Η ταπεινή  και άγνωστη Παναγία στην Βόρειο Ήπειρο

25 Μαρτίου και Ευαγγελισμός της ΘεοτόκουΕυ + αγγέλωΑναγγέλω το ευχάριστο νέοΗ ημέρα που η μητέρα όλων μας η Θεοτόκος Παναγία μαθαίνει ότι θα φέρει σε 9 μήνεςστον κόσμο τον Κύριο Ιησού….

πολυτκιον-Ἦχος δ’.
<Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό Κεφάλαιον, καί τοῦ ἀπ᾽ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις· ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, Υἱός τῆς Παρθένου γίνεται, καί Γαβριήλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διό καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ>.

Άπειροι οι ναοί στη χώρα μας επ ονόματι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και στη Χίο μας υπέρλαμπρος ο Ναός της Ευαγγελίστριας εμείς όμως εφέτος θα γιορτάσουμε εκτός Ελληνικών συνόρων-έτσι το ήθελαν οι υπερδυνάμεις, να ‘κόψουν την Ήπειρο στα δύο- και πάμε Βόρεια Ήπειρο και εκεί που κτυπάει η καρδιά του Ελληνισμού από την εποχή των Μολλοσών- αρχαίας Ελληνικής φυλής.

 

Συνέχεια

Μνήμη Κωνσταντίνου Κατσίφα

«Να γράψετε με το αίμα μου, Ελλάδα σ’ αγαπώ», σημείωσε κάπου κι έκανε, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, την επιθυμία πραγματικότητα λυτρώνοντας τους απανταχού Έλληνες.

Υπάρχει θάνατος που είναι πιο ελαφρύς από άχυρο κι άλλος που είναι πιο ακριβός από χρυσό, τέτοιος πολύτιμος υπήρξε ο χαμός του ομογενούς, από τις Βουλιαράτες της Βορείου Ηπείρου, Κωνσταντίνου Κατσίφα.

Συνέχεια

Η δολοφονία του Μητροπολίτου Κορυτσάς, Πρεμετής και Μοσχόπολης Φωτίου Καλπίδη (9 Σεπτεμβρίου 1906)

 

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1906, οπαδοί της ρουμανικής προπαγάνδας και αλβανίζοντες, δολοφόνησαν σε ενέδρα τον Μητροπολίτη Κορυτσάς Φώτιο.

Υπήρξε ένας από τους πολλούς ιεροεθνομάρτυρες του Μακεδονικού Αγώνα.

Όταν ἡ ρουμάνικη προπαγάνδα, ὑποβοηθούμενη ἀπό τὴν ἀλβανική, προσπάθησε νὰ καταγράψῃ τοὺς Ἕλληνες ὡς «ἀρναούτ» καὶ ὄχι ὡς «ροῦμ», μὲ σκοπὸ τὴν ἀλλοίωση τοῦ πληθυσμοῦ, ἀποσκοπῶντας νὰ δείξῃ στὶς ξένες δυνάμεις ὅτι ὁ πληθυσμὸς ἦταν ἀλβανορωμουνικός καὶ ὅτι οἱ Ἕλληνες ἦταν μιὰ μειοψηφία, ἡ ἀντίδραση τοῦ Φώτιου ἦταν ἐντονότατη.

*******

Πώς περιέγραψε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης την κηδεία του Φωτίου:

“Λαβαίνω τηλεγράφημα ότι σκοτώθηκε ο Φώτιος κοντά σ΄ ένα χωριό δυο ώρες έξω από την Κορυτσά, όπου είχε βγει για περιοδεία. Συγχρόνως λαβαίνω και τηλεγραφική διαταγή του Πατριαρχείου να πάω αμέσως στην Κορυτσά και να κάνω την κηδεία του μακαρίτη.

 

Συνέχεια ΕΔΩ 

Η δολοφονία του Μητροπολίτου Κορυτσάς, Πρεμετής και Μοσχόπολης Φωτίου Καλπίδη (9 Σεπτεμβρίου 1906)

 

 

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1906, οπαδοί της ρουμανικής προπαγάνδας και αλβανίζοντες, δολοφόνησαν σε ενέδρα τον Μητροπολίτη Κορυτσάς Φώτιο.

Υπήρξε ένας από τους πολλούς ιεροεθνομάρτυρες του Μακεδονικού Αγώνα.

Όταν ἡ ρουμάνικη προπαγάνδα, ὑποβοηθούμενη ἀπό τὴν ἀλβανική, προσπάθησε νὰ καταγράψῃ τοὺς Ἕλληνες ὡς «ἀρναούτ» καὶ ὄχι ὡς «ροῦμ», μὲ σκοπὸ τὴν ἀλλοίωση τοῦ πληθυσμοῦ, ἀποσκοπῶντας νὰ δείξῃ στὶς ξένες δυνάμεις ὅτι ὁ πληθυσμὸς ἦταν ἀλβανορωμουνικός καὶ ὅτι οἱ Ἕλληνες ἦταν μιὰ μειοψηφία, ἡ ἀντίδραση τοῦ Φώτιου ἦταν ἐντονότατη.

*******

Πώς περιέγραψε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης την κηδεία του Φωτίου:

“Λαβαίνω τηλεγράφημα ότι σκοτώθηκε ο Φώτιος κοντά σ΄ ένα χωριό δυο ώρες έξω από την Κορυτσά, όπου είχε βγει για περιοδεία. Συγχρόνως λαβαίνω και τηλεγραφική διαταγή του Πατριαρχείου να πάω αμέσως στην Κορυτσά και να κάνω την κηδεία του μακαρίτη.

Αμέσως πήγα στην Κορυτσά. Οι Βούλγαροι ευτυχώς δεν μπορούσαν να με παρακολουθούν και στις έκτακτες περιοδείες μου, όπως τώρα, αν δεν είχαν γνώσιν πό πρωτύτερα κι έτσι αυτή την φορά τράβηξα κατ΄ ευθείαν .

Εκεί βρήκα το λαό τρομαγμένο και έπρεπε να αναφτερωσω το φρόνημά του. Την κηδεία έκανα μαζί με τον Μητροπολίτη Δυρραχίου, έπειτα Ικονίου, Προκόπιο.  Εγώ εξεφώνησα τον επικήδειο του αειμνήστου Φωτίου. Ανέβηκα στον άμβωνα και άρχισα με το προφητικό ρητό: «Ουκ εκλείψει άρχων εξ Ιούδα και ηγούμενος εκ των μηρών αυτού, έως ου έλθει ω απόκειται και αυτός προσδοκία εθνών». Και συγχρόνως με το χέρι μου έδειχνα κατά την Ελλάδα.

.

Συνέχεια

Η Απελευθέρωση του Αργυροκάστρου (8 Δεκεμβρίου 1940)

.

όπως καταγράφεται μέσα από τον Αθηναϊκό Τύπο της εποχής 

«Καθημερινή» (9 Δεκεμβρίου 1940): «Τα ελληνικά στρατεύματα, μετά νικηφόρους αγώνας, εισήλθον χθες εις το Αργυρόκαστρον. Νίκη!..».

«Ακρόπολις» (9 Δεκεμβρίου 1940): «Τα ελληνικά στρατεύματα απελευθέρωσαν χθες και το Αργυρόκαστρον. Το χαρμόσυνον άγγελμα μετεδόθη εις ολόκληρον την Ελλάδα διά κωδωνοκρουσιών. Πρωτοφανείς εκδηλώσεις ενθουσιασμού».

«Αθηναϊκά Νέα» (9 Δεκεμβρίου 1940): «Η κατάληψις του Αργυροκάστρου. Σήμερον θα τελεσθεί εκεί δοξολογία. Θα χοροστατήσει ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων. Οι Ιταλοί υποχωρούν εις ολόκληρον το μέτωπον».

Συνέχεια  ΕΔΩ

Μνήμες και θύμισες από τον Βορειοηπειρωτικό Αυτονομιακό Αγώνα του 1914!

Του Βασιλείου Ζιώζια . Προέδρου ΠΑ.ΣΥ.Β.Α / Ν.Τρικάλων .

 .
Με την ευκαιρία των προγραμματισμένων εκδηλώσεων για τον Αυτονομιακόν Αγώνα της Βορείου Ηπείρου , που θα πραγματοποιηθούν την 17ην Μαΐου , στο Δελβινάκι Ιωαννίνων , οι μνήμες επιστρέφουν σε αξέχαστες ιστορικές στιγμές.
.
.
17 Φεβρουαρίου 1914 .
Ιστορική μέρα για τον Βορειοηπειρωτικό αγώνα. Για άλλη μια φορά ξαναζωντανεύει ο ηρωϊσμός κι η φιλοπατρία, που πριν 90 τόσα χρόνια οι Ιερολοχίτες στο Δραγατσάνι την υπέγραψαν με το αίμα και τη θυσία τους . Έτσι και τώρα.

Η Απελευθέρωση του Αργυροκάστρου (8 Δεκεμβρίου 1940)


όπως καταγράφεται μέσα από τον Αθηναϊκό Τύπο της εποχής 

«Καθημερινή» (9 Δεκεμβρίου 1940): «Τα ελληνικά στρατεύματα, μετά νικηφόρους αγώνας, εισήλθον χθες εις το Αργυρόκαστρον. Νίκη!..».

«Ακρόπολις» (9 Δεκεμβρίου 1940): «Τα ελληνικά στρατεύματα απελευθέρωσαν χθες και το Αργυρόκαστρον. Το χαρμόσυνον άγγελμα μετεδόθη εις ολόκληρον την Ελλάδα διά κωδωνοκρουσιών. Πρωτοφανείς εκδηλώσεις ενθουσιασμού».

«Αθηναϊκά Νέα» (9 Δεκεμβρίου 1940): «Η κατάληψις του Αργυροκάστρου. Σήμερον θα τελεσθεί εκεί δοξολογία. Θα χοροστατήσει ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων. Οι Ιταλοί υποχωρούν εις ολόκληρον το μέτωπον».

Συνέχεια

Η Βόρειος Ήπειρος στη δεκαετία 1912-1922

Ένοπλο τμήμα από Ηπειρώτισσες. Αργυρόκαστρο 1914.

φωτο από hellenica

Στις 4/17 Δεκεμβρίου 1913 υπογράφτηκε το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που επιδίκαζε τελικά το σύνολο της Βορείου Ηπείρου στην Αλβανία

Μετά τη συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 έμενε σε εκκρεμότητα η τύχη της Βορείου Ηπείρου, η οποία, όπως και τα νησιά του Αρχιπελάγους, βρισκόταν ήδη υπό τον έλεγχο του ελληνικού στρατού.

Δεν είχε όμως προσδιοριστεί με συνθήκη κάποιο μόνιμο καθεστώς. Παράλληλα, στη Βόρειο Ήπειρο δρούσαν ελληνικά αντάρτικα σώματα. H λύση του θέματος εξαρτιόταν από το αν και με ποια σύνορα θα ιδρυθεί αλβανικό κράτος. Oι Μεγάλες Δυνάμεις καθόριζαν τη στάση τους με βάση τα συμφέροντά τους Συνέχεια

Ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τὸν Αὐτονομιακὸ ἀγώνα τῶν Βορειοηπειρωτῶν

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικός Ἐπιστήμων.

Μία ἀπό τίς σημαντικές ἐπετείους τοῦ ἔτους πού διανύουμε εἶναι ἡ συμπλήρωση ἑκατό ἀκριβῶς ἐτῶν ἀπό τόν Αὐτονομιακό Ἀγῶνα τῶν ἀδελφῶν μας Βορειοηπειρωτῶν (Φεβρουάριος-Μάϊος 1914). Τιμῶντας τή μνήμη τῶν κληρικῶν καί λαϊκῶν πού ἀγωνίσθηκαν ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας τῆς πανάρχαιας αὐτῆς ἑλληνικῆς πατρίδος καί ἀντλῶντας διδάγματα γιά τό παρόν καί τό μέλλον, ὑπενθυμίζουμε τά κυριώτερα γεγονότα: Συνέχεια

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: