Μονή Σέλτσου- το δεύτερο “Ζάλογγο” των Σουλιωτών (21 Απριλίου 1804)

seltsou_2

 

ΜΙΑ ΘΥΣΙΑ- ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ που δεν μπόρεσε να χωρέσει ιστορικού νους και να κατανοήσει το μέγεθος της, αλλά και άγνωστη για πολλούς μέχρι σήμερα. Αρκεί μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι σε μια μέρα χάθηκαν τρεις γενιές ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ.  (Απρίλιος  1804)

Άλλη μια φορά οι Ελληνίδες προτίμησαν τον ένδοξο θάνατο από την άρνηση της Πίστης και την ατίμωση.

(Πόντος KIZLAR KAITESI 1680, Ζάλογγος 1803,Αράπιτσα 1822,Γαλακτός Πιερίων 1878)

 

Συνέχεια  ΕΔΩ

Ζάλογγος: ανηφορίζοντας στον Ιερό Λόφο της θυσίας των Σουλιωτισσών…τότε και τώρα… (οδοιπορικό και φωτο)

(18 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Ζάλογγο)

οδοιπορικό- προσκύνημα στον Ιερό Βράχο της θυσίας των Σουλιωτισσών

Ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο…

ξεκινώντας από το μοναστηράκι του αγίου Δημητρίου και ακολουθώντας το πετρόκτιστο μονοπάτι, που εναλλάσσει επίπεδα τμήματα και σκαλιά, με το βλέμμα καρφωμένο στην κορυφή και στις φιγούρες που όσο πλησιάζουμε μεγαλώνουν,

με την καρδιά σφιγμένη και εικόνες να τριγυρίζουν στο μυαλό…

ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο.

Ζάλογγος 3

Το καλοκαίρι βρεθήκαμε προσκυνητές και ταξιδιώτες στην Ήπειρο. Και από τα πρώτα μέρη που θελήσαμε να επισκεφτούμε ήταν ο οικισμός του Σουλίου και ο βράχος της θυσίας του Ζαλόγγου…

 

Συνέχεια ΕΔΩ 

Μονή Σέλτσου- το δεύτερο “Ζάλογγο” των Σουλιωτών (21 Απριλίου 1804)

seltsou_2

ΜΙΑ ΘΥΣΙΑ- ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ που δεν μπόρεσε να χωρέσει ιστορικού νους και να κατανοήσει το μέγεθος της, αλλά και άγνωστη για πολλούς μέχρι σήμερα. Αρκεί μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι σε μια μέρα χάθηκαν τρεις γενιές ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ.  (Απρίλιος  1804)

Άλλη μια φορά οι Ελληνίδες προτίμησαν τον ένδοξο θάνατο από την άρνηση της Πίστης και την ατίμωση.

(Πόντος KIZLAR KAITESI 1680, Ζάλογγος 1803,Αράπιτσα 1822,Γαλακτός Πιερίων 1878)

 

Συνέχεια  ΕΔΩ

Ζάλογγος: ανηφορίζοντας στον Ιερό Λόφο της θυσίας των Σουλιωτισσών…τότε και τώρα… (οδοιπορικό και φωτο)

(18 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Ζάλογγο)

οδοιπορικό- προσκύνημα στον Ιερό Βράχο της θυσίας των Σουλιωτισσών

Ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο…

ξεκινώντας από το μοναστηράκι του αγίου Δημητρίου και ακολουθώντας το πετρόκτιστο μονοπάτι, που εναλλάσσει επίπεδα τμήματα και σκαλιά, με το βλέμμα καρφωμένο στην κορυφή και στις φιγούρες που όσο πλησιάζουμε μεγαλώνουν,

με την καρδιά σφιγμένη και εικόνες να τριγυρίζουν στο μυαλό…

ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο.

Ζάλογγος 3

Το καλοκαίρι βρεθήκαμε προσκυνητές και ταξιδιώτες στην Ήπειρο. Και από τα πρώτα μέρη που θελήσαμε να επισκεφτούμε ήταν ο οικισμός του Σουλίου και ο βράχος της θυσίας του Ζαλόγγου…

 

Συνέχεια ΕΔΩ 

Οι Σουλιώτισσες στη μάχη της Κιάφας

Στις 20 Ιουλίου του 1792, ανήμερα του Προφήτη Ηλία, χιλιάδες τουρκαλβανοί με αρχηγό τον Ομέρ Βρυώνη, επιτέθηκαν εναντίον των Σουλιωτών, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το Σούλι, τη Σαμωνίβα και το Αβαρίκο και είχαν οχυρωθεί στο κάστρο της Κιάφας.( από τοΕλληνοΐστορείν).

το κάστρο της Κιάφας (πηγή φωτο )

Στον πύργο της Κιάφας είχαν συγκεντρωθεί πολεμιστές, τόσο για την υπεράσπιση του ίδιου του φρουρίου, όσο και για την βοήθεια των πολεμιστών κατά τις μάχες που γίνονταν στα γύρω σημεία. Ο Περραιβός στ’ απομνημονεύματα του (σελ. 106) γράφει:

«Μέσα σ’ αυτό (δηλ. το φρούριο) ήσαν γυναικόπαιδα και εως τεσσαράκοντα γέροντες ωπλισμένοι. Αλλά δεν ετολμούσε κανένας πολεμικός να έμβη χωρίς εύλογον αιτίαν, διότι αι γυναίκες τον ύβριζον ως δειλόν και άνανδρον και ούτω εφιλοτιμείτο έκαστος και εσυστέλλετο ναπλησιάζη πολλάκις και εις την ιδίαν γυναίκα του.

Συνέχεια ΕΔΩ

Μονή Σέλτσου- το δεύτερο “Ζάλογγο” των Σουλιωτών (21 Απριλίου 1804)

seltsou_2

ΜΙΑ ΘΥΣΙΑ- ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ που δεν μπόρεσε να χωρέσει ιστορικού νους και να κατανοήσει το μέγεθος της, αλλά και άγνωστη για πολλούς μέχρι σήμερα. Αρκεί μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι σε μια μέρα χάθηκαν τρεις γενιές ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ.  (Απρίλιος  1804)

Άλλη μια φορά οι Ελληνίδες προτίμησαν τον ένδοξο θάνατο από την άρνηση της Πίστης και την ατίμωση.

(Πόντος KIZLAR KAITESI 1680, Ζάλογγος 1803,Αράπιτσα 1822,Γαλακτός Πιερίων 1878)

Συνέχεια  ΕΔΩ

ΧΗΡΑ ΣΟΥΛΙΩΤΙΣΣΑ

τότε που οι γυναίκες πολεμούσαν σαν άντρες, τότε που τιμούσαν την οικογένεια, τότε που τιμούσαν το στεφάνι τους…

ένα  συγκινητικό κείμενο από το αναγνωστικό της Έκτης Δημοτικού(1964)

από το βιβλίο « Μεγάλα Χρόνια», 1930 Γιάννης Βλαχογιάννης

 

Scan0028

Ό γέρο – αγωνιστής έτελείωσε τήν διήγησί του για του κάστρου τήν παράδοσι. (σημ. το κάστρο της Κιάφας- εδώ)

.
—Έβγήκαμε με όλες τις τιμές, έλεγε. Μέ τ’ άρματα και με τα πράγματα μας. Η συμφωνία έφυλάχθηκε πιστή άπό τους Τούρκους. Μα δεν ήταν γραμμένο νά τελείωση έτσι αυτή ή σκηνή τής πολιορκίας. Γιατί, κοντά στην συμφωνία τήν γραπτή, έγινε κι άλλη, πιο παράξενη άπό τήν πρώτη.
Και τήν έκανε μιά απλή γυναίκα. Η Μάρω η Σουλιώτισσα, νιόνυμφη και χηρεμένη. Όσο έζούσε ό άνδρας της, τήν έσεβόταν ή φρουρά. Μά και χήρα τώρα δέν έχωράτευε. Νομίζεις είχε πάρει τόν αέρα εκείνου του παλληκαριού, που ήταν το πρώτο ανάμεσα μας. Και η παρθενική της ντροπή μονάχα δέν άφηνε τήν χήρα νά δράξη τ’ άρματα.

.

Συνέχεια

Η θυσία του Ζαλόγγου στην ποίηση και στην λογοτεχνία

Οι Σουλιώτισσες από Ary Scheffer (1827) (από wiki)

18 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Ζάλογγο

(από το ποίημα της Μυρτιώτισσας: «Σουλιώτισσες».  μερικοί στί­χοι εμπνευσμένοι από το Ζάλογγο:)

Ω! σεις που μου γεννήσατε

την πρώτη ανατριχίλα του ονείρου

και του θαυμασμού στην παιδική ψυχή

και της καρδιάς μου πρώιμα

τ’ ανοίξατε τα φύλλα για ναρτ’η

θεία της ποίησης πνοή να ξεχυθεί.

Συνέχεια ΕΔΩ 

Ζάλογγος: ανηφορίζοντας στον Ιερό Λόφο της θυσίας των Σουλιωτισσών…τότε και τώρα… (οδοιπορικό και φωτο)

(18 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Ζάλογγο)

οδοιπορικό- προσκύνημα στον Ιερό Βράχο της θυσίας των Σουλιωτισσών

Ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο…

ξεκινώντας από το μοναστηράκι του αγίου Δημητρίου και ακολουθώντας το πετρόκτιστο μονοπάτι, που εναλλάσσει επίπεδα τμήματα και σκαλιά, με το βλέμμα καρφωμένο στην κορυφή και στις φιγούρες που όσο πλησιάζουμε μεγαλώνουν,

με την καρδιά σφιγμένη και εικόνες να τριγυρίζουν στο μυαλό…

ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο.

Ζάλογγος 3

Το καλοκαίρι βρεθήκαμε προσκυνητές και ταξιδιώτες στην Ήπειρο. Και από τα πρώτα μέρη που θελήσαμε να επισκεφτούμε ήταν ο οικισμός του Σουλίου και ο βράχος της θυσίας του Ζαλόγγου…

 

Συνέχεια ΕΔΩ 

“Σούλι και Σουλιώτισσες” (μέρος 2ο)

Σουλιώτισες 1821

 από το μοναδικό βιβλίο: “Γυναίκες του ΄21- προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες”, της Κούλας Ξηραδάκη (το βιβλίο κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Δωδώνη και είναι εξαντλημένο)

το 1ο μέρος του κεφαλαίου: κλικ ΕΔΩ

 

Όπως κι αν έχουν τα πράγματα γεγονός είναι πως οι Σουλιώτες είχαν εγκαταστήσει στην Ήπειρο κράτος εν κράτει. Άρπαζαν, φορολογούσαν. Ο Αλή πασάς προκειμένου να ορ­γανώσει το πασαλίκι του κατά πως εκείνος νόμιζε, δεν ήταν δυνατόν να τους ανεχθεί. Επρεπε να τους εξοντώσει.

Αλή πασάς! Ένα αμφιλεγόμενο και πολυσυζητημένο πρό­σωπο, που έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τα τελευταία προεπα­ναστατικά χρόνια.

 

Συνέχεια  ΕΔΩ

“Σούλι και Σουλιώτισσες” (μέρος 1ο)

ως ελάχιστο χρέος μνήμης και τιμής προς τους αγώνες των ηρωικών Ελληνίδων της τουρκοκρατίας και της Επανάστασης του 1821, θα αναρτήσουμε σε συνέχειες αποσπάσματα από το μοναδικό βιβλίο: “Γυναίκες του ΄21- προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες”, της Κούλας Ξηραδάκη (το βιβλίο κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Δωδώνη και είναι εξαντλημένο).

Ξεκινούμε με τις Σουλιώτισσες, καθώς ο Δεκέμβριος έχει πολλές μνήμες από Σούλι: αναχώρηση των Σουλιωτών από τον τόπο τους το 1804,  ανατίναξη του καλόγερου Σαμουήλ στο Κούγκι, η θυσία στο Ζάλογγο…   (ιστολόγιο “Αντέχουμε…” )

 


Ary Scheffer  “Σουλιώτισσες Γυναίκες”,1827, Μουσείο Λούβρου

Ερημο, απ’ την πολλή την περιψάνεια στέκεται το κατάξερο Σούλι,αιώνια δόξα της Ελλάδας.” Μ. Οικονόμου

Ο τελευταίος πρόμαχος της ανεξαρτησίας της Αλβανίας ήταν ο Σκεντέρμπεης. Αυτός κατόρθωσε να σταματήσει την τουρκική επιδρομή. Όταν όμως πέθανε (1468) οι Τούρκοι υποτάξανε την Αλβανία κι ο στρατός του διαλύθηκε. Στην βό­ρεια Αλβανία κατοικούσε η φυλή των Γκέγκηδων και στη νό­τια η φυλή των Τόσκηδων. Στην περιοχή της Θεσπρωτίας κα­τοικούσαν χριστιανοί Αρβανίτες απ’ τη φυλή των Τσάμηδων, υπολείμματα κι αυτοί του στρατού του Σκεντέρμπεη.

Κατά τον 17ο αιώνα αυτοί οι τελευταίοι ήρθαν κι εγκαταστάθηκαν στο Σούλι. Οι Μποτσαραίοι από τη Δράγανη της Παραμυθιάς, οι Δαγκλαίοι απ’ το Καναλάκι του Φαναριού, οι Ζερβαίοι απ’ το Ζερβό της Άρτας, οι Δρακαίοι από τη Μάρτανη της Λάμαρης, οι Μποτσαραίοι, οι Σεχαίοι, οι Φωτομαραίοι κ.ά. και στήθηκε έτσι η σουλιώτικη συμπολιτεία.

Το Σούλι ή καλύτερα τα τέσσερα χωριά του Σουλίου δηλ. το Σούλι-πρωτεύουσα, η Κιάφα, το Αβαρίκο κι η Σαμωνίβα χτί­στηκαν στην πιο απόκρημνη και κακοτράχαλη περιοχή της Ηπείρου.

Συνέχεια  ΕΔΩ

Οι Σουλιώτισσες στη μάχη της Κιάφας

Στις 20 Ιουλίου του 1792, ανήμερα του Προφήτη Ηλία, χιλιάδες τουρκαλβανοί με αρχηγό τον Ομέρ Βρυώνη, επιτέθηκαν εναντίον των Σουλιωτών, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το Σούλι, τη Σαμωνίβα και το Αβαρίκο και είχαν οχυρωθεί στο κάστρο της Κιάφας.( από το Ελληνοΐστορείν).

το κάστρο της Κιάφας (πηγή φωτο )

Στον πύργο της Κιάφας είχαν συγκεντρωθεί πολεμιστές, τόσο για την υπεράσπιση του ίδιου του φρουρίου, όσο και για την βοήθεια των πολεμιστών κατά τις μάχες που γίνονταν στα γύρω σημεία. Ο Περραιβός στ’ απομνημονεύματα του (σελ. 106) γράφει:

«Μέσα σ’ αυτό (δηλ. το φρούριο) ήσαν γυναικόπαιδα και εως τεσσαράκοντα γέροντες ωπλισμένοι. Αλλά δεν ετολμούσε κανένας πολεμικός να έμβη χωρίς εύλογον αιτίαν, διότι αι γυναίκες τον ύβριζον ως δειλόν και άνανδρον και ούτω εφιλοτιμείτο έκαστος και εσυστέλλετο ναπλησιάζη πολλάκις και εις την ιδίαν γυναίκα του.

Συνέχεια

 

Μονή Σέλτσου- το δεύτερο “Ζάλογγο” των Σουλιωτών (21 Απριλίου 1804)

seltsou_2

ΜΙΑ ΘΥΣΙΑ- ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ που δεν μπόρεσε να χωρέσει ιστορικού νους και να κατανοήσει το μέγεθος της, αλλά και άγνωστη για πολλούς μέχρι σήμερα. Αρκεί μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι σε μια μέρα χάθηκαν τρεις γενιές ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ.  (Απρίλιος  1804)

Άλλη μια φορά οι Ελληνίδες προτίμησαν τον ένδοξο θάνατο από την άρνηση της Πίστης και την ατίμωση.

(Πόντος KIZLAR KAITESI 1680, Ζάλογγος 1803,Αράπιτσα 1822,Γαλακτός Πιερίων 1878)

Συνέχεια

Η Ελληνίδα στην Τουρκοκρατία και στο «21» (μέρος 1ο)

ένα εξαιρετικό κείμενο, για τις γνωστές και άγνωστες ηρωίδες της τουρκοκρατίας και της Επανάστασης- θα δημοσιευτεί σε δύο μέρη

“Greek Women Imploring at the Virgin of Assistance” 1826. “Ary Scheffer

Ψυχή μεγάλη και γλυκειά, μετά χαράς στο λέω:
Θαυμάζω τες γυναίκες μας και στ’ όνομα τους μνέω.
(Διον. Σολωμού, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι).

 

Από το βιβλίο του Ιωάννου Ν. Παπαϊωάννου, «Ιστορικές γραμμές» Τόμος Γ”

Κάθε φορά που θα μελετούσε κανείς την Ιστορία μας, την Ελληνική Ιστορία, θα κατέληγε να επαναλαμβάνει τους ανωτέρω στίχους του εθνικού μας ποιητού, διαπιστώνοντας ότι οι Ελληνίδες γεμίζουν τις σελίδες της Ιστορίας μας με τις θαυμαστές θυσίες τους.

Η Ελληνίδα στην Τουρκοκρατία.

Αδυσώπητος για αιώνες ήταν ο αγώνας με τους Τούρκους σε πολλά μέτωπα, με σπουδαίο πλήθος τα συγκλονιστικά επεισόδια, όπου η Ελληνίδα, από τις πρώτες συγκρούσεις, έδρασε, λαμβάνοντας θρυλικές διαστάσεις, ενέπνευσε τις επόμενες γενεές για διαδοχικές απελευθερωτικές προσπάθειες και εμψύχωσε καίρια για καρτερία, αντίσταση και ελπίδα. Τα κατωτέρω παραδείγματα είναι αντιπροσωπευτικά:

Το 1475 η Λήμνος δέχθηκε την κατακτητική επίθεση των Τούρκων, υπό την αρχηγία του Σουλεϊμάν πασά. Σώθηκε από μια νέα κόρη, την Μαρούλα Κλαδά. η νεαρή κόρη μόλις είδε τον αγαπημένο πατέρα της να φονεύεται από τους Τούρκους, ζώσθηκε αμέσως τα όπλα του και όρμησε εναντίον των Τούρκων, ενώ την ακολουθούσαν, συγκινημένοι και παρακινημένοι από την τόλμη της, οι νησιώτες συμπατριώτες της. Οι Τούρκοι, έκπληκτοι και φοβισμένοι, υποχώρησαν, η Λήμνος δεν έπεσε τότε και συνέχιζε να παραμένει ελεύθερη.

 

Συνέχεια

“Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” (μέρος 1ο)

(καθώς πλησιάζει η ημέρα εορτασμού της εθνικής επετείου της Επανάστασης του 1821, επιλέξαμε κάποια άρθρα που αναφέρονται στην συμβολή των γυναικών στον Αγώνα. Αδικημένες από την ιστορία, αλλά φωτεινά παραδείγματα θάρρους, τόλμης και αγάπης για την Πατρίδα… για αυτό θελήσαμε να κάνουμε μια ελάχιστη αναφορά στους αγώνες και τις θυσίες τους, ως μνημόσυνο δόξας και τιμής. Θα αναρτηθούν, συν Θεώ, τις επόμενες ημέρες. ιστολόγιο “Αντέχουμε…” )

παραθέτουμε την ομιλία της δρ. Φωτεινής Μπέλλου, από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)

“Σήµερα, τιµούµε τη λαµπρή επέτειο των 186 χρόνων από την 25η Μαρτίου του 1821 που σηµατοδοτεί ιστορικά την ηµεροµηνία έναρξης της επανάστασης των Ελλήνων από τον Οθωµανικό ζυγό.

Από τον καιρό του θρυλικού ηρωισµού και της αυταπάρνησης για την ελευθερία µέχρι σήµερα οι Έλληνες βίωσαν συχνά περιόδους δύσκολες και τις περισσότερες φορές επεδείκνυαν γενναιότητα και θάρρος. Άλλοτε πάλι, οι Έλληνες βιώσαν περιόδους κατάπτωσης και χρόνια παρακµής. Ωστόσο, σε καµία περίοδο της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας δεν µειώθηκε ούτε για µια στιγµή το µεγαλείο της αυτοθυσίας και της µεγαλοσύνης των Ελλήνων ηρώων της επανάστασης του 1821.

Παρά την εικονοκλαστική διάθεση της σύγχρονης εποχής, που θέτει σε αµφισβήτηση πρότυπα, αξίες και πεποιθήσεις, το 1821 έχει επιδείξει µοναδική αντοχή στη λαϊκή συνείδηση και παραµένει το µεγάλο εθνικό κοµµάτι της ιστορίας, που το χρειαζόµαστε όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, ως αξιακό υπόβαθρο της συλλογικής µας αυτογνωσίας και ως πυξίδα της ιστορικής µας πορείας προς το µέλλον.

Συνέχεια

Η θυσία του Ζαλόγγου στην ποίηση και στην λογοτεχνία

Οι Σουλιώτισσες από Ary Scheffer (1827) (από wiki)

18 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Ζάλογγο

(από το ποίημα της Μυρτιώτισσας: «Σουλιώτισσες».  μερικοί στί­χοι εμπνευσμένοι από το Ζάλογγο:)

Ω! σεις που μου γεννήσατε

την πρώτη ανατριχίλα του ονείρου

και του θαυμασμού στην παιδική ψυχή

και της καρδιάς μου πρώιμα

τ’ ανοίξατε τα φύλλα για ναρτ’η

θεία της ποίησης πνοή να ξεχυθεί.

Συνέχεια

Ο ένδοξος “Χορός του Ζαλόγγου” (18 Δεκεμβρίου 1803)-αναφορές ιστορικών

ένα ελάχιστο μνημόσυνο δόξας και τιμής στις ηρωικές Σουλιώτισσες, που προτίμησαν τον ένδοξο θάνατο από την σκλαβιά και την ατίμωση

0311200303

Ο λεγόμενος χορός του Ζαλόγγου αποτελεί ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό ιστορικό και λαογραφικό περιστατικό που συνέβη 18 χρόνια πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821, περί το τέλος του Δεκεμβρίου του 1803 (παλαιό ημερολόγιο), στη κορυφή του όρους Ζάλογγο.

Οι φήμες του συγκινητικού αυτού γεγονότος κάλυψαν πολύ γρήγορα όχι μόνο τον τουρκοκρατούμενο ελλαδικό χώρο, αλλά ήταν αυτές που κυριαρχούσαν στις ειδήσεις των Φιλελλήνων στην Ευρώπη κατά την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, λαμβάνοντας μάλιστα ιδιαίτερες συγκινησιακές φορτίσεις και διαστάσεις θαυμασμού, εξιδανικεύοντάς το.

Συνέχεια

 

Ζάλογγος: ανηφορίζοντας στον Ιερό Λόφο της θυσίας των Σουλιωτισσών…τότε και τώρα… (οδοιπορικό και φωτο)

(18 Δεκεμβρίου 1803: η θυσία στο Ζάλογγο)

οδοιπορικό- προσκύνημα στον Ιερό Βράχο της θυσίας των Σουλιωτισσών

Ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο…

ξεκινώντας από το μοναστηράκι του αγίου Δημητρίου και ακολουθώντας το πετρόκτιστο μονοπάτι, που εναλλάσσει επίπεδα τμήματα και σκαλιά, με το βλέμμα καρφωμένο στην κορυφή και στις φιγούρες που όσο πλησιάζουμε μεγαλώνουν,

με την καρδιά σφιγμένη και εικόνες να τριγυρίζουν στο μυαλό…

ανηφορίζουμε για το Ζάλογγο.

Ζάλογγος 3

Το καλοκαίρι βρεθήκαμε προσκυνητές και ταξιδιώτες στην Ήπειρο. Και από τα πρώτα μέρη που θελήσαμε να επισκεφτούμε ήταν ο οικισμός του Σουλίου και ο βράχος της θυσίας του Ζαλόγγου…

Συνέχεια

Οι Σουλιώτισσες στη μάχη της Κιάφας

(συνεχίζουμε την αναφορά μας στις Σουλιώτισσες με αποσπάσματα από το βιβλίο της Κούλας Ξηραδάκη: “Γυναίκες του ΄21- προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες” που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δωδώνη- δυστυχώς είναι πλέον εξαντλημένο).

το κάστρο της Κιάφας (πηγή φωτο )

σημ: η μάχη της Κιάφας έγινε το 1792

Στον πύργο της Κιάφας είχαν συγκεντρωθεί πολεμιστές, τόσο για την υπεράσπιση του ίδιου του φρουρίου, όσο και για την βοήθεια των πολεμιστών κατά τις μάχες που γί­νονταν στα γύρω σημεία. Ο Περραιβός στ’ απομνημονεύματα του (σελ. 106) γράφει:

«Μέσα σ’ αυτό (δηλ. το φρούριο) ήσαν γυναικόπαιδα και εως τεσσαράκοντα γέροντες ωπλισμένοι. Αλλά δεν ετολμούσε κανένας πολεμικός να έμβη χωρίς εύλογον αιτίαν, διότι αι γυναίκες τον ύβριζον ως δειλόν και άνανδρον και ούτω εφιλοτιμείτο έκαστος και εσυστέλλετο να πλησιάζη πολλάκις και εις την ιδίαν γυναίκα του.

Και εις όλας αυτάς τας θέσεις εν καιρώ μάχης αι γυναίκες είχον την φροντίδα να εξοικονομώσι τους μαχόμενους από τροφάς νερό και πολεμοφόδια, να φέρουν τους πληγω­μένους εις το φρούριον και να τους περιποιώνται και πολύ περισσότερον τους ξένους, απεστρέφοντο δε πολύ τους άνανδρους και συνεχώς τους επεριγέλουν, εξ έναντιας δε αγαπούσαν και εγκωμίαζαν εις τας συναναστροφάς των τους Συνέχεια

“Σούλι και Σουλιώτισσες” (μέρος 2ο)

Σουλιώτισες 1821

 από το μοναδικό βιβλίο: “Γυναίκες του ΄21- προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες”, της Κούλας Ξηραδάκη (το βιβλίο κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Δωδώνη και είναι εξαντλημένο)

το 1ο μέρος του κεφαλαίου: κλικ ΕΔΩ

 

Όπως κι αν έχουν τα πράγματα γεγονός είναι πως οι Σουλιώτες είχαν εγκαταστήσει στην Ήπειρο κράτος εν κράτει. Άρπαζαν, φορολογούσαν. Ο Αλή πασάς προκειμένου να ορ­γανώσει το πασαλίκι του κατά πως εκείνος νόμιζε, δεν ήταν δυνατόν να τους ανεχθεί. Επρεπε να τους εξοντώσει.

Αλή πασάς! Ένα αμφιλεγόμενο και πολυσυζητημένο πρό­σωπο, που έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τα τελευταία προεπα­ναστατικά χρόνια. Ένας αγράμματος, γαλουχημένος από μια μάνα αιμοβόρα κι εκδικητική, ληστής στα νιάτα του με πλού­σια δράση, δεσποτικός, ραδιούργος, μηχανορράφος, αγνώμο­νας προς τους ευεργέτες του, φιλοχρήματος, ακόλαστος, πολυ­μήχανος, παμπόνηρος, αλλά και ικανός πολιτικός και διπλω­μάτης, με οργανωτικό μυαλό, ανεξίθρησκος, του άρεσε η μου­σική και κολακεύονταν να φιλοξενεί πνευματικούς ανθρώ­πους στο σεράι του.

Συνέχεια