Στον Ακάθιστο Ύμνο…( σκέψεις για το τότε και το τώρα)

Ακάθιστος Ύμνος

.

(λίγες σκέψεις εν όψει του Ακαθίστου Ύμνου, που θα ψαλλεί και φέτος στους ναούς της Πατρίδας μας)

.

Σε στιγμές κρίσιμες για την τύχη της Αυτοκρατορίας, ο βασιλέας στα χέρια Σου εμπιστεύτηκε την Πόλη Σου, Παναγία μου…

Ο εχθρός προ των πυλών, αλλά δεν δίστασε να την αφήσει στην μητρική φροντίδα της Υπερμάχου Στρατηγού.

Και Εκείνη δεν διέψευσε την πίστη και την εμπιστοσύνη του… με θαυμαστό τρόπο διέλυσε το πλήθος των βαρβάρων και λύτρωσε από τα δεινά τον λαό που με ευλάβεια, σεβασμό και πλήρη αφοσίωση Σου έψαλλαν όρθιοι και κατάκοποι τον Ακάθιστο Ύμνο.

Το θαύμα έγινε!… και το αναθυμόμαστε κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες. Οι ναοί γεμίζουν από πιστούς όλων των ηλικιών που με λαχτάρα και λατρεία στην καρδιά Σου ψάλλουν τα αγαπημένα σου «Χαίρε».

Συνέχεια

Το μελίσσι της μεγάλης φυγής (ή αλλιώς… μαθήματα της φύσης στους ηγέτες!)


Έχουμε μάθει από το σχολείο, ότι οι μελισσούλες δουλεύουν σκληρά, μαζεύουν γύρη από τα λουλουδάκια, την οποία φέρνουν πάντα πίσω στην κυψέλη τους….

Αν οι ηγέτες έμπαιναν στον κόπο να ενημερωθούν για την κοινωνία των μελισσών, ίσως και να βλέπαμε μια άσπρη μέρα.

Επειδή ποτέ δεν είναι αργά, ας κρεμάσουν τα πτυχία και τα master των Συνέχεια