Οι Άγιοι Ευλάμπιος και Ευλαμπία : δύο αδέλφια αγαπημένα μέχρι το τέλος…

Οι Άγιοι Ευλάμπιος και Ευλαμπία τα αδέρφια εορτάζουν στις 10 Οκτωβρίου

δυο αδέλφια αγαπημένα στη ζωή και, για  χάρη του Θεού, ενωμένα και στον μαρτυρικό θάνατο…

αρχείο λήψης (16) 

Ο βίος τους και βίντεο για παιδιά

Οι αυτάδελφοι μάρτυρες Ευλάμπιος και η Ευλαμπία, καταγόταν από τη μεγαλούπολη Νικομήδεια. Ήσαν και οι δύο νέοι και ωραίοι, σωματικά και ψυχικά. Ευσεβέστατοι Χριστιανοί παρ’ ότι ήσαν νέοι. Από τούς γονείς τους είχαν βαθειά την επίδραση της καλής αγωγής. Η ζωή τους και η άθληση τους συνέπεσε σε ειδωλολατρικούς χρόνους. Βασιλεύς τότε ήταν ο Μαξιμιλιανός και εις την Νικομήδεια ηγεμόνας ο Μάξιμος.

Ο Ευλάμπιος δεν υπέφερε να βλέπει κάθε μέρα να βρίζεται το όνομα του Θεού. Γι αυτό έφυγε από τη Νικομήδεια και κατοικούσε σε τόπον έρημο. Εκεί ζούσε με μεγάλη εγκράτεια. Απέφευγε κάθε αμάρτημα. Ύστερα όμως από ολίγον καιρόν γέμισε από θειο ζήλο.

Συνέχεια 

Η Οσία Μεθοδία της Κιμώλου : μία αγία του 20ου αιώνα (1861- 5 Οκτωβρίου 1908)

φωτογραφία της οσίας Μεθοδίας της εν Κιμώλω

φωτογραφία της αγίας: “Χάνων τον εαυτόν σου , λέγει ο Θεός,θα εύρης εμέ. Και ευρίσκων εμέ θα εύρης το Παν.  Μεθοδία”

 

Ο βίος της Οσίας Μεθοδίας-βίντεο για παιδιά- ηχητικό συναξάρι

Στους δύο τελευταίους αιώνες, οι Κυκλάδες έδωσαν τέσσερις άγιες μορφές στην Εκκλησία μας: τον Όσιο Νικόδημο τον Αγιορείτη από τη Νάξο, τον Όσιο Αρσένιο από την Πάρο, την Οσία Πελαγία από την Τήνο και την Οσία του 20ου αιώνα Μεθοδία από την Κίμωλο. Η επίσημη αγιοποίησή της έγινε  από το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την πράξη 499 στις 17 Ιουνίου 1991. Η μνήμη της εορτάζεται στις 5 Οκτωβρίου. 

Η συνέχεια ΕΔΩ

Όσιος Κόπρις: το μωρό που γεννήθηκε πάνω στην κοπριά…

images (5)

 

 

Ο θαυμαστός βίος του αγίου που γεννήθηκε πάνω σε ένα σωρό κοπριά και αξιώθηκε μεγάλων χαρισμάτων:

μεγάλωσε με το γάλα μιας κατσίκας που η Χάρη του Θεού την οδηγούσε κοντά του όταν έπρεπε να θηλάσει.

τα άγρια θηρία τον υπάκουαν, το βραστό νερό τον σεβάστηκε, ο Όσιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης εμφανιζόταν και συνομιλούσε μαζί του μετά τον θάνατό του….

Ας δούμε το βίο του σε απλή μετάφραση από τον Συναξαριστή του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και ένα όμορφο κείμενο για παιδιά.

Συνέχεια 

Μια αγιασμένη οικογένεια:οι Άγιοι Ευστάθιος, Θεοπίστη και τα τέκνα τους Αγάπιος και Θεόπιστος

Agios Eftsathios

(το κείμενο και το ηχητικό συναξάρι  είναι απλά γραμμένα, κατάλληλα και για παιδιά)

Ήταν ειδωλολάτρες, αλλά με την ενάρετη βιοτή τους ήλκυσαν τη Χάρη του Θεού και γίνανε, μετά από φανέρωση του ίδιου του Κυρίου στον στρατηγό πατέρα,  πιστοί Χριστιανοί. Και παρ΄όλες τις δοκιμασίες που πέρασαν, όμοιες με του Ιώβ τα παθήματα, παρέμειναν  πιστοί και αγαπημένοι μεταξύ τους, μόλο που η κακία του αντιδίκου τους απομάκρυνε τοπικά.

Και όταν μετά από πολλές δυσκολίες και χρόνων ταλαιπωρίες ξανασμίξανε, ενωμένοι δώσανε τη ζωή τους για τον αγαπημένο τους Χριστό και συναγάλλονται αιώνια μαζί Του.

Ας δούμε τη ζωή τους, που μοιάζει με αληθινή περιπέτεια: 

Η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη τους στις 20 Σεπτεμβρίου.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥΣ

Ο γενναίος Στρατηγός

Ο Πλακίδας- αυτό ήταν το πρώτο όνομα του αγίου-ήταν αξιωματούχος εξαίρετος, διακεκριμένος, γνωστός  για την υψηλή καταγωγή

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Πρότυπο Χριστιανής μητέρας: η αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της

agia_sofia_kai_oi_thugateres_pistis_elpis_agapi_813

 

Για μια μητέρα που ανάθρεψε χριστιανικά τρεις κόρες και με χαρά τις προσέφερε θυσία στο Χριστό…

για τρία κορίτσια που δώσανε πρόθυμα τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού…

και αιώνια θα συναγάλλονται μαζί Του στην ατέρμονη χαρά του Παραδείσου…

…για την αγία Σοφία και τις κόρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη, που στις 17 Σεπτεμβρίου εορτάζεται η μνήμη τους , λίγα λόγια…

 με την ευχή η αγία Σοφία να αποτελεί πρότυπο για τις Χριστιανές μητέρες.

Συνέχεια 

Άγιος Βησσαρίων : “Τό σεμνό καύχημα τῶν Τρικάλων” (15 Σεπτεμβρίου)

Το θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ το εν Χωναίς

Η Ανάμνηση του Θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς (ή Κολασσαίς) εορτάζεται στις 6 Σεπτεμβρίου

arxaggelos_mixail_thauma_en_xwnais_458

η ιστορία και βίντεο για παιδιά

Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.

 

Συνέχεια ΕΔΩ

Η αποτομή της κεφαλής του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (29 Αυγούστου)- για παιδιά

εικόνα της πορείας της κεφαλής του αγ. Ιωάννη του Προδρόμου.(από εδώ).

Στις 29 Αυγούστου τιμούμε την αποτομή της κεφαλής του Προδρόμου, δηλαδή την αποκεφάλιση του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού κατά διαταγή του βασιλιά Ηρώδη.Είναι μέρα πένθιμη και τηρούμε αυστηρή νηστεία (αλάδωτο, δεν τρώμε λάδι)σε ένδειξη πένθους για την άδικη θανάτωση του αγιοτέρου ανθρώπoυ της παγκόσμιας Ιστορίας (Aνώτερη από τον Πρόδρομο είναι μόνο η Παναγία).Σε περίπτωση που η εορτή τύχει ημέρα Σάββατο ή Κυριακή, καταλύουμε λάδι.

Διήγηση:Μετά την βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τελείωσε η αποστολή του Προδρόμου. Ο Χριστός άρχισε πλέον να κηρύσσει σε όλη τη Γαλιλαία.
Ἔτσι σέ ὅσους πήγαιναν πλέον νά βαπτισθοῦν σ’ ἐκεῖνον πάντα τούς θύμιζε ὅτι τό δικό του βάπτισμα ἦταν μέ νερό, ἐνῶ τοῦ Ἰησοῦ μέ Πνεῦμα Ἅγιο. Καί δένπεριοριζόταν στό νά διδάσκει μόνο καί νά νουθετεῖ, ἀλλά καυτηρίαζε καί τά
στραβά πού ἔκαναν οἱ ἄνθρωποι, προπαντόςοἱ ἄρχοντες, γιατί ἔδιναν τό κακό παράδειγμα.

Συνέχεια  ΕΔΩ

“Η Ρωμιοσύνη, Πατροκοσμά, δε λησμονεί, το μαρτύριό σου,την αγιοσύνη, τη διδαχή”.

η μνήμη του τιμάται στις 24 Αυγούστου

(το μαρτύριο του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, η θαυμαστή ανεύρεση του λειψάνου του και το χρέος του Ελληνισμού στον μεγάλο Διδάσκαλο του Γένους- μέσα από ένα όμορφο κείμενο και ποίημα, γραμμένο για παιδιά)

Έφυγε ο Αϊ- Κοσμάς…

τώρα ποιος θα παρηγορεί τους σκλάβους Έλληνες;

Ένας Γέροντας που βάδιζε στο δρόμο είπε:

“Θα μας παρηγοράν οι διδαχές του.

Θα μας παρηγοράν οι προφητείες του.

Είπε ο άϊ-Κοσμάς πως για πληρωμή στους κόπους του θέλει να κάνουμε  όσα μας δίδαξε”.

 

Συνέχεια EΔΩ →

Ἡ ἁγία Βάσσα καί τά τρία παιδιά της » πάνω ἀπ᾿ ὅλα ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ!» (21 Αὐγούστου)

                η αγία Βάσσα και τα τρία της παιδιά: Θεόγνιος, Αγάπιος και Πιστός 
 (κείμενο από το περιοδικό Προς τη Νίκη- και για παιδιά)
agiavassa

 

Εἶχαν βρεθεῖ σέ πολύ δύσκολη θέση τά τρία ἀδέλφια. Μέχρι ἐκείνη τήν ὥρα ὅλα κυλοῦσαν ἥσυχα καί καλά μέσα στήν οἰκογένειά τους.

Τί ἦταν ὅμως αὐτό πού συνέβη;

Γύρω στό 280 μ.Χ. στήν Ἔδεσσα τῆς Μακεδονίας, ὅπου ἔμεναν, ἔφθασε ἡ εἴδηση ὅτι ὁ αὐτοκράτορας Μαξιμιανός μέ ἀφορμή τά γενέθλιά του καλοῦσε ὅλους τούς πολίτες νά προσφέρουν ὑποχρεωτικά θυσίες στά εἴδωλα.

Συνέχεια ΕΔΩ →

ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΝΕΟΣ -Ὁ πολιοῦχος τῆς Νάουσας

όσιος θεοφάνης νάουσα

19 Αυγούστου: η Νάουσα τιμά τον πολιούχο της, τον όσιο Θεοφάνη τον Νέο

(κείμενο  και για παιδιά)

Στους πρόποδες τοῦ ἀνατολικοῦ Βερμίου,στον εὔφορο κάμπο τῆς Ἠμαθίας πού ἐκτείνεται μέχρι τή Θεσσαλονίκη, δεσπόζει ἡ θρυλική πόλη τῆς Μακεδονίας, ἡ ἡρωική Νάουσα. Εἶναι ἡ πόλη πού ἔγινε ὁλοκαύτωμα στόν ἀγώνα γιά τήν ἀπελευθέρωση ἀπό τόν τουρκικό ζυγό (1822) καί γιά τή θυσία της αὐτή ἀπέκτησε ἐπίσημα το μοναδικό τίτλο «ἡρωική πόλη».(δες κάνοντας κλικ εδώ για τη θυσία των Ναουσαίων γυναικών).

Εἶναι ἡ πόλη πού κατέχει ὡς πολύτιμο θησαυρό τήν τιμία κάρα ἑνός νεοφανοῦς ἁγίου, τοῦ ὁσίου Θεοφάνους, ὁ ὁποῖος ἔζησε ἐκεῖ  τά τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του καί τιμᾶται πλέον ὡς πολιοῦχος της.

***

Ο βίος του οσίου Θεοφάνη

Ὁ ὅσιος Θεοφάνης γεννήθηκε στα Ἰωάννινα στίς ἀρχές τοῦ 16ου αἰώνα ἀπό γονεῖς χριστιανούς. Ἀπό νωρίς μέσα στήν καρδιά του

συνεχίστε την ανάγνωση πατώντας ΕΔΩ!

Ο άγιος Ταρσίζιος: ένας μικρός μάρτυς με μεγάλη καρδιά (15 Αυγούστου)

 


Βρισκόμαστε στην Ρώμη
 στα μέσα του Β΄ αιώνα μ.Χ. Αυτοκρατορικό διάταγμα θέτει υπό διωγμό όσους πιστεύουν στον Χριστό, όσους αρνούνται να θυσιάσουν στα είδωλα. Μετά από μια μικρή περίοδο γαλήνης για την χριστιανική κοινότητα της Ρώμης ξανά στην καθημερινότητα των πιστών η αντιμετώπιση της πρόκλησης με την ίδια τους την ζωή πλέον η ομολογία πίστεως, η θυσία , το μαρτύριο. Δεν δειλιάζουν όμως διότι ο Ιησούς Χριστός έδειξε στην ανθρωπότητα την οδό του μαρτυρίου με τον Σταυρό, έδωσε ελπίδα και χαρά με την δική του Ανάσταση. Η Εκκλησία με το μυστήριο της  Θείας Ευχαριστίας μπολιάζει τον κόσμο με τον Χριστό στις υπάρξεις του κάθε πιστού με την αιώνια ζωή έτσι δεν υπάρχει χώρος για φόβο,  δειλία,  άρνηση προδοσία και το παράδοξο είναι όταν αυτό το βλέπουμε σε ένα μικρό παιδί!.

 

Συνέχεια 

Οι επτά παίδες οι εν Εφέσω: κοιμήθηκαν και ξύπνησαν μετά από δύο σχεδόν αιώνες!

εορτάζουν στις 4 Αυγούστου

ο βίος τους (και για παιδιά)

Έζησαν τον 3ο αιώνα μ.Χ., στα χρόνια του διώκτη των Χριστιανών Δεκίου. Αφού μοίρασαν όλα τα υπάρχοντά τους στους πτωχούς, μπήκαν σε μια σπηλιά και παρακάλεσαν τον Θεόν να τους πάρη κοντά του και να μην επιτρέψη να παραδοθούν στον ειδωλολάτρη βασιλέα.

Ο Δέκιος όταν ήλθε στην Έφεσο, ζήτησε να παρουσιαστούν μπροστά του και να θυσιάσουν στα είδωλα.

Όταν πληροφορήθηκε ότι “απέθαναν” σε μια σπηλιά, διέταξε να φράξουν το στόμιό της. Έτσι έμειναν να κοιμούνται τόσα πολλά χρόνια και όταν εξύπνησαν νόμισαν ότι είχαν κοιμηθεί το προηγούμενο βράδυ.

 

η συνέχεια- κλικ ΕΔΩ

Ἁγία Μαρκέλλα ἡ Χιοπολίτις (22 Ἰουλίου)

 από το περιοδικό Προς τη Νίκη- κείμενο και για παιδιά

.

Χαῖρε τῆς ἁγνείας τό ρόδο καί τῆς Χίου τό βλάστημα…

O Ἰούλιος στό μυροβόλο νησί τοῦ βορείου Αἰγαίου εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένος μέ τή Χιοπολίτιδα προστάτιδά του, τήν Ἁγία παρθενομάρτυρα Μαρκέλλα.

Στίς 22 Ἰουλίου κάθε χρόνο, στόν ὁμώνυμο ὅρμο, στό βορειοδυτικό τμῆμα τοῦ νησιοῦ, κοντά στή Βολισσό, χιλιάδες προσκυνητές, ὄχι μόνο ἀπ᾽ τό νησί, ἀλλά ἀπ᾽ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί τό ἐξωτερικό, κατακλύζουν τό ναό της, χτισμένο ἀνάμεσα σέ πλατάνια, πού πανηγυρίζει.

Συνέχεια ΕΔΩ

Ο Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος (24 Ιουνίου)

κείμενο και για παιδιά- από τους Χαρούμενους Αγωνιστές

“Ο Αθανάσιος ανήκει στη μεγάλη χορεία των διδασκάλων του Γένους που με όλη τους τη δύναμη εργάστηκαν ακαταπόνητα για τη μόρφωση του.  Ήταν πολέμιος των νέων ιδεών του Διαφωτισμού και της Γαλλικής επαναστάσεως .”

 

Ο Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος, κατά κόσμον Αθανάσιος Τούλιος, γεννήθηκε στο Κώστο της Πάρου το 1722 μ.Χ.

Την πρώτη του παιδεία την έλαβε στη γενέτειρα του και, επειδή έδειξε πως είχε ιδιαίτερη κλίση στα γράμματα, ο πατέρας του Απόστολος Τούλιος, με καταγωγή από τη Σίφνο και ο οποίος κατοίκησε στο Κώστο όταν νυμφεύθηκε μια Κωστιανή, τον έστειλε στη Σχολή της Μονής του Αγίου Αθανασίου Ναούσης Πάρου. Στη συνέχεια τον έστειλε στη Σχολή του Παναγίου Τάφου και ύστερα, με έξοδα της Μονής Αγίου Αντωνίου Κεφάλου, στη Σχολή της Άνδρου, αν και οι βοιγράφοι διαφωνούν σχετικά με αυτό.

Συνέχεια

Ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος : ο σκλάβος με τη λεύτερη ψυχή

 ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ  (27 Μαΐου)

Εικόνα 108

…παρακάτω: κείμενο και ζωγραφιά για τα παιδιάΠατρίδα του η Ν. ΡΩΣΣΙΑ (Ουκρανία)

Σαν πιθανότερη χρονολογία της γέννησής του είναι το έτος 1690. Και τούτο γιατί στους πολέμους που άρχισαν το 1711 και τελείωσαν το 1718 είναι στρατιώτης του Τσαρικού Στρατού του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσσίας. Τα Τουρκικά στρα­τεύματα ήσαν ακατάβλητα, βάδιζαν από νίκη σε νίκη, είχαν σπείρει τον τρόμο σ’ όλα τα έθνη. Στρατιώτης ο Όσιος Ιωάννης μάχεται για να υπερασπισθεί την πατρίδα του, τη Ρωσσία. Γαλου­χημένος με τα νάματα της Ορθοδοξίας από τους Χριστιανούς γονείς του, τον συγκλονίζει η φρίκη του πολέμου, τα χιλιάδες παλληκάρια, γυναικόπαιδα, γέροι που κείτονται νεκροί στο πέρασμα της λαίλαπας, της πολεμικής μανίας των εχθρών.

Στις μάχες για την ανακατάληψη του Αζώφ με χιλιάδες άλλους συμπατριώτες του, αιχμαλωτίζε­ται και οδηγείται στην Κωνσταντινούπολη. Απ’ εκεί στο Προκόπιο, κοντά στην Καισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας, στην κατοχή ενός Αγά που διατηρούσε στρατόπεδο των

Συνέχεια ΕΔΩ

Ο Πόντος των Αγίων

Από το περιοδικό «Προς την ΝΙΚΗΝ» –

κείμενο και για παιδιά, για να μαθαίνουν την ιστορία της Φυλής μας, που είναι πάντα συνυφασμένη με την Ορθόδοξη πίστη μας…

Ο κάπως ιδιότυπος χαρακτήρας και η διαφοροποιημένη προφορά του καλοκάγαθου Πόντιου «γέροντα» μοναχού, σ’ ένα μοναστήρι στην κεντρική Ελλάδα, προκαλούσε κάποιους φίλους μοναχούς με αφέλεια και απλότητα να τον πειράξουν καλόκαρδα για την ιδιαίτερη πατρίδα του, πού δεν έλεγε να την ξεχάσει. «Και τί είναι ο Πόντος;».

Την τελευταία φορά όμως στενοχωρήθηκε πολύ ο γέροντας…

Αν δεν έχεις πάει σ’ αυτή την πανέμορφη, παράξενη – από τα πανάρχαια χρόνια ελληνική γη – Αν ποτέ δεν την είδες ή έστω δεν διάβασες με προσοχή και καρδιά την ιστορία της και τη γενοκτονία του πληθυσμού της, πώς να νιώσεις ως το βάθος τον πόνο στου Πόντιου την ψυχή; Ο γέροντας αισθανόταν ότι το πείραγμα του σκάλιζε μια βαθιά πληγή.

Αποσύρθηκε πονεμένος στο κελί του για λίγες ήμερες. Τί μυστικό έκρυβε χωρίς καμιά επικοινωνία;

η συνέχεια ΕΔΩ

.

Οι φωτιστές των Σλάβων: οι Θεσσαλονικείς άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος

η μνήμη τους τιμάται στις 11 Μαΐου
Από το Περιοδικό “Προς την ΝΙΚΗ”

 

Ετος 815 μ.Χ: Στη Θεσσαλονίκη έπαρχος, διοικητής ολόκληρου του θέματος της Θεσσαλονίκης, τμήμα που περιείχε και περιοχή της σημερινής Σερβίας είναι ο Λεων ο «δουγγάριος».  Ο Λεων και η σύζυγός του Μαρία έχουν επίσημη καταγωγή και πολλή αρετή· αρετή που την ευλόγησε ο Θεός τόσο, ώστε να λάμψει στην Ευρώπη, ανάβοντας τούς πυρσούς του Ευαγγελίου σ  ἕ­να κόσμο ολόκληρο, στο κόσμο των Σλάβων.  Α­πό τα 7 παιδιά τους ξεχωρίζουν ιδιαιτέρως δύο· το μεγαλύτερο και το μικρότερο.

η συνέχεια ΕΔΩ

 

Η ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ και η συγκλονιστική της μετάνοια

η μνήμη της τιμάται την 1η Απριλίου και την Ε΄Κυριακή των Νηστειών

 

ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Μὲ τὰ φτερὰ τῆς φαντασίας, ἀγαπητοί μου, ἂς πετάξουμε μακριά. Ἂς πᾶμε στὸν ἕ­κτο αἰῶνα στὴν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνου.

* * *

Ζοῦσε ἐκεῖ τότε ἕνας μοναχός, ὁ ἀββᾶς Ζωσιμᾶς. Ζοῦσε εἰρηνικὴ ζωή. Ἀλλὰ κάποτε παρουσιάστηκε ἕνας ἐπικίνδυνος ἐχθρός, ἡ ὑπερηφάνεια. Νόμισε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος καλύτερος ἀπ᾿ αὐτόν… Ἀκούει ὅμως φωνὴ ποὺ τοῦ λέει· Ψάξε!
Στὸ μοναστήρι ποὺ ζοῦσε ὑπῆρχαν ἅγιες ψυχές. Εἶχαν δὲ τὴ συνήθεια, κάθε χρόνο τὴν Καθαρὰ Δευτέρα μὲ τὴν εὐχὴ τοῦ ἡγουμένου νὰ φεύγουν γιὰ τὴν ἔρημο κ᾿ ἐκεῖ νὰ μένουν μέχρι τὴν παραμονὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων. Τότε πλέον γύριζαν, 

Συνέχεια ΕΔΩ →

Μιχαήλ Μαυρουδής «Ο μικρός ιεραπόστολος» (21 Μαρτίου 1544)

ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

Είναι ένα κρύο μαρτιάτικο πρωινό. Δεν έχει ακόμη καλά –καλά ξημερώσει. Η πρωτεύουσα του Βορρά, η Θεσσαλονίκη, κοιμάται τον ανήσυχο εφιαλτικό ύπνο της σκλαβιάς, αφού βρισκόμαστε στα 1544.

Το φτωχό Ελληνόπουλο, ο Μιχάλης Μαυρουδής, μέσα στο χάραμα, διασχίζει βιαστικός τους έρημους δρόμους. Τα λιγοστά τριμμένα ρούχα του αφήνουν το ξεροβόρι να περνάει και να περονιάζει το σώμα του.

Μα μέσα του υπάρχει μια ζεστή καρδιά. Φλέγεται απ’ την πίστη και την αγάπη στο Χριστό.

Χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε κιόλας έξω από το ψωμάδικο του, που με τα κέρδη του συντηρούσε την οικογένειά του. Ο πατέρας του δε ζούσε κι έτσι ο Μιχάλης ήταν που έπρεπε να φροντίζει για όλα.

Συνέχεια

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: