Τα Άγια Θεοφάνεια- η Βάπτιση του Χριστού (και για παιδιά)

BAPTISIS

Η Βάπτιση του Χριστού-Ερμηνεία της εικόνας-ζωγραφιά κ.α.

Όταν ήρθε ο καιρός για να ξεκινήσει ο Χριστός µας το κοσµοσωτήριο έργο Του, ήταν τριάντα ετών. Μέχρι τότε ο Ιησούς ζούσε µαζί µε τη µητέρα Του, και την οικογένεια του Ιωσήφ, «υποτασσόµενος σ’ αυτούς» όπως µας λέει η Αγία Γραφή.

Την εποχή εκείνη ο Ιωάννης κήρυττε τον ερχοµό της Βασιλείας του Θεού και διαλαλούσεπως είχε φτάσει ο αναµενόµενος Μεσσίας, ο οποίος θα έφερνε τη λύτρωση

Συνέχεια  εδώ

Μπροστά σε μια βυζαντινή εικόνα: πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την Γέννηση του Χριστού; -πώς να απαντήσουμε σε «θεολογικές» απορίες τους;

από το πολύ αξιόλογο βιβλίο: Συνομιλίες με παιδιά-Μεταδίδοντας την Πίστη , της μοναχής Μαγδαληνής
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

(για περισσότερες φωτο και για  κατασκευή φάτνης με βυζαντινές εικόνες πατήστε εδώ)

.

H εικόνα δεν είναι απλώς μια αναμνηστική απεικόνιση ‘ φέρνει σε άμεση επαφή αυτόν που τον τιμά με το πρόσωπο ή το γεγονός που απεικονίζει.Μπορούμε να δείξουμε στα παιδιά πώς να κοιτάζουν προσεκτικά τις εικόνες και πώς να προσεύχονται μπροστά σε αυτές. Η δύναμη της εικόνας που μεταδίδει ένα θείο γεγονός με οπτικά μέσα φανερώνεται συχνά ολοζώντανα στηνπερίπτωση των παιδιών . Βλέποντας μια εικόνα το παιδί μπορεί να συναντήσει τον Χριστό και τους αγίους ως ορατούς συγχρόνους του.

Οι εικόνες αποκαλύπτουν στα καθαρά μάτια τον Χριστό ως Θεάνθρωπο.

.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ: Πῶς; Ποῦ; Πότε; Ποιός;

 (ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την απογραφή,την Βηθλεέμ, τους ποιμένες, τους Μάγους, τον Ηρώδη, τον αστέρα κ.α. σε ένα κείμενο κατάλληλο και για τα μεγαλύτερα παιδιά)

«…ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐ γού στου ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην» (Λουκ. β΄ 1).

Τί ἦταν ἡ ἀπογραφή;

Ἡ ἀπογραφή τοῦ πληθυσμοῦ κατά τά Ρωμαϊκά χρόνια γινόταν γιά σκοπούς φορολογικούς. Ὁ αὐτοκράτορας ἀπέγραφε ὅλους τούς ὑπόδουλούς του, σάν ἀντικείμενα πού ἀνῆκαν στήν προσωπική του περιουσία. Ἀπέγραφε καί τά σπίτια τους, τά χωράφια τους καί τά ζῶα τους, διότι ὅλα ἦταν δικά του. Ἔπειτα ὁ κάθε ὑπόδουλος ἔπρεπε νά πληρώσει τό λεγόμενο «κεφαλικό φόρο», γιά νά

