Υπαπαντή: η Ορθόδοξη γιορτή της Μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου

untitled

κάποτε ,η γιορτή της Μητέρας γιορταζόταν στην χώρα μας την Υπαπαντή… μακάρι και πάλι να επανέλθει αυτή την μέρα, που μας ταιριάζει περισσότερο, ως Ορθόδοξους Έλληνες

Υπαπαντή: τέτοια μέρα ορίστηκε πρώτη φορά να τιμάται η μητέρα στην Ελλάδα το 1929.

Με τα χρόνια όμως και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 , η γιορτή μεταφέρθηκε στη 2η Κυριακή του Μαΐου, όπως εορταζόταν τότε και στην Αμερική.

.

Γιατί αυτή η αλλαγή;… ήταν μάλλον μέσα στα πλαίσια του «αμερικανικού ονείρου» και της τάσης προς εμπορευματοποίηση ακόμα και των πιο ευαίσθητων αισθημάτων…

.

η συνέχεια ΕΔΩ

«Tους βλέπαμε και τους ακούγαμε τους καλικάντζαρους!» (διηγήσεις της γιαγιάς …και οι καλικάντζαροι σήμερα)

 

Αλήθεια, αυτοί οι καλικάντζαροι που «φιγουράρουν» αυτές τις μέρες στα παραμύθια, στις διακοσμήσεις, παντού…

Υπήρχαν στην πραγματικότητα!

Και όχι μόνο υπήρχαν, αλλά οι απλοί και απονήρευτοι άνθρωποι τους έβλεπαν και τους άκουγαν!

Μας τα διηγούνταν η γιαγιά μου…

-Αλήθεια, γιαγιά, τους βλέπατε τους καλικάντζαρους τέτοιες μέρες;

-Ναι, παιδί μου…οι παλιότεροι , όσοι ήταν σαν τους γονείς μου και μεγαλύτεροι, τους έβλεπαν, εμείς μόνο τους ακούγαμε…

Ήταν κάτι άσχημα, μαυριδερά πλάσματα, κάτι ανάμεσα σε σκύλο και άνθρωπο, με ουρά…

Συνέχεια  ΕΔΩ

Ζάλογγος: ανηφορίζοντας στον Ιερό Λόφο της θυσίας των Σουλιωτισσών…τότε και τώρα… (οδοιπορικό και φωτο)

(18 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Ζάλογγο)

οδοιπορικό- προσκύνημα στον Ιερό Βράχο της θυσίας των Σουλιωτισσών

Ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο…

ξεκινώντας από το μοναστηράκι του αγίου Δημητρίου και ακολουθώντας το πετρόκτιστο μονοπάτι, που εναλλάσσει επίπεδα τμήματα και σκαλιά, με το βλέμμα καρφωμένο στην κορυφή και στις φιγούρες που όσο πλησιάζουμε μεγαλώνουν,

με την καρδιά σφιγμένη και εικόνες να τριγυρίζουν στο μυαλό…

ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο.

Ζάλογγος 3

Το καλοκαίρι βρεθήκαμε προσκυνητές και ταξιδιώτες στην Ήπειρο. Και από τα πρώτα μέρη που θελήσαμε να επισκεφτούμε ήταν ο οικισμός του Σουλίου και ο βράχος της θυσίας του Ζαλόγγου…

 

Συνέχεια ΕΔΩ 

Στο Σούλι και στο Κούγκι, στον χώρο της θυσίας του καλόγερου Σαμουήλ (οδοιπορικό και φωτο)

13 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Κούγκι

kougi

Σύντομο ιστορικό και φωτογραφίες από το προσκύνημα στο Σούλι και στον χώρο της θυσίας στο Κούγκι

Κούγκι 6

.

το οδοιπορικό μας…

αξιωθήκαμε να βρεθούμε προσκυνητές στον ηρωικό τόπο της κοινότητας του Σουλίου και να προσκυνήσουμε στον άγιο Δονάτο, τον τοπικό άγιο της περιοχής, και στην αγία Παρακευή, στο Κούγκι.

η συγκίνηση μεγάλη, όταν πατάς σε μέρη ποτισμένα με αίμα και ιδρώτα ηρώων, όταν βρίσκεσαι σε τόπους όπου ο ηρωισμός ανυψώνει τον άνθρωπο και τον φέρνει σε ένα ανώτερο επίπεδο, προσιτό μόνο από λίγους…

μοναδικό το τοπίο, η δύσκολη διαδρομή για το Σούλι σε αποζημιώνει όταν φτάνεις  στα μέρη αυτά…εκεί που έζησαν και μεγαλούργησαν πρόγονοί μας που δεν φοβόταν τίποτα, παρά μόνο τον Θεό…και ως υπέρτατο αγαθό πολέμησαν για την Πίστη, την ελευθερία και την τιμή….

Συνέχεια ΕΔΩ

Αγία Άννα, η μητέρα της Παναγίας και γιαγιά του Χριστού! (διήγηση για παιδιά)

.

 

Η Αννούλα είναι πολύ χαρούμενη: αύριο γιορτάζει! Και την περιμένει τόσο καιρό με πολλή ανυπομονησία αυτή την μέρα!

Έχει έρθει και η γιαγιά η Άννα στο σπίτι, να γιορτάσουν όλοι μαζί. Μένει μακριά η γιαγιά, στο χωριό, και δεν την βλέπουν συχνά και, όταν τους επισκέπτεται, τα εγγονάκια της στήνουν πανηγύρι!

Από βραδύς η γιαγιά τοποθέτησε στο εικονοστάσι του σπιτιού μια εικόνα που παριστάνει δυο αγίους, μια γυναίκα και έναν άνδρα, και ανάμεσά τους κρατούν με αγάπη ένα κοριτσάκι. Η Αννούλα την κοιτάζει και αναρωτιέται: »ποιοι να ’ναι αυτοί οι άγιοι; Και αυτό το κοριτσάκι, με το μακρύ φόρεμα και το μαντήλι;… Θα ρωτήσω τη γιαγιά, εκείνη θα ξέρει,, γιατί διαβάζει πολλά βιβλία».

η συνέχεια ΕΔΩ

Τα Εισόδια της Θεοτόκου- δώδεκα χρόνια στο Ναό! (διήγηση για παιδιά)

Εισόδια Θεοτόκου εικόνα

-Γιαγιά, ποιο είναι αυτό το μικρό κοριτσάκι που προχωρεί με απλωμένα τα χεράκια του ;ρώτησε η μικρή Δέσποινα κοιτάζοντας την εικόνα των Εισοδίων της Θεοτόκου που είχε μόλις τοποθετήσει η γιαγιά στο εικονοστάσι του σπιτιού.

Αύριο είναι η γιορτή των Εισοδίων, το ξέρει αυτό η Δέσποινα γιατί είναι και η μέρα που γιορτάζει η ίδια! Και την περιμένει με τόση χαρά και ανυπομονησία αυτή την γιορτή! Όμως δεν ξέρει και πολλά για το γεγονός αυτό… ευκαιρία τώρα, που βρίσκεται η γιαγιά στο σπίτι, να λύσει τις απορίες της. Γιατί η γιαγιά διαβάζει πολύ και σίγουρα θα ξέρει και για την γιορτή αυτή…

– Η μικρή Παναγία είναι, κοριτσάκι μου, απάντησε η γιαγιά. Η μικρή Μαριάμ που την προσέφεραν ως δώρο οι γονείς της στο Ναό και την αφιέρωσαν στην υπηρεσία του. Ήταν μόλις τριών χρονών, λίγο μικρότερη από εσένα, Δεσποινούλα μου.

–Και γιατί , γιαγιά, ένα τόσο μικρό κοριτσάκι , το αφιέρωσαν οι γονείς του στον Θεό;… δεν θα τους έλειπε;… εκείνο δεν θα στεναχωρούνταν μακριά από την μανούλα του και τον μπαμπά του;… και ποιος θα το πρόσεχε εκεί στον Ναό;

Η συνέχεια ΕΔΩ →

“Μαμά, γιατί γιορτάζουμε το ΟΧΙ και γιατί κάνουμε παρέλαση;…”

 λίγες σκέψεις,με αφορμή τις συζητήσεις μας με τα παιδιά μας, σχετικά με τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου 1940…

γυναίκα της Πίνδου

.

Φτάσανε και φέτος οι μέρες εορτασμού της εθνικής επετείου του ΟΧΙ…

Μέσα από τις συζητήσεις με τα παιδιά και τις καίριες ερωτήσεις που θέτουν, μπαίνω και εγώ η ίδια σε προβληματισμούς και βρίσκω την ευκαιρία να σκεφτώ καλύτερα κάποια πράγματα και να τα θέσω στη σωστή βάση.

Τα παιδιά είναι μικροί άνθρωποι που, με την καθαρότητα της ψυχής και του μυαλού, ίσως να “βλέπουν” και να αισθάνονται καλύτερα από τους μεγάλους, που έχουν παγιωμένες κάποιες αντιλήψεις.Και οι κουβέντες, η επικοινωνία μαζί τους, καλλιεργεί την κρίση τους και οξύνει την αντίληψή τους, ώστε και τα ίδια να βρίσκουν το “γιατί;” πίσω από ερωτήματα που φαίνονται εξ αρχής δεδομένα, αλλά φτάνουν στιγμές που αμφισβητούνται…

 

 Η συνέχεια ΕΔΩ

HALLOWEEN: Αν ξέραμε τι ήταν , θα το γιορτάζαμε;…

.Αποτέλεσμα εικόνας για pumpkin halloween

 

Τα βλέπεις και φρίττεις…

(αν δεν έχει αλλοιωθεί το αισθητήριό σου και είναι καθαρό, όπως ένος μικρού παιδιού, οι μάγισσες, οι νεκροκεφαλές και οι σκελετοί μόνο αποστροφή προκαλούν)…

Βρέθηκα σήμερα με τα δυο μικρά σε ένα πολυκατάστημα και,μόλις αντίκρισε το τρίχρονο την φάτσα της μάγισσας και την ανάλογη διακόσμηση, γύρισε τρομαγμένο και μου είπε:

“Μαμά, είναι κακά αυτά τα πράγματα”…

(κάναμε ολόκληρο γύρο για να αποφύγουμε τα σχετικά  “αντικείμενα”, παντού πρόβαλαν μπροστά μας).

.

Μα γιατί να θέλουμε να γιορτάσουμε και να διασκεδάσουμε με τέτοιες εικόνες;

 

η συνέχεια ΕΔΩ

“Πρώτα το πιο σπουδαίο…” (για τις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών)

από το ιστολόγιο: “Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου”
Μαζί με το άνοιγμα των σχολειών, αρχίζουν και οι εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών: ξένες γλώσσες, ωδείο, αθλήματα, εικαστικά κ.α…. τι να πρωτοδιαλέξουμε δεν ξέρουμε και εμείς και τα ίδια.Τι τους ενδιαφέρει πραγματικά και σε πόσα μπορούμε να ανταπεξέλθουμε από θέμα χρόνου, εξόδων κ.α;  Σε τι να δώσουμε προτεραιότητα;…Ποια από όλα αυτά θα τα ωφελήσουν , δεν θα φορτώσουν απλώς το πρόγραμμά μας, και θα προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στην μόρφωση και την καλλιέργεια των παιδιών μας;…
Μέσα σε τέτοιες σκέψεις, θυμήθηκα το ακόλουθο κείμενο που, όταν πριν λίγα χρόνια είχα διαβάσει, με είχε εντυπωσιάσει πολύ. Δίνει μια άλλη προοπτική στην μόρφωση των παιδιών και θέτει τα πράγματα σε άλλη βάση. Το μεταφέρω εδώ: 

.

(Aγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, επισκόπου Αχρίδος)

(Απάντηση σε κάποια θλιμμένη μητέρα, για τα “κακά” παιδιά.)

imagesCAAUYJ00

“Παραπονείστε, αλίμονο, για τα ίδια σας τα παιδιά!Εκτός από το σχολείο τους, πληρώνατε ιδιαίτερους δασκάλους για να τα διδάξουν να παίζουν πιάνο και να μιλούν γαλλικά. Και τώρα σας έχουν πάρει το κεφάλι με το πιάνο. Και όταν μεταξύ τους μιλάν τα γαλλικά, κοροϊδεύουν. Νοιώθετε ότι συζητούν άσχημα για το πρόσωπό σας.

.

 

η συνέχεια ΕΔΩ

“Γράμματα σπουδάματα, του Θεού (;) τα πράγματα…” ;;;

(από το ιστολόγιο:“Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου”)

.

.

Μέρες τώρα, καθώς αρχίζει μια νέα σχολική χρονιά, μια αγωνία και μια σκέψη  διακατέχει και πάλι το μυαλό και την ψυχή μου:

Ποια “γράμματα” μαθαίνουν τα παιδιά μας στα σχολεία;… (και εννοώ τα όσα προωθούνται από τα σχολικά βιβλία…).Είναι, άραγε, “γράμματα του Θεού”;;;

Μια απλή σύγκριση με τα παλιά αναγνωστικά αρκεί να καταλάβουμε την μεγάλη αλλαγή… Τι κρίμα, γιατί όλα εκείνα να θεωρούνται οπισδοδρομικά, παλιά, ξεπερασμένα και κάθε τι “νέο”,αμφιβόλου αξίας και ηθικής,  να προσπαθούν να το επιβάλουν στις αθώες ψυχούλες… 

.

η συνέχεια ΕΔΩ

Η Γέννηση της Παναγίας μας (διήγηση για παιδιά)

έτσι ήρθε στον κόσμο η μικρή Μαριάμ, η Παναγία μας, της οποίας την Γέννηση τιμούμε στις 8 Σεπτεμβρίου

ένα απόσπασμα από την διήγηση: 

Αγία Άννα, η μητέρα της Παναγίας και γιαγιά του Χριστού! (διήγηση για παιδιά)

dda8e-sf-parinti-ioachim-si-ana

από την συνομιλία της γιαγιάς με τα εγγονάκια της:

“στο κέντρο της εικόνας βλέπουμε την Παναγία μας σε μικρή ηλικία και , δεξιά και αριστερά της τους γονείς της: τους αγίου Ιωακείμ και Άννα που την κρατούν με στοργή από το χεράκι.

Βλέπεις που η Παναγία μας «στέκεται» πάνω σε ένα μικρό κορμό, σαν βλαστό λουλουδιού;… σαν ένα λουλούδι, σαν «άνθος από την ρίζα του Ιεσσαί», του Προπάτορα, βλάστησε η μικρή Μαριάμ, που έμελλε να γίνει η Μητέρα του Θεού.

-Αχ, τι όμορφα! Σαν λουλουδάκι γεννήθηκε η Παναγία μας! λέει η Αννούλα. Και πόσο θα την αγαπούσαν και θα την φρόνιζαν οι γονείς της!

-Και ξέρεις πόσα χρόνια περίμεναν παιδάκι αυτοί οι ευλογημένοι άνθρωποι;… Σαράντα ολόκληρα χρόνια!

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Λίγα λόγια στα παιδιά, απέραντη αγάπη και προσευχή. …

(Σκέψεις για παιδιά στην εφηβεία,  αλλά και για μικρότερα παιδιά-από τα πρώτα χρόνια χτίζεται το οικοδόμημα της ψυχής τους, γι αυτό αξίζει να κοπιάσουμε για να καλοκτιστεί…)

 

Mητέρα και παιδί στην παραλία 1902 (1)

.

Λίγα λόγια στα παιδιά. …

Τα πολλά λόγια “χτυπούν”στα αυτιά, φέρνουν αντιδράσεις

Ενώ η θερμή καρδιακή προσευχή του γονιού επιδρά απευθείας στην ψυχή του παιδιού και την προδιαθέτει θετικά προς το καλό. ..

