ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (24 Ιουλίου)

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι 

Αγία Χριστίνα η μεγαλομάρτυς
Άγιος Θεόφιλος ο Νεομάρτυρας από τη Ζάκυνθο
Άγιος Καπίτων
Άγιος Υμέναιος
Άγιος Ερμογένης
Άγιος Αθανάσιος από την Κίο
Άγιος Αθηναγόρας ο Αθηναίος ο Απολογητής
Όσιος Συμεών ο Νεοφανής, Θεσσαλονικεύς
Άγιοι Μπορίσος και Γλιέβος οι Μάρτυρες
Άγιος Σαλομπτίνος επίσκοπος Ιεροσολύμων

 

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

Ἡ γία Χριστίνα  Μεγαλοµάρτυς

Ἡ Ἁγία Χριστίνα γεννήθηκε στὴν πόλη Τύρο καὶ ἦταν κόρη τοῦ στρατηγοῦ Οὐρβανοῦ. (200 µ.Χ.). Ὁ πατέρας καὶ ἡµητέρα της ἦταν εἰδωλολάτρες, ἀλλὰ τὴν Χριστίνα ἔφερε στὸ χριστιανισµὸ µία εὐσεβὴς γυναῖκα. Ὅταν ἔµαθε αὐτὸ ὁ πατέρας της, ἐξοργισµένος τὴν ἔκλεισε σὲ κάποιο ἐξοχικὸ πύργο καὶ µὲ κάθε τρόπο προσπαθοῦσε νὰ τὴν µεταπείσει στὴν εἰδωλολατρία.Ὅµως ὅλες οἱ προσπάθειές του προσέκρουσαν πάνω στὸ ἀσάλευτο τεῖχος τῆς πίστεως τῆς Χριστίνας καὶ ἔπεφταν στὸ κενό. Τότεἀπελπισµένος τὴν φυλάκισε, ἀλλὰ τὸ ἴδιο βράδυ ὁ ἴδιος πέθανε. Ἔπειτα τὴν ἀνέλαβε ὁ ἔπαρχος Δίων, ποὺ ἀφοῦ καὶ αὐτὸς δὲν κατόρθωσε νὰ δαµάσει τὴν πίστη τῆς Χριστίνας, τὴν βασάνισε σκληρὰ καὶ ἔσχισε τὶς σάρκες της µὲ µαχαίρια καὶ τροχούς. ΤὸΔίωνα διαδέχθηκε ὁ ἔπαρχος Ἰουλιανός, ποὺ καὶ αὐτὸς τὴν βασάνισε χειρότερα. Τὴν ἔριξε µέσα σὲ φαρµακερὰ καὶ θανατηφόρα θηρία, καὶ κατόπιν µέσα στὴ φωτιά. Ἀλλὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ἡ Χριστίνα ἔµεινε ἄθικτη καὶ µᾶς θυµίζει τὸ λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «οἱ διὰ πίστεως … ἔφραξαν στόµατα λεόντων, ἔσβεσαν δύναµιν πυρός, ἔφυγον στόµατα µαχαίρας». Αὐτοί, δηλαδὴ οἱἍγιοι, ἐπειδὴ εἶχαν µεγάλη πίστη, ἔφραξαν στόµατα λιονταριῶν, ἔσβησαν τὴν δύναµη τῆς φωτιᾶς, διέφυγαν τὰ θανατηφόρα λεπίδια τῶν µαχαιριῶν. Βλέποντας αὐτὸ τὸ θαῦµα οἱ θεατές, χιλιάδες πίστεψαν στὸ Χριστό. Τελικὰ ἡ Χριστίνα πῆρε τὸ στεφάνι τοῦ µαρτυρίου, ἀφοῦ τὴν φόνευσαν κτυπώντας την µὲ λόγχες στὴν καρδιὰ καὶ τὰ πλευρά.

 

γιος Καπίτων

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

 

γιος µέναιος

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

 

γιος ρµογένης

Μαρτύρησε, ἀφοῦ τοῦ ξερίζωσαν ὅλα τὰ δόντια καὶ πέθανε ἀπὸ µόλυνση καὶ ἀκατάσχετη αἱµοῤῥαγία.

 

γιος Σαλοµπτνος πίσκοπος εροσολύµων

Τὸν ἄγνωστο αὐτὸ Ἅγιο, ἀναφέρει τὸ Ἱεροσολυµιτικὸ Κανονάριο σελ. 100.

 

γιος Θεόφιλος  Νεοµάρτυρας

Ὁ Ἅγιος αὐτὸς καταγόταν ἀπὸ τὴν Ζάκυνθο καὶ ἦταν ὡραῖος καὶ ρωµαλέος στὸ σῶµα. Ἐργαζόµενος σὰν ναυτικὸς δὲν θέλησε νὰ ὑπηρετήσει σὲ τούρκικο πλοῖο. Ἐναντιούµενος στὴ θέληση τοῦ Τούρκου πλοιάρχου, συκοφαντήθηκε ἀπ΄ αὐτόν, ὅτι δῆθεν εἶχε φορέσει τούρκικο κάλυµµα στὸ κεφάλι του. Ὁδηγήθηκε βίαια στὸν κριτή, ὅπου µὲ κολακεῖες καὶ φοβερισµοὺς προσπαθοῦσαν νὰ τὸν ἐξισλαµίσουν. Ὁµολογώντας µὲ θάῤῥος τὸν Χριστὸ ὁ Θεόφιλος, περιτµήθηκε µὲ τὴν βία ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ποὺ θέλησαν νὰ τὸν στείλουν δῶρο στὸ παλάτι τοῦ Σουλτάνου. Ὁ Θεόφιλος ὅµως, ὅταν ἀκόµα ἦταν στὴ Χίο,ἀπόδρασε καὶ πῆγε στὴ Σάµο, ὅπου παρέµεινε γιὰ ἀρκετὸ χρονικὸ διάστηµα. Ὅταν ἐπανῆλθε στὴ Χίο, οἱ Τοῦρκοι τὸνἀναγνώρισαν καὶ ἀφοῦ τὸν συνέλαβαν τὸν ὁδήγησαν στὸν κριτή. Ὁ κριτής, βλέποντας τὸν Θεόφιλο νὰ ἐµµένει στὴν πίστη του τὸν καταδίκασε σὲ θάνατο διὰ πυρός. Ἀπτόητος ὁ γενναῖος αὐτὸς µάρτυρας τῆς πίστεως µας, ἔκανε τὸ σηµεῖο τοῦ σταυροῦ καὶεἶπε «στὰ χέρια σου Χριστέ µου παραδίδω τὴν ψυχή µου». Καὶ µπῆκε µόνος του στὴ φωτιά, ὅπου παρέδωσε στὸν ἀγωνοθέτη Θεὸ τὴν ἁγία ψυχή του στὶς 23 Ἰουλίου 1635. Τὰ ἐναποµείναντα ἀπὸ τὴν φωτιὰ λείψανά του, ἀγοράστηκαν ἀπὸ χριστιανοὺς καὶἐναποτέθηκαν µὲ τιµὲς στὸν ναὸ τοῦ Μεγαλοµάρτυρα Γεωργίου στὴ Χίο. Μαρτύριο τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ, συνέγραψε πρῶτα ὁΓεώργιος Κορέσιος ὁ Χίος.

 

γιος θανάσιος π τν Κίο

Ἦταν πλούσιος καὶ εὐσεβὴς δηµογέροντας στὴν Κίο τῆς Βιθυνίας. Ὁ Ἀθανάσιος, ἐπειδὴ ὑπεράσπιζε τοὺς συµπολῖτες τουἀπὸ τὴν βαρεία φορολογία τῶν Τούρκων, συκοφαντήθηκε ὅτι δῆθεν εἶπε, ὅτι θὰ γίνει µουσουλµάνος. Προσκλήθηκε ἀπὸ τὶςἀρχὲς τῆς βασιλεύουσας καὶ πιέστηκε πολὺ νὰ προδώσει τὴν χριστιανική του πίστη, προκειµένου νὰ σωθεῖ. Ὁ Ἀθανάσιος ὅµως δὲν ἀρνήθηκε τὸν Χριστὸ καὶ µετὰ ἀπὸ σκληρὰ βασανιστήρια φυλακίστηκε. Ἀλλ΄ ἐπειδὴ καὶ πάλι ἔµενε ἀµετακίνητος στὴν πίστη του, τὸν ἀποκεφάλισαν στὶς 24 Ἰουλίου 1670 στὴν Κωνσταντινούπολη. Βίο τοῦ Ἁγίου συνέγραψε ὁ Ἰωάννης Καρυοφύλλης.

 

Ογιοι Μάρτυρες Μπόρισος κα Γλίεβος,

ποὺ διὰ τοῦ ἁγίου Βαπτίσµατος µετονοµάσθηκαν Ρωµανὸς καὶ Δαβὶδ (Ῥῶσοι)

 

 

σιος Συµεν  Νεοφανής, Θεσσαλονικες

Γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη τὸ 1042 στὰ χρόνια της αὐτοκράτειρας Ζωῆς. Χειροτονήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη καὶἀναχώρησε στὴ Θηβαΐδα τῆς Αἰγύπτου, ὅπου ἔζησε µέσα σὲ µία σπηλιὰ ἕως τὸ τέλος τῆς ζωῆς του.

 

γιος θηναγόρας θηναος,

ὁ Ἀπολογητὴς Χριστιανὸς φιλόσοφος καὶ ἀπολογητὴς τοῦ 2ου µ.Χ. αἰῶνα. Καταγόταν πιθανότατα ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, ὅπου σπούδασε τὸν µέσο Πλατωνισµὸ καὶ τὴν Στωικὴ φιλοσοφία. Ἄκµασε στὰ χρόνια τῶν Ρωµαίων αὐτοκρατόρων Μάρκου Αὐρηλίου (161-180) καὶ Κοµµόδου (180- 192). Βασικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸ πρόσωπο, τὴν µόρφωση καὶ τὸ ἔργο του ἀντλοῦµε ἀπὸ τὰ δυὸ ἔργα του, ποὺ διασώθηκαν σὲ κώδικα τοῦ 914, ὁ ὁποῖος ἐκπονήθηκε στὸ βιβλιογραφικὸ ἐργαστήριο τοῦ Ἀρέθα: Πρεσβεία περὶΧριστιανῶν καὶ Περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν. Ὁ Ἀθηναγόρας ξεχωρίζει ἀπὸ τοὺς σύγχρονούς του ἀπολογητὲς γιὰ τὴν φιλολογικὴἀρτιότητα καὶ τὸ προσεγµένο ὕφος, ἐνῷ στὸν χῶρο τῆς θεολογίας προβάλλει τὴν ὀρθόδοξη τριαδο­λογικὴ διδασκαλία, τὴν θεοπνευστία τῶν Ἁγίων Γραφῶν καὶ τὴν αὐστηρὴ ἀσκητικὴ στάση στὸν ἠθικὸ βίο τῶν χριστιανῶν, γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸ συγγραφικό του ἔργο κατέχει ἀξιόλογη θέση στὴν ἐκκλησιαστικὴ γραµµατεία τῶν πρώτων αἰώνων.

 

Πηγές:

  1. Τό Συναξάρι εἶναι ἐπιλογή κειμένων ἀπό τό βιβλίο: «ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» τοῦ κ. Χρ. Τσολακίδη, Ἐκδόσεις Χ.Δ.Τσολακίδη (μέσω Σωτήρ)
  2. Ορθόδοξος Συναξαριστής

επιμέλεια ανάρτησης: ιστολόγιο “Αντέχουμε…”

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...