Οι Σουλιώτισσες στη μάχη της Κιάφας

Στις 20 Ιουλίου του 1792, ανήμερα του Προφήτη Ηλία, χιλιάδες τουρκαλβανοί με αρχηγό τον Ομέρ Βρυώνη, επιτέθηκαν εναντίον των Σουλιωτών, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το Σούλι, τη Σαμωνίβα και το Αβαρίκο και είχαν οχυρωθεί στο κάστρο της Κιάφας.( από τοΕλληνοΐστορείν).

το κάστρο της Κιάφας (πηγή φωτο )

Στον πύργο της Κιάφας είχαν συγκεντρωθεί πολεμιστές, τόσο για την υπεράσπιση του ίδιου του φρουρίου, όσο και για την βοήθεια των πολεμιστών κατά τις μάχες που γίνονταν στα γύρω σημεία. Ο Περραιβός στ’ απομνημονεύματα του (σελ. 106) γράφει:

«Μέσα σ’ αυτό (δηλ. το φρούριο) ήσαν γυναικόπαιδα και εως τεσσαράκοντα γέροντες ωπλισμένοι. Αλλά δεν ετολμούσε κανένας πολεμικός να έμβη χωρίς εύλογον αιτίαν, διότι αι γυναίκες τον ύβριζον ως δειλόν και άνανδρον και ούτω εφιλοτιμείτο έκαστος και εσυστέλλετο ναπλησιάζη πολλάκις και εις την ιδίαν γυναίκα του.

Συνέχεια ΕΔΩ

ΧΗΡΑ ΣΟΥΛΙΩΤΙΣΣΑ

τότε που οι γυναίκες πολεμούσαν σαν άντρες, τότε που τιμούσαν την οικογένεια, τότε που τιμούσαν το στεφάνι τους…

ένα  συγκινητικό κείμενο από το αναγνωστικό της Έκτης Δημοτικού(1964)

από το βιβλίο « Μεγάλα Χρόνια», 1930 Γιάννης Βλαχογιάννης

 

Scan0028

Ό γέρο – αγωνιστής έτελείωσε τήν διήγησί του για του κάστρου τήν παράδοσι. (σημ. το κάστρο της Κιάφας- εδώ)

.
—Έβγήκαμε με όλες τις τιμές, έλεγε. Μέ τ’ άρματα και με τα πράγματα μας. Η συμφωνία έφυλάχθηκε πιστή άπό τους Τούρκους. Μα δεν ήταν γραμμένο νά τελείωση έτσι αυτή ή σκηνή τής πολιορκίας. Γιατί, κοντά στην συμφωνία τήν γραπτή, έγινε κι άλλη, πιο παράξενη άπό τήν πρώτη.
Και τήν έκανε μιά απλή γυναίκα. Η Μάρω η Σουλιώτισσα, νιόνυμφη και χηρεμένη. Όσο έζούσε ό άνδρας της, τήν έσεβόταν ή φρουρά. Μά και χήρα τώρα δέν έχωράτευε. Νομίζεις είχε πάρει τόν αέρα εκείνου του παλληκαριού, που ήταν το πρώτο ανάμεσα μας. Και η παρθενική της ντροπή μονάχα δέν άφηνε τήν χήρα νά δράξη τ’ άρματα.

.

Συνέχεια

Οι Σουλιώτισσες στη μάχη της Κιάφας

Στις 20 Ιουλίου του 1792, ανήμερα του Προφήτη Ηλία, χιλιάδες τουρκαλβανοί με αρχηγό τον Ομέρ Βρυώνη, επιτέθηκαν εναντίον των Σουλιωτών, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το Σούλι, τη Σαμωνίβα και το Αβαρίκο και είχαν οχυρωθεί στο κάστρο της Κιάφας.( από το Ελληνοΐστορείν).

το κάστρο της Κιάφας (πηγή φωτο )

Στον πύργο της Κιάφας είχαν συγκεντρωθεί πολεμιστές, τόσο για την υπεράσπιση του ίδιου του φρουρίου, όσο και για την βοήθεια των πολεμιστών κατά τις μάχες που γίνονταν στα γύρω σημεία. Ο Περραιβός στ’ απομνημονεύματα του (σελ. 106) γράφει:

«Μέσα σ’ αυτό (δηλ. το φρούριο) ήσαν γυναικόπαιδα και εως τεσσαράκοντα γέροντες ωπλισμένοι. Αλλά δεν ετολμούσε κανένας πολεμικός να έμβη χωρίς εύλογον αιτίαν, διότι αι γυναίκες τον ύβριζον ως δειλόν και άνανδρον και ούτω εφιλοτιμείτο έκαστος και εσυστέλλετο ναπλησιάζη πολλάκις και εις την ιδίαν γυναίκα του.

Συνέχεια

 

Οι Σουλιώτισσες στη μάχη της Κιάφας

(συνεχίζουμε την αναφορά μας στις Σουλιώτισσες με αποσπάσματα από το βιβλίο της Κούλας Ξηραδάκη: “Γυναίκες του ΄21- προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες” που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δωδώνη- δυστυχώς είναι πλέον εξαντλημένο).

το κάστρο της Κιάφας (πηγή φωτο )

σημ: η μάχη της Κιάφας έγινε το 1792

Στον πύργο της Κιάφας είχαν συγκεντρωθεί πολεμιστές, τόσο για την υπεράσπιση του ίδιου του φρουρίου, όσο και για την βοήθεια των πολεμιστών κατά τις μάχες που γί­νονταν στα γύρω σημεία. Ο Περραιβός στ’ απομνημονεύματα του (σελ. 106) γράφει:

«Μέσα σ’ αυτό (δηλ. το φρούριο) ήσαν γυναικόπαιδα και εως τεσσαράκοντα γέροντες ωπλισμένοι. Αλλά δεν ετολμούσε κανένας πολεμικός να έμβη χωρίς εύλογον αιτίαν, διότι αι γυναίκες τον ύβριζον ως δειλόν και άνανδρον και ούτω εφιλοτιμείτο έκαστος και εσυστέλλετο να πλησιάζη πολλάκις και εις την ιδίαν γυναίκα του.

Και εις όλας αυτάς τας θέσεις εν καιρώ μάχης αι γυναίκες είχον την φροντίδα να εξοικονομώσι τους μαχόμενους από τροφάς νερό και πολεμοφόδια, να φέρουν τους πληγω­μένους εις το φρούριον και να τους περιποιώνται και πολύ περισσότερον τους ξένους, απεστρέφοντο δε πολύ τους άνανδρους και συνεχώς τους επεριγέλουν, εξ έναντιας δε αγαπούσαν και εγκωμίαζαν εις τας συναναστροφάς των τους Συνέχεια