Για την ελπίδα στο Θεό…

αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

 

“Σπάνια ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει στερήσεις, θλίψεις και δυστυχίες στη ζωή του, μπορεί με φλογερή καρδιά να προσεύχεται στο Θεό.

Προσευχή η οποία έχει την φλόγα της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης προς το Θεό, βγαίνει από την ψυχή, η οποία έχει συνειδητοποιήσει την ελεεινότητα και την φτώχια της, ότι δηλαδή χωρίς τον Θεό είναι τυφλή και γυμνή. Και γι αυτό Τον παρακαλεί να αναπληρώσει τις ελλείψεις της.

***

Συνέχεια 

Για την ελπίδα στο Θεό…

αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

 

“Σπάνια ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει στερήσεις, θλίψεις και δυστυχίες στη ζωή του, μπορεί με φλογερή καρδιά να προσεύχεται στο Θεό.

Προσευχή η οποία έχει την φλόγα της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης προς το Θεό, βγαίνει από την ψυχή, η οποία έχει συνειδητοποιήσει την ελεεινότητα και την φτώχια της, ότι δηλαδή χωρίς τον Θεό είναι τυφλή και γυμνή. Και γι αυτό Τον παρακαλεί να αναπληρώσει τις ελλείψεις της.

***

Συνέχεια

Γιατί έχουμε στενοχώρια;…

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Χωρίς Χριστό ἀχριστεύεσαι καί ἀχρηστεύεσαι!
Όσο λιγότερη πίστη έχουμε, τόσο περισσότερη είναι ή στεναχώρια μας.

Μια από τις σπουδαιότερες ωφέλειες της πίστης είναι ή απελευθέρωση του άνθρωπου από τις πολλές στεναχώριες. Όσο το παιδί γνωρίζει πώς υπάρχει ό πατέρας, πού φροντίζει για το σπίτι και για oλες τις δουλειές του σπιτιού, κάθε στεναχώρια του τελειώνει γρήγορα με τραγούδι. Μόλις όμως χαθεί αυτή ή αίσθηση, σωπαίνει το τραγούδι! Τότε το παιδί αισθάνεται ορφανό και μόνο, περιτριγυρισμένο από στεναχώριες, αισθάνεται περιτριγυρισμένο από ένα σμήνος σφίγγες.

Όσο περισσότερο ό άνθρωπος προσπαθεί μόνος του, με τις δικές του δυνάμεις να «ξεφορτώσει» τις στεναχώριες του, τόσο περισσότερο μπερδεύεται στα δίχτυα τους.
Ή χαρά σβήνει, τα μαλλιά ασπρίζουν, το σώμα «εξατμίζεται», ό θυμός μαζεύεται, μέχρι πού ό άνθρωπος καταλήγει σαν μία τσάντα ξηρού δέρματος γεμάτη θυμό, σκυμμένη πάνω από τον τάφο.

Συνέχεια ΕΔΩ→

“Περίμενε θλίψεις καί ὑπόμενέ τις μέ γενναιοψυχία…”

 

Στάρετς Σάββας ὁ Παρηγορητής

«Δέν πρέπει σέ ὁποιεσδήποτε περιπτώσεις καί περιστάσεις νά χάνετε τό θάρρος σας ἤ νά ἀπελπίζεσθε.

Ἡ ἀπελπισία φονεύει τήν ἐνέργεια πού χρειάζεται γιά νά λάβουμε στήν καρδιά μας τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Ὁ ἀπελπισμένος χάνει τήν προσευχή καί νεκρώνεται γιά τόν πνευματικό ἀγώνα.

Νά ξέρετε ὅτι τή στιγμή τῆς ἀποθαρρύνσεως καί τῆς ἀπελπισίας δέ σᾶς ἀφήνει ὁ Κύριος, ἀλλά ἐσεῖς ἀφήνετε τόν Κύριο.

.

Συνέχεια

Όταν αλλάζει το σκηνικό

του πατρός Δημητρίου Μπόκου.

α. Οἱ θλίψεις

Δὲν ξέρω πῶς βρέθηκα ἐδῶ.
Ἔτρεχα πανευτυχής!
Μὲ τὸ καπέλο στὸ δεξί μου χέρι,
πίσω ἀπὸ μιὰ πεταλούδα φωσφορίζουσα,
ποὺ μ’ ἔκανε τρελὸ ἀπὸ χαρά.
Καὶ ξάφνου γκάπ, σκοντάφτω.
Καὶ δὲν ξέρω τί ἔγινε ὁ κῆπος!
Τὸ σκηνικὸ ἄλλαξε ἐντελῶς:
Αἷμα κυλᾶ ἀπὸ τὸ στόμα καὶ τὴ μύτη μου.
Εἰλικρινὰ δὲν ξέρω τί συνέβη.
Ἢ σῶστε με ἀμέσως,
ἢ φυτέψτε μου μιὰ σφαίρα στὸν αὐχένα!

Μ’ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Χιλιανὸς (ἀντι)ποιητὴς Νικάνωρ Πάρρα στὸ ἔργο του «Ποιήματα ἐπείγουσας ἀνάγκης» περιγράφει τὸν ἄνθρωπο πού, κυνηγώντας τὴν οὐτοπία μιᾶς ξένοιαστης, χαρούμενης ζωῆς, βρίσκεται ξαφνικὰ ἀνέτοιμος καὶ ἀπελπιστικὰ ἀνίσχυρος μπροστὰ σὲ ὅ,τι συνιστᾶ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ ὀνείρου του: στὴν εἰσβολὴ τοῦ πόνου στὴ ζωή του.

Συνέχεια

Η προσευχή, η απελπισία και τα υλικά αγαθά

από τους λόγους του αγίου Παϊσίου:

.

Οι διδαχές του γέροντα Παϊσίου για την προσευχή είναι πολύτιμες για κάθε χριστιανό. Έλεγε:

«Δεν υπάρχουν μακαριότεροι άνθρωποι από εκείνους που έπιασαν επαφή με τον Ουράνιο Σταθμό και είναι δικτυωμένοι με ευλάβεια με το Θεό. Όπως δεν υπάρχουν πιο δυστυχισμένοι από εκείνους που έκοψαν την επαφή τους με το Θεό και γυρίζουν ζαλισμένοι τον κόσμο και τα κουμπιά των σταθμών του κόσμου, για να ξεχάσουν λίγο το πολύ άγχος της εκτροχιασμένης ζωής τους.»

.

Συμβούλευε δε και τα εξής:

«Πολύ βοηθάει, πριν από την προσευχή να διαβάσεις ένα κομμάτι από το Γεροντικό. Τότε θα θερμανθεί η καρδιά σου και θα καπακωθούν όλες οι μέριμνες και θα μπορέσεις να προσευχηθείς απερίσπαστα».

.

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Ο πόνος που γίνεται ελπίδα…

από το ιστολόγιο: Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου

άνοιξη 11

.

Πολύς ο πόνος γύρω σου, αβεβαιότητα και μαυρίλα…

δύσκολη η επιβίωση, το χαμόγελο εκλείπει.

Δεν μπορείς να μην πονάς βλέποντας και τις εξελίξεις των γεγονότων, πού οδηγείται η Πατρίδα μας και η ανθρωπότητα όλη: ο ευτελισμός του ανθρώπινου προσώπου, της ανθρώπινης ζωής, η αδικία, η σκληρότητα, η αδιαφορία…

Δεν μπορείς να είσαι αναίσθητος βλέποντας να εκλείπει η ανθρωπιά, να χάνονται οι αξίες και τα ιδανικά…

Όμως, μην ξεχνάς:

ούτε η υπερευαισθησία δεν είναι καλή, δεν ωφελεί σε τίποτα.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

.

“Μην απελπίζεσαι! Ο Θεός ποτέ δεν θα σε αφήσει…!”

 (πολύτιμες,ελπιδοφόρες συμβουλές του αγ.Ιωάννου της Κροστάνδης) 

q3

Δεν υπάρχει θλίψις ή στενοχώρια που να μην μπορεί να εξαφανίσει ο Κύριος και να μου δώσει από την δική Του χαρά.

*****

Μην απελπίζεσαι! Ο Θεός ποτέ δεν θα σε αφήσει και δεν θα παύσει για την πίστη και για τον ζήλο σου να σε παρηγορεί στην προσευχή και να σε δυναμώνει.

*****

Συνέχεια

“Λιγότερη στεναχώρια, περισσότερη πίστη”

στις δύσκολες μέρες που περνούμε, πού αλλού να στραφούμε για να λάβουμε δύναμη, πού αλλού να στηρίξουμε τις ελπίδες μας;….

Φεβουάριος 10

“Όσο λιγότερη πίστη έχουμε, τόσο περισσό­τερη είναι η στεναχώρια μας. Μιά από τίς σπου­δαιότερες ωφέλειες τής πίστης είναι η απελευθέ­ρωση του ανθρώπου από τίς πολλές στεναχώ­ριες.

Όσο τό παιδί γνωρίζει πώς υπάρχει ό πατέ­ρας, πού φροντίζει γιά τό σπίτι καί γιά δλες τίς δουλειές του σπιτιού, κάθε στεναχώρια του τε­λειώνει γρήγορα με τραγούδι. Μόλις όμως χαθεί αυτή η αίσθηση, σωπαίνει τό τραγούδι! Τότε τό παιδί
αισθάνεται ορφανό καί μόνο, περιτριγυρι­σμένο από στεναχώριες, αισθάνεται περιτριγυρι­σμένο από ένα σμήνος σφίγγες.

Όσο περισσότερο ο άνθρωπος προσπαθεί μό­νος του, με τίς δικές του δυνάμεις νά «ξεφορτώ­σει» τίς στεναχώριες του, τόσο περισσότερο μπερδεύεται στά δίχτυα τους.

Συνέχεια

Η προσευχή, η απελπισία και τα υλικά αγαθά

από τους λόγους του αγίου Παϊσίου:

.

Οι διδαχές του γέροντα Παϊσίου για την προσευχή είναι πολύτιμες για κάθε χριστιανό. Έλεγε:

«Δεν υπάρχουν μακαριότεροι άνθρωποι από εκείνους που έπιασαν επαφή με τον Ουράνιο Σταθμό και είναι δικτυωμένοι με ευλάβεια με το Θεό. Όπως δεν υπάρχουν πιο δυστυχισμένοι από εκείνους που έκοψαν την επαφή τους με το Θεό και γυρίζουν ζαλισμένοι τον κόσμο και τα κουμπιά των σταθμών του κόσμου, για να ξεχάσουν λίγο το πολύ άγχος της εκτροχιασμένης ζωής τους.»

.

Συμβούλευε δε και τα εξής:

«Πολύ βοηθάει, πριν από την προσευχή να διαβάσεις ένα κομμάτι από το Γεροντικό. Τότε θα θερμανθεί η καρδιά σου και θα καπακωθούν όλες οι μέριμνες και θα μπορέσεις να προσευχηθείς απερίσπαστα».

.

Συνέχεια

“Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει!” (συλλογή φωτογραφιών)

μετά την βαρυχειμωνιά, πάντοτε έρχεται η άνοιξη- και στην φύση και στην ζωή…

Φεβρουάριος 2

 

Πριν λίγες μέρες, όσο ακόμα ο καιρός ήταν ζεστός και ηλιόλουστος, έκανα μια βόλτα στην εξοχή, που έχει αρχίσει να μυρίζει άνοιξη.

κι ας έπεσε χιόνι τις επόμενες ημέρες… η φύση που ξυπνά δίνει το μήνυμα ότι ο χειμώνας δεν θα αργήσει να φύγει !

Συνέχεια

.

“Ο Θεός θα δώσει τη λύση!” (από τους λόγους του αγίου Παϊσίου)

 μὴ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία.(Ψαλμός 145)

όταν όλα μοιάζουν δυσοίωνα, ελπίζουμε στον Θεό, ο οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει την λύση…

Gerontas Paisios Agioreitis 6212

Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο. Ό Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει.
 .
Δεν θα πάει πολύ αυτή ή κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ό Θεός!
Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός. Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση. Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά πού άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε. Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ό καημένος σκούπιζε και έλεγε:«Παναγία μου, τι θα γίνει μ’ αυτήν την κατάσταση;». Μία φορά πού προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα ήταν ή Παναγία πού έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε. Τού παίρνει την σκούπα από το χέρι και τού λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Ύστερα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε ή Παναγία.Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ό διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρόκυψη από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ό Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι’ αυτό μή στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ό Θεός, πού κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί πού θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό.

Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ό καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια, με την προσευχή, με την καλωσύνη.

“Μην απελπίζεσαι! Ο Θεός ποτέ δεν θα σε αφήσει…!”

(πολύτιμες,ελπιδοφόρες συμβουλές του αγ.Ιωάννου της Κροστάνδης)

201111244d

Δεν υπάρχει θλίψις ή στενοχώρια που να μην μπορεί να εξαφανίσει ο Κύριος και να μου δώσει από την δική Του χαρά.

*****

Μην απελπίζεσαι! Ο Θεός ποτέ δεν θα σε αφήσει και δεν θα παύσει για την πίστη και για τον ζήλο σου να σε παρηγορεί στην προσευχή και να σε δυναμώνει.

Συνέχεια

 

Το Φως του κόσμου…

“είμαι στα όρια της κατάθλιψης”…εξαιρετικό κείμενο, γραμμένο από καρδιάς.Έχει πολλά μηνύματα να δώσει, γιατί όλοι φτάνουμε κάποτε στα όριά μας, αλλά με την βοήθεια Του, μπορούμε να σταθούμε ξανά στα πόδια μας και να βγούμε στην “λεωφόρο της ζωής”…Αλεξία

σχόλιο Γ.Θ : Ένα κείμενο για αυτούς που ξέρουν από πόνο και που σαν άνθρωποι θα λυγίσουν. Το κείμενο αυτό είναι για αυτούς από μια αδελφή μας, που έφτασε στα όριά της και μέσα από τις στάχτες της σηκώθηκε ξανά. 

Έχουν συμβεί πολλά πράγματα τον τελευταίο καιρό  στη ζωή μου…Είμαι στα όρια της κατάθλιψης…
Τα βράδια κάθομαι συχνά μέχρι αργά και σκέφτομαι…Ξεσπάω σε κλάματα Συνέχεια

«Και του χρόνου ελεύθεροι!» -(η πρωτοχρονιά του 1944, από το ημερολόγιο «Φύλλα Κατοχής»)

Σήμερα χρονιάρα μέρα κύμα αληθινής ελπίδας πλημμυρίζει το σπίτι. Όλα τα μεγάλα, τ΄ αποφασιστικά ξεκινούν από τον ουρανό για να ‘ρθουν σε εμάς. Περνάνε και χάνονται’ Συνέχεια

“Ποιος το περίμενε;…” ( η συγκλονιστική,αληθινὴ ιστορία ενός πρώην ναρκομανή)

(με την ευχή οι ψυχές όσων έχουν βρεθεί μπλεγμένοι στα δίχτυα του αργού θανάτου των ναρκωτικών, να βρουν το δρόμο της Λύτρωσης…ας τους θυμόμαστε στις προσευχές μας…)

Δὲν φαντάζονταν οἱ χωριανοί του τί ψυχὴ κρυβόταν σ’ ἕνα «χαμένο κορμί». Εἶχαν τὴ χειρότερη ἰδέα γιὰ τὸν «χαμένο», τὸν «ἐλεεινό», τὸν ναρκομανὴ χωριανό τους. Ἀπὸ πολὺ νέος παγιδεύτηκε στὰ ναρκωτικά, ἀκόμα καὶ ἡρωίνη ἔφθασε νὰ παίρνει. Κι ἦταν πρῶτα ἕνα καλὸ παι δί, καὶ ὑγιὴς καὶ ἀθλητικός. Τί νὰ γίνει ὅμως; Δὲν εἶχε θεμέλια. Ξεριζωμένο παιδὶ διαλυμένης οἰκογένειας. Εἶχε ὅμως μιὰ μάνα ἡρωίδα, θρησκευτική, πιστή, ποὺ ὅσο Συνέχεια

Μην απελπίζεσαι.’Εχει ο Θεός! (γ.Πορφύριος)

147876-red-boat

Εκεί που απελπίζεσαι ο Θεός σε… βοηθά!

 Δυσκολίες, πειρασμοί και απελπισία…

Να ξέρεις, παιδί μου, ότι ο πονηρός όταν δεν μπορεί να μας νικήσει εσωτερικά, τότε μας κάνει αυτές τις εξωτερικές επιθέσεις με διάφορα συμβάντα, που επιτρέπει ο Θεός, για να μας φοβίσει. Συνέχεια

Ή τύχη τού κόσµου κρέµεται από τα χέρια µερικών, αλλά ακόµη ό Θεός κρατά φρένο.(Γ.Παΐσιος)

6tytreffddfhc9

“Μή φοβάσθε .Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και τώρα θα χαθούμε; Ούτε τώρα θα χαθούµε. Ό Θεός µας αγαπά. Ό άνθρωπος έχει µέσα του κρυµµένη δύναµη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μία µπόρα θα είναι.”

“…να προσεύχεσθε, για να έχετε θείες δυνάµεις και να µπορέσετε να αντιµετωπίσετετις δυσκολίεςΝα αφήσετε τα πάθη, για να έρθει ή θεία Χάρις. Αυτό πού θα βοηθήσει πολύ είναι να µπει µέσα µας ή καλή ανησυχία: πού βρισκόµαστε, τι θα συναντήσουµε, για να λάβουµε τα µέτρα µας και να ετοιµασθούµε.

Ή ζωή µας να είναι πιο µετρηµένη. Να ζούµε πιο πνευµατικά. Να είµαστε πιο αγαπηµένοι.Να βοηθούµε τους πονεµένους, τους φτωχούς µε αγάπη, µε πόνο, µε καλωσύνη. Να προσευχώµαστε να βγουν καλοί άνθρωποι.”

(Στο παρακάτω κείμενο, (παρότι ο Γέροντας κοιμήθηκη πριν 19  χρόνια), μιλάει σαν να περιγράφει τη σημερινή κατάσταση! Οι δυσκολίες των καιρών ας μην μας τρομάζουν, αλλά ας είναι μια ευκαιρία για να προσφύγουμε στο Θεό με τις θερμές προσευχές μας. …Και να ευχόμαστε να βγούνε σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία…τα σημερινά παιδιά, τα παιδιά μας… Συνέχεια