Νηστεία και συγχώρεση: οι θησαυροί του ουρανού (Κυριακή της Τυρινής)

ανάλυση του Ευαγγελικού αναγνώσματος της Κυριακής της Τυρινής

κείμενο και ζωγραφιές για τα παιδιά: η έξοδος από τον Παράδεισο και  η κυρα-Σαρακοστή

Ο Χριστός, μιλώντας στους μαθητές Του, είπε τα εξής: «Αν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα
παραπτώματα τους, θα συγχωρήσει και σε σας ο Πατέρας σας ο ουράνιος τα δικά σας· και αν δε
συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματα τους ούτε και ο Πατέρας θα συγχωρήσει τα
παραπτώματα σας.

 
Και όταν νηστεύετε να μη γίνεστε λυπημένοι σαν τους υποκριτές, γιατί αυτοί παίρνουν ένα ύφος λυπημένο, για να φανούν στους ανθρώπους πώς νηστεύουν. Σας βεβαιώνω, πώς ο μισθός που

Συνέχεια  ΕΔΩ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (Κύπρος ,Ιούλιος 1974)

Αποτέλεσμα εικόνας για Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (Κύπρος ,Ιούλιος 1974)

“Η δύναμη της χριστιανικής αγάπης, είναι ισχυρότερη από τα όπλα. Τα νικάει όλα.”

 

Ήταν το καλοκαίρι του 1974.

Τα τουρκικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Κύπρο. Και σκορπούν το θάνατο. Στην Μόρφου συμβαίνει ένα συνταρακτικό γεγονός. Τούρκοι στρατιώτες συλλαμβάνουν 15 χριστιανούς. Τους φέρνουν στην αυλή του σπιτιού ενός Ελληνοκυπρίου δασκάλου. Και τους καταδικάζουν σε θάνατο. Ετοιμάζουν τα όπλα. Και στρέφουν τους αιχμαλώτους (άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά) στον τοίχο. Θρήνος, κλαυθμός, οδυρμός. Τραγικές στιγμές για τους μελλοθανάτους. Περιμένουν μέσα σε κλίμα φόβου και αγωνίας τον Τούρκο αξιωματικό να έλθει και να διατάξει «πυρ».

Στρέφουν τότε το νου τους και την καρδιά τους στην Ελπίδα των Απελπισμένων. Και προσεύχονται όλοι τους θερμά για το τελευταίο τους ταξίδι και ιδιαίτερα ο δάσκαλος: «Θεέ μου, συγχώρεσέ μας και δέξου μας κοντά Σου. Μνήσθητι

Συνέχεια 

Πού οδηγεί η μνησικακία … (Σαπρίκιος και Νικηφόρος)

Αποτέλεσμα εικόνας για Σαπρίκιος και Νικηφόρος

η μνήμη του αγίου Νικηφόρου τιμάται την 9η Φεβρουαρίου

 

Στην Αντιόχεια, πρωτεύουσα τότε της Ανατολής, στα πρώτα χριστιανικά χρόνια ζούσαν δυο φίλοι: ο πρεσβύτερος Σαπρίκιος και ο απλός λαϊκός Νικηφόρος. Πολύ καιρό διάρκεσε η στενή φιλία τους. Όμως ο σπορέας του κακού, ο διάβολος, έσπειρε κάποια στιγμή στις ψυχές τους κάποια εχθρότητα, που μεγαλώνοντας εξελίχθηκε σε σκληρό και αδιάλλακτο μίσος.

Όπως διαβάζουμε στους βίους των αγίων, κάποια στιγμή ο Νικηφόρος ήλθε σε αίσθηση. Συνήλθε. Κατάλαβε, τί τους συνέβαινε. Κατάλαβε, ότι το μίσος ήταν σπορά και βλάστημα του διαβόλου. Και ζήτησε να συμφιλιωθεί με τον Σαπρίκιο.

Μα ο Σαπρίκιος απέρριπτε με πείσμα την πρόταση, όσο και αν του επαναλαμβανόταν.

 

Συνέχεια

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε!

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Σχετική εικόνα

Ευλόγησε τους εχθρούς μου, ω Κύριε! Ακόμη και εγώ τους ευλογώ και δεν τους καταριέμαι.
Οι εχθροί με έχουν οδηγήσει μέσα στην αγκάλη Σου περισσότερο, από ό,τι οι φίλοι μου.
Οι φίλοι με έχουν προσδέσει στην γη, ενώ οι εχθροί με έχουν λύσει από την γη και έχουν συντρίψει όλες τις φιλοδοξίες μου στον κόσμο.
Οι εχθροί με αποξένωσαν από τις εγκόσμιες πραγματικότητες και με έκαναν έναν ξένο και άσχετο κάτοικο του κόσμου.
Όπως ακριβώς ένα κυνηγημένο ζώο βρίσκει ασφαλέστερο καταφύγιο από ένα μη κυνηγημένο, έτσι και εγώ, καταδιωγμένος από τους εχθρούς, έχω εύρει το ασφαλέστερο καταφύγιο, προφυλασσόμενος υπό το σκήνωμά Σου, όπου ούτε φίλοι ούτε εχθροί μπορούν να απωλέσουν την ψυχή μου.
.

Συνέχεια

Η συγγνώμη και το φαγοπότι πριν τη νηστεία της Σαρακοστής (από την παράδοσή μας)

Η “συγγνώμη” μετά τον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, την Κυριακή της Τυρινής

“Τέτοια μέρα ,παιδί μου,” λέει ο παππούς,” μαζευόμασταν όλο το χωριό στην εκκλησία και μετά τον Εσπερινό ζητούσαμε συγγνώμη ο ένας από τον άλλο¨.

“Συγχωρεμένα”, έλεγε ο ένας, ¨συγχωρεμένα¨, απαντούσε ο άλλος.

¨Έτσι φιλιωμένοι και μονοιασμένοι ξεκινούσαμε την Σαρακοστή.

Ήταν ένα πολύ ωραίο έθιμο και το τηρούσαμε όλοι στο χωριό.”

.

(παππούς Κώστας από χωριό της Δυτικής Μακεδονίας)

(είναι ένα έθιμο που τηρείται ακόμα στα μοναστήρια,σε ορισμένες ενορίες και μπορούμε να τηρούμε και εμείς στις οικογένειές μας).

Αλεξία-momyof6

 

*********************

Εμπονέστια: Το ποντιακό φαγοπότι πριν τη νηστεία της Σαρακοστής

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Νηστεία και συγχώρεση: οι θησαυροί του ουρανού (Κυριακή της Τυρινής)

ανάλυση του Ευαγγελικού αναγνώσματος της Κυριακής της Τυρινής

κείμενο και ζωγραφιές για τα παιδιά: η έξοδος από τον Παράδεισο και  η κυρα-Σαρακοστή

Ο Χριστός, μιλώντας στους μαθητές Του, είπε τα εξής: «Αν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα
παραπτώματα τους, θα συγχωρήσει και σε σας ο Πατέρας σας ο ουράνιος τα δικά σας· και αν δε
συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματα τους ούτε και ο Πατέρας θα συγχωρήσει τα
παραπτώματα σας.

 
Και όταν νηστεύετε να μη γίνεστε λυπημένοι σαν τους υποκριτές, γιατί αυτοί παίρνουν ένα ύφος λυπημένο, για να φανούν στους ανθρώπους πώς νηστεύουν. Σας βεβαιώνω, πώς ο μισθός που

Συνέχεια  ΕΔΩ

Η συγγνώμη και το φαγοπότι πριν τη νηστεία της Σαρακοστής (από την παράδοσή μας)

Η “συγγνώμη” μετά τον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, την Κυριακή της Τυρινής

“Τέτοια μέρα ,παιδί μου,” λέει ο παππούς,” μαζευόμασταν όλο το χωριό στην εκκλησία και μετά τον Εσπερινό ζητούσαμε συγγνώμη ο ένας από τον άλλο¨.

“Συγχωρεμένα”, έλεγε ο ένας, ¨συγχωρεμένα¨, απαντούσε ο άλλος.

¨Έτσι φιλιωμένοι και μονοιασμένοι ξεκινούσαμε την Σαρακοστή.

Ήταν ένα πολύ ωραίο έθιμο και το τηρούσαμε όλοι στο χωριό.”

.

(παππούς Κώστας από χωριό της Δυτικής Μακεδονίας)

(είναι ένα έθιμο που τηρείται ακόμα στα μοναστήρια,σε ορισμένες ενορίες και μπορούμε να τηρούμε και εμείς στις οικογένειές μας).

Αλεξία-momyof6

 

 *********************

Εμπονέστια: Το ποντιακό φαγοπότι πριν τη νηστεία της Σαρακοστής

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Νηστεία και συγχώρεση: οι θησαυροί του ουρανού (Κυριακή της Τυρινής)

ανάλυση του Ευαγγελικού αναγνώσματος της Κυριακής της Τυρινής

κείμενο και ζωγραφιές για τα παιδιά: η έξοδος από τον Παράδεισο και  η κυρα-Σαρακοστή

Ο Χριστός, μιλώντας στους μαθητές Του, είπε τα εξής: «Αν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα
παραπτώματα τους, θα συγχωρήσει και σε σας ο Πατέρας σας ο ουράνιος τα δικά σας· και αν δε
συγχωρείτε στους ανθρώπους τα παραπτώματα τους ούτε και ο Πατέρας θα συγχωρήσει τα
παραπτώματα σας.

 
Και όταν νηστεύετε να μη γίνεστε λυπημένοι σαν τους υποκριτές, γιατί αυτοί παίρνουν ένα ύφος λυπημένο, για να φανούν στους ανθρώπους πώς νηστεύουν. Σας βεβαιώνω, πώς ο μισθός που

Συνέχεια  ΕΔΩ

“Με στεναχωρεί ο τρόπος ο κακός…”

Αποτέλεσμα εικόνας για abuelita en el cielo

 

Ερ: Με στεναχωρεί ο τρόπος ο κακός… Οι λέξεις οι λίγο χοντροκομμένες… Δεν ξέρω… Είμαι πολύ λεπτολόγος;

Γ.Γ.: Καταλαβαίνω το πρόβλημά σου, γιατί και εγώ υπήρξα έτσι. Σιγά- σιγά όμως κατάλαβα ότι ο άλλος δεν μπορεί  να σου δώσει περισσότερο  από αυτό που έχει. Έτσι;… Δεν έχει άλλο τρόπο εκφράσεως.

Έτσι μεγάλωσε στο σπίτι του, στο περιβάλλον του. πχ Αντί να σου πει: «Σε παρακαλώ, πήγαινε λίγο πιο εκεί να περάσω» σου λέει: «Ε, στάσου ντε να περάσω!»

Εσένα αυτό μπορεί να σε σοκάρει. Γι αυτόν όμως και το περιβάλλον του αυτό δεν είναι τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να το παρεξηγήσει.

Συνέχεια

Το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων και η ανθρώπινη τύφλωση

7 Ιουλίου 1968
.

… Ναι, και εγώ επίσης το πήρα απόφαση ότι το μυστήριο των διαπροσωπικών σχέσεων θα παραμείνει για μένα άλυτο ως το τέλος των ημερών μου, τέλος που ήδη πλησιάζει[1]. Έχει ενισχυθεί μέσα μου η συνείδηση ότι όλοι εμείς οι άνθρωποι στον ένα ή τον άλλο βαθμό είμαστε τυφλοί.

Βλέπουμε κάποιο μέρος της παγκόσμιας ζωής και βασιζόμαστε στις κρίσεις μαςαπό τη «μερική» αυτή θεώρηση. Η μερική, ατομική αυτή θεώρηση κυριεύει τον άνθρωπο τόσο ισχυρά, ώστε να μην μπορεί να κρίνει διαφορετικά, παρά βασιζόμενος στη δική του αντίληψη ή, όπως είπα, θεώρηση των πραγμάτων.
.
. Ως συνέπεια της χαρακτηριστικής σε όλους μας τυφλώσεως, όλοι ανεξαιρέτως, δεν κατανοούμε πότε πληγώνουμε τους άλλους, πότε καταστρέφουμε τη ζωή τους, πότε κρίνουμε γι’ αυτούς σύμφωνα με την αντίδραση εκείνη που αποδείχθηκε συνέπεια ίσως κάποιας δικής μας ενέργειας.

Για μια σωστή εξομολόγηση… (λόγοι γέροντος Παϊσίου)

“Για να νιώσει κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξει τα μπάζα από μέσα του. Αυτό θα γίνει με την εξομολόγηση. Ανοίγοντας ο άνθρωπος την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας τα σφάλματά του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια η Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται.”

Η σωστή εξομολόγηση

Εξομολόγηση– Γιατί μερικές φορές, ενώ η συνείδηση μας ελέγχει, δεν κάνουμε τον ανάλογο αγώνα, για να διορθωθούμε;

– Αυτό μπορεί να συμβή και από ένα τσάκισμα ψυχικό. Όταν είναι κανείς πανικοβλημένος από κάποιον πειρασμό, θέλει να αγωνισθή, αλλά δεν έχει διάθεση, δεν έχει ψυχική δύναμη. Τότε πρέπει να τακτοποιηθή εσωτερικά με την εξομολόγηση. Με την εξομολόγηση παρηγοριέται, τονώνεται και ξαναβρίσκει με την Χάρη του Θεού το κουράγιο για αγώνα. Αν δεν τακτοποιηθή, μπορεί να του έρθη και άλλος πειρασμός, οπότε, θλιμμένος όπως είναι, τσακίζεται περισσότερο, τον πνίγουν οι λογισμοί, απελπίζεται και μετά δεν μπορεί να αγωνισθή καθόλου. Συνέχεια