Άγιος Ευστάθιος ο Κατάφλωρος, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

 

Ο άγιος Ευστάθιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1115 και 1135. Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στην σχολή, ή οποία λειτουργούσε στην μονή της αγίας Ευφημίας, οπου και νωρίς έκάρη μοναχός. Έν συνεχεία όλοκλήρωσε τις φιλοσοφικές και θεολογικές του γνώσεις στην περιβόητη πατριαρχική σχολή. Το 1150 χειροτονήθηκε διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας (Αγίας Σοφίας) στην μονή του αγίου Φλώρου, από όπου έλαβε και την προσωνυμία Κατάφλωρος. Ήδη γνωστός όμως για την μεγάλη του μόρφωσι και την ρητορική του δεινότητα, αναγορεύθηκε δημόσιος διδάσκαλος της πατριαρχικής σχολής με τον τίτλο του μαγίστορος των ρητόρων. Στην διδασκαλία του άπεδείκνυε ότι ή ελληνική φιλοσοφία έγινε θεραπαινίς της χριστιανικής αληθείας. Λέγεται ότι τόσο εξαιρετικό ήταν το διδασκαλικό του χάρισμα, ώστε «πάσα ή φιλόλογος νεολαία της Πόλεως» συνωστιζόταν με ακόρεστη επιθυμία στην άκρόασι των μαθημάτων του, όταν δε έφευγε έμοιαζε με σμήνη μελισσών πού βγαίνουν μέσα από το κοίλωμα του βράχου.

Έχοντας αποσπάσει την ιδιαίτερη εκτίμηση του βασιλέως Μανουήλ Α’ Κομνηνού (1143-1180) για την πολυμάθεια του και τον θαυμασμό της Εκκλησίας για τον άμεμπτο βίο του, το 1174 χειροτονήθηκε μητροπολίτης Μύρων της Λυκίας. Ευθύς αμέσως δμως μετά την εκλογή του επανεξελέγη αρχιεπίσκοπος του χηρεύοντος θρόνου της Θεσσαλονίκης.

 

Συνέχεια

Αγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, ο λειτουργιολόγος που κράτησε το φρόνημα της πόλης του

Αλέξανδρος Χριστοδούλου, Θεολόγος

 

symeon_arxiepiskopos_thessalonikis1

Άγιος Συμεών Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (15 Σεπτεμβρίου)

Ο άγιος Συμεών γεννήθηκε κατά το δεύτερο μισό του ιδ’ αιώνα στην Κωνσταντινούπολη.  Είναι κάτοχος της ελληνικής παιδείας, της εκκλησιαστικής θεολογίας και πνευματικής σοφίας.  Από νεαρή ηλικία αγάπησε τον ησυχαστικό τρόπο ζωής και εκάρη μοναχός στην Κωνσταντινούπολη. Το όνομα Συμεών έλαβε κατά την κουρά του προς τιμήν του συμπατριώτη του Συμεών του μεταφραστή. Δεν γνωρίζουμε πότε έγινε μοναχός. Από την οικειότητα της περιγραφής των Αγίων Καλλίστου και Ιγνατίου των Ξανθοπούλων μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν μαθητής τους και ανήκει στην παράδοση των ησυχαστών Πατέρων. Στα κείμενά του φαίνεται ο σεβασμός του μοναχικού σχήματος. «Η ιερωσύνη βέβαια είναι ανώτερη του μοναχικού σχήματος αλλά ο μοναχός είναι ανώτερος στη ζωή». Σε επιστολή προς τους Λαυριώτας επαινείται ο μοναχισμός ως δεύτερο βάπτισμα και τονίζονται βασικές πτυχές του ησυχαστικού βίου. Έχοντας ήδη από την εποχή εκείνη πολύ ευπαθή υγεία, χαιρόταν να ζει βίον αμέριμνο και να καλλιεργεί στην ησυχία τις αρετές του αγγελικού πολιτεύματος, ιδιαίτερα την ταπείνωση.

 

Συνέχεια

Η Παναγία η Φανερωμένη στη Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης

Αποτέλεσμα εικόνας για Η Παναγία η Φανερωμένη στη Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης

 

Η ”Παναγία Μηχανιώτισσα” μεταφέρθηκε από τους ευσεβείς Μηχανιώτες στο νέο τόπο εγκατάστασής της. Παρά τα βάσανα και τις στερήσεις τους δεν άργησαν να αναγείρουν,στην Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης, ένα Ιερό Ναό.

H φήμη της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας Φανερωμένης είναι πανελλήνια και έχει φτάσει και έξω από τα όρια της Ελλάδος. Η ετήσια πανήγυρις, με την οποία κάθε χρόνο στις23 Αυγούστουγιορτάζονται τα εννιάμερα της Παναγίας, καθιερώθηκε στα 1927.
Για να τιμήσουν την Παναγία τη Μηχανιώτισσα, να την προσκυνήσουν και να ζητήσουν τη χάρη της, καταφθάνουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες. Eίναι οι χριστιανοί που προσέρχονται στη χάρη της, ταπεινοί προσκυνητές και ικέτες,από όλα τα μέρη της Μακεδονίας και μακρύτερα ακόμη, από όλες τις περιοχές της Ελλάδος.

 

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Η οσία Θεοδώρα η εν Θεσσαλονίκη και η θυγατέρα της οσία Θεοπίστη: μητέρα και κόρη που αγίασαν μαζί!

Δόξα και καύχημα της ορθόδοξης  χριστιανικής πατρίδας μας είναι η αγιοτόκος Θεσσαλονίκη. Η ένδοξη  αυτή πόλη ανέδειξε πολλούς αγίους, οσίους, μάρτυρες, νεομάρτυρες και ομολογητές της πίστεως. Μεταξύ των πρώτων αγίων που λαμπρύνουν την  Εκκλησία της Θεσσαλονίκης είναι και η οσία Θεοδώρα η μυροβλύτις (εορτάζει στις 3 Αυγούστου, αλλά και στις 5 Απριλίου). Ας δούμε το βίο της αγίας καθώς και της κόρης της, αγίαςΘεοπίστης, που μόνασαν μαζί.

 

η συνέχεια  ΕΔΩ 

Το θαυματουργό αγίασμα της Αγ. Παρασκευής, στο ομώνυμο χωριό της Θεσ/νίκης

p10

 

Λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη,λίγο  πριν φτάσουμε στο Μοναστήρι του Γ.Παΐσιου στη Σουρωτή, συναντάμε το χωριό της Αγ. Παρασκευής. Ένα όμορφο χωριό χτισμένο σε ένα λόφο, με έναν εύφορο κάμπο να απλώνεται στα πόδια του.

Η πραγματική ευλογία του χωριού, εκτός από το Τάφο του γέροντα,  είναι το θαυματουργό αγίασμα της αγ. Παρασκευής,  πολύ κοντά στο χωριό.

Τι λέει η παράδοση:

Εδώ μαρτύρησε μια κοπέλα από τον ίδιο τον πατέρα της!

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Ο άγιος Γρηγόριος Καλλίδης, o από Θεσσαλονίκης γέρων Ηράκλειας

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο άγιος Γρηγόριος Καλλίδης,

Ο Άγιος Γρηγόριος (ο Καλλίδης) γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1844 από ευλαβείς γονείς, τον Ιωάννη και την Ευφροσύνη, στο Κούμβαο της επαρχίας Ηρακλείας της Ανατολικής Θράκης. Από μικρός έδειξε κλίση προς την ιερωσύνη και έτσι προσλήφθηκε στην υπηρεσία του Μητροπολίτου Σηλυβρίας και μετά Σερρών Μελετίου Θεοφιλίδη του Θεσσαλονικέως, από τον οποίο έλαβε τον πρώτο βαθμό της ιερωσύνης στις 26 Φεβρουαρίου του 1862. Μαθήτευσε με επιμέλεια στα λαμπρά εκπαιδευτήρια των Σερρών με Διευθυντή τον Ι. Πανταζίδη, τον μετέπειτα καθηγητή Πανεπιστημίου, και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Ριζάρειο Σχολή και στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Στην Αθήνα ο Μητροπολίτης Θεόφιλος Βλαχοπαπαδόπουλος (1862-1873) τον προεχείρισε σε Αρχιδιάκονό του εκτιμώντας την προσωπικότητα και τα σπάνια προσόντα του. Έτσι έλαβε μερος στη δοξολογία για την άφιξη της νύμφης τότε βασίλισσας Όλγας και αργότερα στη βάπτιση του διαδόχου Κωνσταντίνου.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ 22 ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (γιά τήν προσπάθεια ἀπόδοσης τῆς  ἀντίδρασης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στήν συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, σέ παρέμβαση ξένων παραγόντων.)

Αποτέλεσμα εικόνας για ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ 22 ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (γιά τήν προσπάθεια ἀπόδοσης τῆς ἀντίδρασης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στήν συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, σέ παρέμβαση ξένων παραγόντων.)

 

Τά 22 Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα τῆς Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται ἐντόνως γιά τήν προσπάθεια ἀπόδοσης τῆς ὀργῆς καί τῆς ἀγανάκτησης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιά τήν κατάπτυστη συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, σέ παρέμβαση ξένων παραγόντων.

 

Ἡ ἀήθης προσπάθεια τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς συμφωνίας νά παρουσιάσουν,  μέσω τῶν ΜΜΕ, ἐκκλησιαστικά πρόσωπα, καί ἰδίως ἱεράρχες τῆς Μακεδονίας,  ὡς ἐνεργούμενα τῆς ρωσικής διπλωματίας, προσβάλλει τήν νοημοσύνη τοῦ λαοῦ μας καί διαστρεβλώνει τήν πραγματικότητα, καθώς  ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος πρωτοστάτησε ἀπό τήν πρώτη στιγμή, ἀπό τό 1991, στίς διαμαρτυρίες γιά τήν κλοπή τοῦ ὀνόματος τῆς ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Στόν ἀγῶνα ἐκεῖνον μάλιστα ἔδωσαν τό «παρών» καί οἱ περισσότεροι ἀπό τούς σημερινούς ἱεράρχες,  ὡς ἀρχιμανδρῖτες τότε, στίς Μητροπόλεις τους.

 

Συνέχεια

Ο Ό­σιος Δα­βίδ ο εν Θεσ­σα­λο­νίκη (26 Ιουνίου) και η Μονή Λατόμου στην Άνω Πόλη

 

Σύντομη βιογραφία:

Ο Όσιος Δαβίδ ήταν από τη Θεσσαλονίκη και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού του ΙΑ’ (527 – 565 μ.Χ.). Η ζωή του ήταν μια συνεχής φιλανθρωπία και εργασία για την πίστη του Χρίστου. Όταν ήλθε η κατάλληλη ώρα, ο Δαβίδ μοίρασε τα υπάρχοντα του στους φτωχούς και έγινε αναχωρητής.

Για τρία ολόκληρα χρόνια, κατοικούσε επάνω σ’ ένα δένδρο. Εκεί, με τα λιοπύρια του καλοκαιριού και τις παγωνιές του χειμώνα, δουλαγωγούσε το σώμα του με άσκηση στην εγκράτεια και με προσευχή, απαγγέλλοντας στίχους του προφητάνακτος ομωνύμου του Δαβίδ: «Ὠμοιώθην πελακάνι ἐρημικῶ, ἐγενήθην ὡσεὶ νυκτικόραξ ἐν οἰκοπέδῳ, ἠγρύπνησα καὶ ἐγενόμην ὡς στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματος» (Ψαλμός ρα’ 7-8). Γι’ αυτό και οι Θεσσαλονικείς τον έκριναν σαν τον καταλληλότερο για αντιπρόσωπο τους στον Ιουστινιανό, από τον όποιο θα ζητούσαν έπαρχο για την πόλη τους. Στο γυρισμό, ο Όσιος Δαβίδ παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο. Ήταν το έτος 540 μ.Χ.

η συνέχεια ΕΔΩ

Ο άγιος νεομάρτυς Αλέξανδρος από την Θεσσαλονίκη,ο Δερβίσης

μαρτύρησε στις 26 Μαΐου 1794
O Άγιος Nεομάρτυς Aλέξανδρος ο Θεσσαλονικεύς, ο εν Σμύρνη μαρτυρήσας κατά το έτος αψϟδ΄ [1794], ξίφει τελειούται.
 
+ Δος την κεφαλήν ω Aλέξανδρ’ ευθύφρον, 
Kαι στέμμα λάβε χειρός εκ του Kυρίου.

Ο Άγιος Αλέξανδρος καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και έμενε στην περιοχή της Λαοδηγίας ή Λαγωδιανής (σημερινή Λαοδηγήτρια). Σε νεαρή ηλικία έφθασε στη Σμύρνη, προσπαθώντας να αποφύγει τις ακόλαστες προθέσεις κάποιου Τούρκου. Για άγνωστους σε μας λόγους, στην πόλη αυτή απαρνήθηκε την πίστη του και εξισλαμίσθηκε. Αργότερα επισκέφθηκε τη Μέκκα και εισήλθε στο Τάγμα των Δερβίσηδων.

Ελεγχόμενος όμως από τη συνείδησή του προσποιήθηκε τον τρελό και υπό το σχήμα του Δερβίση, περιόδευσε για 18 χρόνια σε υπόδουλες χώρες ελέγχοντας δριμύτατα την τουρκική τυραννία. Όσες δε φορές του δόθηκε η ευκαιρία να εκδηλώσει την πίστη του στο Χριστό το έκανε εκτελώντας έργα αγαθά.

 

η συνέχεια ΕΔΩ

Όταν ο άγιος Αχίλλειος συνάντησε τον άγιο Δημήτριο, πριν την άλωση των πόλεών τους…

(με αφορμή την μνήμη του πολιούχου της Λάρισας, αγίου Αχιλλείου- 15 Μαΐου)

Ο ά­γιος Δη­μή­τριος και Α­χί­λει­ος πριν την ά­λω­ση

agios_dimitrios_murovlutis_008

imagesΤον και­ρό κα­τά τον ό­ποι­ο έ­μελ­λε να κυ­ρι­ευ­θεί η Θεσ­σα­λο­νί­κη α­πό τους Ά­γα­ρη­νούς,

πο­ρευ­ό­με­νοι κά­ποι­οι ευ­λα­βείς χρι­στια­νοί προς τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, για την ε­ορ­τή του Α­γί­ου, έ­φθα­σαν στη βα­σι­λι­κή ο­δό, η ο­ποί­α εί­ναι στο Βαρ­δά­ρι.

Εκεί, εί­δαν ό­φθαλ­μο­φα­νως κά­ποι­ο στρα­τι­ώ­τη, ο ο­ποι­ος ερ­χό­ταν α­πό τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, και άλ­λον Αρ­χι­ε­ρέ­α, ο ό­ποι­ος ερ­χό­ταν α­πό το δρό­μο της Λά­ρι­σας. Ό­ταν συ­ναν­τή­θη­καν, ο στρα­τι­ώ­της ά­πε­τά­θη προς τον Αρ­χι­ε­ρέ­α και εί­πε:

Συνέχεια ΕΔΩ 

Ο Άγιος Αργύριος ο Επανομίτης ο Νεομάρτυρας

 ο βίος του αγίου νεομάρτυρος Αργυρίου, πολιούχου της Επανομής Θεσσαλονίκης- με πολλές εικόνες
Agios-Neomartys-Argyros-anahoron-apo-tin-Epanomi-Toihografia-Naou-Agiou-Argyriou-620x922
Άγιος Νεομάρτυς Αργυρός,αναχωρών από την Επανωμή -Τοιχογραφία Ναού Αγίου Αργυρίου

Εορτάζει στις 11 Μαΐου εκάστου έτους.

Όλα τα βιογραφικά στοιχεία για τον άγιο τα μαθαίνουμε από τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο οποίος φρόντισε να μάθει λεπτομέρειες για το μαρτύριο του αγίου αυτού, από ανθρώπους που τον γνώρισαν και που ήσαν παρόντες.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Αργύριος γεννήθηκε το 1788 στην Επανωμή της Θεσσαλονίκης, από τον Αστέριο και τη Βασιλική, το γένος Ντουγιούδη. Σε νεαρή ηλικία πήγε στην Θεσσαλονίκη, όπου προσλήφθηκε από κάποιον ράπτη ως κάλφας (μαθητευόμενος). Εκείνες τις ημέρες κάποιος Χριστιανός από το Σοχό βρισκόταν στη φυλακή του Πασά της Θεσσαλονίκης για κάποιο έγκλημα που είχε κάνει. Μην έχοντας να πληρώσει τα χρήματα που του ζητούσε ο Πασάς, τον απειλούσε ότι θα τον κρεμάσει. Μπροστά στην απειλή του θανάτου ο φυλακισμένος αποφάσισε να αλλαξοπιστήσει. Το γεγονός αυτό χαροποίησε τους Αγαρηνούς, οι οποίοι αμέσως τον έβγαλαν από την φυλακή και τον πήγαν σε ένα καφενείο στην τοποθεσία Ταχτάκαλα, με σκοπό να τον μυήσουν στη Μουσουλμανική θρησκεία.

η συνέχεια ΕΔΩ

Ο όσιος νέος οσιομάρτυς Ακάκιος ο Ασβεστοχωρίτης

Τῇ αὐτῇ μέρᾳ (1η Μαΐου) , μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος ᾿Ακακίου

῾Ο ῞Αγιος ῾Οσιομάρτυς ᾿Ακάκιος, κατά κόσμον ᾿Αθανάσιος, καταγόταν ἀπό τό Νεοχώρι, σημερινό ᾿Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης, καί ἐγεννήθηκε τό 1792. Οἱ γονεῖς του εἶχαν ἀναγκασθεῖ γιά βιοποριστικούς λόγους νά μετακομίσουν τό 1805 στίς Σέρρες, ὅπου παρέδωσαν τόν ἐννιάχρονο ᾿Αθανάσιο σέ κάποιον ὑποδηματοποιό, γιά νά τοῦ διδάξει τήν τέχνη του. ῞Ομως σκληρή συμπεριφορά του καί κακομεταχείριση ἐξώθησαν τόν ᾿Αθανάσιο σέ ἄρνηση τῆς πίστης του, γιά νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τά βάσανα. Στήν πράξη του αὐτή τόν προέτρεψαν καί δύο ᾿Οθωμανές, οἱ ὁποῖες παρακολουθοῦσαν τήν ἀπάνθρωπη συμπεριφορά τοῦ ἀφεντικοῦ του, καί ὑποσχόμενες μιά καλύτερη ζωή στό μικρό ᾿Αθανάσιο τόν ἔπεισαν τήν μέρα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς νά ἀλλαξοπιστήσει. Μωαμεθανός πλέον ὁ ᾿Αθανάσιος, υἱοθετήθηκε ἀπό τόν Τοῦρκο γεμόνα τῆς περιοχῆς ᾿Ισούφ Μπέη, στό σπίτι τοῦ ὁποίου παρέμεινε ἐπί ἐννέα χρόνια.

Σέ ηλικία δέκα ὀκτώ ἐτῶν ὁ ᾿Αθανάσιος ἐδέχθηκε τήν πονηρή ἐπίθεση τῆς μητριᾶς του, ὁποία, καθώς ἔβλεπε τόν ᾿Αθανάσιο νά μεγαλώνει καί νά ἀνδρώνεται, τόν ἐρωτεύθηκε, ὅπως στήν Παλαιά Διαθήκη ἐρωτεύθηκε τόν ᾿Ιωσήφ γυναίκα τοῦ Πετεφρῆ. ᾿Επειδή ὅμως αὐτός δέν ὑποχώρησε καί δέν ὑπέκυψε στό πάθος τῆς μητριᾶς του ἐσυκοφαντήθηκε ἀπ᾿ αὐτήν στό θετό πατέρα του, μέ ἀποτέλεσμα νά ἐκδιωχθεῖ ἀπό αὐτόν. ᾿Εκμεταλλευόμενος αὐτή τήν εὐκαιρία κατέφυγε στή Θεσσαλονίκη κοντά στούς γονεῖς του, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐγκαταλείψει τίς Σέρρες, μόλις ἐπληροφορήθησαν τήν ἀρνησιθρησκεία του.

Συνέχεια 

Οι οσιοπαρθενομάρτυρες αδελφές Αγάπη, Ειρήνη, Χιονία της Θεσσαλονίκης και τα τέσσερα παιδιά- ομολογητές: Αγάθων, Ευτυχία, Κασία και Φιλίππα

 Εορτάζoυν στις 16 Απριλίου εκάστου έτους.

διαβάστε στην συνέχεια και για τα τέσσερα παιδιά- ομολογητές

Eις την Aγάπην και Xιονίαν.

Χιὼν το πυρ ην τη Χιονίᾳ τάχα,

Ου συμμετασχείν ηγάπησεν Αγάπη.

Eις την Eιρήνην.

Βέλος σε πέμπει προς τον ειρήνης τόπον,

Αφ’ αιμάτων σων ἐκμεθυσθὲν Ειρήνη.

Χιονίην τ’ Αγάπην εκκαιδεκάτῃ κατέκαυσαν.

 

Σύντομη Βιογραφία:

Ήταν και οι τρεις αδελφές και πνευματικά βλαστάρια της Εκκλησίας της Θεσσαλονίκης.

Οι ψυχές και των τριών παρθένων ήταν στολισμένες με πολλά χριστιανικά χαρίσματα.

Όταν έγινε ο διωγμός κατά των χριστιανών επί Μαξιμιανού, οι τρεις αδελφές κατέφυγαν σε κάποιο ψηλό βουνό. Η κρυψώνα τους, όμως, ανακαλύφθηκε.

η συνέχεια ΕΔΩ

27 Μαρτίου: Ματρώνης Μάρτυρος της εν Θεσσαλονίκη

Tω αυτώ μηνί KΖ΄, μνήμη της Aγίας Mάρτυρος Mατρώνης της εν Θεσσαλονίκη.

 Oυκ άξιον λαθείν σε Mάρτυς Mατρώνα,

Kαν ένδον ειρκτής εκπνέης κεκρυμμένη.

Eικάδι εβδομάτη θάνε Mατρώνη ενί ειρκτή.

(από τον Συναξαριστή του α. Νικοδήμου)

Aύτη ήτον δουλεύτρα μιάς γυναικός Eβραίας, Παντίλλης ονομαζομένης, η οποία ήτον σύζυγος ενός αρχιστρατήγου εν τη πόλει της Θεσσαλονίκης. Όταν δε η κυρά της επήγαινεν εις την Συναγωγήν των Eβραίων, ηκολούθει μεν εις αυτήν και η Mατρώνα, μέσα όμως εις την Συναγωγήν δεν έμβαινεν, αλλά εγύριζε και επήγαινεν εις την Eκκλησίαν των Xριστιανών. Eπειδή δε εφανερώθη εις την κυράν της τούτο οπού έκανε, διά τούτο εδάρθη η μακαρία ανελεήμονα, και εκλείσθη μέσα εις φυλακήν.

η συνέχεια ΕΔΩ

Μιχαήλ Μαυρουδής «Ο μικρός ιεραπόστολος» (21 Μαρτίου 1544)

ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

 

Είναι ένα κρύο μαρτιάτικο πρωινό. Δεν έχει ακόμη καλά –καλά ξημερώσει. Η πρωτεύουσα του Βορρά, η Θεσσαλονίκη, κοιμάται τον ανήσυχο εφιαλτικό ύπνο της σκλαβιάς, αφού βρισκόμαστε στα 1544.

Το φτωχό Ελληνόπουλο, ο Μιχάλης Μαυρουδής, μέσα στο χάραμα, διασχίζει βιαστικός τους έρημους δρόμους. Τα λιγοστά τριμμένα ρούχα του αφήνουν το ξεροβόρι να περνάει και να περονιάζει το σώμα του.

Μα μέσα του υπάρχει μια ζεστή καρδιά. Φλέγεται απ’ την πίστη και την αγάπη στο Χριστό.

Χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε κιόλας έξω από το ψωμάδικο του, που με τα κέρδη του συντηρούσε την οικογένειά του. Ο πατέρας του δε ζούσε κι έτσι ο Μιχάλης ήταν που έπρεπε να φροντίζει για όλα.

Συνέχεια ΕΔΩ

Συλλαλητήριο για την Μακεδονία την Κυριακὴ 21 Ιανουαρίου 2018 στις 2:00 μ.μ. στην Θεσσαλονίκη στον Λευκὸ Πύργο

 

“ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”

(Στράβων)

 

Τὰ 22 Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα τῆς Θεσσαλονίκης χαιρετίζουμε ἔνθερμα καὶ συμμετέχουμε μαζικὰ καὶ ἀγωνιστικὰ στὸ συλλαλητήριο τὴν Κυριακὴ 21 Ἰανουαρίου 2018 στὶς 2:00 μ.μ. στὸν Λευκὸ Πύργο.

 

Συνέχεια

Η οσιομάρτυς Ανυσία, από τη Θεσσαλονίκη:μαρτύρησε για την αγνότητα στην γιορτή του “θεού ήλιου” για τον Ήλιο της Δικαιοσύνης…

ο βίος της- τα άγια λείψανά της και το εκκλησάκι της στην Θεσσαλονίκη

Η Ανυσία γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από γονείς πλούσιους και επιφανείς, οι οποίοι της μετέδωσαν τα νάματα της χριστιανικής Πίστεως. Ορφάνεψε όμως και από τους δύο γονείς της, σε νεαρή ηλικία. Έκτοτε ζούσε αφιερωμένη στην προσευχή και τη μνήμη του Θεού. Διάπυρος ήταν ο πόθος της Ανυσίας για τον Χριστό και συχνά έλεγε:«Ω! πόσο ψεύτικη η ζωή της νεότητας· είτε σκανδαλίζει κανείς είτε σκανδαλίζε­ται. Είναι

Συνέχεια 

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης και η αγία οικογένεια των Παλαμάδων

Άγιος Κωνστάντιος  (ο πατέρας), Αγία Καλλή (η μητέρα),Άγιος Θεοδόσιο, Αγία Επίχαρις, Αγία Θεοδότη και Άγιος Μακάριος, τα αδέλφια του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, οι οποίοι έζησαν και ασκήτευσαν στην περιοχή της Βέροιας.

στην συνέχεια τρία βίντεο με την ζωή της αγίας οικογένειας των Παλαμάδων

.

Ο Aγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς,Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.(1297-1359)
Εάν ο όσιος Αντώνιος υπήρξε κορυφή οσιότητος, ερημητισμού και ασκητικότητος, ο Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, είναι η κορωνίδα των προσωπικοτήτων που ασκήθηκαν στη μοναστική πολιτεία της Σκήτεως Βεροίας.

Η καθαγίαση των ναών της Θεσσαλονίκης, μετά την απελευθέρωση – Οκτώβριος 1912

%ce%b1%cf%80%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%ad%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%b8%ce%b5%cf%83%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7%cf%82-1

 

Στις 31 Οκτωβρίου 1912 ξεκίνησε η καθαγίαση των ναών της Πόλης.Ο μητροπολίτης Αθηνών Θεόκλητος άρχισε να επισκέπτεται τους ιερούς ναούς.

Πρώτα επισκέφτηκε την Αγία Σοφία που είχαν καταλάβει οι Βούλγαροι και τέλεσε απλή δέηση επειδή ο ναός θεωρήθηκε “ακαθάριστος”.Στη συνέχεια επισκέφτηκε την Αγία Παρασκευή (Αχειροποίητος),τον Άγιο Γεώργιο (Ροτόντα) όπου κι εκεί είχαν καταλύσει οι Βούλγαροι και τον Άγιο Παντελεήμονα όπου προσευχήθηκαν και έψαλλαν τα κατάλληλα για την περίσταση τροπάρια.

Συνέχεια ΕΔΩ 

Οι άγιοι Νέστορας και Λούπος, οι συναθλητές του αγίου Δημητρίου (27 Οκτωβρίου)

ο άγιος Νέστορας είναι προστάτης των αθλητών

 

Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμός του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου.

Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ».

Ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ τὸν σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε ὅτι καὶ τὸν Λυαῖο θὰ νικήσει καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ θὰ μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ὁ Νέστορας μπῆκε στὸ στάδιο χωρὶς φόβο καὶ ἀνεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι».

 

Συνέχεια ΕΔΩ

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: