Ἅγιος Νικόλαος ὁ Α´, ὁ Μυστικός  Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (16 Μαΐου)

Ἅγιος Νικόλαος ὁ Α´, ὁ Μυστικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (16 Μαΐου)

Το σπιτάκι της Μέλιας

Νικόλαος Α´ Μυστικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (901-907 καὶ 912-925)

Θεωρεῖται εἳς τῶν ἀξιολογοτέρων πατριαρχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ὁ ὁποῖος διεδραμάτισε σημαντικὸ ῥόλο εἰς τὸν δημόσιο καὶ τὸν ἐκκλησιαστικὸ βίο τῆς αὐτοκρατορίας.

Κατήγετο ἐξ ἐπιφανοῦς βυζαντινῆς οἰκογενείας τῆς Νοτίου Ἰταλίας καὶ ἦτο συγγενὴς τοῦ Πατριάρχου Φωτίου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὁ διδάσκαλος καὶ τὸ πρότυπό του.

Δεῖτε τὸ πρωτότυπο 548 ἀκόμα λέξεις

Ο Άγιος Αργύριος ο Επανομίτης ο Νεομάρτυρας

 ο βίος του αγίου νεομάρτυρος Αργυρίου, πολιούχου της Επανομής Θεσσαλονίκης- με πολλές εικόνες

Agios-Neomartys-Argyros-anahoron-apo-tin-Epanomi-Toihografia-Naou-Agiou-Argyriou-620x922
Άγιος Νεομάρτυς Αργυρός,αναχωρών από την Επανωμή -Τοιχογραφία Ναού Αγίου Αργυρίου

Εορτάζει στις 11 Μαΐου εκάστου έτους.

Όλα τα βιογραφικά στοιχεία για τον άγιο τα μαθαίνουμε από τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο οποίος φρόντισε να μάθει λεπτομέρειες για το μαρτύριο του αγίου αυτού, από ανθρώπους που τον γνώρισαν και που ήσαν παρόντες.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Αργύριος γεννήθηκε το 1788 στην Επανωμή της Θεσσαλονίκης, από τον Αστέριο και τη Βασιλική, το γένος Ντουγιούδη. Σε νεαρή ηλικία πήγε στην Θεσσαλονίκη, όπου προσλήφθηκε από κάποιον ράπτη ως κάλφας (μαθητευόμενος). Εκείνες τις ημέρες κάποιος Χριστιανός από το Σοχό βρισκόταν στη φυλακή του Πασά της Θεσσαλονίκης για κάποιο έγκλημα που είχε κάνει. Μην έχοντας να πληρώσει τα χρήματα που του ζητούσε ο Πασάς, τον απειλούσε ότι θα τον κρεμάσει. Μπροστά στην απειλή του θανάτου ο φυλακισμένος αποφάσισε να αλλαξοπιστήσει. Το γεγονός αυτό χαροποίησε τους Αγαρηνούς, οι οποίοι αμέσως τον έβγαλαν από την φυλακή και τον πήγαν σε ένα καφενείο στην τοποθεσία Ταχτάκαλα, με σκοπό να τον μυήσουν στη Μουσουλμανική θρησκεία.

η συνέχεια ΕΔΩ

Αγία Ξενία η Μεγαλομάρτυς- προστάτης των καρδιοπαθών (3 Μαΐου)

 ΑΓΙΑ ΞΕΝΙΑ Η ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΗ – ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ

Η Αγία Ξενία γεννήθηκε το 291 μΧ στην Καλαμάτα από πιστούς γονείς. Ήταν μοναχοκόρη. Τη γαλούχησαν με τα νήματα της πίστεως. Από μικρή η Ξενία παρουσίαζε μια ιδιαιτερότητα. Ήταν σεμνή, προσεκτική, ειχε μια πρόωρη φρονιμάδα και σωματική ανάπτυξη. έζησε σε εποχή που δεν είχε ακόμα η ειδωλολατρεία εκπνεύσει. Αναφέρεται ιδιαιτερα το σωματικό της κάλλος και όχι τυχαίως. Αυτή όμως την τόση ομορφιά δεν τη χρησιμοποιησε απερίσκεπτα, ως συνήθως για ικανοποίηση των ταπεινών ενστίκτων. φρόντισε για το στολισμό της ψυχής , το μέσα κάλλος, διατήρησε παρθενικό και το σώμα της. Έθεσε τους όντως στόχους και σκοπούς της ζωής που δεν είναι ποτε εφήμεροι και ενδοκόσμιοι, αλλά υπεργήινοι, άπτονται της ατέρμονης αιωνιότητος. Με άλλα λόγια συγκροτήθηκε νωρίς θρησκευτικά – ηθικά. Το σωματικό κάλλος έγινε αιτία και αφορμή να γίνει ότι έγινε, Μεγαλομάρτυρα νύμφη του Χριστού.

η συνέχεια ΕΔΩ

“Εσείς στεναχωρείστε, όταν οι άλλοι δεν είναι καλοί, ενώ πρέπει να επιδίδεστε σε προσευχές…”

οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου

Όταν θλιβόμαστε και  στεναχωριόμαστε για την δυσχερή κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα μας και στον κόσμο όλο…

όταν μάς λυπούν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε με τους συνανθρώπους μας αλλά και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι…

ως απάντηση ξεκάθαρη έρχονται τα λόγια του αγίου των ημερών μας, του οσίου Πορφυρίου:

.

Εσείς στεναχωρείστε, όταν οι άλλοι δεν είναι καλοί, ενώ πρέπει να επιδίδεστε σε προσευχές, για να έλθει το ποθούμενο με την χάρη του Θεού.

Εσείς με την σοφία σας υποδεικνύετε, αλλά αυτό δεν είναι και τόσο σωστό.

Το μυστικό είναι άλλο, όχι αυτό που θα πούμε, που θα υποδείξουμε στους άλλους.

Το μυστικό είναι η αφοσίωσή μας, η προσευχή μας στο Θεό, για να επικρατήσει αυτό που πρέπει στους αδελφούς με την χάρη του Θεού. Αυτό είναι.

Αυτό που εμείς  δεν μπορούμε να το κάνουμε, θα το κάνει η χάρις Του.

.

Δεῖτε τὸ πρωτότυπο 108 ἀκόμα λέξεις

Στον απόηχο των εορτών…

οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου

.

20160501_192542.jpg

.

Από τις μέρες τις Άγιες που πέρασαν

(που κάθε χρόνο έρχονται και παρέρχονται

αλλά τι αλλάζει μέσα μου;…)

Από την Λαμπρή ημέρα της Αναστάσεως

και από την Εβδομάδα την Διακαινήσιμο,

κάτι να κρατήσω μέσα μου:

.

μια στάλα από την λάμψη του Θείου Φωτός

και μια σταλιά από την Άκρα Ταπείνωση

ικανά να με οδηγούν σε σταυροαναστάσιμη πορεία της ζωής.

.

Δεῖτε τὸ πρωτότυπο 171 ἀκόμα λέξεις

«Πασχαλιάτικες παραινέσεις»

«Πασχαλιάτικες παραινέσεις»

Μὲ τὸν χαρακτηριστικὸ αὐτὸ τίτλο ἡ ἐφημερίδα «Ἑστία» ἀναδημοσίευσε λίγες ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Πάσχα ἕνα ἐπίκαιρο κείμενο τοῦ 19ου αἰώνα, γραμμένο ἀπὸ «μιὰ σπουδαία προσωπικότητα» τῆς ἐποχῆς, τὸν συγγραφέα Θεόδωρο Κολοκοτρώνη (1829-1894), ἐγγονὸ τοῦ πασίγνωστου «Γέρου τοῦ Μοριᾶ».

Σύμφωνα μὲ τὸ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας ὁ νεότερος Θ. Κολοκοτρώνης «πέρασε μιὰ ζωὴ ἀνεπίληπτη, ὑπηρέτησε ὡς ἀξιωματικὸς τοῦ Στρατοῦ καὶ βουλευτής, ἀλλὰ ἦταν ὁ πρῶτος ποὺ ἐπιτέθηκε μὲ σφοδρότητα στὸ σάπιο πολιτικὸ σύστημα καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς. Λειτούργησε ὡς πραγματικὸς θεματοφύλακας τῆς δοξασμένης οἰκογένειάς του. (…) Στὸν γραπτὸ πλοῦτο ποὺ ἄφησε πίσω του περιλαμβάνεται καὶ μία ἀπὸ τὶς ἐπιστολές του, παραινετικὴ πρὸς τοὺς συγχρόνους του.

Συνέχεια

Η οσία Ελισάβετ η θαυματουργός

Ο βίος της Οσίας Ελισάβετ της θαυματουργού (24 Απριλίου)

Αποτέλεσμα εικόνας για αγια ελισαβετ η θαυματουργη

  1. Άλλες γυναίκες απέκτησαν δύναμη και άλλες πλούτη, είπε ο σοφώτατος Σολομών προφητικά μιλώντας ότι όχι μόνον άνδρες μα και γυναίκες σε διάφορες εποχές έλαμψαν με την ομορφιά διαφόρων αρετών.

Έγιναν κοινω­νοί χαρισμάτων του θείου Πνεύματος κι έκαναν με τρόπο απίστευτο τέρατα και σημεία θαυμαστά σ’ ολόκληρη την οικουμένη.

Γιατί χίλιες μύριες γυναίκες στην εποχή του νόμου και αργότερα στα χρόνια της χάρης η Γραφή εμφανίζει να μεταβάλλουν την ασθένεια του γένους σε γενναίο φρόνημα.

Αυτές με εγκράτεια και σκληρή άσκηση κατατρόπωσαν γεν­ναία και με τη δύναμη του Υψίστου, αυτόν, που στα παλιά ξεγέλασε την προμήτορα Εύα κι είναι του ανθρώπινου γένους εχθρός και α­ντίπαλος, κι έτσι κέρδισαν λαμπρά της νίκης τρόπαια.

 

Συνέχεια

Χαίρετε! Χριστός Ἀνέστη! (ο αναστάσιμος χαιρετισμός)

Το “Χριστός Ανέστη” είναι ο αναστάσιμος χαιρετισμός που ανταλλάσσεται μεταξύ των πιστών για σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου και περιέχει πολύ βαθύτερα νοήματα από το επιφανειακό και εφήμερο “Χρόνια Πολλά”… 

Λέγοντας “Χαίρετε” οποιαδήποτε στιγμή, είναι σαν να λέμε “Χριστός Ανέστη” ολόκληρο το χρόνο!

παραθέτουμε το άρθρο: “Καλή και εὐλογημένη Ἀνάσταση! Χαίρετε! Χριστός Ἀνέστη!”

Γράφει ὁ πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ὁ ἀναστάσιμος χαιρετισμός, πού διαμορφώθηκε στήν Ἑλληνική γλῶσσα καί μεταδόθηκε σ’ ὅλους τούς Ὀρθοδόξους καί στόν ὑπόλοιπο χριστιανικό κόσμο, εἶναι τό «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»!Δέν εἶναι λόγος εὐχῆς, ἀλλά χαιρετισμός καί διακήρυξη τῆς πίστεως στό γεγονός τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ, μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται γιά τόν πιστό στόν Χριστό ἄνθρωπο.

Πόσοι ὅμως γνωρίζουμε ὅτι ὁ ἀναστάσιμος χαιρετισμός τοῦ Χριστοῦ, ἀμέσως μετά τήν Ἀνάστασή Του, εἶναι ὁ (καί πάλι) Ἑλληνικός λόγος «Χαίρετε»! Μέ αὐτό τόν χαιρετισμό ἀπευθύνεται ὁ ἀναστάς Χριστός στίς Μυροφόρες, μόλις βγῆκαν ἀπό τό «κενό μνημεῖο» (Ματθ. 28, 8-9). Ἡ συνήθης αὐτή ἑλληνική προσφώνηση, ἀπό τήν ἐποχή τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν, ἀποκτᾶ μιάν ἰδιαίτερη πνευματική καί χριστιανική σημασία. Ἡ λέξη ἀνανοηματοδοτεῖται, ἐντασσόμενη σέ ἕνα καθαρά ἁγιοπνευματικό πλαίσιο, καί γίνεται τό πρῶτο «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» τῆς χριστιανικῆς ἱστορίας.

 

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Το αλφαβητάρι της αρετής (αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου)

slide_2

Ά ρχιζε πάντα απ’ το Θεό και πάντα τελείωνε μαζί του

Β ίου το κέρδος είν’ αυτό: τη μέρα σου καλά να τελειώνεις

Γ νώριζε όλα τα καλά έργα των δικαίων

Δ εινόν το να πεινάει κανείς, μα φοβερότερος ο πλούτος ο παράνομος

Ε υεργετείς; Μάθε λοιπόν πως το Θεό μιμείσαι.

Ζ ήτα απ’ το Θεό να σου είναι σπλαχνικός, σαν όμως εύσπλαχνος είσαι και εσύ

Η  σάρκα η ανθρώπινη να συγκρατείται πρέπει και να δαμάζεται γερά

Συνέχεια

Η χάρη της προσευχής φέρνει το νου σε επαφή με το Θεό

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος μαξιμος ομολογητης

Αγ. Μάξιμος ο Ομολογητής – Εορτάζει στις 21 Ιανουαρίου

*Η δεξιά χείρ του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Αγ. Παύλου Αγίου Όρους.

 

~ Η συνεχής προσευχή χωρίζει το νου απ’ όλα τα νοήματα και έτσι τον εμφανίζει γυμνό από περισπασμούς ενώπιον του Θεού· διότι τα νοήματα προκαλούνται από διάφορα πράγματα. Τα δε πράγματα είναι άλλα αισθητά και άλλα νοητά. Εφ’ όσον λοιπόν ο νους διακινείται μέσα στην περιοχή των πραγμάτων αυτών, αυτά συλλαμβάνει και αυτά τα νοήματα περιφέρει. Η δε χάρη της προσευχής φέρνει τον νου σε επαφή με το Θεό.

Συνέχεια

Η Αγία Αγνή η Μάρτυς (21 Ιανουαρίου)

Η αγία Αγνή. Απεικόνιση του 4ου αιώνα σε γυαλί από την κατακόμβη του Παμφίλου στην Ρώμη. (από το Διακόνημα)

Καταγωγή
Η Αγία Αγνή έζησε στους πρώτους χρόνους του Χριστιανισμού, στον καιρό των τρομερών διωγμών. Καταγόταν από την θεομάχο και κοσμοκράτειρα Ρώμη. Είχε λαμπρούς και ευγενείς γονείς. Ήταν από αριστοκρατικό γένος. Η Αγνή ήταν αγνή και στο σώμα και στην ψυχή. Το επώνυμο της δεν το γνωρίζουμε. Πάντως, η ζωή της συμφωνούσε απόλυτα με το όνομά της. Ήταν νέα δεκαεξάχρονη αγνή, αγνοτάτη. Είχε ζωή αγνή και καθαρή σαν κρύσταλλο. Ζούσε σε ειδωλολατρικό περιβάλλον, αλλά αυτή εργαζόταν ιεραποστολικά, για να διαδώσει την πίστη του Χριστού και πιο πέρα.

Η Αγνή είχε ένθεο και μεγάλο ζήλο. Μάζευε στο σπίτι της διάφορες φίλες της και τις πρότρεπε να γνωρίσουν τον Χριστό ως Θεό και Αυτόν μόνον να λατρεύουν για Θεό, διότι οι άλλοι ήσαν ψεύτικοι θεοί. Η Αγνή, καίτοι νεαρή, εν τούτοις ποτέ δεν έπαυε να διδάσκει τα λόγια τού Χριστού σε όσες γυναίκες έρχονταν κοντά της. Τις διαφώτιζε και στο θέμα της σωφροσύνης και της ηθικής καθαρότητος. Συνεβούλευε να αγαπήσουν τον Αληθινό Θεό και εκείνον να λατρεύουν.

 

Συνέχεια

Ο Άγιος παιδομάρτυς Νεόφυτος – Μια ζωή γεμάτη θαύματα (21 Ιανουαρίου)

ο θαυμαστός βίος του αγίου Νεοφύτου- και για παιδιά (από το Περιοδικό Προς τη Νίκη)

Ένα παιδί μέ σπάνια αρετή… Ένα παιδί μέ δυνατή προσευχή… Ένα παιδί-θαύμα! Όποιος διαβάζει τό βίο του αγίου μάρτυρα Νεοφύτου μένει κατάπληκτος.

Τά θαύματα πού επετέλεσε η χάρη τού Θεού στή ζωή του μικρού αυτού παιδιού είναι απίστευτα γιά τήν ανθρώπινη λογική, αλλά πέρα γιά πέρα αληθινά! Διότι γιά τό Θεό τίποτε δέν είναι αδύνατο!…

Γεννήθηκε στή Νίκαια της Βιθυνίας γύρω στό 290 μ.Χ. Από μικρό παιδί αγαπούσε τό Θεό καί ζούσε κάτω από τήν προστασία Του. Ο Νεόφυτος ήταν από μικρός πολύ φιλάνθρωπος.

Συμπονούσε τούς πτωχούς συμμαθητές του καί έβρισκε πάντοτε κάτι νά τούς προσφέρει νά φάνε, ακόμη κι αν αυτός έμενε νηστικός.

Μιά μέρα έγινε τό εξής θαυμαστό: Είχαν μαζευτεί πολλά παιδιά πού είχαν ανάγκη νά φάνε κι επειδή δέν είχε νά τούς προσφέρει κάτι, παρακάλεσε μέ πίστη τό Θεό νά στείλει Εκείνος τροφή.

Ο Πανάγαθος Θεός άκουσε τήν προσευχή τού μικρού παιδιού καί εκείνη την ώρα μέσα από ένα βράχο ξεπήδησε μία πηγή πού ανάβλυζε νερό και γάλα! Έτσι, όλα τά παιδιά ήπιαν τό δυναμωτικό ρόφημα και χόρτασαν!

Συνέχεια

Ο Βίος και το Μαρτύριο του Αγίου Ενδόξου Νεομάρτυρος Ζαχαρία του εξ Άρτης (20 Ιανουαρίου)

Κατά το έτος 1782, Ιανουαρίου 20, μαρτύρησε ο Ζαχαρίας στην Παλαιά πόλη της Πάτρας.

Σκελῶν πλατυσμῷ, ἐν πλάτει οἰκεῖς πόλου, ὧ Ζαχαρία, καὶ βραβεῖον λαμβάνεις. (Δια του τραβήγματος των σκελών σου, κατοικείς στο πλάτος του ουρανού, Ζαχαρία, και παίρνεις το βραβείο)

Αυτός ο νέος αθλητής ήταν από την επαρχία του Αγίου (Μητροπολίτη) Άρτας, ο οποίος (αθλητής) για κάποιο γεγονός που συνέβηκε, αρνήθηκε το Χριστό και έγινε Τούρκος· έπειτα πήγε στην πόλη της Παλαιάς Πάτρας και ασκούσε την τέχνη του γουναρά.

Είχε όμως κρυφά το βιβλίο που ονομάζεται Αμαρτωλών Σωτηρία, και διαβάζοντας αυτό συχνά, ήρθε σε άκρα μετάνοια, κλαίγοντας πικρά για το κακό που έπαθε, και παρακαλούσε θερμά τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό να επιτύχει τη σωτηρία του.

 

Συνέχεια

Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος …και η κόλαση (19 Ιανουαρίου)

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

H Αγία Εκκλησία μας τιμά σήμερα την ιερή μνήμη ενός ξεχωριστού μέλους της. Στο Συναξάρι της ημέρας διαβάζουμε: «Τη ΙΘ΄ του αυτού μηνός, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Μακαρίου του Αιγυπτίου, και αναχωρητού».

Συνεχίζοντας το ιερό αυτό κείμενο μας πληροφορεί έγκυρα πως ο εν λόγω Άγιος «γέγονε της ερήμου θρέμμα και γέννημα.

Τοσαύτην γαρ καρτερίαν εν τοις της αρετής ιδρώσιν εκτήσατο, ως κατά πνευμάτων ακαθάρτων λαβείν εξουσίαν. Επήνθει δε αυτώ και το διακρίσεως χάρισμα, και τα μέλλοντα προύλεγε, και θαυμάτων άλλων αυτουργός γέγονε».

Ο Άγιος Μακάριος έζησε τον 4ο αι. μ.Χ., ο οποίος ονομάζεται«χρυσούς αιώνας της Εκκλησίας». Ήταν ασκητής στην έρημο και αποτελεί παράδειγμα μοναχικού βίου.

 

Συνέχεια

Ο άγιος Αθανάσιος ο Μέγας: η αγιότητα διαφαινόταν από τα παιδικά του χρόνια…(και για παιδιά)

18 Ιανουαρίου:Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας.

“Ο ηρωικότερος των αγίων και ο αγιότερος των ηρώων”

δείτε παρακάτω:θαυμαστό περιστατικό από τα παιδικά του χρόνια,σύντομος βίος, απολυτίκιο- και για τα παιδιά: ο βίος του και ζωγραφιά για χρωμάτισμα

Από τα παιδικά χρόνια του Μεγάλου Αθανασίου:τα παιχνίδια του ήταν αναπαράσταση των Μυστηρίων!

Τους γονείς του Μ. Αθανασίου ακριβώς δεν τους γνωρίζουμε. Δεν έχουμε πληροφορίες για αυτούς. Μα φαίνεται ότι ήσαν ευσεβείς άνθρωποι, γιατί την ευσέβεια διδάξανε στο παιδί τους. Από μικρό παιδί, τον ποτίσανε με τα νάματα τής χριστιανικής θρησκείας, από μικρό τον θρέψανε με το μάννα τής θεϊκής τροφής.

Και τούτο το καταλαβαίνουμε, γιατί βρίσκουμε τον Αθανάσιο από μικρό παιδί να ζει με τον Θεό, με τα του Θεού. Και έζησε όχι μονάχα έτσι αφηρημένα και γενικά τα του Θεού, μα έμπρακτα και εφηρμοσμένα και στην αρετή και στα μυστήρια τής Εκκλησίας μας. Δεν έπαιζε άλλα παιχνίδια, τα παιχνίδια του ήταν θρησκευτικά. Παίζανε με τα άλλα συνομήλικα παιδιά του, αναπαράσταση τής Θ. Λειτουργίας και των άλλων μυστηρίων της Εκκλησίας μας.

Συνέχεια ΕΔΩ

Σημεία των έσχατων καιρών (π. Σεραφείμ Ρόουζ)

 

Ο π. Σεραφείµ, στην τελευταία διάλεξή του, «Βιώνοντας την Ορθόδοξη παγκόσμια
άποψη», που έδωσε στο Θερινό Προσκύνημα το 1982, µόνο τρεις εβδομάδες πριν από τον θάνατό του, μίλησε πάλι για τα σημεία του τέλους του κόσμου:

~ «Η ανωμαλία του κόσμου. Ποτέ δεν έχουν γίνει βεβαίως αποδεκτές τέτοιες παράξενες και αφύσικες εκδηλώσεις και συμπεριφορές όπως στις ημέρες µας. Εξετάστε µόνο τον κόσμο γύρω σας: τι υπάρχει στις εφημερίδες, ποιο είδος κινηματογράφου παίζεται, τι δείχνει η τηλεόραση, τι σκέφτονται οι άνθρωποι ότι είναι ενδιαφέρον και με τι
διασκεδάζουν, με τι γελούν: είναι τελείως αλλόκοτο. Και υπάρχουν άνθρωποι που
σκόπιμα προάγουν κάτι τέτοιο, φυσικά για οικονομικό τους όφελος, και επειδή αυτό είναι
µόδα, επειδή υπάρχει ένας διεστραµµένος πόθος για αυτού του είδους τα
πράγματα.

Συνέχεια

Ποιος φταίει για τα δεινά;

Εδώ έγκειται η τραγωδία της εποχής μας: από τη μια μεριά η ανθρωπότητα καταλογίζει ευθύνες στον Θεό για τα κακά που μαστίζουν τον κόσμο και από την άλλη ο χριστιανός ξεκινά να γνωρίσει τον Θεό, θέλοντας να βγάλει ο ίδιος απόφαση για το αν τελικά το φταίξιμο ανήκει σ’ Εκείνον ή στην καρδιά των ανθρώπων….

 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ

Δεν φτάνει μόνο να βγαίνει η προσευχή από τα χείλη μας. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να αγαπάμε Εκείνον που επικαλούμαστε.

Όμως την αγάπη αυτή δεν μπορούμε να την νοιώσουμε, αν επαναλαμβάνουμε μηχανικά την προσευχή ή έστω αν αυτοσυγκεντρωνόμαστε. Αν δεν αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις να φυλάσσουμε τις εντολές του Κυρίου, τότε επικαλούμαστε το όνομά Του επί ματαίω. Όμως ο Θεός μας λέει ξεκάθαρα ότι δεν πρέπει να προφέρουμε το όνομά Του χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος (Εξ. 20,7). Γι’ αυτό όταν επικαλούμαστε το όνομα του Κυρίου, πρέπει να έχουμε επίγνωση όχι μόνο της παρουσίας του ζώντος Θεού, αλλά και της αληθινής σοφίας Του.

 

Συνέχεια →

Η θεραπεία των δέκα λεπρών-“όποιος ευχαριστεί, παρακινεί τον ευεργέτη του να του δίνει μεγαλύτερες ευεργεσίες”

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 15 Ιανουαρίου 2017

*Η Ευαγγελική περικοπή (πρωτότυπο και απόδοση)

*Λόγος περί Ευχαριστίας του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον Κεφ. ΙΖ. 12 – 19.
Τω καιρώ εκείνω, εισερχομένου του Ιησού είς τινα κώμην, απήντησαν αυτώ δέκα λεπροί άνδρες, οι έστησαν πόρρωθεν, και αυτοί ήραν φωνήν λέγοντες, Ιησού επιστάτα, ελέησον ημάς. και ιδών είπεν αυτοίς, πορευθέντες επιδείξατε εαυτούς τοις ιερεύσι. και εγένετο εν τω υπάγειν αυτούς εκαθαρίσθησαν. είς δέ εξ αυτών, ιδών ότι ιάθη, υπέστρεψε μετά φωνής μεγάλης δοξάζων τον Θεόν, και έπεσεν επι πρόσωπον παρά τους πόδας αυτού, ευχαριστών αυτώ, και αυτός ήν Σαμαρείτης. αποκριθείς δέ ο Ιησούς είπεν, ουχί οι δέκα εκαθαρίσθησαν; οι δέ εννέα πού; ουχ ευρέθησαν υποστρέψαντες δούναι δόξαν τω Θεώ ει μή ο αλλογενής ούτος? και είπεν αυτώ, αναστάς πορεύου, η πίστις σου σέσωκέ σε.

Πότε κάτι είναι κακό και πότε όχι;

Ὅσιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός

Δεν είναι κακές οἱ τροφὲς ἀλλὰ ἡ γαστριμαργία• …οὔτε τὰ χρήματα ἀλλὰ ἡ φιλαργυρία• …οὔτε ἡ ὁμιλία ἀλλὰ ἡ φλυαρία•

..οὔτε τὰ εὐχάριστα τοῦ κόσμου ἀλλὰ ἡ ὑπερβολή , ….οὔτε ἡ ἀγάπη γιὰ τοὺς δικούς μας παρὰ μόνο ὅταν γίνεται ἀφορμὴ νὰ μὴν εὐγνωμονοῦμε τὸν Θεό• ….οὔτε τὰ ροῦχα ὅταν τὰ ἔχουμε γιὰ νὰ σκεπαζόμαστε καὶ νὰ φυλαγόμαστε ἀπὸ τὸ κρῦο καὶ τὸν καύσωνα, ἀλλὰ τὰ περιττὰ καὶ τὰ πολυτελῆ•

Συνέχεια →

Η καθιέρωση της γαλανόλευκης ελληνικής σημαίας – 13 Ιανουαρίου 1822

 

Η Πρώτη εθνοσυνέλευση του επαναστατημένου Ελληνισμού πραγματοποιήθηκε στην Πιάδα, κοντά στην Επίδαυρο και γι’ αυτό, «της Επιδαύρου» ονομάζεται. Ξεκίνησε στις 20 Δεκεμβρίου 1821 και διάρκεσε ως τις 16 Δεκεμβρίου 1822.

Την πρωτοχρονιά του 1822, ο πρόεδρός της, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, εξέδωσε την πανηγυρική διακήρυξη της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Είναι το πρώτο επίσημο κείμενο του ελεύθερου ελληνικού κράτους στον διεθνή χώρο:

«Εν ονόματι της Αγίας και Αδιαιρέτου Τριάδος:

 

Συνέχεια

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: