Ελάτε να κάνετε οικογένειες

(Κώστας Γανωτής)

 

Βλέπω τους νέους να στέκονται μουδιασμένοι μπροστά στην κλήση να κάνουν οικογένεια. Ίσως λαχταρούν ν’ αγαπήσουν και φοβούνται. Μια κοπέλα εξομολογείται: «Λες του άλλου σ’ αγαπώ και φρικάρει». Ακούτε; Φρικάρει! Πώς μπόρεσε η αγάπη να συνδυαστεί με τη φρίκη!

Έτσι αρκούνται σε μια επιδερμική επισκόπηση και λογαριάζουν τις στιγμές (στιγμές!) ηδονής, που μπορούν ν’ αποσπάσουν. Κι ύστερα ν’ ακολουθεί η βασανιστική διάρκεια του τίποτα, του κενού της πλήξης, πρόξενου της κατάθλιψης.

Όλοι σχεδόν οι σημερινοί νέοι κατέχονται από τη θλίψη της αποτυχίας του έρωτα. Και η θλίψη γίνεται έκπληξη ύστερα από την τόση διαφήμιση του μόνου σχεδόν προϊόντος της απελευθέρωσης των ηθών, που επεδίωξε και πέτυχε ο σύγχρονος προοδευτισμός.

 

Συνέχεια

«Μένω ή φεύγω;»

Μένω ή Φεύγω από τον τόπο μου;…
προβληματισμός που πολλούς Έλληνες απασχολεί τα τελευταία χρόνια.
Ένα πολύ όμορφο κείμενο, γραμμένο από φίλη αναγνώστρια του ιστολογίου μας

γράφει η Ευτυχία Χατζηνικολάου

sea and sun

 

Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε γράψει στο βιβλίο του «Ήλιος ο Πρώτος», αντί γι’ αφιέρωση, το εξής: «Έτσι συχνά, όταν μιλώ για τον ήλιο, μπερδεύεται στη γλώσσα μου ένα μεγάλο τριαντάφυλλο κατακόκκινο. Αλλά δε μου είναι βολετό να σωπάσω».

Τολμώ ,λοιπόν, ταπεινά να συνεχίσω το συλλογισμό του αυτό και να προσθέσω ότι το ίδιο κόκκινο τριαντάφυλλο μπερδεύεται και στη δική του γλώσσα, και γίνεται κόμπος στο λαιμό, όταν μιλώ για την Ελλάδα. Και πώς θα μπορούσα να σωπάσω, όταν το τριαντάφυλλο γίνεται ακόμη πιο κόκκινο, κάτω απ’ τις χρυσαχτίνες του ήλιου; Και η γλώσσα ξεδιαλέγει να μαρτυρήσει μια βροχή από σκέψεις που γίνονται λέξεις στου μυαλού τ’ ακρογιάλια.

Συνέχεια

Η ΦΤΩΧΕΙΑ Εὐλογία ἢ Κατάρα;

 

Ἰωάννου Νικολαΐδου, Ἐκπαιδευτικοῦ

 

Κάθε   τόσο   ἀκούγεται     ἀπὸ   τὰ μέσα   ἐνημέρωσης     ὅτι   τόσοι Ἕλληνες πολῖτες ζοῦν κάτω ἀπὸ τὸ ὅριο τῆς φτώχειας καὶ κάθε τόσο τὸ ποσοστὸ αὐτὸ ἀνεβαίνει καὶ πολλοὶ σκέπτονται μὲ τρόμο ὅτι κάποια μέρα μπορεῖ νὰ εἶναι οἱ ἴδιοι μέσα σ’ αὐτὰ τὰ νούμερα. Ἀλλὰ τί εἶναι τελικὰ αὐτὴ ἡ ἐπάρατη φτώχεια ποὺ τόσο μᾶς φοβίζει;

 

Συνέχεια

Πάμε ολοταχώς προς τα πίσω;

*Ένα καταπληκτικό κείμενο – ποίημα, που αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την εποχή των γιαγιάδων μας και των παππούδων μας – μια εποχή που φαίνεται τόσο μακρινή σήμερα…

piso

 

 Απόσπασμα από το βιβλίο “Σε καιρούς χαλεπούς”
της Μ. Μουρζά 

Πᾶμε ὁλοταχῶς πρὸς τὰ πίσω…
Εἶναι ἀλήθεια ἀδιάσειστη πιά.
Καὶ τρομάζουμε ὅλοι στὴν πορεία τῆς ὄπισθεν.
Στὴν πορεία τὴν καθοδικὴ καὶ μὴ ἀναμενόμενη.
Μὲ ταχύτητες ποὺ δὲν τὶς εἴχαμε δοκιμάσει ποτέ.

Πᾶμε μὲ σπουδὴ πρὸς τὰ πίσω…
Ἐκεῖ ποὺ ἤμασταν πρὶν πενήντα
καὶ πρὶν ἑξήντα χρόνια.
Στὰ λιγοστά, στὰ φτωχὰ καὶ στὰ δύσκολα.
Ἐκεῖ ποὺ ζούσανε οἱ γιαγιάδες μας καὶ οἱ παπποῦδες μας…

 

Συνέχεια

Θα ξανασυναντηθούμε…

Πριν από λίγες μέρες, περίμενα τη σειρά μου σ’ ένα πολυκατάστημα να πληρώσω κάτι μπαταρίες. Μπροστά μου μια γιαγιά με το εγγόνι της που κρατούσε σφιχτά στα μικρά του τα χεράκια δυο παιχνίδια.

Η γιαγιά μάταια προσπαθούσε να του εξηγήσει «Γιώργο μου δεν μπορούμε να τ ‘ αγοράσουμε αυτά σήμερα, δεν έχω χρήματα επάνω μου…»

Ο Γιωργάκης έβαλε τα κλάματα και σχεδόν της ούρλιαξε «παλιά γιατί είχες!».

Η ηλικιωμένη κυρία γύρισε απότομα το κεφάλι της από την άλλη μεριά, βούρκωσε και μέσα από τα δόντια της ίσα που ακούστηκε «πως μας κατάντησαν έτσι Θεέ μου πως;»

Δεν είπα λέξη και τι να πεις σε μια γιαγιά που δεν μπορεί να αγοράσει ένα παιχνίδι στο εγγόνι της;

Και τι να πεις σε ένα μικρό παιδί που θέλει το παιχνίδι του αγορασμένο από τα χέρια της γιαγιάς του, όπως παλιά και δεν το έχει και δεν καταλαβαίνει το γιατί;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Η ΠΑΝΑΓΙΑ

Παναγία στην αγία Παρασκευή Θεσσαλονίκης

“Ἡ μάνα πάντα ἀγρυπνᾶ.

Μὰ ἂν μάθουμε νὰ τὴ φωνάζουμε κιόλας; Δὲν θά ’ναι ἀσυγκρίτως καλύτερα;…”

π. Δημητρίου Μπόκου

Στ’ ἀνέμελα χρόνια, ποὺ παιδὶ κι ἐγὼ γυρόφερνα στὶς στράτες τοῦ χωριοῦ μου, στὶς μεταξὺ Ἀγράφων καὶ Τζουμέρκων καταπράσινες βουνοπλαγιές, στὴν Παραχελωίτιδα χώρα τῶν ἀρχαίων, ἄκουγα πολλὲς φορὲς τὴ γιαγιά μου τὴ Βαρβάρα – πονεμένη κι ἅγια ψυχή, Θεὸς σχωρέσ’ την – νὰ ἀναφέρει μιὰν ἰδιότυπη προφητεία:

– Ἄχ, παιδάκι μου! Ἔλεγαν οἱ παλιοί, πὼς ὅποιος ζήσει τὸ ’61, θὰ φάει μὲ ἀσημένιο κουτάλι.

Καὶ νά, ποὺ ἔφτασε καὶ πέρασε τὸ 1961 καὶ ὄντως φάγαμε «μὲ ἀσημένιο κουτάλι». Ἡ «προφητεία» – καημὸς τῶν στερημένων – ἐπαληθεύτηκε. Ἡ τρομερή μας ἐποχὴ τὰ γεύτηκε ὅλα σὲ ἀπίστευτη ἀφθονία. Ἀκόμα καὶ σήμερα, τὸ 2015, ποὺ μιλᾶμε γιὰ οἰκονομικὴ κρίση.

Μιλᾶνε γιὰ κρίση ὅσοι δὲν ἔζησαν πρὶν ἀπὸ τὸ ’61. Ὅσοι δὲ γνώρισαν τὸ τί σημαίνει φτώχεια. Γιατὶ ἀκόμα καὶ σήμερα, μὲ κρίση, ὁ κόσμος ἔχει πράγματα, ποὺ οἱ παλιότερες γενιὲς οὔτε στὸν ὕπνο τους δὲν θὰ τολμοῦσαν νὰ ὀνειρευτοῦν. O mores, o tempora! Ἄλλα ἤθη, ἄλλες ἐποχές!

 

Συνέχεια

Ψηλά το κεφάλι βρε παλληκάρι!

(γράφει ένας πατέρας , βλέποντας τα παιδιά του… πολύ ενδιαφέρον κείμενο)

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ! ΤΩΡΑ ΘΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΤΟ ΜΠΑΚΙΡΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΥΣΟ! ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΝΕΙΣ ΔΥΝΑΤΟΣ.

Ανδρεαδάκης Νίκος

Κυριακή μεσημέρι. Μόλις επιστρέψαμε στο σπίτι από την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία όπου κοινωνήσαμε όλοι μαζί. Ετοιμαστήκαμε για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την εβδομάδα που έρχεται…

Η σύζυγος με την βοήθεια του Θεού, είναι έγκυος στον τέταρτο μήνα. Καθώς ετοιμάζει το κυριακάτικο τραπέζι, βγήκα έξω με τους δύο γιους μου να παίξουμε μπάλα και να ασχοληθώ λίγο μαζί τους. Είναι ευκαιρία σήμερα που είναι Κυριακή και δεν εργάζομαι, να έρθουμε πιο κοντά…

Συνέχεια

Τίποτε δέ χάθηκε!

Τί μᾶς ξημερώνει αὔριο; Ποῦ πᾶμε; Θά ἀντέξουμε;

Πόσο ἀκόμη ἔχει νά κατεβοῦμε γιά νά φτάσουμε στόν πυθμένα κι ἔπειτα ν’ ἀρχίσει ἡ ἀντίστροφη μέτρηση, ἡ ἄνοδος;

—Ὑπάρχει κάποια ἐλπίδα; Ἕνα φῶς γιά τό μέλλον μου;

—Γιατί λοιπόν νά διαβάζω, νά κοπιάζω, νά σπουδάζω;

—Ὅλα μάταια καί δίχως προοπτική φαίνονται στόν ὁρίζοντα… Ὅλα μάταια… Οἱ δρόμοι στενεύουν… Στενεύουν καί σιγά σιγά κλείνουν. Ὁδηγοῦν σέ ἀδιέξοδο…

Ἀνέλπιδη, ζοφερή ἡ πραγματικότητα στήν ταπεινωμένη Πατρίδα μας, στήν Ἑλλάδα…

.

Συνέχεια

“Να επικεντρωθούμε στην Ορθόδοξο Πίστη και στην καθαρή ζωή μας, για να έρθει η καταξίωση ως Έθνος”

 

Αν θέλουμε να υπάρξουμε ως Ορθόδοξος λαός και ως Ελληνικό Έθνος με προορισμό τη Βασιλεία του Θεού και αν δεν πρέπει να χωνευθούμε στο χωνευτήρι των πολιτισμών, οφείλουμε:

 

-Να ζήσουμε ως λαός με κέντρο την Εκκλησία. Να αγαπήσουμε τις εντολές του Θεού. Να αποβάλουμε την φιλαυτία και να συνειδητοποιήσουμε το θέλημα Του. Να μην Τον παροργίζουμε με νομοθετήματα αντιχριστιανικά  και με την συμμόρφωση μας σ’ αυτά.

Συνέχεια

Ποιὸς θὰ θυμίσει στὴν Εὐρώπη!…

euro oosa ellada 01
Κάποια στιγμὴ ἡ Ἱστορία σταμάτησε μπροστά σου Εὐρώπη. Ἄστραψε ἡ ἀστραπή της στὸν κατασκότεινο οὐρανό σου, σὲ φώτισε. Κι ἤσουν πιὸ σκοτεινὴ ἀπὸ τὸ σκοτάδι. Φτωχή, γυμνὴ σχεδὸν ρακένδυτη κι ἀκάθαρτη, στὸ αἷμα τῶν εἰδώλων βουτηγμένη. Ἤσουν τυφλή, κι ἐκείνη τὴν στιγμὴ σὲ φίλησε στὰ μάτια. Κι ἄνοιξαν! Τὴν εἶδες! Τὴν Ἱστορία!

Τὸν εἶδες!

Ἦταν Αὐτός! Αὐτὸς ποὺ εἶναι ἡ Ἱστορία τοῦ κόσμου ὅλου. Αὐτὸς ποὺ εἶναι τὸ νόημα καὶ ὁ τελικὸς σκοπὸς τῆς Ἱστορίας. Αὑτὸς ποὺ εἶναι ὁ Κυβερνήτης τῆς Ἱστορίας. Αὐτὸς ποὺ πρόσμενες ἀπρόσμενα κι ὄριστα ποθοῦσες. Πῶς ἔλαμπε! Καὶ πόσο ντράπηκες μπροστά Του! Μὰ Ἐκεῖνος δὲν σὲ ντράπηκε, δὲν ἀηδίασε τὴν ζοφερὴ μορφή σου. Ἄνοιξε εὐθὺς τὶς φλέβες Του, πῆρε νὰ πλένει τὴν βρωμιά σου μὲ τὸ Αἷμα Του.Ἔλαμψες. Σὲ ἔντυσε βασίλισσα.

Συνέχεια

Ψυχή και Χριστός μας χρειάζονται! μόνο αυτά δεν μπορούν να μας πάρουν…

.

φωτισμένα λόγια δυο μεγάλων ανδρών του Γένους

για να θυμόμαστε ποιες είναι οι αξίες και ποιες θα έπρεπε να ήταν οι προτεραιότητες στη ζωή μας:

όχι τα χρήματα και τα πλούτη, αλλά ο Θεός και η ελευθερία της ψυχής μας…

και ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας απέναντι στην Πατρίδα μας, ώστε “το λίγο να γένη μεγάλο”….

?????????????

άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός:

Τοῦτο σᾶς λέγω καὶ σᾶς παραγγέλω·

κἂν ὁ οὐρανὸς νὰ κατεβῆ κάτω, κἂν ἡ γῆ νὰ ἀνεβῆ ἐπάνω, κἂν ὅλος ὁ κόσμος νὰ χαλάση, σήμερον, αὔριον, νὰ μὴ σᾶς μέλλη τί ἔχει νὰ κάμη ὁ Θεός.

Συνέχεια

Οι τράπεζες κλείσανε!- η Τράπεζα του Ουρανού δεν κλείνει όμως ποτέ…

Με μια δυσοίωνη είδηση ξημέρωσε η σημερινή ημέρα: μετά από μέρες αγωνίας για την έκβαση των οικονομικών θεμάτων που απασχολούν την πατρίδα μας, ήρθε το κλείσιμο των τραπεζών Ομολογώ πως σφίχτηκε η ψυχή μου με το άκουσμα της είδησης: «Αρχίζουν τα πιο δύσκολα», σκέφτηκα.

Όμως ο Θεός δεν θα μας αφήσει… “Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και δεν χαθήκαμε, και θα φοβηθούμε την θύελλα που πάει να ξεσπάσει; Ούτε και τώρα θα χαθούμε. Ο Θεός μας αγαπά”, θυμήθηκα τα παρηγορητικά και εμψυχωτικά τα λόγια του αγίου γέροντα Παϊσίου, που μας προετοίμαζε για δύσκολους καιρούς.

Και τότε μου ήρθε στο νου και μια φράση που είχα ακούσει πριν λίγο καιρό, μαζί με τη ανάλυσή της:

«Δανείζει Θεώ ο ελεών πτωχόν» (Παροιμ. ΙΘ’ 17)

Συνέχεια

Το μίσος των Δυτικών εναντίον μας…

απόσπασμα από το άρθρο:

“Θρίλερ διαρκείας στις Βρυξέλλες”

του Φώτη Μιχαήλ- ολόκληρο μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ

 

Το μίσος των Δυτικών εναντίον μας, γράφει ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, δεν είναι κάτι το καινοφανές.(3)

Αρχίζει από τα χρόνια της έβδομης Οικουμενικής Συνόδου (787 μ.Χ.) και οφείλεται όχι βέβαια σε αίτια οικονομικά, αλλά αποκλειστικά και μόνον σε διαφορές καθαρά θεολογικές.

Αύριο να τους πούμε, ότι αρνιόμαστε την Ορθοδοξία και γινόμαστε κι εμείς ένα μ’ εκείνους, να δείτε πώς θα λήξει στα γρήγορα-γρήγορα ο ’’οικονομικός μας Γολγοθάς’’ …

Συνέχεια

“Σήμερα βρισκόμαστε σε δύσκολη ώρα εξαιτίας της αλαζονείας μας”.(Σεβ.Σιατίστης κ.κ.Παύλος)

timthumb (1)Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ.Παύλος,αναφέρεται στην κρίση που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας, καθώς και στην εικόνα του Θεού ,τον άνθρωπο.Αξίζει να το διαβάσετε!!!

” …σήμερα βρισκόμαστε στη δύσκολη ώρα που βρισκόμαστε. Από την αλαζονεία μας. Από την πεποίθηση πως θα γίνουμε ευτυχισμένοι, αλλά χωρίς το Θεό. Πώς θα περάσουμε καλά στη ζωή μας, αλλά χωρίς την παρουσία του Θεού. Και εκείνος τραβήχτηκε διακριτικά, αφού δεν τον θέλαμε. Και εμείς δεν φτάσαμε στην ευτυχία, αλλά στην αποτυχία και στην χρεοκοπία.»

ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας: Συνέχεια

«Νέα Τάξη, μυστικά και ψέματα»

200388540-001«Το ζαλισμένο κοπάδι είναι ένα πρόβλημα. Πρέπει να εμποδίσουμε το βρυχηθμό και το τσαλαπάτημά του. Πρέπει να του αποσπάσουμε την προσοχή. Θα πρέπει να παρακολουθεί το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή κωμωδίες καταστάσεων ή βίαιες ταινίες.

Πού και πού τους καλείς (τους ανθρώπους του κοπαδιού) για λίγο να φωνάξουν άνευ σημασίας συνθήματα (βλέπε, στημένες απεργίες κ.ά.).

Οφείλεις να τους κρατάς αρκετά φοβισμένους (βλέπε, τεχνητή οικονομική κρίση…), διότι αν δε φοβούνται και δεν τρέμουν πως όλων των ειδών τα κακά μπορούν να τους καταστρέψουν απ’ έξω ή από μέσα (δούρειοι ίπποι) ή από κάπου, ίσως αρχίσουν να σκέφτονται, πράγμα επικίνδυνο, διότι δεν έχουν την ικανότητα να σκέφτονται!!!!

Συνεπώς, είναι σημαντικό να τους αποσπούμε την προσοχή (sex, tv κ.ά.) και να τους βάζουμε στο περιθώριο».

Αυτή είναι η αντίληψη για τη Δημοκρατία, ΤΟΥΣ…

 *Νόαμ Τσόμσκυ, «Νέα Τάξη, μυστικά και ψέματα»

από το http://www.enromiosini.gr/

  Συνέχεια