Ελάτε να κάνετε οικογένειες

(Κώστας Γανωτής)

 

Βλέπω τους νέους να στέκονται μουδιασμένοι μπροστά στην κλήση να κάνουν οικογένεια. Ίσως λαχταρούν ν’ αγαπήσουν και φοβούνται. Μια κοπέλα εξομολογείται: «Λες του άλλου σ’ αγαπώ και φρικάρει». Ακούτε; Φρικάρει! Πώς μπόρεσε η αγάπη να συνδυαστεί με τη φρίκη!

Έτσι αρκούνται σε μια επιδερμική επισκόπηση και λογαριάζουν τις στιγμές (στιγμές!) ηδονής, που μπορούν ν’ αποσπάσουν. Κι ύστερα ν’ ακολουθεί η βασανιστική διάρκεια του τίποτα, του κενού της πλήξης, πρόξενου της κατάθλιψης.

Όλοι σχεδόν οι σημερινοί νέοι κατέχονται από τη θλίψη της αποτυχίας του έρωτα. Και η θλίψη γίνεται έκπληξη ύστερα από την τόση διαφήμιση του μόνου σχεδόν προϊόντος της απελευθέρωσης των ηθών, που επεδίωξε και πέτυχε ο σύγχρονος προοδευτισμός.

 

Συνέχεια

“Οι γονείς δένδρο, τα παιδιά καρποί”

Όταν έγραψα το κείμενο:

Μπορώ να κάνω παράπονα για τα παιδιά μου;…

είχα στο νου μου την παροιμία:“Το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά”. ..Ένα ανάλογο απόσπασμα διάβασα στις διδαχές του αγίου Κοσμά του Αιτωλού και το μεταφέρω εδώ:

 

γονείς παιδιά άγιος Κοσμάς Αιτωλός

.

“Ένα δένδρο όταν τό κόψεις, ευθύς ξεραίνονται τα κλαδιά. Αντιθέτως όμως, όταν  ποτίζης την ρίζαν, στέκονται δροσερά τά κλωνάρια.

Ομοίως είστε  και οί γονείς, ωσάν το δένδρον. Και ,όταν ποτίζεται  ο πατέρας και η μητέρα, που είστε η ρίζα  των παιδιών, με νηστείες, προσευχές, έλεημοσύνες ,με καλά έργα, φυλάγει ο Θεός τα παιδιά σας.

η συνέχεια ΕΔΩ

Ένα «ευχαριστώ»… την ημέρα που ήρθα στον κόσμο…

 .

Τέτοια μέρα, πριν κάμποσα χρόνια, μια μανούλα πόνεσε για εμένα….

Πόνεσε πολύ, πόνεσε ώρες ατέλειωτες  ώσπου να έρθω στο φως.

Τόσα χρόνια, τέτοια μέρα, δεν σκέφτηκα να σε ευχαριστήσω, μαμά.

Ούτε εσένα σε ευχαρίστησα, μπαμπά, για το δώρο της ζωής που μου χαρίσατε.

.

Συνέχεια

.

“Τα παιδιά είναι του Θεού…”

 

(από τους λόγους του γέροντος Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου- για την αγωγή των παιδιών)

 

Διηγείται μια μητέρα:

Κάποια φορά στην εξομολόγηση του είπα:

-Ανησυχώ πολύ για τα παιδιά μου, μήπως πάθουν τίποτα, μήπως τους συμβεί κάτι κακό. Βάζω χίλια δυο με το μυαλό μου.

Η απάντηση του Γέροντα ήρθε γρήγορα, σε έντονο ύφος και συγχρόνως συγκλονιστική:

-Και ποιος σου είπε ότι τα παιδιά είναι δικά σου; Προβατάκια Του είναι και σε έχει βάλει να τα φυλάς.

*******

Οι γονείς πρέπει να αγαπούν τα παιδιά τους ως παιδιά τους και όχι ως είδωλά τους. Δηλαδή το παιδί τους να το αγαπούν όπως είναι και όχι όπως θα ήθελαν να είναι. Συνέχεια

όταν οι γονείς ανυπομονούν να αρχίσουν τα σχολεία…

“Προς το τέλος των σχολικών διακοπών οι γονείς είναι συνήθως κουρασμένοι.

Παρ΄όλα αυτά είναι λυπηρό να αισθάνονται τα παιδιά ότι οι γονείς τους χαίρονται που θα τα ξεφορτωθούν στέλνοντάς τα στο σχολείο.

Οι γονείς πρέπει να αντιστέκονται στον πειρασμό να πουν: Συνέχεια

Επάγγελμα: Γονιός

φωτο από: psyhismos.blogspot.gr/2013/01/o.html

φωτο από: psyhismos.blogspot.gr/2013/01/o.html

Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη

            Σκέφτηκα ποτέ να πω; “Δύο του μηνός πότε θα πληρωθώ;”. Φανταστήκατε να κρεμάσω την ποδιά μου την Παρασκευή και να δηλώσω: “Χαίρετε! Δουλειά ξαναπάω τη Δευτέρα;”. Ή “Από το ΙΚΑ μου είπαν πως σε δύο μήνες μπαίνω σε σύνταξη. Φρόντισε για άλλη σύζυγο, για άλλη μάνα;”.

            Ήταν μία πρόσκληση για συζήτηση, με θέμα “επάγγελμα γονιός”. Τη διάβασα, την ξανά διάβασα. Ομολογώ πως, αν και πολλά χρόνια είμαι μητέρα, δεν είχα σκεφτεί ποτέ πως ασκώ ένα “επάγγελμα”… Στη δικιά μου εποχή το να ‘σαι γονιός το λέγαμε αποστολή, το λέγαμε σκοπό ζωής, δεν θυμάμαι πώς αλλιώς το λέγαμε, πάντως “επάγγελμα” δεν το ονομάζαμε.

Συνέχεια

Για τα αγγελούδια με σύνδρομο Down:λόγοι γ. Παϊσίου… και η συγκλονιστική ιστορία μιας μητέρας

Μόλις διάβασα την ιστορία μιας μητέρας…και θα ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας, αφού πρώτα παραθέσω τους λόγους του Γέροντα για τα παιδάκια με Down- αυτούς τους επίγειους αγγέλους…

“Είναι μερικοί γονείς που, αν μάθουν ότι το παιδί τους θα γεννηθεί μογγολάκι, πάνε και το σκοτώνουν. Κάνουν έκτρωση. Λες και δεν είναι άνθρωπος ή δεν έχει ψυχή… Λες και δεν μπορεί να κερδίση τον Παράδεισο… Και ξέρεις τι καλοσύνη έχουν τα καημένα. Να, Συνέχεια

Λόγος Αγίου Λουκά Κριμαίας στα Εισόδια της Θεοτόκου (ένας λόγος γεμάτος αγάπη για τα παιδιά και την ανάγκη να βρίσκονται κοντά στην Εκκλησία…)

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ(Αγ.Λουκά Κριμαίας)

eisodia-tis-theotokou
…Μόνο από σας, μητέρες καί πατέρες, τα παιδιά σας μπορούν να μάθουν το νόμο του Θεού, τον όποιο δεν τους διδάσκουν στα σχολεία. Καί μόνο τότε θα μπορέσουν να τον μάθουν αν, εσείς οι ίδιοι, θα μελετάτε με προθυμία το νόμο αυτό στίς εκκλησίες του Θεού…
.
…Αν όλοι εμείς οι μεγάλοι πρέπει όλη τη ζωή μας να είμαστε στενά ενωμένοι με το Αληθινό Κλήμα, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και να τρεφόμαστε με το ζωοποιό χυμό από τη Θεία Ρίζα, το ίδιο αυτό ισχύει καί για τα μικρότερα κλήματα του Αμπελιού, τα πιο μικρά πράσινα φύλλα καί τα μικρά τρυφερά άνθη, πού ανθίζουν στο άγιο Κλήμα. Αυτά τα άνθη, τα φύλλα καί τα μικρά κλήματα είναι τα παιδιά μας, τα όποια φροντίζουμε με τρυφερότητα, τα όποια αγαπάμε σαν την καρδιά μας.
.
Έχουν μεγάλο χρέος και ευθύνη ενώπιον του Θεού εκείνοι οι χριστιανοί, οι όποιοι δεν εκτελούν το ιερό καθήκον τους να προστατεύουν τα μικρά τους παιδιά, και όχι μόνο τα παιδιά αλλά καί τα βρέφη, από τους εχθρικούς άνεμους, οι όποιοι μπορούν να τα αποκόψουν από το Κλήμα του Συνέχεια

Στους γονείς, που παραπονούνταν για τα παιδιά τους, ο Γ. Επιφάνιος έλεγε…

imageγονεις παιδια

“Στους γονείς, που του παρεπονούντο φορτικά για τις ατέλειες ή τις μικροπαρεκτροπές των παιδιών τους, ήταν αυστηρός:

Να είστε ευχαριστημένοι και να δοξάζετε τον Θεό που σας έδωσε τέτοια παιδιά. Γονατιστοί και με δάκρυα ευγνωμοσύνης. Μην σας συμβούν αυτά που δεν φαντάζεστε και τότε θα δείτε!

Αν κανείς γονεύς μεμψιμοιρούσε (γκρίνιαζε) ότι τα παιδιά του είναι δύσκολα και ευερέθιστα, του  έλεγε: Συνέχεια

Οι σχέσεις των παιδιών και των νέων με το άλλο φύλο

από το βιβλίο Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα της αδ. Μαγδαληνής, μοναχής της Ι.Μ.Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας.

(η αδ. Μαγδαληνή υπήρξε πνευματικό παιδί του Γ. Σωφρονίου και τα λεγόμενά της βασίζονται στις διδαχές του Γέροντα).angel16(1)

Ο καλύτερος τρόπος για να μάθει το παιδί τη χριστιανική σεμνότητα και αγνότητα είναι να συμπεριφέρεται φυσικά και αδελφικά προς τα αγόρια και τα κορίτσια. Αν και οι δραστηριότητες των παιδιών μας δεν είναι όλες κοινές και για τα δυο φύλα ( οι ξεχωριστές δραστηριότητες είναι επίσης απαραίτητες), αγόρια και κορίτσια συναντώνται με φυσικό τόπο στο σχολείο , στο σπίτι, με τους φίκους τους αδελφούς και τις αδελφές τους, τα ξαδέλφια κ.λ.π. Εκτός από τις Συνέχεια

Μην κατσαδιάζετε τα παιδιά και τους εφήβους! Η συμπεριφορά τους χειροτερεύει!

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, όσο πιο πολύ οι γονείς φωνάζουν στα παιδιά τους επειδή έχουν κακή συμπεριφορά, τόσο τα παιδιά τείνουν να συμπεριφέρονται χειρότερα.

giati

(δείτε τι έλεγε ο γ.Πορφύριος– Όταν τα παιδιά βρίσκονται στην ΕΦΗΒΕΙΑ-συμβουλές)

Σύμφωνα με τη μελέτη, η λεκτική βία -και όχι μόνον η σωματική- προς τους εφήβους αυξάνει τον κίνδυνο οι νέοι να εμφανίσουν

Συνέχεια

Τα παιδικά χρόνια και οι γονείς του Γ.Παΐσιου-Η αντοχή της μητέρας- Ποίημα στην μητέρα του

αρχείο λήψης (12)

Βάπτιση καί ξερριζωµός

Στά Φάρασα τῆς ἁγιοτόκου Καππαδοκίας, στίς 25 Ἰουλίου τοῦ 1924, ἀνήµερα τῆς ἁγίας Ἄννης γεννήθηκε ὁ Γέροντας.

Στήν βάπτιση οἱ γονεῖς του ἤθελαν νά τόν ὀνοµάσουν Χρῆστο, στό ὄνοµα τοῦ παπποῦ. Ὁ ὅσιος Ἀρσένιος ὅµως εἶπε στήν γιαγιά του: «Ἔ, Χατζηαννά,τόσα παιδιά σοῦ βάπτισα! Δέν θά δώσεις καί σέ ἕνα τό ὄνοµά µου;». Καί στούς γονεῖς εἶπε: «Καλά, ἐσεῖς θέλετε νά ἀφήσετε ἄνθρωπο στό πόδι τοῦ παπποῦ,ἐγώ δέν θέλω νά ἀφήσω καλόγηρο στό πόδι µου;». Καί γυρίζοντας στή νουνά τῆς λέγει: «Ἀρσένιο νά πῆς». Τοῦ ἔδωσε δηλαδή τό ὄνοµά του καί τήν εὐχή του,καί προεῖδε ὅτι θά γίνει καλόγηρος, ὅπως καί ἔγινε.

Τό ἔτος πού γεννήθηκε ὁ Γέροντας ἔγινε ἡ ἀνταλλαγή τῶν πληθυσµῶν καί ξερριζώθηκε ὁ Ἑλληνισµός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τίς πατρογονικές του ἑστίες. Πῆρε καί ἡ οἰκογένεια τοῦ Γέροντα µαζί µέ τούς ἄλλους Φαρασιῶτες καί τόν ὅσιο Ἀρσένιο τόν δρόµο τῆς πικρῆς προσφυγιᾶς. Στό καράβι µέσα στόν συνωστισµό κάποιος πάτησε τό βρέφος (Ἀρσένιο) πού κινδύνεψε νά πεθάνη. Ἀλλά ὁ Θεός κράτησε στήν ζωή τόν ἐκλεκτό Του, γιατί ἔµελλε νά γίνη Συνέχεια