσημη αγιοποίησή της έγινε  από το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την πράξη 499 στις 17 Ιουνίου 1991. Η μνήμη της εορτάζεται στις 5 Οκτωβρίου. 

Η συνέχεια ΕΔΩ

Όσιος Κόπρις: το μωρό που γεννήθηκε πάνω στην κοπριά…

images (5)

 

 

Ο θαυμαστός βίος του αγίου που γεννήθηκε πάνω σε ένα σωρό κοπριά και αξιώθηκε μεγάλων χαρισμάτων:

μεγάλωσε με το γάλα μιας κατσίκας που η Χάρη του Θεού την οδηγούσε κοντά του όταν έπρεπε να θηλάσει.

τα άγρια θηρία τον υπάκουαν, το βραστό νερό τον σεβάστηκε, ο Όσιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης εμφανιζόταν και συνομιλούσε μαζί του μετά τον θάνατό του….

Ας δούμε το βίο του σε απλή μετάφραση από τον Συναξαριστή του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και ένα όμορφο κείμενο για παιδιά.

Συνέχεια 

Μια αγιασμένη οικογένεια:οι Άγιοι Ευστάθιος, Θεοπίστη και τα τέκνα τους Αγάπιος και Θεόπιστος

Agios Eftsathios

(το κείμενο και το ηχητικό συναξάρι  είναι απλά γραμμένα, κατάλληλα και για παιδιά)

Ήταν ειδωλολάτρες, αλλά με την ενάρετη βιοτή τους ήλκυσαν τη Χάρη του Θεού και γίνανε, μετά από φανέρωση του ίδιου του Κυρίου στον στρατηγό πατέρα,  πιστοί Χριστιανοί. Και παρ΄όλες τις δοκιμασίες που πέρασαν, όμοιες με του Ιώβ τα παθήματα, παρέμειναν  πιστοί και αγαπημένοι μεταξύ τους, μόλο που η κακία του αντιδίκου τους απομάκρυνε τοπικά.

Και όταν μετά από πολλές δυσκολίες και χρόνων ταλαιπωρίες ξανασμίξανε, ενωμένοι δώσανε τη ζωή τους για τον αγαπημένο τους Χριστό και συναγάλλονται αιώνια μαζί Του.

Ας δούμε τη ζωή τους, που μοιάζει με αληθινή περιπέτεια: 

Η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη τους στις 20 Σεπτεμβρίου.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥΣ

Ο γενναίος Στρατηγός

Ο Πλακίδας- αυτό ήταν το πρώτο όνομα του αγίου-ήταν αξιωματούχος εξαίρετος, διακεκριμένος, γνωστός  για την υψηλή καταγωγή

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Πρότυπο Χριστιανής μητέρας: η αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της

agia_sofia_kai_oi_thugateres_pistis_elpis_agapi_813

 

Για μια μητέρα που ανάθρεψε χριστιανικά τρεις κόρες και με χαρά τις προσέφερε θυσία στο Χριστό…

για τρία κορίτσια που δώσανε πρόθυμα τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού…

και αιώνια θα συναγάλλονται μαζί Του στην ατέρμονη χαρά του Παραδείσου…

…για την αγία Σοφία και τις κόρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη, που στις 17 Σεπτεμβρίου εορτάζεται η μνήμη τους , λίγα λόγια…

 με την ευχή η αγία Σοφία να αποτελεί πρότυπο για τις Χριστιανές μητέρες.

Συνέχεια 

Άγιος Βησσαρίων : “Τό σεμνό καύχημα τῶν Τρικάλων” (15 Σεπτεμβρίου)

Με το Σταυρό βοηθό τι να φοβηθώ! (Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την σημασία του Σταυρού στη ζωή μας)

*Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 

*ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ(ερμηνεία)

*ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ για εκτύπωση και χρωμάτισμα

*Ο δικός σου σταυρός  (ΒΙΝΤΕΟ για μεγάλα παιδιά)

 

 Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας και Ισαπόστολος, πριν γίνει μονοκράτορας στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, βρισκόταν σε πόλεμο με τους συμβασιλείς του. Κάποια φορά, πριν από μια σημαντική μάχη, γνωρίζοντας ότι οι δυνάμεις του είναι ασθενέστερες του αντιπάλου του, συλλογιζόταν τι έπρεπε να πράξει. Τότε, μέρα μεσημέρι, φάνηκε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και γύρω έγραφε: «ν τούτ νίκα», δηλαδή «Μ΄ αυτό θα νικήσεις», με τη δύναμη του Σταυρού, τη θεϊκή, όχι τη δική σου. Μετά από αυτό το θαύμα ο Κωνσταντίνος πήρε θάρρος. Διέταξε μάλιστα να κατασκευασθεί ένας όμοιος χρυσός σταυρός, ώστε να προπορεύεται πάντοτε του στρατεύματος. Αμέσως όρμησε

Η συνέχεια ΕΔΩ 

Για την αγάπη των παιδιών για την πατρίδα -για το σχολείο, τα αρχαία ελληνικά και τις ξένες γλώσσες (λόγοι αγίου Παϊσίου)

 

“Παλιά τα παιδιά με τα όμορφα ποιηματάκια τα μάθαιναν ν’ αγαπάν  την πατρίδα:

Η όμορφη πατρίδα μου

Ξαπλώνει στο δροσερό γαλάζιο

Με τα δροσερά τα κύματα…

Να δεις πώς το λεγε… ’Ετσι γέμιζε το παιδί.

Σήμερα δεν τους δίνουν τέτοια, τα αφήνουν άδεια τα παιδιά.

 

Συνέχεια  ΕΔΩ→

ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (ποίημα από ένα παλιό αναγνωστικό)

ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Μὲ νέα χαρὰ ξαναγυρίζω
στὸ ἀγαπημένο μου σχολειό.
Σὲ ξαναβρίσκω μὲ λαχτάρα.
μικρὸ θρανίο μου παλιό.

.
Γωνιά, ποὺ πέρσι σὲ κρατοῦσα,
σὰν μιὰ φωλίτσα μου, ὦ γωνιά,
δὲν θὰ μὲ ἰδῇς νὰ εἶμαι κοντά σου
ξανὰ καὶ τούτη τὴ χρονιά.

.

Συνέχεια ΕΔΩ→

Προσευχή για τη νέα σχολική χρονιά

(Από την ακολουθία του αγιασμού , που τελεί ο ιερέας στα σχολεία την πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς, παραθέτουμε μεταφρασμένη μία ευχή).

Ας είναι θερμή η προσευχή μας στο Θεό στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς για να χαρίζει πλούσια τη φώτισή Του στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. 

908iik

 

Κύριε Ἰησού Χριστέ, εσύ που είσαι  ἡ πηγή τῆς σοφίας καί τῆς γνώσης.

 Εσύ, πού μέ τήν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔκανες τούς ψαράδες πάνσοφους ἀποστόλους, καί τούς ἔστειλες νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιο, γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου.

Συνέχεια 

«ἄνοιξε πάλι τὸ σχολεῖο!»

Με τη μητέρα στο σχολείο (πρώτη μέρα στο σχολείο- από ένα παλιό αναγνωστικό)

 

Είναι πρωί. Ο Θανασάκης κοιμάται ακόμα. Η μητερούλα τον σκουντά απαλά.

-Ξύπνα ,του λέει, παιδάκι μου. Σήμερα το σχολείο ανοίγει. Πρέπει να ετοιμαστείς, για να πάμε.

.

Ο Θανασάκης  ξυπνά.  Βλέπει τη μητερούλα του και χαμογελά.

Έπειτα σηκώνεται και ετοιμάζεται.

Σε λίγο βρίσκεται μπροστά στο εικόνισμα. Κάνει την προσευχή του:

-Παναγία μου, βοήθησέ με να πηγαίνω στο σχολείο. Φώτισε το νου μου να μαθαίνω γράμματα. Χάρισέ μου υγεία. Φύλαξε γερούς τους γονείς μου και όλο τον κόσμο.

Συνέχεια  ΕΔΩ→

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (ένα ποίημα αφιερωμένο στους μικρούς μαθητές)

ένα ποίημα από τα τον παλιό καλό καιρό, από τα βιβλία με τα οποία μεγάλωσαν οι προηγούμενες γενιές…εμφανής η διαφορά με τα σημερινά σχολικά βιβλία…

anagnostiko
.
«Τόση βιάση και σπουδή; 
Για πού πας, καλό παιδί; 
Κίνησες νωρίς-νωρίς 
και τρεχάτος προχωρείς;
 
Στάσου δα να διασκεδάσεις 
με τις ομορφιές της Πλάσης! 
Κόψε απ᾿ τα περβόλια πάλι 
του χινόπωρου τα κάλλη!»
 
.
.

Η Γέννηση της Παναγίας μας (διήγηση για παιδιά)

έτσι ήρθε στον κόσμο η μικρή Μαριάμ, η Παναγία μας, της οποίας την Γέννηση τιμούμε στις 8 Σεπτεμβρίου

ένα απόσπασμα από την διήγηση: 

Αγία Άννα, η μητέρα της Παναγίας και γιαγιά του Χριστού! (διήγηση για παιδιά)

dda8e-sf-parinti-ioachim-si-ana

από την συνομιλία της γιαγιάς με τα εγγονάκια της:

“στο κέντρο της εικόνας βλέπουμε την Παναγία μας σε μικρή ηλικία και , δεξιά και αριστερά της τους γονείς της: τους αγίου Ιωακείμ και Άννα που την κρατούν με στοργή από το χεράκι.

Βλέπεις που η Παναγία μας «στέκεται» πάνω σε ένα μικρό κορμό, σαν βλαστό λουλουδιού;… σαν ένα λουλούδι, σαν «άνθος από την ρίζα του Ιεσσαί», του Προπάτορα, βλάστησε η μικρή Μαριάμ, που έμελλε να γίνει η Μητέρα του Θεού.

-Αχ, τι όμορφα! Σαν λουλουδάκι γεννήθηκε η Παναγία μας! λέει η Αννούλα. Και πόσο θα την αγαπούσαν και θα την φρόνιζαν οι γονείς της!

-Και ξέρεις πόσα χρόνια περίμεναν παιδάκι αυτοί οι ευλογημένοι άνθρωποι;… Σαράντα ολόκληρα χρόνια!

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Το θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ το εν Χωναίς

Η Ανάμνηση του Θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς (ή Κολασσαίς) εορτάζεται στις 6 Σεπτεμβρίου

arxaggelos_mixail_thauma_en_xwnais_458

η ιστορία και βίντεο για παιδιά

Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.

 

Συνέχεια ΕΔΩ

Εκείνον τον Σεπτέμβριο στην Πόλη… (μια συγκλονιστική ιστορία- και για μεγάλα παιδιά)

(για να θυμόμαστε και να μαθαίνουμε και στα παιδιά μας αυτά που θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε…)

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ_1955

 

Ὁ πατέρας εἶχε φύγει ἀπό τό πρωί γιά τήν Πρίγκιπο καί τά δύο κορίτσια κάνοντας τίς βραδινές ἑτοιμασίες συζητοῦσαν χαμηλόφωνα. Δέν ἤθελαν νά ἀργήσει ἀπόψε νά ἔρθει ὁπατέρας.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἀπό τό ἀπόγευμα ἀκούγονταν ἄσχημες φῆμες στή ρωμαίικη συνοικία. Κάτι γιά ἕνα ἐπεισόδιο στήν Ἑλλάδα, κάτι γιά τίς ἐξεγέρσεις στή μακρινή Κύπρο, δέν ἤξεραν καί καλά. Γι’ αὐτό καί περίμεναν τόν πατέρα. Κάτι θά

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Ένα παιδί θυμάται… (Τα Σεπτεμβριανά του 1955)

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ

 

Το χέρι μου έτρεμε, καθώς έσφιγγα τρομαγμένη την άκρη απ’ τη φούστα της μητέρας μου. Εκείνη κοιτούσε από τη χαραμάδα της πόρτας.

Η αδελφή μου, η Σοφία, γονατισμένη μπροστά στη μπαλκονόπορτα, μισή μέσα, μισή έξω από το μπαλκόνι, παρακολουθούσε κατάχλωμη τον άλλο δρόμο.

-Μητέρα, φαίνονται καπνοί και φωτιές στο βάθος, είπε σιγανά. Την κοίταξα. Η φωνή της ήταν αγνώριστη. Έκλαιγε κι έτρεμε κι αυτή από το φόβο της.

-Παναΐα μου Μπαλουκλιώτισσα, βοήθα, βοήθα! μουρμούρισε η μητέρα μου και έτρεξε κατά το μπαλκόνι.

Συνέχεια ΕΔΩ 

Η αποτομή της κεφαλής του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (29 Αυγούστου)- για παιδιά

εικόνα της πορείας της κεφαλής του αγ. Ιωάννη του Προδρόμου.(από εδώ).

Στις 29 Αυγούστου τιμούμε την αποτομή της κεφαλής του Προδρόμου, δηλαδή την αποκεφάλιση του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού κατά διαταγή του βασιλιά Ηρώδη.Είναι μέρα πένθιμη και τηρούμε αυστηρή νηστεία (αλάδωτο, δεν τρώμε λάδι)σε ένδειξη πένθους για την άδικη θανάτωση του αγιοτέρου ανθρώπoυ της παγκόσμιας Ιστορίας (Aνώτερη από τον Πρόδρομο είναι μόνο η Παναγία).Σε περίπτωση που η εορτή τύχει ημέρα Σάββατο ή Κυριακή, καταλύουμε λάδι.

Διήγηση:Μετά την βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τελείωσε η αποστολή του Προδρόμου. Ο Χριστός άρχισε πλέον να κηρύσσει σε όλη τη Γαλιλαία.
Ἔτσι σέ ὅσους πήγαιναν πλέον νά βαπτισθοῦν σ’ ἐκεῖνον πάντα τούς θύμιζε ὅτι τό δικό του βάπτισμα ἦταν μέ νερό, ἐνῶ τοῦ Ἰησοῦ μέ Πνεῦμα Ἅγιο. Καί δένπεριοριζόταν στό νά διδάσκει μόνο καί νά νουθετεῖ, ἀλλά καυτηρίαζε καί τά
στραβά πού ἔκαναν οἱ ἄνθρωποι, προπαντόςοἱ ἄρχοντες, γιατί ἔδιναν τό κακό παράδειγμα.

Συνέχεια  ΕΔΩ

«Εγκληματικό αριστούργημα!» (η καταστροφή της Σμύρνης)

26 Αυγούστου 1922. Μια μέρα εφιαλτική για τη Σμύρνη. Ο στρατός κι οι διοικητικοί υπάλληλοι μπήκαν στα καράβια την προηγούμενη, κι έφυγαν για την Ελλάδα…

Σ’ αυτές τις τραγικές ώρες, ένας μονάχα αγρυπνάει στη θέση του. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος. Οι ξένοι πρόξενοι του πρότειναν να εγκαταλείψει κι αυτός τη θέση του, γιατί κινδυνεύει η ζωή του από στιγμή σε στιγμή.

Ο καθολικός επίσκοπος τούχει εξασφαλίσει και θέση σε ξένο καράβι. Μα ο Μητροπολίτης δεν ξεχνάει την ευθύνη του, την αποστολή του, ιδιαίτερα σ’ αυτές τις κρίσιμες ώρες.

Γι’ αυτό και τους απαντάει: «Παράδοση του ελληνικού κλήρου, αλλά και καθήκον του  καλού ποιμένα είναι να μένεις με το ποίμνιό του».

Συνέχεια 

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: