Ὁ τελευταῖος Παλαιολόγος

(ποίημα του Γεωργίου Βιζυηνού- ο θρύλος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά)

.

Τὸν εἶδες μὲ τὰ μάτια σου, γιαγιά, τὸν Βασιλέα,
ἢ μήπως καὶ σὲ φάνηκε, σὰν ὄνειρο, νὰ ποῦμε,
   σὰν παραμύθι τάχα;

-Τὸν εἶδα μὲ τὰ μάτια μου, ὡσὰν καὶ σένα νέα,
πὰ νὰ γενῶ ἑκατὸ χρονῶ, κι᾿ ἀκόμα τὸ θυμοῦμαι,
   σὰν νἄταν χτὲς μονάχα.

Στὴν Πόλη, στὴν Χρυσόπορτα, στὸν πύργον ἀπὸ κάτου,
εἶν᾿ ἕνα σπήλαιο πλατύ, στρωμένο σὰν παλάτι,
   σὰν ἅγιο παρακκλήσι;

.

Συνέχεια

Το λουλούδι της ντροπής…και ο θρύλος

«Θεωρώ χαμένο τον άνθρωπο, που έχασε τη ντροπή του» (Πλάτων)

Featured Image -- 1373

.

Θα το έχετε δει αυτό το αγριολούλουδο να φυτρώνει στους αγρούς… σαν λευκή δαντέλα μοιάζει και στο κέντρο της φέρει μια μαύρη κουκίδα.

Είναι ψηλό, ξεχωρίζει ανάμεσα στα χόρτα και τα άλλα φυτά και ξετροβάλλει,  , με τόλμη θα έλεγα, ακόμα και σε δύσκολα, άγονα σημεία- μπορεί να το δεις κανείς ανάμεσα σε τσιμέντα και πλάκες πεζοδρομίου να αναφύεται , σαν να θέλει κάποιο μήνυμα να δώσει…

Γιατί το λουλούδι αυτό έχει όντως ένα μήνυμα να μεταφέρει, μια αποστολή…

.

Συνέχεια