Αποφθέγματα του Μάρκου Μπότσαρη (1790 – 21 Αυγούστου 1823)

Εν συντόμω η φύσις τον είχε στολισμένον
με όλα τα προτερήματα της ανθρωπίνης τελειότητος·
εις τας μετ’ αυτού συναναστροφάς μου και ομιλίας εγνώρισα,
ότι οι λόγοι του έπιπταν ως κεραυνοί και ο κάθε λόγος του ισοδυναμούσε με έν απόφθεγμα των πάλαι σοφών,
με όλον ότι πεπαιδευμένος δέν ήτον· και προς απόδειξιν
σημειώνω μερικά εδώ εκ των αποφθεγμάτων του, όσα ενθυμούμαι.
Γεώργιος Γαζής

 

Περί Στρατηγού

Ερωτηθείς, «οποίος πρέπει να είναι ο στρατηγός»;
«Προφήτης και δικέφαλος» είπε. «Προφήτης μεν διά να προβλέπη, και να προοικονομή τα όσα τον χρειάζονται, και να προγνωρίζη ομοίως όλα τα μέσα του εχθρού και δυνάμεις και κινήματα. Δικέφαλος δε, να έχη δύο νόας. Τουτέστι διπλούν νούν από τους άλλους ανθρώπους, διά να γνωρίζη ποιά πολεμικά σχέδια ωφελούσι τον εχθρόν και βλάπτουσιν αυτόν, και ποιά ωφελούσιν αυτόν, και βλάπτουσι τον εχθρόν«.

 

Συνέχεια ΕΔΩ 

Η μάχη του Κεφαλόβρυσου (8/9 Αυγούστου 1823) και ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη

Βρισκόμαστε στον τρίτο χρόνο της Επανάστασης, που άναψε πια σ’ όλη την Ελλάδα, μαζί δυστυχώς με τις εμφύλιες διαμάχες των Ελλήνων. Στις αρχές του 1823 έχουμε για την Ευρυτανία το θρίαμβο του Καραϊσκάκη με την εξολοθρευτική για τους Τούρκους «μάχη της Κορομηλιάς» στον Άη Βλάση, της Ευρυτανίας τότε. Το 1823 παρουσιάζεται μια γενική δραστηριότητα και οργανωμένες εξορμήσεις των Τούρκων σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Έλληνες απασχολούμενοι με τις εσωτερικές τους διαφορές, δεν έχουν να παρουσιάσουν παρά άκαρπες ή ασήμαντες παρουσίες.

Οι Τούρκοι νοιώθουν τότε την ανάγκη να ξεκαθαρίσουν τη Δυτική Στερεά και ολόκληρη τη Ρούμελη στέλνοντας εκεί τις πολυάριθμες στρατιωτικές τους δυνάμεις. Έτσι, το καλοκαίρι του 1823 ο Μουσταής πασάς της Σκόντρας άρχισε να κατεβαίνει με κατεύθυνση προς το Μοριά για να καταπνίξει την επανάσταση. Ο πασάς καθώς έμπαινε σχεδόν ανενόχλητος στα Άγραφα, ειδοποιούσε και υποσχόταν συγχώρεση σε όλους τους καπεταναίους εκτός από τον «άσι – Μάρκ», τον αντάρτη Μάρκο Μπότσαρη.

Συνέχεια ΕΔΩ

Η μάχη του Κεφαλόβρυσου (8/9 Αυγούστου 1823) και ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη

Βρισκόμαστε στον τρίτο χρόνο της Επανάστασης, που άναψε πια σ’ όλη την Ελλάδα, μαζί δυστυχώς με τις εμφύλιες διαμάχες των Ελλήνων. Στις αρχές του 1823 έχουμε για την Ευρυτανία το θρίαμβο του Καραϊσκάκη με την εξολοθρευτική για τους Τούρκους «μάχη της Κορομηλιάς» στον Άη Βλάση, της Ευρυτανίας τότε. Το 1823 παρουσιάζεται μια γενική δραστηριότητα και οργανωμένες εξορμήσεις των Τούρκων σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Έλληνες απασχολούμενοι με τις εσωτερικές τους διαφορές, δεν έχουν να παρουσιάσουν παρά άκαρπες ή ασήμαντες παρουσίες.

Οι Τούρκοι νοιώθουν τότε την ανάγκη να ξεκαθαρίσουν τη Δυτική Στερεά και ολόκληρη τη Ρούμελη στέλνοντας εκεί τις πολυάριθμες στρατιωτικές τους δυνάμεις. Έτσι, το καλοκαίρι του 1823 ο Μουσταής πασάς της Σκόντρας άρχισε να κατεβαίνει με κατεύθυνση προς το Μοριά για να καταπνίξει την επανάσταση. Ο πασάς καθώς έμπαινε σχεδόν ανενόχλητος στα Άγραφα, ειδοποιούσε και υποσχόταν συγχώρεση σε όλους τους καπεταναίους εκτός από τον «άσι – Μάρκ», τον αντάρτη Μάρκο Μπότσαρη.

Συνέχεια ΕΔΩ

Αποφθέγματα του Μάρκου Μπότσαρη (1790 – 21 Αυγούστου 1823)

Εν συντόμω η φύσις τον είχε στολισμένον
με όλα τα προτερήματα της ανθρωπίνης τελειότητος·
εις τας μετ’ αυτού συναναστροφάς μου και ομιλίας εγνώρισα,
ότι οι λόγοι του έπιπταν ως κεραυνοί και ο κάθε λόγος του
ισοδυναμούσε με έν απόφθεγμα των πάλαι σοφών,
με όλον ότι πεπαιδευμένος δέν ήτον· και προς απόδειξιν
σημειώνω μερικά εδώ εκ των αποφθεγμάτων του, όσα ενθυμούμαι.
Γεώργιος Γαζής

 

Περί Στρατηγού

Ερωτηθείς, «οποίος πρέπει να είναι ο στρατηγός»;
«Προφήτης και δικέφαλος» είπε. «Προφήτης μεν διά να προβλέπη, και να προοικονομή τα όσα τον χρειάζονται, και να προγνωρίζη ομοίως όλα τα μέσα του εχθρού και δυνάμεις και κινήματα. Δικέφαλος δε, να έχη δύο νόας. Τουτέστι διπλούν νούν από τους άλλους ανθρώπους, διά να γνωρίζη ποιά πολεμικά σχέδια ωφελούσι τον εχθρόν και βλάπτουσιν αυτόν, και ποιά ωφελούσιν αυτόν, και βλάπτουσι τον εχθρόν«.

Συνέχεια

Η μάχη του Κεφαλόβρυσου (8/9 Αυγούστου 1823) και ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη

Βρισκόμαστε στον τρίτο χρόνο της Επανάστασης, που άναψε πια σ’ όλη την Ελλάδα, μαζί δυστυχώς με τις εμφύλιες διαμάχες των Ελλήνων. Στις αρχές του 1823 έχουμε για την Ευρυτανία το θρίαμβο του Καραϊσκάκη με την εξολοθρευτική για τους Τούρκους «μάχη της Κορομηλιάς» στον Άη Βλάση, της Ευρυτανίας τότε. Το 1823 παρουσιάζεται μια γενική δραστηριότητα και οργανωμένες εξορμήσεις των Τούρκων σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Έλληνες απασχολούμενοι με τις εσωτερικές τους διαφορές, δεν έχουν να παρουσιάσουν παρά άκαρπες ή ασήμαντες παρουσίες.

Οι Τούρκοι νοιώθουν τότε την ανάγκη να ξεκαθαρίσουν τη Δυτική Στερεά και ολόκληρη τη Ρούμελη στέλνοντας εκεί τις πολυάριθμες στρατιωτικές τους δυνάμεις. Έτσι, το καλοκαίρι του 1823 ο Μουσταής πασάς της Σκόντρας άρχισε να κατεβαίνει με κατεύθυνση προς το Μοριά για να καταπνίξει την επανάσταση. Ο πασάς καθώς έμπαινε σχεδόν ανενόχλητος στα Άγραφα, ειδοποιούσε και υποσχόταν συγχώρεση σε όλους τους καπεταναίους εκτός από τον «άσι – Μάρκ», τον αντάρτη Μάρκο Μπότσαρη.

Συνέχεια