Συνέχεια  ΕΔΩ

Ο τυφλός της Ιεριχούς (για παιδιά)

jesus

 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Κάποτε ο Χριστός βρέθηκε στην Ιεριχώ. Στο δρόμο καθόταν ένας τυφλός και ζητιάνευε.Όταν άκουσε πως περνάει πολύς κόσμος, ρώτησε τι ακριβώς συμβαίνει. Οι περαστικοί του
απάντησαν πως ο Ιησούς ο Ναζωραίος περνάει από μπροστά του. Τότε φώναξε δυνατά: «Ιησού,υιέ του Δαβίδ, ελέησε με». Εκείνοι που προπορεύονταν τον μάλωναν για να σωπάσει. Αυτός
όμως φώναζε πολύ περισσότερο. «Υιέ του Δαβίδ, ελέησε με». Αφού σταμάτησε ο Ιησούς, έδωσε εντολή να τον φέρουν μπροστά Του. Όταν ο τυφλός πλησίασε, τότε τον ρώτησε ο Κύριος. «Τι
θέλεις να σου κάνω;» Εκείνος δε είπε: «Κύριε, θέλω να ξαναδώ με τα μάτια μου». Και ο Ιησούς του είπε: «Ξαναδές· η πίστη σου σε έσωσε. Και αμέσως ξαναβρήκε το φως του και ακολουθούσε
τον Κύριο δοξάζοντας το Θεό. Και όλος ο λαός, όταν είδε το θαύμα, δόξασε το Θεό.

 

Συνέχεια

Ο Χριστός και ο πλούσιος νεανίσκος (για παιδιά)

Ἦταν νέος στήν ἡλικία· εἶχε κοινωνική θέση κι ἦταν «πλούσιος σφόδρα»· εἶχε, ἴσως, καί ἀνατροφή ἐπιμελημένη. Ὅπως φαίνεται θά εἶχε καί μερικές φορές ἀκούσει τόν Κύριο νά διδάσκει. Ὅλα τά καλά καί τ’ ἀγαθά τά εἶχε καί τά ἀπολάμβανε. Ὅμως ἡ ψυχή δέ χορταίνει ἀπό ὑλικά ἀγαθά. Κι εἶχε ἀρχίσει νά νιώθει πώς ὅλα αὐτά δέν εἶναι ἄξια νά τόν ἱκανοποιήσουν καί νά τόν κάνουν παντοτινά εὐτυχισμένο, ἀφοῦ κάποια μέρα θα τ’ ἀφήσει ἀναγκαστικά πίσω του, κλείνοντας γιά πάντα τά μάτια στή ζωή αὐτή.

Ἀπό κεῖ καί πέρα τί θά γίνει; Τό θέμα αὐτό πολύ τόν ἀπασχόλησε. Τό ξέρει ὅτι ἡ ζωή συνεχίζεται καί μετά τό θάνατο… Ὅμως, μέ ποιά μορφή θά μπορέσει νά τήν ἀπολαύσει; Ὑπάρχει εὐτυχία αἰώνια στόν Παράδεισο, ἀλλά καί δυστυχία αἰώνια στόν Ἅδη, ὅπου σκοτάδι βασιλεύει. Ἀπ’ ὅσα εἶχε ἀκούσει καταλάβαινε ὅτι ὁ Κύριος θά ἦταν ὁ μόνος κατάλληλος νά τοῦ δώσει γνώμη. Γι’ αὐτό πλησιάζει καί Τόν ρωτάει:

–«Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;»

Συνέχεια ΕΔΩ

Τα Εισόδια της Θεοτόκου- προετοιμασία για μεγάλα πράγματα (πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για τον πνευματικό αγώνα)

Eisodia

Η Παναγία -Προετοιμασία για τα μεγάλα πράγματα

Στόχος: Τα παιδιά :

•      να    συνειδητοποιήσουν ότι για να πετύχουν στον πνευματικό αγώνα χρειάζεται καθημερινός αγώνας (προσευχή, νηστεία, μυστηριακή ζωή κλπ).

•        να   δουν την Παναγία σαν πρότυπο και βοήθεια στον πνευματικό τους αγώνα.

Η συνέχεια ΕΔΩ

Τα Εισόδια της Θεοτόκου- δώδεκα χρόνια στο Ναό! (διήγηση για παιδιά)

Εισόδια Θεοτόκου εικόνα
-Γιαγιά, ποιο είναι αυτό το μικρό κοριτσάκι που προχωρεί με απλωμένα τα χεράκια του ;ρώτησε η μικρή Δέσποινα κοιτάζοντας την εικόνα των Εισοδίων της Θεοτόκου που είχε μόλις τοποθετήσει η γιαγιά στο εικονοστάσι του σπιτιού.Αύριο είναι η γιορτή των Εισοδίων, το ξέρει αυτό η Δέσποινα γιατί είναι και η μέρα που γιορτάζει η ίδια! Και την περιμένει με τόση χαρά και ανυπομονησία αυτή την γιορτή! Όμως δεν ξέρει και πολλά για το γεγονός αυτό… ευκαιρία τώρα, που βρίσκεται η γιαγιά στο σπίτι, να λύσει τις απορίες της. Γιατί η γιαγιά διαβάζει πολύ και σίγουρα θα ξέρει και για την γιορτή αυτή…

– Η μικρή Παναγία είναι, κοριτσάκι μου, απάντησε η γιαγιά. Η μικρή Μαριάμ που την προσέφεραν ως δώρο οι γονείς της στο Ναό και την αφιέρωσαν στην υπηρεσία του. Ήταν μόλις τριών χρονών, λίγο μικρότερη από εσένα, Δεσποινούλα μου.

–Και γιατί , γιαγιά, ένα τόσο μικρό κοριτσάκι , το αφιέρωσαν οι γονείς του στον Θεό;… δεν θα τους έλειπε;… εκείνο δεν θα στεναχωρούνταν μακριά από την μανούλα του και τον μπαμπά του;… και ποιος θα το πρόσεχε εκεί στον Ναό;

Η συνέχεια ΕΔΩ →

Ο άφρων πλούσιος (η ερμηνεία της παραβολής -για παιδιά)

 

Κάποτε κάποιος από το λαό που είχε συγκεντρωθεί να ακούσει το Χριστό, του είπε:  «Δάσκαλε, πες στον αδελφό μου να μοιραστεί μαζί μου την κληρονομιά». Kι εκείνος του απάντησε: «Άνθρωπε, ποιός με όρισε δικαστή ή διανομέα μεταξύ σας;» Κατόπιν τους είπε:«Nα προσέχετε και να φυλάγεστε από κάθε είδους πλεονεξία, γιατί η ζωή του ανθρώπου δεν εξαρτάται από τα υπάρχοντά του, όσα παραπανίσια πλούτη κι αν αποκτήσει».

Kαι συνέχισε με μια παραβολή, λέγοντάς τους: «Kάποιου πλούσιου ανθρώπου τα χωράφια έδωσαν 

 

Συνέχεια ΕΔΩ

Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη (για παιδιά)

kalos_Samaritis (3)

Η ερμηνεία της ευαγγελικής περικοπής-σχόλια-βίντεο και ζωγραφιά

 

Κάποιος νομοδιδάσκαλος παρουσιάστηκε στο Χριστό και για να τον φέρει σε δύσκολη  θέση, του είπε: «Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω την αιώνια ζωή;». Ο Ιησούς τον  ρώτησε: «Ο νόμος τι γράφει; Πώς διαβάζεις ότι πρέπει να κάνεις;». Εκείνος απάντησε: «Ν’ αγαπάς Κύριο το Θεό σου μ’ όλη την καρδιά σου και μ’ όλη την ψυχή σου, μ’ όλη τη δύναμή σου και μ’ όλο το νου σου. Και να αγαπάς τον πλησίον σου, όπως τον εαυτό σου». «Πολύ σωστά απάντησες», του είπε ο Χριστός. «Αυτό κάνε και θα ζήσεις». Εκείνος όμως, θέλοντας να δικαιολογήσει τον εαυτό του, είπε στον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίον μου;».

Συνέχεια ΕΔΩ

Ο φύλακας Άγγελός μου (πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την παρουσία των Αγγέλων στην ζωή μας)

aggelos_kuriou_1202

λίγα λόγια για τους Αγγέλους- προσευχές και ζωγραφιές

 

Τι είναι οι Άγγελοι: Είναι Πνεύματα, αποτελούν τον αόρατο (Πνευματικό) κόσμο. Δημιουργήθηκαν από το Θεό πριν από τη δημιουργία του ορατού κόσμου. Δεν έχουν υλικό σώμα όπως εμείς, λέγονται και «Ασώματοι». Δεν έχουν ανάγκη από τροφή και δεν πεθαίνουν.

Τα αγγελικά τάγματα: Ο αριθμός των Αγγέλων είναι πολύ  μεγάλος: «χίλιες χιλιάδες και μύριες μυριάδες» λέει

Συνέχεια  ΕΔΩ

Ο πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος (για παιδιά)

4059

(η ευαγγελική περικοπή με απλά λόγια, σχολιασμός και ζωγραφιά για τα παιδιά)
Ευαγγέλιο Κατά Λουκάν ιστ’ 19-31- Κυριακὴ Ε’ Λουκά 

Διήγηση

Κάποτε ο Χριστός είπε μια παραβολή:

Ήταν κάποιος άνθρωπος πλούσιος, ο οποίος ζούσε την καλύτερη ζωή. Επειδή είχε χρήματα, όλη μέρα τρωγόπινε και διασκέδαζε με τους φίλους του. Στο δρόμο, κάτω από το σπίτι του πλουσίου, ζούσε κι ένας φτωχός που τον έλεγαν Λάζαρο. Ο Λάζαρος δεν είχε ούτε για να φάει. Έτρωγε λοιπόν από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου, δηλαδή από τα σκουπίδια του. Δεν έφτανε αυτό, αλλά ήταν άρρωστος και γεμάτος πληγές, ώστε να μην έχει δύναμη να περιποιηθεί τον εαυτό του, αλλά ούτε και να διώξει τα σκυλιά που πήγαιναν και τον έγλυφαν. Κάποτε ο Λάζαρος πέθανε. Πέθανε και ο πλούσιος και τον έθαψαν με μεγάλες τιμές και πολλούς λόγους.

η συνέχεια ΕΔΩ

Η Προσευχή των παιδιών του 1940

Στον καιρό που η Πατρίδα μας πολεμούσε κατά του Άξονα (1940) ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθος είχε συντάξει την ακόλουθη προσευχή, για να τη μάθουν απ’ έξω και να τή λένε οι μικροί μαθητές της πατρίδας μας στον καιρό του ελληνοϊταλικού πολέμου.
(σημ. μπορούμε να μάθουμε μια αντίστοιχη και στα δικά μας παιδιά… οι προσευχές των μικρών παιδιών μπορούν να κάνουν θαύματα, σύμφωνα με τον άγιο Παΐσιο… δείτε εδώ)
0028-036-Zakljuchitelnyj-tsikl-sostavljajut-dve-pesy (1)
ΠΡΟΣΕΥΧΗ

.
Κύριε Ιησού Χριστέ, που αγαπάς τόσο πολύ όλα τά παιδιά τον κόσμου, Σε παρακαλούμε άκουσε την προσευχή μας:

Δέξου τις ευχαριστίες μας, γιατί γεννηθήκαμε από Χριστιανούς γονείς και είμαστε Έλληνες και γιατί έστειλες κοντά μας, εκτός απ’ τους γονείς μας, ανθρώπους πού μας αγαπούν και μας φροντίζουν.

Συνέχεια  ΕΔΩ

Aπελευθέρωση Θεσσαλονίκης 1912- αποκαλυπτικό κείμενο τοῦ Κενάν Μεσαρέ, γιοῦ τοῦ Τούρκου Διοικητῆ

από το νεανικό περιοδικό “Προς τη Νίκη”

Μάρτιος τοῦ 1430. Οἱ Τοῦρκοι κυριεύουν τή Θεσσαλονίκη.  Ἦταν τό προανάκρουσμα τῆς πτώσης τῆς Κωνσταντινούπολης, πού ἀκολούθησε λίγα χρόνια μετά.

Πέρασαν πέντε περίπου αἰῶνες  τουρκικῆς σκλαβιᾶς. Ὀκτώβριος  τοῦ 1912. Οἱ Ἕλληνες προχωροῦν  νι κηφόρα στούς Βαλκανικούς πολέμους καί ὕστερα ἀπό ἕναν ἀγώνα δρόμου φθάνουν πρίν ἀπό τούς  Βουλ γάρους στή Θεσσαλονίκη! 26 Ὀκτωβρίου 1912, ὥρα ἕνδεκα τό βράδυ. Ὁ Τοῦρκος Διοικητής Ταχσίν πασάς μετά ἀπό συνεννόηση μέ τόν  Διάδοχο Κωνσταντίνο, ὑπογράφει  τήν ἄνευ ὅρων παράδοση τῆς πόλης στούς Ἕλληνες! Ἡ Θεσσαλονίκη μᾶς  παραδόθηκε χωρίς μάχη! Στίς

Συνέχεια ΕΔΩ 

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ για παιδιά

sporeas6[1] 

Η παραβολή με απλά λόγια, κάποια σχόλια -προβληματισμοί και ζωγραφιές για τα παιδιά

 

Ο Χριστός κάποτε διηγήθηκε στους μαθητές του και πλήθος κόσμου που είχε συγκεντρωθεί την εξής παραβολή:

Βγήκε ο σποριάς για να σπείρει το σιτάρι στη γη. Καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν στο δρόμο και ήρθαν τα πουλιά και τους έφαγαν όλους. Άλλοι έπεσαν σε έδαφος πετρώδες, που δεν είχε πολύ χώμα, κι αμέσως φύτρωσαν γιατί το χώμα ήταν λιγοστό. Μόλις όμως ανέτειλε ο ήλιος, κάηκαν και, επειδή δεν είχαν ρίζες, ξεράθηκαν. Άλλοι σπόροι πάλι έπεσαν στ’ αγκάθια και, όταν τα αγκάθια μεγάλωσαν, τους έπνιξαν. Κι άλλοι έπεσαν στο γόνιμο έδαφος κι

Συνέχεια  EΔΩ

Ο άγιος Σιλουανός συνομιλεί με τα παιδιά…

ergasia-e1263503352642

 

Τα αγαπημένα παιδιά τρέχουν στα λιβάδια, κόβουν λουλούδια , τραγουδούν και χαίρονται , γιατί τα κάνει και χαίρονται η χάρη του Θεού. Αλλά, να, είδαν τα παιδιά κάποιον μοναχό και του λένε…

-Κοίτα, ο Κύριος στόλισε τον ουρανό με αστέρια και την γη με ποτάμια και κήπους. Οι αετοί πετούν πάνω στα σύννεφα και απολαμβάνουν το κάλλος της φύσεως. Τα πουλιά κελαηδούν εύθυμα στα δάση και στις πεδιάδες και εσύ, μοναχέ, κάθεσαι στο κελλί σου και δεν βλέπεις όλη την ωραιότητα του Θεού. Κάθεσαι και κλαις. Γιατί κλαις στο μικρό κελλί σου, όταν ο ήλιος λάμπει και ο κόσμος όλος στολίζεται με ομορφιά , και όλοι πάνω στη γη χαίρονται;

Έτσι ρωτούσαν τα παιδιά τον μοναχό και αυτός αποκρίθηκε:

-Παιδιά, εσείς δεν καταλαβαίνετε τον θρήνο μου. Η ψυχή μου κλαίει για εσάς, γιατί δεν γνωρίζετε τον Θεό , που δημιούργησε αυτή την ωραιότητα. Η ψυχή μου τον γνωρίζει και ποθώ αυτή την γνώση για όλους σας, και γι΄αυτό  θλίβομαι και παρακαλώ τον Θεό για εσάς ώστε και εσείς να γνωρίσετε τον Κύριο εν Πνεύματι Αγίω.

Συνέχεια  ΕΔΩ

Παναγία Μυρτιδιώτισσα: η εικόνα που βρέθηκε μέσα στις μυρσίνες (24 Σεπτεμβρίου)

Η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα, που γιορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία ευρέσεως τής εικόνας Της που βρέθηκε μέσα σε ευωδιαστές μυρσίνες, είναι από τις πλέον αγαπημένες τών Ελλήνων. Στα Κύθηρα Τής δόθηκε για πρώτη φορά αυτή η προσωνυμία, αλλά ή Χάρη Της εξαπλώθηκε σέ όλο τόν ελληνικό χώρο. Μοναστήρια Της θα βρούμε και αλλού.

(ένα κείμενο, γραμμένο και για παιδιά, από το περιοδικό Προς τη Νίκη)

 

Tο Καλοκαίρι μπορεί τυπικά νά τελείωσε καί νά μπήκε τό Φθινόπωρο, μά ό καιρός μας επιτρέπει ακόμη ένα θαλασσινό ταξίδάκι-προσκύνημα: μέχρι τά Κυθηρα.
Στήν περιοχή των Μυρτιδίων, στά δυτικό μέρος τού νησιού βρίσκεται ή μεγαλύτερη Μονή των Κυθήρων! Είναι χτισμένη σέ ένα φυσικό βραχώδες άνοιγμα, ανάμεσα άπό πάρα πολλές μυρτιές! Ή εικόνα της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας τού 14ου αιώνα είναι το πολυτιμότερο κειμήλιο τού
νησιού καί ή προστάτιδα των απανταχού Κυθηρίων.

Η παράδοση λέει ότι στίς 24 Σεπτεμβρίου -40 ήμερες μετά τήν Κοίμηση της Θεοτόκου- εμφανίστηκε ή Παναγία σέ έναν βοσκό της περιοχής εκείνης καί του υπέδειξε νά ψάξει γιά τήν εικόνα Της, πού είχε έρθει σέ εκείνο τό μέρος πολλά χρόνια πρίν. Ό βοσκός έπεσε στό έδαφος, γεμάτος δέος, προσευχόμενος. Μόλις σηκώθηκε καί κοίταξε τριγύρω, είδε τήν εικόνα στά κλαδιά μιας μυρτιάς. Κλαίγοντας άπό χαρά, έφερε τήν εικόνα σπίτι του καί διηγήθηκε σέ φίλους καί συγγενείς τήν ιστορία της ανεύρεσης της.

 

Συνέχεια 

Με το Σταυρό βοηθό τι να φοβηθώ! (Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για την σημασία του Σταυρού στη ζωή μας)

*Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 

*ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ(ερμηνεία)

*ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ για εκτύπωση και χρωμάτισμα

*Ο δικός σου σταυρός  (ΒΙΝΤΕΟ για μεγάλα παιδιά)

 

 Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας και Ισαπόστολος, πριν γίνει μονοκράτορας στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, βρισκόταν σε πόλεμο με τους συμβασιλείς του. Κάποια φορά, πριν από μια σημαντική μάχη, γνωρίζοντας ότι οι δυνάμεις του είναι ασθενέστερες του αντιπάλου του, συλλογιζόταν τι έπρεπε να πράξει. Τότε, μέρα μεσημέρι, φάνηκε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και γύρω έγραφε: «ν τούτ νίκα», δηλαδή «Μ΄ αυτό θα νικήσεις», με τη δύναμη του Σταυρού, τη θεϊκή, όχι τη δική σου. Μετά από αυτό το θαύμα ο Κωνσταντίνος πήρε θάρρος. Διέταξε μάλιστα να κατασκευασθεί ένας όμοιος χρυσός σταυρός, ώστε να προπορεύεται πάντοτε του στρατεύματος. Αμέσως όρμησε

Η συνέχεια ΕΔΩ 

Η Γέννηση της Παναγίας μας (διήγηση για παιδιά)

έτσι ήρθε στον κόσμο η μικρή Μαριάμ, η Παναγία μας, της οποίας την Γέννηση τιμούμε στις 8 Σεπτεμβρίου
ένα απόσπασμα από την διήγηση:

Αγία Άννα, η μητέρα της Παναγίας και γιαγιά του Χριστού! (διήγηση για παιδιά)

dda8e-sf-parinti-ioachim-si-ana

από την συνομιλία της γιαγιάς με τα εγγονάκια της:

“στο κέντρο της εικόνας βλέπουμε την Παναγία μας σε μικρή ηλικία και , δεξιά και αριστερά της τους γονείς της: τους αγίου Ιωακείμ και Άννα που την κρατούν με στοργή από το χεράκι.

Βλέπεις που η Παναγία μας «στέκεται» πάνω σε ένα μικρό κορμό, σαν βλαστό λουλουδιού;… σαν ένα λουλούδι, σαν «άνθος από την ρίζα του Ιεσσαί», του Προπάτορα, βλάστησε η μικρή Μαριάμ, που έμελλε να γίνει η Μητέρα του Θεού.

-Αχ, τι όμορφα! Σαν λουλουδάκι γεννήθηκε η Παναγία μας! λέει η Αννούλα. Και πόσο θα την αγαπούσαν και θα την φρόνιζαν οι γονείς της!

-Και ξέρεις πόσα χρόνια περίμεναν παιδάκι αυτοί οι ευλογημένοι άνθρωποι;… Σαράντα ολόκληρα χρόνια!

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Παναγία Ντινιούς-Η Παναγιά που έσωσε τον Έλληνα και τιμώρησε τον Τούρκο

αρχείο λήψης (41)

 για την πληγωμένη Παναγιά Ντινιούς

(η Παναγία Ντινιούς εορτάζει στα εννιάμερα της Παναγίας, στις 23 Αυγούστου)

 

Αυγουστιάτικο μεσημέρι και η ζέστη μεγάλη. Τα παιδιά, αφού παίξαν όλο το πρωινό στην αυλή με τα γειτονόπουλα, μαζεύτηκαν πεινασμένα στο σπίτι να γευτούν το νόστιμο φαγητό, να ξαποστάσουν, να πάρουν δυνάμεις για το απογευματινό παιχνίδι.

Αφού, απόφαγαν, τα μεγαλύτερα μάζεψαν το τραπέζι και τα μικρότερα αδελφάκια ξάπλωσαν κατάκοπα στα κρεβατάκια τους. Πολλά τα παιδιά, αλλά με τη χάρη του Θεού καλόβουλα και υπάκουα. Το ένα βοηθά και νοιάζεται για το άλλα. Έτσι τα βγάζει πέρα και η μάνα με τις ατέλειωτες φροντίδες. Και ο πατέρας πώς τα καμαρώνει όταν γυρίζει το βραδάκι από τη δουλειά!…

 

η συνέχεια ΕΔΩ

Η Παναγία Σουμελά (για παιδιά)

panagia-soumela

(για να μαθαίνουμε στα παιδιά μας την ιστορία της φυλής μας και να τους μεταδίδουμε την αγάπη για τις αλησμόνητες πατρίδες…)

Στο πανέμορφο βουνό της Μακεδονίας Βέρμιο, στη καταπράσινη πλαγιά της Καστανιάς στη Βέροια, ανακαλύπτεις με συγκίνηση, ύστερα από σύντομη τραχιά ανάβαση, το ιερό προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά. Είναι το προσκύνημα που έστησε και ύψωσε εδώ η πονεμένη ψυχή των Ελλήνων του Πόντου, για να τους θυμίζει το πάνσεπτο προσκύνημά τους στην πάτρια γη, κοντά στην Τραπεζούντα του Πόντου. Πώς μπορούσαν να ζουν πρόσφυγες – ακόμα και στη Μάνα Ελλάδα – χωρίς την παρηγοριά τους, χωρίς την χαρά τους, τη δόξα τους και στο στήριγμά τους, την Παναγιά «τους»;

Συνέχεια