.

Τα πολλά λόγια γίνονται κουραστικά για τον καθένα, πόσο μάλλον για ένα παιδί που μεγαλώνει και περνά στη φάση της ενηλικίωσης (εφηβεία).

.

 

η συνέχεια ΕΔΩ

Παναγία Ντινιούς-Η Παναγιά που έσωσε τον Έλληνα και τιμώρησε τον Τούρκο

 για την πληγωμένη Παναγιά Ντινιούς

(η Παναγία Ντινιούς εορτάζει στα εννιάμερα της Παναγίας, στις 23 Αυγούστου)

ένα κείμενο που είχα γράψει…

.

Αυγουστιάτικο μεσημέρι και η ζέστη μεγάλη. Τα παιδιά, αφού παίξαν όλο το πρωινό στην αυλή με τα γειτονόπουλα, μαζεύτηκαν πεινασμένα στο σπίτι να γευτούν το νόστιμο φαγητό, να ξαποστάσουν, να πάρουν δυνάμεις για το απογευματινό παιχνίδι.

Αφού, απόφαγαν, τα μεγαλύτερα μάζεψαν το τραπέζι και τα μικρότερα αδελφάκια ξάπλωσαν κατάκοπα στα κρεβατάκια τους. Πολλά τα παιδιά, αλλά με τη χάρη του Θεού καλόβουλα και υπάκουα. Το ένα βοηθά και νοιάζεται για το άλλα. Έτσι τα βγάζει πέρα και η μάνα με τις ατέλειωτες φροντίδες. Και ο πατέρας πώς τα καμαρώνει όταν γυρίζει το βραδάκι από τη δουλειά!…

η συνέχεια ΕΔΩ

Η «Ψυχομάνα» του Νικολάου Γύζη… και η δική μου γιαγιά

(από το ιστολόγιο: Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου” )
παλιότερο, πολύ αγαπημένο κείμενο…
να εύχεσαι για εμάς, γιαγιά… καλή αντάμωση!

.

Ψυχομάνα Γύζη

.

Σαν σήμερα ήταν που έφυγε η αγαπημένη μου γιαγιά από τον κόσμο αυτό… Μου λείπει πολύ, παρ΄ όλο που πέρασαν πολλά χρόνια.

Και νιώθω πως στην επέτειο της μνήμης της οφείλω να γράψω για την επιλογή μου αυτή, που ως «διαδικτυακή φωτογραφία ταυτότητας» με σηματοδοτεί ως ιστολόγιο.

Πρόκειται για τον πίνακα «η Ψυχομάνα ή Καλομάνα », που είναι από τους αγαπημένους μου… Και μόνο το κεντρικό θέμα του, ο μητρικός θηλασμός, είναι κάτι που αγαπώ πολύ, με εκφράζει ως μητέρα και το ζω με χαρά και ευγνωμοσύνη τα τελευταία χρόνια, από τότε που πρωτοέγινα μάνα.

Όμως ο πίνακας αυτός, συνειρμικά, μου θυμίζει και την αγαπημένη μου γιαγιά.  Στο πρόσωπο του μαυροφορεμένου βρέφους που θηλάζει,  βλέπω την ίδια… θα εξηγήσω στην συνέχεια γιατί.

.

Συνέχεια ΕΔΩ →

Τα φιδάκια της Παναγίας (ιστορία για παιδιά, φωτο και βίντεο)

ΦΙΔΑΚΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

.

images (48)

 

Τα φιδάκια της Παναγίας, στο Μαρκόπουλο της Κεφαλληνιάς: ένα θαύμα που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες και συγκινεί κάθε πιστή ψυχή… ένα κείμενο που έγραψα για τα παιδιά, φωτογραφίες και βίντεο 

 

Αυγουστιάτικο απόγευμα και η Παράκληση της Παναγίας στην εκκλησία του χωριού μόλις τελείωσε. Ο Ιωάννης, ο Πέτρος και η Μαρία ,αφού προσκύνησαν την ομορφοστολισμένη εικόνα της Κοίμησης,  παίρνουν το δρόμο για το σπίτι τους με τον παππού και τη γιαγιά τους.
-Παππού, να πάμε από το δρόμο με τα εκκλησάκια, για να ανάψουμε και τα καντηλάκια; φωνάζει χαρούμενα η Μαρία.

η συνέχεια ΕΔΩ

Μάνα μου Παναγία…

mother-3

Μάνα μου Παναγία, σου μιλώ σαν μάνα…

λίγες σκέψεις και λίγα άτεχνα λόγια, ως έκφραση της ευγνωμοσύνης μου για την βοήθεια της Παναγίας μας στον αγώνα της μητρότητας

.

Μάνα Παναγία, σε Εσένα προστρέχουμε, γιατί μας νιώθεις σαν μάνα…

Σε Εσένα, γλυκιά Παναγία, προστρέχει ο πιστός λαός Σου ολοχρονίς και περισσότερο αυτές τις μέρες του ευλογημένου μήνα Σου. Και απολαμβάνει τις ευλογίες που σκορπάς απλόχερα, «προς το συμφέρον της αιτήσεως».

Οι μάνες , όμως, θαρρώ πως σε νιώθουμε πιο κοντά μας. Γιατί και εσύ έγινες μητέρα και απευθυνόμαστε στη Χάρη Σου και τολμάμε να σου μιλήσουμε, ως μάνα σε μάνα…

Συνέχεια →

“Πώς γαλουχείς τον Δεσπότην;…”

2steps.gr_Icons_holy_virgin_lactans_saint_john_infant_museum_kanelopoulou_athens_attica_001

.

Ακατανόητον θαύμα…*

Από το σώμα Σου παίρνει τροφή,

παίρνει μορφή,

γαλουχείται ο Σωτήρας,

ο Κτίστης όλων.

Πώς να εξηγηθεί το μυστήριο;…

.

η συνέχεια ΕΔΩ

Αύγουστος, ο μήνας της Παναγίας μας…

λίγες σκέψεις αυγουστιάτικες, για την Χάρη Της…

Παναγία Οδηγήτρια, στο εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία, στον Αη Λια Καστοριάς

.

Αύγουστος! τι να πρωτογράψω γι’ αυτό τον ευλογημένο μήνα;… καθώς κυλά το καλοκαίρι, προβάλει και ο τρίτος μήνας του, ολοκληρωτικά αφιερωμένος στην Μητέρα όλων, την “Μεγάλη Κυρά”, την Παναγία μας.

Μέσα στον χρόνο, πολλές μέρες είναι αφιερωμένες στην Χάρη Της, αλλά αυτός ο γλυκός μήνας είναι εξ΄ολοκλήρου δικός της.

Με τις Παρακλήσεις που ψάλλονται για Εκείνη, γεμίζουν ψαλμωδίες τα απογεύματα

 η συνέχεια ΕΔΩ

 

Να μιλάς…

.

(σκέψεις με αφορμή εξελίξεις στην τοπική κοινωνία και στην Πατρίδα μας γενικότερα. …)

.

q11

.

Να μιλάς…

να τολμάς να εκφράζεις την αντίθεσή σου, την άποψή σου, ακόμα και αν ξέρεις ότι δεν θα εισακουστεί…

Εσύ να μιλάς,  να ζητάς , να διεκδικείς.

Να έχεις το θάρρος της αλήθειας, το θάρρος  του δίκαιου…

.

η συνέχεια ΕΔΩ

Να τολμάς να ζεις …

candle

.

Να τολμάς να ζεις

να τολμάς να είσαι αυθεντικός…

Να κινείσαι στο δρόμο της Αλήθειας.

.

.

Μη νιώθεις μόνος, δεν είσαι μόνος.

» Ελθέ ο μόνος προς μόνον» * ,

ας εύχεσαι.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

.